Μια επέτειος “μαύρη” σελίδα- Αρθρο Ιωάννη Παππά

Συμπλη­ρώ­νο­νται δύο χρόνια από την ημέρα ανά­λη­ψης της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας μας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κυβερ­νη­τικό της εταίρο ΑΝΕΛ.

Μια επέ­τειος που κανο­νικά θα πρέπει να απο­τε­λέ­σει «μαύρη» σελίδα στην ιστορία της Ελλάδας.

Αυτά τα δύο χρόνια, η χώρα κάνει συστη­μα­τικά βήματα προς τα πίσω ενώ η κοι­νω­νία και η οικο­νο­μία βυθί­ζε­ται καθη­με­ρινά στην ύφεση, στην φτώχεια, στην μιζέρια και στην κατά­θλιψη.

Ποτέ πριν από τότε που ξεκί­νησε η κρίση στην Ελλάδα –εφτά χρόνια πριν- η Ελλάδα δεν βρι­σκό­ταν σε τέτοια κατά­σταση.

    Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πάνος Καμ­μέ­νος και η παρέα τους, άρπαξαν την εξουσία με ψέματα, πάνω στα οποία έχτισαν με ιδιαί­τερα έξυπνο τρόπο το προφίλ των εθνο­σω­τή­ρων και συνέ­χι­σαν την πορεία κατα­στρο­φής της χώρας μας, λέγο­ντας «ναι» σε όλα τα αιτή­ματα των δανει­στών μας, καθώς μονα­δικό στόχο έχουν την όσο το δυνατό μεγα­λύ­τερη παρα­μονή τους στην κυβέρ­νηση.

    Η χώρα χρειά­ζε­ται το συντο­μό­τερο δυνατόν πολι­τική αλλαγή. Πρέπει να γίνουν εκλογές ώστε να επα­νέλ­θει η χώρα σε κανο­νι­κό­τητα, και να ανα­λά­βει μία παρά­ταξη που να μπορεί να δια­χει­ρι­στεί την κρίση και την κατα­στροφή που προ­κά­λε­σαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

    Όπως είπε και ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, είναι η ώρα να εφαρ­μό­σουμε ένα πραγ­μα­τικό σχέδιο μεταρ­ρυθ­μί­σεων ώστε να βγει η χώρα από την κρίση.

    Το δίλημμα είναι, πλέον, σαφές: με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ή με την κοι­νω­νία, με τον Τσίπρα ή με την Πατρίδα

    Αυτοί προ­σπα­θούν στην κυβέρ­νηση να οικο­δο­μή­σουν ψεύτικα διλήμ­ματα, ότι από τη μία πλευρά δήθεν είναι οι αγω­νι­στές του λαού και από την άλλη οι φίλοι του Σόιμπλε και του ΔΝΤ.

    Η αλήθεια όμως, είναι ότι αυτή η κυβέρ­νηση είναι οι καλύ­τε­ροι πελάτες των δανει­στών, είναι η κυβέρ­νηση που απέ­τρεψε την Ελλάδα από το να βγει από τα μνη­μό­νια και την κρίση, έφερε τρίτο επα­χθέ­στατο μνη­μό­νιο και υπο­γρά­φει ό,τι της ζητηθεί.

    Η ελλη­νική οικο­νο­μία παρα­παίει. Οι στόχοι του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού ως προς την ανά­πτυξη είναι ξεκά­θαρα ότι δεν θα επι­τευ­χθούν.

    Η παιδεία υπο­χω­ρεί όπως δια­πι­στώ­νει η έκθεση της ίδιας της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής.

    Η Υγεία είναι σε χει­ρό­τερη κατά­σταση από ποτέ.

    Στο δημόσιο στή­νε­ται ένα νέο πελα­τειακό σύστημα με στρα­τιές μετα­κλη­τών και τη φάμπρικα των αντι­συ­νταγ­μα­τι­κών μονι­μο­ποι­ή­σεων ενώ την ίδια ώρα, ο ιδιω­τι­κός τομέας και η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα έχουν στηθεί στο εκτε­λε­στικό από­σπα­σμα και καταρ­ρέ­ουν καθη­με­ρινά.