Παρακολούθηση της εδαφικής κίνησης του Ηφαιστείου της Νισύρου

Στο πλαί­σιο πα­ρα­κο­λού­θη­σης του Ηφαι­στεί­ου της Νι­σύ­ρου και της συ­νερ­γα­σί­ας του Δήμου Νι­σύ­ρου και του Τμή­μα­τος Γε­ω­λο­γί­ας και Πε­ρι­βάλ­λο­ντος (ΤΓΓ) του Εθνι­κού και Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών (ΕΚΠΑ), την 23η Νο­εμ­βρί­ου 2016 εγκα­τα­στά­θη­κε στο Δη­μαρ­χείο Νι­σύ­ρου Μό­νι­μος Δο­ρυ­φο­ρι­κός Γε­ω­δαι­τι­κός Δέ­κτης (GPS) με σκοπό την συ­νε­χή πα­ρα­κο­λού­θη­ση της εδα­φι­κής κί­νη­σης του Ηφαι­στεί­ου. Η εν λόγω δρα­στη­ριό­τη­τα απο­τε­λεί επέ­κτα­ση της πε­ριο­δι­κής πα­ρα­κο­λού­θη­σης της εδα­φι­κής πα­ρα­μόρ­φω­σης της Νι­σύ­ρου, η οποία ξε­κί­νη­σε από το ΤΓΓ το 1997 κατά την πε­ρί­ο­δο της έντο­νης σει­σμι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας (1996-1997), και συ­νε­χί­ζε­ται έως σή­με­ρα με τε­λευ­ταία πε­ρί­ο­δο επα­να­μέ­τρη­σης τον Αύ­γου­στο του 2016.

Σύ­ντο­μη Ανα­σκό­πη­ση

Η τε­λευ­ταία ηφαι­στεια­κή δρα­στη­ριό­τη­τα της Νι­σύ­ρου χρο­νο­λο­γεί­ται πριν 25000 έτη, η ση­με­ρι­νή γε­ω­δυ­να­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα πε­ρι­γρά­φε­ται κυ­ρί­ως από σει­σμι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα καθώς και από δρα­στη­ριό­τη­τα φου­μα­ρό­λων. Η τε­λευ­ταία έντο­νη σει­σμι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στην πε­ριο­χή κα­τα­γρά­φη­κε τα έτη 1996-97 με σει­σμούς με­γέ­θους μέχρι 5.5 και υπό­κε­ντρα έως 10 km βάθος.

Κατά την διάρ­κεια της ιστο­ρι­κής πε­ριό­δου δεν εκ­δη­λώ­θη­κε κά­ποια ση­μα­ντι­κή ηφαι­στεια­κή έκρη­ξη στην Νί­συ­ρο, παρά μόνο με­ρι­κές φρε­α­τι­κές εκρή­ξεις κατά τις χρο­νι­κές πε­ριό­δους 1422, 1830, 1871, 1873 και 1888. Η κύρια ηφαι­στεια­κή δρα­στη­ριό­τη­τα της Νι­σύ­ρου κατά τα τε­λευ­ταία εκατό έτη ορί­ζε­ται από τις πο­λυά­ριθ­μες θερ­μές πηγές που εμ­φα­νί­ζο­νται κατά μήκος των βό­ρειων ακτών και τις απο­βο­λές των αε­ρί­ων μέσα στους κρα­τή­ρες της καλ­δέ­ρας.

Ο τε­λευ­ταί­ος κύ­ριος κα­τα­στρε­πτι­κός σει­σμός της Νι­σύ­ρου, έλαβε χώρα το 1933, με εκτε­τα­μέ­νες κα­τα­στρο­φές κυ­ρί­ως στο Εμπό­ριο, που βρί­σκε­ται στις ανα­το­λι­κές πλευ­ρές του ηφαι­στεί­ου.

