Κατέρρευσε στο ακροατήριο υπόθεση επικίνδυνης ενδοοικογενειακής βίας με φερόμενο ως θύμα ανήλικο με ειδικές ανάγκες

Μία ιδιαί­τερα σύνθετη και ευαί­σθητη υπόθεση ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας απα­σχό­λησε πρό­σφατα τη Δικαιο­σύνη στη Ρόδο, φέρ­νο­ντας στο προ­σκή­νιο το ζήτημα της προ­στα­σίας παιδιών με ειδικές ανάγκες, αλλά και τις δυσκο­λίες στη δια­χεί­ριση καταγ­γε­λιών όταν εμπλέ­κο­νται οικο­γε­νεια­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Οι αρχικές καταγ­γε­λίες έκαναν λόγο για βίαιη επίθεση πατέρα σε βάρος του ανή­λι­κου γιου του, ο οποίος πάσχει από σοβαρή νοητική υστέ­ρηση.

Ωστόσο, η υπόθεση παρου­σί­ασε ανα­τρο­πές καθώς απο­κα­λύ­φθηκε ότι το παιδί είχε προβεί και στο παρελ­θόν σε αβά­σι­μες καταγ­γε­λίες, ενώ η μητέρα του, που εμφα­νί­στηκε ως βασικός καταγ­γέλ­λων μάρ­τυ­ρας, φέρεται να είχε προη­γού­μενη προ­βλη­μα­τική συμπε­ρι­φορά, με απο­τέ­λε­σμα να της έχει αφαι­ρε­θεί η γονική μέριμνα.

Το περι­στα­τικό και η καταγ­γε­λία

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο πατέρας φέρεται να επι­τέ­θηκε στον ανήλικο γιο του μέσα στο σπίτι τους στη Ρόδο. Ο ανή­λι­κος υπο­στή­ριξε ότι ο πατέρας τον χτύπησε με κλωτσιά στα γεν­νη­τικά όργανα προ­κα­λώ­ντας αιμορ­ρα­γία, τον έριξε στο έδαφος και στη συνέ­χεια τον χτύπησε με ξύλο στο πόδι και τον πατούσε.

Ο ίδιος κατέ­θεσε ότι συχνά δέχεται βία από τον πατέρα του, με σφα­λιά­ρες και χτυ­πή­ματα που αφήνουν σημάδια.

Το παιδί, έντρομο, όπως υπο­στή­ριξε, επι­κοι­νώ­νησε με γραπτά μηνύ­ματα με τη μητέρα του ζητώ­ντας της να καλέσει την αστυ­νο­μία. Η μητέρα πράγ­ματι προ­σήλθε έξω από το σπίτι και ενη­μέ­ρωσε τους αστυ­νο­μι­κούς, οι οποίοι μετέ­βη­σαν στο δια­μέ­ρι­σμα και συνέ­λα­βαν τον πατέρα.

Καθο­ρι­στικό ρόλο στην υπόθεση δια­δρα­μά­τισε η μητέρα του ανη­λί­κου, η οποία ισχυ­ρί­στηκε ότι το παιδί της κακο­ποιεί­ται συστη­μα­τικά.

Ωστόσο, τα στοι­χεία που παρου­σιά­στη­καν στο δικα­στή­ριο σκια­γρά­φη­σαν μια δια­φο­ρε­τική εικόνα. Είχε ήδη αφαι­ρε­θεί από τη γυναίκα η γονική μέριμνα, καθώς οι κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες είχαν εντο­πί­σει σοβαρά προ­βλή­ματα υγιει­νής, κακής φρο­ντί­δας και ακόμα και ακα­τάλ­λη­λου υλικού στο κινητό του παιδιού.

Επι­πλέον, απο­δεί­χθηκε ότι λίγες ημέρες πριν από την καταγ­γε­λία, η μητέρα είχε πείσει το παιδί να μετα­φέ­ρει κρυφά τα ρούχα του εκτός του σπιτιού που διέμενε με τον πατέρα, γεγονός που ερμη­νεύ­τηκε από την υπε­ρά­σπιση ως ένδειξη υπο­κί­νη­σης της καταγ­γε­λίας.

Οι αντι­φά­σεις και το ιατρο­δι­κα­στικό πόρισμα

Το δικα­στή­ριο συνε­κτί­μησε ότι ο ανή­λι­κος είχε προβεί και στο παρελ­θόν σε αβά­σι­μες καταγ­γε­λίες περί κακο­ποί­η­σης τόσο ενα­ντίον του πατέρα όσο και ενα­ντίον της μητέρας του, χωρίς ποτέ να εντο­πι­στούν απο­δει­κτικά στοι­χεία. Η γνωστή νοητική και ψυχο­λο­γική του κατά­σταση καθι­στούσε τις μαρ­τυ­ρίες του αμφί­βο­λες.

Παράλ­ληλα, το ιατρο­δι­κα­στικό πόρισμα δεν εντό­πισε σοβαρά ευρή­ματα που να επι­βε­βαιώ­νουν τα περί αιμορ­ρα­γίας ή βαριάς σωμα­τι­κής βλάβης. Στην καλύ­τερη περί­πτωση, όπως ανα­φέ­ρε­ται, επρό­κειτο για “όλως ελαφρά σωμα­τική βλάβη”. Ωστόσο, επειδή η δίωξη είχε κινηθεί αυτε­παγ­γέλ­τως και δεν είχε κατα­τε­θεί το απα­ραί­τητο παρά­βολο έγκλη­σης, το δικα­στή­ριο έκρινε απα­ρά­δε­κτη τη συνέ­χιση της δια­δι­κα­σίας.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Ρωμαίος.