Στο φως η κατάθεση – ομολογία της 31χρονης που σκότωσε τον φίλο της στην Κάρπαθο

Ποι­νι­κές διώξεις για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, άσκησε το πρωί της Κυρια­κής ο Αντει­σαγ­γε­λέας Πλημ­με­λει­δι­κών Ρόδου κ. Ι. Μητσιό­που­λος, σε βάρος της 31χρονης Γιαν­νι­κάκη Ρηγο­πού­λας του Βασι­λείου, που γεν­νή­θηκε στο Λασίθι της Κρήτης και διέμενε μόνιμα στην Κάρπαθο, εργα­ζό­μενη σε νυχτε­ρινό κέντρο, για το φόνο του συντρό­φου της, 30χρονου Επαγ­γελ­μα­τία Οπλίτη, Αδάμ Βεσσάλα του Πανα­γιώτη, που γεν­νή­θηκε στο Γαλατά Τροι­ζη­νίας και υπη­ρε­τούσε στο 95 ΤΕ Καρ­πά­θου.

Για υπό­θαλψη εγκλη­μα­τία διώ­κο­νται στην ίδια υπόθεση η μητέρα της 31χρονης Μαρία Καζη­λιέρη του Ζαφει­ρίου, 50 ετών και ο κου­μπά­ρος της μητέρας της κ. Εμμα­νουήλ Σακελ­λα­ρί­δης του Βασι­λείου, 40 ετών.

Οι τελευ­ταίοι επι­χεί­ρη­σαν συγκε­κρι­μένα να εξα­φα­νί­σουν τα στοι­χεία του εγκλή­μα­τος.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, το ΑΤ Καρ­πά­θου ενη­με­ρώ­θηκε περί ώραν 23.55 της 20ής Φεβρουα­ρίου 2014 για το φόνο του 30χρονου, από ιατρό του Κέντρου Υγείας Καρ­πά­θου και κατόρ­θωσε να εξι­χνί­α­σει την υπόθεση περί ώραν 19.00 της επο­μέ­νης.

Όπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η “δημο­κρα­τική” οι αστυ­νο­μι­κοί δια­πί­στω­σαν το πρωί της Παρα­σκευής ότι υπήρχαν κηλίδες αίματος τόσο στο δάπεδο όσο και στους τοίχους των δωμα­τίων της κου­ζί­νας και του υπνο­δω­μα­τίου. Επίσης σε ορι­σμένα σημεία, όπως για παρά­δειγμα στο δάπεδο της κου­ζί­νας, κηλίδες αίματος βρέ­θη­καν κάτω από το κεντρικό χαλί και τα πατάκια του δια­δρό­μου και στο ένα και μονα­δικό κομο­δίνο του υπνο­δω­μα­τίου βρέθηκε τμήμα χαρτιού κου­ζί­νας γεμάτο με αίμα.

Από την έρευνα φαι­νό­ταν καθαρά ότι τα αίματα είχαν καθα­ρι­στεί με επι­μέ­λεια. Επίσης στον κάδο του πλυ­ντη­ρίου, που βρί­σκε­ται στο μπάνιο, βρέ­θη­καν επι­με­λώς κρυμ­μένα ματω­μένα ρούχα τόσο αντρικά όσο και γυναι­κεία.

Εντο­πί­στηκε εξάλλου μέσα σε κάδο απορ­ριμ­μά­των σε από­σταση είκοσι μέτρων από το σπίτι, μία μπλε πλα­στική σακούλα σκου­πι­διών, η οποία περιείχε, ένα ποτήρι κου­ζί­νας με χοντρό γυαλί σπα­σμένο σε τρία κομ­μά­τια χρώ­μα­τος μωβ, μία χρη­σι­μο­ποι­η­μένη γυναι­κεία σερ­βιέτα και μεγάλη ποσό­τητα χαρτιού γεμάτη αίματα.