Το έτος 1996 πα­ρα­τη­ρή­θη­κε μια αυ­ξη­μέ­νη ηφαι­στεια­κή δρα­στη­ριό­τη­τα η οποία συ­νο­δεύ­τη­κε από αύ­ξη­ση της σει­σμι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, με με­γέ­θη σει­σμών με­τα­ξύ του 4 και 5, ενώ η έντο­νη σει­σμι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα τον Ιού­λιο του 1996 προ­κά­λε­σε εκτε­τα­μέ­νες ζη­μιές σε πε­ρί­που 30 οι­κί­ες στο δυ­τι­κό τμήμα του Μαν­δρα­κί­ου. Οι ζη­μιές εκτεί­νο­νταν κατά μήκος του στε­νού δρό­μου που ορί­ζει τα όρια της κοι­λά­δας του Μαν­δρα­κί­ου ανα­το­λι­κά με τον λόφο του Μο­να­στη­ριού της Πα­να­γί­ας της Σπυ­λια­νής στα δυ­τι­κά, και ακο­λου­θεί το το­πι­κό ρήγμα διεύ­θυν­σης ΒΒΔ-ΝΝΑ.

Η επα­να­δρα­στη­ριο­ποί­η­ση του ηφαι­στεί­ου κατά τα έτη 1996-97 προ­κά­λε­σε την επέμ­βα­ση των φο­ρέ­ων πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας της χώρας (ΟΑΣΠ, Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας), των το­πι­κών αρχών (Δήμος, Νο­μαρ­χία και Πε­ρι­φέ­ρεια) και ταυ­τό­χρο­να ελ­λη­νι­κών και ξένων ερευ­νη­τι­κών ομά­δων. Στο πλαί­σιο του ευ­ρω­παϊ­κού ερευ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος GEOWARN IST 1999-12310 μια διε­θνής ερευ­νη­τι­κή ομάδα συ­νε­στή­θη για την με­λέ­τη και πα­ρα­κο­λού­θη­ση του Ηφαι­στεί­ου Νι­σύ­ρου. Ο Το­μέ­ας Γε­ω­φυ­σι­κής-Γε­ω­θερ­μί­ας του ΕΚΠΑ, με επι­κε­φα­λή τον κα­θη­γη­τή Ευάγ­γε­λο Λάγιο, ανέ­λα­βε την με­λέ­τη της εδα­φι­κής πα­ρα­μόρ­φω­σης τη χρή­σει δο­ρυ­φο­ρι­κής γε­ω­δαι­σί­ας GPS και δο­ρυ­φο­ρι­κής συμ­βο­λο­με­τρί­ας ρα­ντάρ (DInSAR).

Η πο­λυ­πα­ρα­με­τρι­κή πα­ρα­κο­λού­θη­ση με­τα­ξύ των ετών 1997-2000 στο ηφαι­στεια­κό πεδίο Κως-Γυαλί-Νί­συ­ρος, ανέ­δει­ξε την πι­θα­νό­τη­τα επα­να­δρα­στη­ριο­ποί­η­σης του ηφαι­στεί­ου της Νι­σύ­ρου. Η χω­ρι­κή δια­σπο­ρά των σει­σμών μετά την σει­σμι­κή κρίση του 1995-1997 και η πα­ρα­τη­ρη­θεί­σα εδα­φι­κή πα­ρα­μόρ­φω­ση που κα­τα­γρά­φη­κε από με­τρή­σεις GPS και με την χρήση συμ­βο­λο­με­τρί­ας ρα­ντάρ-DInSAR – ανέ­δει­ξε το υψηλό επί­πε­δο γε­ω­δυ­να­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας της πε­ριο­χής.

Στο πλαί­σιο με­λέ­της-πα­ρα­κο­λού­θη­σης της εδα­φι­κής πα­ρα­μόρ­φω­σης εγκα­τα­στά­θη­κε στο νησί ένα δί­κτυο από 17 σταθ­μούς το 1997, το 2002 δύο νέοι σταθ­μοί εγκα­τα­στά­θη­καν στο Γυαλί και το 2013 ένας σταθ­μός στην Στρογ­γυ­λή.  Ως σταθ­μός ανα­φο­ράς για την δια­φο­ρι­κή επί­λυ­ση του το­πι­κού δι­κτύ­ου GPS της Νι­σύ­ρου, ως και την με­λέ­τη της εδα­φι­κής κί­νη­σης στο ηφαι­στεια­κό πεδίο Νι­σύ­ρου-Γυαλί-Στρογ­γυ­λή, επι­λέ­χθη­κε ση­μείο στην πόλη της Κω.

