Αιφνιδιαστική παραίτηση του προέδρου του ΕΚΑΒ- Tι καταγγέλλει στην επιστολή του

Την παραί­τησή του υπέβαλε αφνι­δια­στικά ο πρό­ε­δρος του ΕΚΑΒ, Δημή­τρης Παπα­γιαν­νί­δης, με αφορμή τον θάνατο ενός 34χρονου πατέρα τεσ­σά­ρων παιδιών, ο οποίος ξεψύ­χησε στην άσφαλτο έπειτα από τροχαίο, περι­μέ­νο­ντας το ασθε­νο­φόρο.

Στην επι­στολή παραί­τη­σής του, ο κ. Παπα­γιαν­νί­δης αφήνει αιχμές για κακό­βου­λες παρεμ­βά­σεις στο έργο του και ανα­φέ­ρει πως «ενώ δεν είχα τη δέουσα συμπα­ρά­σταση, πλέον άρχισα να εισπράττω τόσο την αμφι­σβή­τηση όσο και τον ωμό διοι­κη­τικό παρα­γκω­νι­σμό από άτομα που πολύ αμφι­βάλω ότι επι­θυ­μούν την ευη­με­ρία του ΕΚΑΒ».

Ο κ. Παπα­γιαν­νί­δης ανα­λαμ­βά­νει την ευθύνη για το τραγικό συμβάν στη Σάμο και σημειώ­νει ότι με την παραί­τησή του ζητά την άμεση επίλυση των προ­βλη­μά­των που δεν επι­τρέ­πουν την εύρυθμη λει­τουρ­γία του ΕΚΑΒ σε όλη την χώρα.

Η επι­στολή της παραί­τη­σής του

“Μόλις πριν 4 ημέρες ένας άτυχος νεαρός 34 ετών, πατέρας 4 παιδιών, έχασε τη ζωή του σε ένα θλιβερό τροχαίο δυστύ­χημα στη Σάμο. Το Ε.Κ.Α.Β. στο νησί δεν μπόρεσε να καλύψει το περι­στα­τικό αφού το ένα ασθε­νο­φόρο (ανά βάρδια) βρι­σκό­ταν καθοδόν προς το αερο­δρό­μιο, για την παρα­λαβή περι­στα­τι­κού αερο­δια­κο­μι­δής. Το ίδιο βράδυ, αργά από το γραφείο μου στο Ε.Κ.Α.Β., εξέδωσα μία συλ­λυ­πη­τή­ρια επι­στολή όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή ειλι­κρινά ένοιωθα την ανάγκη να συμπα­ρα­σταθώ στη μάνα, στη γυναίκα και στα παι­δά­κια του αδι­κο­χα­μέ­νου νέου…, επειδή ένοιωθα την ανάγκη να τους πως πόσο άδικο είναι να συμ­βαί­νουν τέτοιου είδους γεγο­νότα εν έτει 2014…, επειδή ένοιωθα την ανάγκη να τους εξηγήσω τις μεγάλες προ­σω­πι­κές (και μόνο) προ­σπά­θειες που έχω κατα­βά­λει, για να υπάρχει προ­νο­σο­κο­μειακή φρο­ντίδα στη Σάμο άλλα και σε πολλές άλλες περιο­χές ανά την Ελλάδα, που αντι­με­τω­πί­ζουν παρό­μοια προ­βλή­ματα…

Πριν αναλάβω την θέση ευθύνης του Προ­έ­δρου του Ε.Κ.Α.Β. έχω υπη­ρε­τή­σει το Πολε­μικό Ναυτικό, όπου με αφο­σί­ωση, συνέ­πεια, αξιο­πρέ­πεια και ήθος κατά­φερα να φθάσω στο βαθμό του Αντι­ναυάρ­χου. Έχοντας μια σημα­ντική πορεία στο Πολε­μικό Ναυτικό και αφού βρέθηκα σε θέσεις ευθύνης είτε ως κυβερ­νή­της, είτε ως διοι­κη­τής ομάδων πλοίων του Στόλου είτε σε άλλες δια­κε­κρι­μέ­νες επι­τε­λι­κές θέσεις, τελικά πριν 21 μήνες (περίπου) μου ανα­τέ­θηκε η υπεύ­θυνη θέση του Προ­έ­δρου ενός από τους πιο μάχι­μους Οργα­νι­σμούς, αυτόν του Ε.Κ.Α.Β..

Ύστερα από 21 μήνες στον Οργα­νι­σμό, θέλω να μάθουν όλοι ότι το Ε.Κ.Α.Β. στη­ρί­ζε­ται και ευδο­κι­μεί χάρη στις υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες του προ­σω­πι­κού του, αφού οι Ιατροί, Νοση­λευ­τές και οι δια­σώ­στες βρί­σκο­νται σε μία διαρκή & καθη­με­ρινή υπέρ­βαση για την κάλυψη των κενών που υπάρ­χουν στην παροχή των υπη­ρε­σιών υγείας. Από τη θέση του Προ­έ­δρου προ­σπά­θησα πολύ να τους ακο­λου­θήσω, σε αυτή την ατέρ­μονη προ­σπά­θεια για καλύ­τερη παροχή προ­νο­σο­κο­μεια­κής φρο­ντί­δας για όλους τους πολίτες της Ελλάδας, αλλά δυστυ­χώς αντι­με­τώ­πισα πληθώρα δυσκο­λιών και κακό­βου­λων παρεμ­βά­σεων. Το χει­ρό­τερο όλων; Ενώ δεν είχα τη δέουσα συμπα­ρά­σταση πλέον άρχισα να εισπράττω τόσο την αμφι­σβή­τηση όσο και τον ωμό διοι­κη­τικό παρα­γκω­νι­σμό από άτομα που πολύ αμφι­βάλω ότι επι­θυ­μούν την ευη­με­ρία του Ε.Κ.Α.Β….

