Η πελαγωμένη ΕΕ στο έλεος της απαιτητικής Άγκυρας

Το ερώ­τη­μα “Ποιός κυ­βερ­νά αυτή την Ένωση;” επα­νήλ­θε επι­τα­κτι­κά στο προ­σκή­νιο, μετά την πρω­το­βου­λία του προ­έ­δρου της Κο­μι­σιόν να συ­γκα­λέ­σει, ει­σα­κού­ο­ντας την Βιέν­νη και το Βε­ρο­λί­νο, αλλά πα­ρα­κάμ­πτο­ντας τον πρό­ε­δρο του Συμ­βου­λί­ου Ντό­ναλντ Τουσκ, έκτα­κτη άτυπη μίνι Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής για αύριο, με αντι­κεί­με­νο την κα­τά­στα­ση στον “βαλ­κα­νι­κό διά­δρο­μο” των προ­σφυ­γι­κών ροών και με τη συμ­με­το­χή Αυ­στρί­ας, Βουλ­γα­ρί­ας, Γερ­μα­νί­ας, Ελ­λά­δας, Κρο­α­τί­ας, Ουγ­γα­ρί­ας, Ρου­μα­νί­ας, Σλο­βε­νί­ας, αλλά και της Σερ­βί­ας και της ΠΓΔΜ που δεν ανή­κουν στην Ε.Ε.

Την άμεση αφορ­μή δίνει η νέα εστία κρί­σης που προ­έ­κυ­ψε στην Σλο­βε­νία, μετά το σφρά­γι­σμα των ουγ­γρο­κρο­α­τι­κών συ­νό­ρων, αλλά και τα πε­νι­χρά απο­τε­λέ­σμα­τα του φλερτ των “28” προς την Άγκυ­ρα, που επι­σφρα­γί­στη­κε από την αμ­φι­λε­γό­με­νη επί­σκε­ψη της κα­γκε­λα­ρί­ου Μέρ­κελ στη γεί­το­να την Κυ­ρια­κή, μόλις δύο εβδο­μά­δες πριν από τις τουρ­κι­κές εκλο­γές.

Τέλος στις κοι­νές πε­ρι­πο­λί­ες

Η λο­γι­κή της απώ­θη­σης των προ­σφυ­γι­κών ροών είναι και πάλι κυ­ρί­αρ­χη – και η πίεση των εταί­ρων με­τα­κυ­λί­ε­ται στην Αθήνα, ως αδυ­να­τού­σα να επι­βάλ­λει μια “συ­ντε­ταγ­μέ­νη κα­τά­στα­ση” στα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρά της με την Τουρ­κία. Ο Γερ­μα­νός κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος Στέ­φεν Ζάι­μπερτ επα­νήλ­θε για άλλη φορά την Τε­τάρ­τη στο ζή­τη­μα, διε­ρω­τώ­με­νος γιατί δύο χώρες σύμ­μα­χοι στο ΝΑΤΟ δεν κα­τα­φέρ­νουν να συ­νερ­γα­σθούν. Του­λά­χι­στον, όμως, για πρώτη φορά διέ­κρι­νε τον ανα­γκαίο συ­ντο­νι­σμό από το σε­νά­ριο των κοι­νών ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών ναυ­τι­κλών πε­ρι­πο­λιών – που ως υπόρ­ρη­τη απει­λή πλα­νώ­νταν πάνω από τις ευαί­σθη­τες ισορ­ρο­πί­ες του Αι­γαί­ου.

Την ίδια ώρα, η Frankfurter Allgemeine κα­το­νό­μα­ζε το κοινό μυ­στι­κό: η Τουρ­κία διευ­κο­λύ­νει τη διέ­λευ­ση των προ­σφύ­γων από τη Συρία στην ευ­ρω­παϊ­κή επι­κρά­τεια, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το θέμα ως μοχλό πί­ε­σης προς τους 28. Πα­ράλ­λη­λα, το Politico με εκτε­νές δη­μο­σί­ευ­μά του ει­κο­νο­γρα­φού­σε το “αν­θρώ­πι­νο πα­ζά­ρι των πολ­λών εκα­τομ­μυ­ρί­ων” που έχει στη­θεί στα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια.