Οι GPS με­τρή­σεις κατά την πρώτη πε­ρί­ο­δο (1997-2002) ανέ­δει­ξαν έντο­νη εδα­φι­κή πα­ρα­μόρ­φω­ση, με έντο­νες ανυ­ψω­τι­κές τά­σεις κυ­ρί­ως στο κε­ντρι­κό και βο­ρειο­δυ­τι­κό τμήμα της νήσου (έως και 160 mm σε διά­στη­μα τρειών ετών) και διά­νοι­ξη του νη­σιού κατά μήκος άξονα με διεύ­θυν­ση πε­ρί­που Βορ­ράς – Νότος γύρω από ένα κέ­ντρο στην πε­ριο­χή νότια της Ι. Μονής Ευαγ­γε­λί­στρας.  Η πα­ρα­τη­ρού­με­νη εδα­φι­κή πα­ρα­μόρ­φω­ση απο­δό­θη­κε (με δια­δι­κα­σία προ­σο­μοί­ω­σης-μο­ντε­λο­ποί­η­σης) στην ύπαρ­ξη δύο μαγ­μα­τι­κών θα­λά­μων στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Νι­σύ­ρου, ως και στην αύ­ξη­ση του όγκου των μαγ­μα­τι­κών θα­λά­μων. Οι μαγ­μα­τι­κοί θά­λα­μοι προ­σο­μοιώ­νο­νται με ση­μεία Mogi point sources. Ο ένας θά­λα­μος ευ­ρί­σκε­ται στο κέ­ντρο πε­ρί­που της Νι­σύ­ρου σε βάθος ~5.5 km (με­τα­το­πι­σμέ­νος ΒΔ), ενώ ο δεύ­τε­ρος θά­λα­μος εντο­πί­ζε­ται στον υπο­θα­λάσ­σιο χώρο νότια της Νήσου Γυαλί σε βάθος ~6.5 km (Lagios et al., 2005). Ταυ­τό­χρο­να για την κα­λύ­τε­ρη ερ­μη­νεία της ορι­ζό­ντιας με­τα­τό­πι­σης στην πε­ριο­χή του Μαν­δρα­κί­ου, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε και μο­ντε­λο­ποί­η­ση της κί­νη­σης του Ρήγ­μα­τος Μαν­δρα­κί­ου, η οποία ανέ­δει­ξε κί­νη­ση 150-260 mm, και η οποία συ­νά­γει με τις σει­σμι­κές κα­τα­γρα­φές καθώς και με τις βλά­βες στις οι­κί­ες της πε­ριο­χής.

Εδα­φι­κή πα­ρα­μόρ­φω­ση 2012-2016

Η πα­ρα­κο­λού­θη­ση της εδα­φι­κής πα­ρα­μόρ­φω­σης του ηφαι­στεί­ου επα­νε­λή­φθη τα έτη 2012 και το 2013. Η ει­κό­να της εδα­φι­κής πα­ρα­μόρ­φω­σης έδει­ξε σαφή δια­φο­ρο­ποί­η­ση των εδα­φι­κών κι­νή­σε­ων αυτό το διά­στη­μα σε σχέση με την προη­γου­μέ­νη πε­ρί­ο­δο, με έντο­νη κα­θί­ζη­ση σε όλη την πε­ριο­χή της Νι­σύ­ρου αλλά και στο Γυαλί. Η πα­ρα­τη­ρη­θεί­σα κα­θί­ζη­ση, κυ­ρί­ως στο κέ­ντρο της Νι­σύ­ρου, συ­νο­δεύ­τη­κε και από τις αντί­στοι­χες ορι­ζό­ντιες κι­νή­σεις, οι οποί­ες συ­νά­γουν με κα­τα­βύ­θι­ση του κέ­ντρου και “κα­τάρ­ρευ­ση” των τοι­χω­μά­των προς αυτό. Ως συ­νέ­πεια οι GPS σταθ­μοί του δυ­τι­κού τμή­μα­τος της Νι­σύ­ρου πα­ρου­σί­α­σαν ανα­το­λι­κής διεύ­θυν­σης κι­νή­σεις, ενώ οι σταθ­μοί στα ανα­το­λι­κά έδει­ξαν ορι­ζό­ντια κί­νη­ση δυ­τι­κής διεύ­θυν­σης. Οι πα­ρα­τη­ρη­θεί­σες τα­χύ­τη­τες για το διά­στη­μα 2002-2013, θε­ω­ρώ­ντας ότι η πα­ρα­μόρ­φω­ση είναι πε­ρί­που γραμ­μι­κή, προσ­διο­ρι­σθή­καν σε πε­ρί­που 10mm/έτος τόσο στην ορι­ζό­ντια διεύ­θυν­ση, όσο και στην κα­τα­κό­ρυ­φη.

