Προσβάλλεται ως εικονική η αγοραπωλησία γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ!

Στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την τακτική δια­δι­κα­σία θα εξε­τα­στεί η αγωγή ενός επι­χει­ρη­μα­τία, κατοί­κου της Ιαλυσού κατά 4 εται­ρειών και 7 φυσικών προ­σώ­πων, εταίρων τους, με την οποία προ­σβάλ­λε­ται ως εικο­νική η αγο­ρα­πω­λη­σία γνωστής αλυ­σί­δας σούπερ μάρκετ στο νησί της Ρόδου!

Ο ενάγων δια­τη­ρεί ατομική επι­χεί­ρηση χον­δρι­κής πώλησης κρεάτων και από το έτος 2007 προ­μή­θευε, μέχρι και τον Σεπτέμ­βριο του 2010 περίπου, στον πρώτο ενα­γό­μενο, διά­φο­ρες ποσό­τη­τες στα σούπερ μάρκετ του.

Ο πρώτος ενα­γό­με­νος δια­τη­ρούσε συγκε­κρι­μένα 3 κατα­στή­ματα και όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ο ενάγων, δύο μετα­βί­βασε δολίως σε τρίτα νομικά πρόσωπα.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος εξέδωσε και του παρέ­δωσε ακά­λυ­πτες επι­τα­γές συνο­λι­κού ύψους 450.000 ευρώ για τις οποίες εξέδωσε δια­τα­γές πλη­ρω­μής και η συνο­λική απαί­τηση του πλέον ανέρ­χε­ται στο ποσό των 579.294,13 ευρώ.

Δια­τεί­νε­ται ότι την 3η Δεκεμ­βρίου 2010 του κοι­νο­ποί­ησε τις δια­τα­γές πλη­ρω­μής και ο δικα­στι­κός επι­με­λη­τής πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι είχε υπο­βά­λει αίτημα αρμο­δίως στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να υπαχθεί στην δια­δι­κα­σία συν­διαλ­λα­γής του πτω­χευ­τι­κού κώδικα.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι όταν εκδό­θηκε από το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου η από 3-12-2010 προ­σω­ρινή διαταγή, που αιτή­θηκε στο πλαίσιο της αίτησής του για υπαγωγή, ο πρώτος ενα­γό­με­νος είχε ήδη μετα­βι­βά­σει δύο κατα­στή­ματα της επι­χεί­ρη­σής του σε άλλη εται­ρεία.

Ο ενάγων δια­τεί­νε­ται ότι στην αίτησή του ο πρώτος ενα­γό­με­νος για το άνοιγμα της συν­διαλ­λα­γής ανέφερε ότι θα εφάρ­μοζε μεγα­λε­πή­βολα σχέδια ανα­διορ­γά­νω­σης, εκμε­ταλ­λευό­με­νος τα τρία κατα­στή­ματα και ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι θα ιδρύσει άλλα τρία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι προ­κει­μέ­νου ο πρώτος ενα­γό­με­νος να απο­φύ­γει την πληρωμή του ποσού των 579.294,13 ευρώ ήρθε σε συνεν­νό­ηση και συμ­φω­νία με τον τρίτο ενα­γό­μενο που γνώριζε την ύπαρξη των οφειλών του προς τρίτους.

Ιδρύ­θηκε έτσι  την 9-12-2010 η δεύτερη ενα­γό­μενη εται­ρεία με αντι­κεί­μενο εργα­σιών την εμπορία και λιανική πώληση τρο­φί­μων και ειδών σούπερ μάρκετ, στην οποία μετα­βί­βα­σαν την επι­χεί­ρηση του πρώτου ενα­γό­με­νου ως σύνολο δικαιω­μά­των και υπο­χρε­ώ­σεων, που δια­τη­ρούσε σε δύο κατα­στή­ματα.

Όταν ο ενάγων πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος, καλυ­πτό­με­νος από την 3-12-2010 προ­σω­ρινή διαταγή άρχισε να μετα­βι­βά­ζει τις επι­χει­ρή­σεις του προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει να του κατα­βά­λει το οφει­λό­μενο ποσό και προ­κει­μέ­νου να τον εμπο­δί­σει, κατέ­θεσε στο Πολυ­με­λές την από 20-12-2010 αίτηση του για την ανά­κληση της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής.