Στην κατάθεση-ομολογία της, η 31χρονη ανα­φέ­ρει τα εξής:

“Απο­δέ­χο­μαι την σε βάρος μου κατη­γο­ρία. Θα σας περι­γράψω ακριβώς τι έχει συμβεί. Ο ΒΕΣΣΑΛΑΣ Αδάμ που συζούσα μαζί του για περίπου ενάμιση χρόνο είχε τσα­κω­θεί παλιό­τερα με το ξάδερφό μου ΚΑΖΗΛΙΕΡΗ Ζαφείρη γιατί ο ξάδερ­φός μου, που είχαν βρεθεί σε ένα καφε­νείο με έβριζε, λέγο­ντας ότι πηγαίνω με άντρες και άλλα τέτοια πράγ­ματα. Ο Αδάμ θύμωσε μαζί του για αυτά τα πράγ­ματα και από τότε ήταν στην κόντρα. Εχθές 20/02/2014 όταν ήμουνα στο σπίτι της μάνας μου με αυτήν, τον Αδάμ και τον ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ Εμμα­νουήλ με πήρε τηλέ­φωνο ο ξάδερ­φος μου και με ρώτησε που είμαστε. Του είπα ότι είμαστε στο σπίτι της μάνας μου και να έρθει να πιει καμιά μπύρα. Τότε μου είπε ότι θα έρθει για κανά πεντά­λε­πτο.

Όλη αυτή την κου­βέ­ντα την άκουσε ο Αδάμ και τσα­ντί­στηκε γιατί δεν ήθελε να τον δει και να έχει επαφές μαζί του. Όταν ήρθε ο ξάδερ­φος μου έκατσε για λίγο αλλά δεν λογο­φέ­ρανε με τον Αδάμ. Όταν έφυγε ο Ζαφεί­ρης με το μηχα­νάκι του πήρα και εγώ το δικό μου για να τον συνο­δεύσω μιας και είχε πιεί. Νωρί­τερα με είχε πάρει τηλέ­φωνο η φίλη μου η ΣΤΗΡΟΚΛΕΑ Ζωή και όταν έφυγα την πήρα τηλέ­φωνο και της είπα να πάμε καμία σβούρα. Περά­σαμε με το ξάδερφο μου από το σπίτι της φίλης της Ζωής, που την λένε Σούλα και είναι από την Αλβανία, για να την πάρουμε. Αφού πήγαμε μία βόλτα από το νεκρο­τα­φείο και ανάψαμε το καντήλι της γιαγιάς, μετά από λίγο χωρί­σαμε με τον Ζαφείρη, πήγα την Ζωή σπίτι της Σούλας και γύρισα στο σπίτι της μάνας μου.

Όταν γύρισα μου την μπήκε η μάνα μου και μου είπε ότι έκανα λάθος που έφυγα και έλειψα κανά μισάωρο γιατί ο Αδάμ θύμωσε. Ο Αδάμ δεν μου είπε τίποτα, απλά ήταν μου­τρω­μέ­νος. Όταν είχα γυρίσει πίσω στο σπίτι της μάνας μου ήταν μόνο αυτή και ο Αδάμ.

Ο ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗΣ είχε φύγει. Μετά από πέντε λεπτά περίπου, που γύρισα, ο Αδάμ μάζευε τα πράγ­ματα του για να φύγει. Του έλεγα να με περι­μέ­νει δέκα λεπτά να μαζέψω τα πράγ­ματα και να βοηθήσω την μάνα μου αλλά αυτός δεν άκουγε και έφυγε. Μετά από κάνα μισάωρο πήγα στο σπίτι και είδα τον Αδάμ στο τραπέζι να κάθεται θυμω­μέ­νος.

Μπαίνω μέσα και του λέω “τι έγινε, γιατί έφυγες και δεν με περί­με­νες;” και κου­βέ­ντα στην κου­βέ­ντα αρχί­σαμε να λογο­φέ­ρουμε έντονα και να βρι­ζό­μα­στε. Τότε αυτός με χτύπησε στο πρόσωπο με χαστούκι και του είπα “Άντε γα…”.

Τότε έγινε μεγάλος καβγάς στην κουζίνα και χτυ­πιό­μα­σταν. Δεν ήταν εξάλλου η πρώτη φορά που με χτυ­πούσε και μου φερόταν έτσι. Πάω στο δωμάτιο για να τον αποφύγω και αυτός με ακο­λού­θησε και με έπιασε δυνατά από τον λαιμό. Τον έσπρω­χνα με τα πόδια και με έπιασε δυνατά από το μπούτι και μου έσκισε το κολάν. Αρχί­σαμε πάλι να χτυ­πιό­μα­στε στο δωμάτιο μέχρι που έφυγα και πήγα στην κουζίνα και άνοιξα το πάνω ντου­λάπι με τα ποτήρια, που ήταν πάνω από το φουρ­νάκι.