Τον Αυ­γού­στου του 2016 επα­να­με­τρή­θη­κε το GPS δί­κτυο της Νι­σύ­ρου. Οι με­τρή­σεις έλα­βαν χώρα από τις 22 Αυ­γού­στου έως 2 Σε­πτεμ­βρί­ου – διάρ­κεια 11 ημέ­ρες. Στο εν­διά­με­σο διά­στη­μα με­τρή­σεις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν και στον σταθ­μό στην Κω καθώς και στους δύο σταθ­μούς στο Γυαλί, και στην βρα­χο­νη­σί­δα Στρογ­γυ­λή.

Η γε­νι­κή ει­κό­να για την εδα­φι­κή πα­ρα­μόρ­φω­ση την τριε­τία 2013-2016 πα­ρου­σιά­ζε­ται ανά­λο­γη με την προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δο 2002-2013. Κα­θί­ζη­ση πα­ρα­τη­ρεί­ται στο σύ­νο­λο της πε­ριο­χής με την ασθε­νέ­στε­ρη να λαμ­βά­νει χώρα στην Στρογ­γυ­λή (λι­γό­τε­ρο από 5 mm). Ισχυ­ρή κα­θί­ζη­ση (πε­ρί­που 55 mm) πα­ρα­τη­ρεί­ται στο κέ­ντρο της Νι­σύ­ρου κοντά στην πε­ριο­χή της γε­ώ­τρη­σης Ν2, στο Λακκί, και ΒΔ του κρα­τή­ρα Στέ­φα­νου. Η ισχυ­ρή κα­θί­ζη­ση σε αυτή την πε­ριο­χή προ­κα­λεί και την “κα­τάρ­ρευ­ση” των πε­ρι­με­τρι­κών σταθ­μών προς το κέ­ντρο του νη­σιού προ­κα­λώ­ντας τους σταθ­μούς στα ανα­το­λι­κά να επι­δει­κνύ­ουν ορι­ζό­ντια πα­ρα­μόρ­φω­ση με διεύ­θυν­ση προς τα δυ­τι­κά και τους σταθ­μούς στα δυ­τι­κά να εμ­φα­νί­ζουν ανύ­σμα­τα ορι­ζό­ντιας κί­νη­σης προς τα ανα­το­λι­κά. Ταυ­τό­χρο­να οι σταθ­μοί του νό­τιου τμή­μα­τος της Νι­σύ­ρου πα­ρου­σιά­ζουν ορι­ζό­ντια κί­νη­ση με διεύ­θυν­ση προς τον βορρά, δη­λα­δή προς την πε­ριο­χή που εμ­φα­νί­ζει την εντο­νό­τε­ρη κα­θί­ζη­ση. Η ορι­ζό­ντια με­τα­τό­πι­ση με­τρή­θη­κε πε­ρί­που 20-30 mm για το διά­στη­μα των τριών ετών. H κα­τα­κό­ρυ­φη κί­νη­ση (κα­θί­ζη­ση) στην πε­ριο­χή του Μαν­δρα­κί­ου υπο­λο­γί­σθη­κε σε πε­ρί­που 40mm, στον Εμπο­ρειό η κα­θί­ζη­ση ήταν πε­ρί­που 25mm, ενώ τα Νικία πα­ρου­σί­α­σαν την ισχυ­ρό­τε­ρη κα­θί­ζη­ση (πε­ρί­που 50mm) και ταυ­τό­χρο­να βό­ρεια κί­νη­ση (πε­ρί­που 20 mm).