Επί τόσους μήνες ήμουν στο γραφείο μου από τις 7:00 το πρωί μέχρι τις 9:00 το βράδυ. Κάθε Σαβ­βα­το­κύ­ριακο ήμουν μέσα στο συνερ­γείο της Αθήνας για να δω τα προ­βλή­ματα των ασθε­νο­φό­ρων και να δώσω άμεσες λύσεις, απο­φεύ­γο­ντας την γρα­φειο­κρα­τία.

Επι­σκέ­φτηκα όλα τα παραρ­τή­ματα και τους τομείς ανά την Ελλάδα, κατα­γρά­φο­ντας ανα­λυ­τικά τις ανάγκες τους έτσι ώστε να δώσω (δυστυ­χώς με ιδία μέσα) λύσεις. Προ­σπά­θησα πάρα πολύ να επιλύσω προ­βλή­ματα κάλυψης προ­σω­πι­κού, κάνο­ντας εσω­τε­ρι­κές μετα­θέ­σεις σε τομείς για να καλυ­φθούν οι βάρδιες σε περιο­χές της περι­φέ­ρειας και παρόλα αυτά εισέ­πραξα πληθώρα αντι­δρά­σεων, ένθεν και ένθεν! Εν τω μεταξύ, δια­πι­στώ­νο­ντας τα σοβαρά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει ο στόλος του Ε.Κ.Α.Β., ανέλαβα την πρω­το­βου­λία πραγ­μα­το­ποί­η­σης κάποιων σημα­ντι­κών ενερ­γειών στή­ρι­ξης του Οργα­νι­σμού μέσω δωρεών από Κοι­νω­φελή Ιδρύ­ματα (ενδει­κτικά αναφέρω τα ιδρύ­ματα “Σταύρος Νιάρχος” & Κοι­νω­φε­λές Ίδρυμα Ιωάννη Λάτση).

Ακο­λου­θώ­ντας τις αρχές μου, δεν κατέ­θεσα τα όπλα και πέτυχα να ξεμπλο­κά­ρει ο περι­βό­η­τος δια­γω­νι­σμός των 167 ασθε­νο­φό­ρων και 19 κινητών μονάδων μέσω ΕΣΠΑ, και αφού αντι­με­τώ­πισα έναν οχετό ενστά­σεων, αντι­δρά­σεων και κακό­βου­λων σχολίων τελικά κατά­φερα να τον φθάσω στο στάδιο ανοίγ­μα­τος των οικο­νο­μι­κών προ­σφο­ρών.

Επειδή λοιπόν όλες οι απο­φά­σεις στη ζωή μου διέ­πο­νται από τις αρχές της συνεί­δη­σης, της αξιο­πρέ­πειας αλλά και του αισθή­μα­τος ευθύνης και επειδή δεν έχω μάθει να επιτελώ κατευ­θυ­νό­με­νους ρόλους, ζητώ προ­σω­πικά συγ­γνώμη από την οικο­γέ­νεια του εκλι­πό­ντος στη Σάμο, και θέτω στη διάθεση του Υπουρ­γού Υγείας την παραί­τηση μου δίνο­ντας, ίσως, κατ’ αυτόν τον τρόπο το έναυσμα στους ιθύ­νο­ντες για την άμεση επίλυση των ζητη­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με την εύρυθμη λει­τουρ­γία του Ε.Κ.Α.Β. σε όλη την Ελλάδα.

Κατόπιν των παρα­πάνω, θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω θερμά τον πρω­θυ­πουργό της χώρας κο Αντώνη Σαμαρά για την εμπι­στο­σύνη που μου έδειξε ανα­θέ­το­ντας μου την υπεύ­θυνη θέση της Διοί­κη­σης του Οργα­νι­σμού και παράλ­ληλα να ευχηθώ καλή συνέ­χεια και καλό κου­ρά­γιο σε όλο το προ­σω­πικό του Ε.Κ.Α.Β. και ιδιαί­τερα στους άξιους μαχητές που λέγο­νται Δια­σώ­στες.

Κλείνω αυτή την επι­στολή με τα λόγια του Άρθουρ Σοπεν­χά­ουερ: «Τιμή είναι η εξω­τε­ρική συνεί­δηση. Συνεί­δηση είναι η εσω­τε­ρική τιμή»”.

Νεό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι δεν έγινε δεκτή η παραί­τηση του προ­έ­δρου του ΕΚΑΒ, Δημήτρη Παπα­γιαν­νίδη. Αν και με επι­στολή του θέλησε με αυτό τον τρόπο να ανα­λά­βει την ευθύνη για το περι­στα­τικό στη Σάμο, που στοί­χισε τη ζωή ενός άνδρα, ο υπουρ­γός Υγείας δεν έκανε δεκτό το αίτημά του.