Έβγαλα ένα μωβ ποτήρι, το έσπασα στον ξύλινο πάγκο κάτω από το ντου­λάπι κρα­τώ­ντας το από τον πάτο. Τότε ο Αδάμ με είδε να το κάνω και ήρθε προς εμένα. Εκείνη την στιγμή τεντώνω το χέρι μου με το σπα­σμένο ποτήρι και τον πετυ­χαίνω στο στήθος. Αμέσως μετά πέταξα το ποτήρι. Τότε στα­μά­τησε να έρχεται προς τα εμένα και άρχισε να μου λέει ”πονάω, πονάω, υποφέρω” ενώ κρα­τούσε το στήθος του. Σήκωσα την μπλούζα του να δω τι είχε γίνει γιατί έβλεπα να τρέχει αίμα αλλά δεν είδα καμία μεγάλη ζημιά ώστε να φαντα­στώ ότι αυτό ήταν το τέλος.

Με το που τον χτύπησα πήγε προς το δωμάτιο και έπεσε στο πάτωμα, ενώ παντού υπήρχε αίμα.

Τότε αμέσως πήρα την μάνα μου τηλέ­φωνο δύο φορές για να έρθει στο σπίτι και της είπα την πρώτη φορά, ενώ έκλαιγα, να έρθει γρήγορα. Με το που το κλείνω την ξανα­παίρνω και της λέω “έλα γρήγορα ο Αδάμ πέθανε”. Προ­σπά­θησα να τον βάλω στο κρεβάτι αλλά δεν μπο­ρούσα και τον τοπο­θέ­τησα καθιστό, ενώ το σώμα του ακου­μπούσε στο κρεβάτι. Του έβγαλα την μπλούζα και την φανέλα και του έριξα νερό στο πρόσωπο και στο σώμα. Έβρεξα ακόμη και χαρτί κου­ζί­νας που είχα εκεί και του πέρασα το κεφάλι και το πρόσωπο.

Η μάνα μου σε δύο-τρία λεπτά ήταν εκεί ενώ έπαιρνα και τον ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ Μανώλη αλλά αυτός δεν το σήκωνε. Μόλις ήρθε η μάνα μου σπίτι, πήρε τον Μανώλη τηλέ­φωνο και αυτός ήρθε σε κανένα πεντά­λε­πτο. Μόλις ήμασταν και οι τρεις τον ανε­βά­σαμε στο κρεβάτι και τον ξαπλώ­σαμε ανά­σκελα.

Τότε είδα όπως τον βάζαμε ότι τα μάτια του γύρισαν προς τα πίσω και φαι­νό­ταν μόνο το λευκό του ματιού. Μόλις δηλαδή ήρθαν οι άλλοι δύο ο Αδάμ ήταν ήδη νεκρός. Ακόμη όταν τον βάλαμε στο κρεβάτι έβαλα το χέρι μου στο στήθος του, να δω τι γίνεται αλλά ήταν ήδη κρύος.

Εκείνη την στιγμή φοβή­θηκα και άρχισα να μαζεύω τα πράγ­ματα που είχαν σχέση με το συμβάν και να σκου­πίζω τα αίματα με το χαρτί κου­ζί­νας. Ήδη από την στιγμή που άρχισε να βγάζει αίματα ο Αδάμ εγώ καθά­ριζα από πίσω και τα είχα βάλει σε μία σκου­πι­δο­σα­κούλα μπλε.

Όταν συμ­μά­ζευα ήταν εκεί η μάνα μου και ο Μανώλης. Στην σκου­πι­δο­σα­κούλα έβαλα τα χαρτιά με τα αίματα και το ποτήρι.

Στο πλυ­ντή­ριο είχα βάλει μέσα τα ρούχα που φορούσα, δηλαδή το κολάν μου, την ζακέτα μου και την μπλούζα μου με ένα Μίκυ μαους μπροστά, την μπλούζα και την φανέλα του. Είχε ήδη δει η μάνα μου την μπλε σκου­πι­δο­σα­κούλα με τα αίματα και είχε τρο­μά­ξει και με ρωτούσε τι είχε γίνει αλλά δεν της είπα τι ακριβώς είχε συμβεί. Ακόμα και όταν πήγαινα σπίτι της με τα ρούχα, που πήρα μαζί και το σκυλάκι μου, δεν της είπα. Το σκού­πι­σμα και το συμ­μά­ζεμα το έκανα μόνη μου και δεν συμ­με­τείχε ούτε η μάνα μου ούτε ο Μανώλης.