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ει­κό­να εδα­φι­κής πα­ρα­μόρ­φω­σης συ­νά­δει με την πτώση της πί­ε­σης στο εσω­τε­ρι­κό των δύο μαγ­μα­τι­κών θα­λά­μων, οι οποί­οι είχαν θε­ω­ρη­θεί για να εξη­γή­σουν την έντο­νη εδα­φι­κή πα­ρα­μόρ­φω­ση της πε­ριό­δου 1997-2001. Η πτώση της τάσης εντός των δύο θα­λά­μων μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί ότι προ­κα­λεί την πα­ρα­τη­ρού­με­νη κα­θί­ζη­ση και την αντί­στοι­χη ορι­ζό­ντια κί­νη­ση των σταθ­μών που εδρά­ζουν τόσο στην Νί­συ­ρο, όσο και στα δύο μι­κρό­τε­ρα νησιά του Γυα­λιού και της Στρογ­γυ­λής. Ει­δι­κό­τε­ρα για τα ανύ­σμα­τα κί­νη­σης των δύο σταθ­μών στο Γυαλί και του σταθ­μού της Στρογ­γυ­λής, η κί­νη­σή τους υπο­δη­λώ­νει την μεί­ω­ση της πί­ε­σης εντός του μαγ­μα­τι­κού θα­λά­μου, ο οποί­ος εντο­πί­σθη­κε στην θα­λάσ­σια πε­ριο­χή νο­τί­ως από το Γυαλί. Αυτό ση­μαί­νει ότι δεν υπάρ­χει καμ­μία έν­δει­ξη κά­ποιας δρα­στη­ριο­ποί­η­σης του ηφαι­στεί­ου στο άμεσο μέλ­λον.

Μό­νι­μοι Γε­ω­δαι­τι­κοί Σταθ­μοί GPS

Για την με­λέ­τη της κί­νη­σης της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής του ΝΑ Αι­γαί­ου πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε ημε­ρή­σια βάση (από το Τομέα Γε­ω­φυ­σι­κής-Γε­ω­θερ­μί­ας) επί­λυ­ση των μό­νι­μων σταθ­μών GPS, οι οποί­οι λει­τουρ­γούν στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή τα τε­λευ­ταία έτη, βάσει σταθ­μών ανα­φο­ράς που εδρά­ζουν στην Ευ­ρώ­πη και οι οποί­οι έχουν επα­κρι­βώς κα­θο­ρι­σμέ­νη τα­χύ­τη­τα κί­νη­σης.

Οι μό­νι­μοι σταθ­μοί GPS είναι εγκα­τε­στη­μέ­νοι και λει­τουρ­γούν συ­νε­χώς ούτως ώστε να δια­θέ­του­με ημε­ρή­σιες επι­λύ­σεις των συ­ντε­ταγ­μέ­νων των σταθ­μών. Σε πε­ριο­χές με μικρή τε­κτο­νι­κή/ηφαι­στεια­κή δρα­στη­ριό­τη­τα οι σταθ­μοί αυτοί πα­ρου­σιά­ζουν γραμ­μι­κή κί­νη­ση η οποία εξαρ­τά­ται από την κί­νη­ση της λι­θο­σφαι­ρι­κής πλά­κας στην οποία ανή­κουν. Σε έντο­να τε­κτο­νι­κά ή ηφαι­στεια­κά ενερ­γές πε­ριο­χές η κί­νη­ση εμ­φα­νί­ζει μη γραμ­μι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά και η από­κλι­ση από την γραμ­μι­κό­τη­τα δύ­να­ται να απο­τε­λέ­σει έν­δει­ξη τε­κτο­νι­κής ή ηφαι­στεια­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Η επε­ξερ­γα­σία των δε­δο­μέ­νων από τέσ­σε­ρεις μό­νι­μους σταθ­μούς GPS στην Κά­λυ­μνο, Τήλο και Ρόδο (για το διά­στη­μα λει­τουρ­γί­ας τους), καθώς και η επε­ξερ­γα­σία των δε­δο­μέ­νων από τους σταθ­μούς στην Κω και στην Νί­συ­ρο κατά την διάρ­κεια των ετών που πραγ­μα­το­ποιού­νται με­τρή­σεις (1997-2016) ανέ­δει­ξαν μια σχε­τι­κά ομοιό­μορ­φη και γραμ­μι­κή κί­νη­ση (πε­ρί­που 20-25 mm/έτος νο­τιο­α­να­το­λι­κά) της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής από το 2001 και εντεύ­θεν κυ­ρί­ως στην ορι­ζό­ντια διεύ­θυν­ση. Η κα­τα­κό­ρυ­φη συ­νι­στώ­σα της κί­νη­σης (αν και χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από με­γα­λύ­τε­ρο σφάλ­μα) ανέ­δει­ξε ελα­φρές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις κυ­ρί­ως στην Κω και την Νί­συ­ρο με ανυ­ψω­τι­κές (+5mm/έτος) και κα­θο­δι­κες (-8mm/έτος) τά­σεις αντί­στοι­χα, οι οποί­ες δια­φο­ρο­ποιούν τα δύο νησιά από τα υπό­λοι­πα, στα οποία η κα­τα­κό­ρυ­φη συ­νι­στώ­σα της κί­νη­σης εμ­φα­νί­ζε­ται πολύ μικρή  ±1mm/έτος.