Η αίτησή του συζη­τή­θηκε στις 22-12-2010 και το Δικα­στή­ριό μεταρ­ρύθ­μισε την από 3-12-2010 προ­σω­ρινή διαταγή η οποία ανέ­στειλε τα ατομικά και κατα­διω­κτικά μέτρα και την λήψη και εκτέ­λεση ασφα­λι­στι­κών μέτρων σε βάρος των τότε καθ’ ων και απα­γό­ρευσε οποια­δή­ποτε διάθεση περιου­σια­κού στοι­χείου τους.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει ο πρώτος ενα­γό­με­νος ανέμενε να συζη­τη­θεί στο Δικα­στή­ριό η από 1-12-2010 αίτησή του για το άνοιγμα της δια­δι­κα­σίας συν­διαλ­λα­γής, η συζή­τηση της οποίας είχε οριστεί για τις 3-2-2011.

Κατά την δικά­σιμο αυτή συζη­τή­θηκε τόσο η αίτησή του όσο και η κύρια παρέμ­βασή του ενά­γο­ντος με την οποία ζητούσε να απορ­ρι­φθεί η αίτηση του.

Μετά την απόρ­ριψη του αιτή­μα­τος του πρώτου ενα­γό­με­νου για την έκδοση νέας προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής ο ενάγων έδωσε εντολή σε δικα­στικό επι­με­λητή να μεταβεί σε κατά­στημα του πρώτου ενα­γό­με­νου, προ­κει­μέ­νου να κατα­σχέ­σει ανα­γκα­στικά κάθε κινητή και ακίνητη περιου­σία σε εκτέ­λεση δια­τα­γής πλη­ρω­μής ποσού 31.401,37 ευρώ.

Κατά την επί­σκεψη του δικα­στι­κού επι­με­λητή στο κατά­στημα κι ενώ αυτός ξεκί­νησε την ανα­γκα­στική εκτέ­λεση της κινητής περιου­σίας του πρώτου ενα­γό­με­νου, του επι­δεί­χθηκε από τον αρμόδιο υπάλ­ληλο  το με αριθμό 22/1-11-2010 δελτίο απο­στο­λής – τιμο­λό­γιο το οποίο είχε εκδώσει ο πρώτος ενα­γό­με­νος στο όνομα και για λογα­ρια­σμό της τέταρ­της ενα­γό­με­νης με βάση το οποίο φερόταν ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος πούλησε σε άλλη εται­ρεία τον κινητό εξο­πλι­σμό του κατα­στή­μα­τος της επι­χεί­ρη­σης. Ο ενάγων υπο­στη­ρί­ζει ότι η σύμβαση  αυτή της πώλησης ήταν εικο­νική.

Μετά κι από άλλες περι­πέ­τειες την 4-2-2011 δικα­στι­κός επι­με­λη­τής κατέ­σχεσε ανα­γκα­στικά όλα τα είδη που είχε προς πώληση ο πρώτος ενα­γό­με­νος σε κατά­στημα – σούπερ μάρκετ.

Μετά την κατά­σχεση αυτή, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο ενάγων, ο ενα­γό­με­νος, ήρθε σε επαφή με άλλες δύο εται­ρείες και προ­κει­μέ­νου να εμπο­δί­σουν την δια­δι­κα­σία της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης και γενικά την ικα­νο­ποί­ηση της απαί­τη­σής του, μια εκ των δύο εται­ρειών κατέ­θεσε αίτηση πτώ­χευ­σης, που στρε­φό­ταν ενα­ντίον του πρώτου ενα­γό­με­νου, πετυ­χαί­νο­ντας την έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής για να στα­μα­τή­σει η δια­δι­κα­σία της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, που είχε αρχίσει ενα­ντίον του.

Στην πορεία ο πρώτος ενα­γό­με­νος κατέ­θεσε και ο ίδιος την από 22-9-2011 αίτησή του με την οποία ζητούσε να κηρυ­χθεί σε κατά­σταση πτώ­χευ­σης.

Η αίτησή του αυτή συζη­τή­θηκε στις 2-2-2012 και το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εξέδωσε την με αριθμό 7/2013 απόφασή του, με την οποία κηρύ­χθηκε σε κατά­σταση πτώ­χευ­σης.

Σε δύο κατα­στή­ματα του εγκα­τα­στά­θηκε άλλη εται­ρεία η οποία τα εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται μέχρι και σήμερα.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Μεϊ­μά­ρης.