Την σκου­πι­δο­σα­κούλα την μπλε την πήρε από την κουζίνα ο ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗΣ Εμμα­νουήλ την έκανε από πάνω ένα κουβάρι και πήγε να την πετάξει.

Μετά αυτός ενη­μέ­ρωσε το ασθε­νο­φόρο και ήρθε ένας γιατρός και ο οδηγός του ασθε­νο­φό­ρου. Όταν ήμασταν έξω οι τρεις μας (εγώ, η μάνα μου και ο Μανώλης) και ο γιατρός ήταν μέσα με τον αστυ­νο­μικό, την οποία Αστυ­νο­μία πρέπει να ειδο­ποί­ησε ο γιατρός, μας είπε ο Μανώλης “Δεν έπρεπε να πετά­ξουμε εδώ πέρα την σακούλα”, αλλά ήταν πλέον αργά γιατί έξω ήταν ο οδηγός του ασθε­νο­φό­ρου και πλέον δεν μπο­ρού­σαμε να κάνουμε τίποτα.

Μετά μας πήρε η αστυ­νο­μία στο τμήμα. Δεν είχα καμία πρόθεση να τον σκοτώσω, ήθελα απλά να τον τρομάξω για να στα­μα­τή­σει να με χτυπά. Ήταν η κακιά ώρα και δεν το πιστεύω ακόμη αυτό που συνέβη. Η μητέρα μου με τον Μανώλη ήρθαν αφότου ο Αδάμ ήταν νεκρός. Τίποτε άλλο δεν έχω να πω”.

Ο κου­μπά­ρος από την άλλη ομο­λό­γησε ότι βοήθησε τις δύο γυναί­κες να βάλουν το νεκρό στο κρεβάτι ανά­σκελα και κατά­λαβε ότι είχε πεθάνει επειδή ήταν κρύος. Τότε φώναξε προς την Μαρία και της είπε να ειδο­ποι­ή­σει το ασθε­νο­φόρο.

Η Ρηγο­πούλα του είπε, όπως κατέ­θεσε, να πάρει τα σκου­πί­δια από τον κάδο μέσα στην κουζίνα και να τα πετάξει στα σκου­πί­δια έξω από το σπίτι. Είδε στην είσοδο του σπιτιού, στο χαλί όπως έβγαινε, αίματα αλλά και μετά στο σοβα­τεπί της κου­ζί­νας πιτσι­λιές με αίματα, μα δεν ρώτησε τίποτα. Από την στιγμή που πήγε και πέταξε τα σκου­πί­δια δεν ξανα­μπήκε στο σπίτι και περί­μενε έξω το ασθε­νο­φόρο.

Υπο­στή­ριξε μάλιστα ότι έκανε τα ανωτέρω πάνω στον πανικό του, χωρίς να κατα­λά­βει τι έγινε.

Η μητέρα κατέ­θεσε ότι τα έχει χαμένα. Όπως κατέ­θεσε, της τηλε­φώ­νησε η κόρη της και όταν πήγε στο σπίτι είδε τον 30χρονο στο κρεβάτι να είναι καθι­σμέ­νος κάτω και έβλεπε αίματα στο σπίτι.

“Πίστευα ότι ήταν μεθυ­σμέ­νος, ότι λιπο­θύ­μησε και δεν ήξερα τι να κάνω. Σκού­πισα κάποια αίματα, μετά πήρα τα ρούχα του Αδάμ και τα πήγα από το τραπέζι της κου­ζί­νας στο σαλόνι. Δεν ξέρω ακριβώς τι έκανα. Τα είχα χαμένα. Όταν ήρθε ο κου­μπά­ρος μου, τον παρα­κά­λεσα να μας βοη­θή­σει και τότε πήρα τηλέ­φωνο το ασθε­νο­φόρο. Κάποια στιγμή είδα τον Μανώλη να παίρνει μια τσάντα νάιλον σκου­πι­διών αλλά δεν είδα πού πήγε και τι έκανε”, κατέ­θεσε.