Ο μό­νι­μος Δο­ρυ­φο­ρι­κός Γε­ω­δαι­τι­κός σταθ­μός (GPS) που εγκα­τα­στά­θη­κε στο Δη­μαρ­χείο της Νι­σύ­ρου στόχο έχει να συμ­βά­λει στην πα­ρα­κο­λού­θη­ση του Ηφαι­στεί­ου σε πραγ­μα­τι­κό χρόνο. Κα­θη­με­ρι­νές επι­λύ­σεις των συ­ντε­ταγ­μέ­νων της θέσης του δέκτη με με­γά­λη ακρί­βεια (2-4 mm στην ορι­ζό­ντια διεύ­θυν­ση και 6-8mm στην κα­τα­κό­ρυ­φη) θα πα­ρέ­χουν ακρι­βή στοι­χεία για την εδα­φι­κή κί­νη­ση και πα­ρα­μόρ­φω­ση η οποία λαμ­βά­νει χώρα στην Νί­συ­ρο. Οι ημε­ρή­σιες επι­λύ­σεις θα πραγ­μα­το­ποιού­νται από τον Τομέα Γε­ω­φυ­σι­κής Γε­ω­θερ­μί­ας του ΕΚΠΑ και θα δη­μο­σιεύ­ο­νται στην ιστο­σε­λί­δα του Δήμου και του Τομέα. Τα δε­δο­μέ­να αυτά θα αξιο­λο­γού­νται συν­δυα­στι­κά με την σει­σμι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα με τε­λι­κό στόχο την έγκαι­ρη και έγκυ­ρη ανα­γνώ­ρι­ση πρό­δρο­μων φαι­νο­μέ­νων ηφαι­στεια­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Οι συ­γκε­κρι­μέ­νες δρα­στη­ριό­τη­τες του Δήμου Νι­σύ­ρου σε συ­νερ­γα­σία με το Τμήμα Γε­ω­λο­γί­ας-Γε­ω­πε­ρι­βάλ­λο­ντος του ΕΚΠΑ απο­σκο­πούν σε μια στα­δια­κή δη­μιουρ­γία ενός σύγ­χρο­νου Ηφαι­στεια­κού Πα­ρα­τη­ρη­τη­ρί­ου στην Νί­συ­ρο. Ένα πα­ρα­τη­ρη­τή­ριο το οποίο θα πραγ­μα­το­ποιεί συ­νε­χή πο­λύ­πα­ρα­με­τρι­κή πα­ρα­κο­λού­θη­ση του ηφαι­στεί­ου, αλλά και με στόχο να απο­τε­λέ­σει ένα διε­θνές κέ­ντρο προ­βο­λής της μο­να­δι­κής Γε­ω­λο­γι­κής ση­μα­σί­ας της Νι­σύ­ρου συμ­βάλ­λο­ντας στην ανά­πτυ­ξη επι­στη­μο­νι­κού, θε­μα­τι­κού και συ­νε­δρια­κού του­ρι­σμού, και να προ­σελ­κύ­σει συ­να­φείς εκ­παι­δευ­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες (θε­ρι­νά σχο­λεία, εκ­παι­δευ­τι­κές εκ­δρο­μές Ελ­λη­νι­κών και ξένων πα­νε­πι­στη­μια­κών ιδρυ­μά­των κα), κα­θι­στώ­ντας τη Νι­σύ­ρου ένα σύγ­χρο­νο ζω­ντα­νό ερ­γα­στή­ριο Ηφαι­στεια­κής με­λέ­της.