Η “λίστα απαι­τή­σε­ων”

Πράγ­μα­τι, η αί­σθη­ση ότι είναι ανα­ντι­κα­τά­στα­τη για να δια­χει­ρι­στεί η πε­λα­γω­μέ­νη Ε.Ε. την προ­σφυ­γι­κή κρίση έχει δη­μιουρ­γή­σει στην Άγκυ­ρα την πε­ποί­θη­ση ότι μπο­ρεί να διευ­ρύ­νει τη “λίστα απαι­τή­σε­ών” της κατά το δο­κούν. Τα τρία δισ. ευρώ που υπο­σχέ­θη­καν στην τε­λευ­ταία Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής οι “28” θα πρέ­πει να είναι “νέα κον­δύ­λια” και όχι τμήμα της προ­βλε­πό­με­νης ούτως ή άλλως προ­ε­ντα­ξια­κής βο­ή­θειας, ενώ το ύψος των ανα­γκών θα πρέ­πει να επα­νε­κτι­μά­ται ετη­σί­ως – δια­μή­νυ­σε ο Αχμέτ Ντα­βού­το­γλου. Επι­πλέ­ον, κατά τον Τούρ­κο πρω­θυ­πουρ­γό, η χα­λά­ρω­ση των απαι­τή­σε­ων βίζας για τους Τούρ­κους πο­λί­τες στην Ε.Ε. από την ερ­χό­με­νη άνοι­ξη, δεν θα απο­τε­λέ­σει την επι­βρά­βευ­ση, αλλά την προ­ϋ­πό­θε­ση της συ­νερ­γα­σί­ας της Άγκυ­ρας στο προ­σφυ­γι­κό, ενώ η ανα­θέρ­μαν­ση των ευ­ρω­τουρ­κι­κών εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με­τα­φρά­ζε­ται σε άνοιγ­μα του­λά­χι­στον πέντε δια­πραγ­μα­τευ­τι­κών κε­φα­λαί­ων.

Από το Κυ­πρια­κό στο Κουρ­δι­κό

Προ­σκρού­ουν βέ­βαια αυτές οι απαι­τή­σεις στο βέτο της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, το οποίο, όπως κα­τέ­στη­σε σαφές ο Κύ­πριος υπουρ­γός Ιω­άν­νης Κα­σου­λί­δης με την ευ­και­ρία της πα­ρου­σί­ας του στο Δια­θρη­σκεια­κό Φό­ρουμ των Αθη­νών, δεν υπο­στέλ­λε­ται. Όμως η συ­γκυ­ρία εν­θαρ­ρύ­νει την τουρ­κι­κή πλευ­ρά να εγεί­ρει και κα­θα­ρά πο­λι­τι­κές απαι­τή­σεις. Δη­μο­σί­ευ­μα της εφη­με­ρί­δας Χου­ριέτ υπο­στη­ρί­ζει ότι στη συ­νά­ντη­ση Μέρ­κελ-Ερ­ντο­γάν συμ­φω­νή­θη­κε “κλεί­σι­μο” του Κυ­πρια­κού μέχρι τον Μάρ­τιο. Το τε­λε­σί­γρα­φο προς την ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά είναι να εγκρί­νει μέχρι τότε με δη­μο­ψή­φι­σμα την όποια συμ­φω­νία προ­κύ­ψει από τις δι­κοι­νο­τι­κές συ­νο­μι­λί­ες, ει­δάλ­λως η διε­θνής κοι­νό­τη­τα θα απο­δε­χθεί ως λύση την υφι­στά­με­νη δι­χο­τό­μη­ση. Ίσως για αυτό ο με­σο­λα­βη­τής του ΟΗΕ στις συ­νο­μι­λί­ες Έσπεν Μπαρτ Άιντα να επι­σή­μα­νε ότι προ­έ­χει μια “καλή” παρά μια “βια­στι­κή λύση”.

Ακόμη και στο κουρ­δι­κό ζή­τη­μα, η γεί­των αι­σθά­νε­ται ότι είναι σε θέση να ζητά, όπως το έπρα­ξε στην τε­λευ­ταία του συ­νε­δρί­α­ση του Εθνι­κό Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας της Τουρ­κί­ας, από τη διε­θνή κοι­νό­τη­τα να κα­τα­γρά­ψει ως τρο­μο­κρα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, κα­θό­τι “προ­έ­κτα­ση του ΡΚΚ”, το PYD των Κούρ­δων της Συ­ρί­ας, στο οποίο επεν­δύ­ουν και ΗΠΑ και Ρωσία για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση του Ισλα­μι­κού Κρά­τους.

Capital.gr