Κάλλια Μπρόκου: «Η Ρόδος είναι το σμαράγδι της Μεσογείου»

Το all inclusive «γιγα­ντώ­νε­ται», οι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις μειώ­νο­νται και οι επι­σκέ­πτες προ­τι­μούν να περνάνε πολύ περισ­σό­τερο χρόνο μέσα στα ξενο­δο­χεία. Οι αφίξεις δεν συμ­βα­δί­ζουν με τις εισπρά­ξεις και όλοι μιλούν για μια περί­εργη χρονιά. Πώς και πόσο έχει αλλάξει το προφίλ του επι­σκέ­πτη στη Ρόδο τα τελευ­ταία χρόνια;

Το προφίλ του πελάτη που επι­σκέ­πτε­ται τη Ρόδο έχει αλλάξει κατά πολύ από τη δεκα­ε­τία του ‘90 και 2000. Υπήρχαν πολύ λιγό­τε­ρες κλίνες και η Ρόδος ήταν πιο αγνή, παρόλα αυτά δια­τη­ρούσε το προφίλ ενός μεγάλου νησιού που έχει να προ­σφέ­ρει πολλά. Η νέα μορφή πελατών, αν μπο­ρούμε να την ονο­μά­σουμε νέα, είναι πιο μαζικής μορφής πελάτες, οι οποίοι προ­τι­μούν να δια­μέ­νουν εντός, μιας και η Ρόδος δια­θέ­τει πολύ υψηλές υπη­ρε­σίες ακόμα και εντός των ξενο­δο­χείων. Εάν συνυ­πο­λο­γί­σουμε και τις δύο τελευ­ταίες χρονιές, η Ρόδος «προ­σκα­λεί» όλο και περισ­σό­τερο πελάτες νεαρής ηλικίας λόγω της αύξησης της επιρ­ροής από τα social media. Η αλλαγή στο προφίλ είναι ξεκά­θαρα από experience based σε πιο mass production του­ρι­σμό.

Τι περι­μέ­νει πλέον ο σύγ­χρο­νος ταξι­διώ­της από έναν του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος – και πώς θεω­ρείτε ότι αντα­πο­κρί­νε­ται το νησί σε αυτές τις προσ­δο­κίες;

Θα προ­σπα­θήσω να το εξετάσω χωρίς συναί­σθημα, γνω­ρί­ζο­ντας το νησί μου και τι έχει να προ­σφέ­ρει. Ο σύγ­χρο­νος ταξι­διώ­της περι­μέ­νει να δει αυτό ακριβώς που του προ­ω­θείς. Είναι ένα μεγάλο νησί που έχει να προ­σφέ­ρει πολλά. Από ήσυχες δια­κο­πές απο­μο­νω­μέ­νος για παρά­δειγμα στην υπέροχη νότια Ρόδο έως νυχτε­ρινή δια­σκέ­δαση στα πολυ­τελή κλαμπ του κέντρου, περι­ή­γηση σε ιστο­ρικά αξιο­θέ­ατα ή ακόμα και θαλάσ­σιο αθλη­τικό του­ρι­σμό λόγω του σερφ. Είναι ένα νησί που πραγ­μα­τικά τα έχει όλα και από μια μικρή έρευνα στο δια­δί­κτυο εξε­τά­ζο­ντας τον παλμό δια­πί­στωσα πως μεγάλο ποσοστό των επι­σκε­πτών την βρί­σκουν φαντα­σμα­γο­ρική και πολύ λίγοι έχουν να πουν κάτι αρνη­τικό.

Ποιον ρόλο εκτι­μάτε ότι παίζουν οι μικρές, οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις στη δια­τή­ρηση της τοπικής αυθε­ντι­κό­τη­τας; Θεω­ρείτε ότι η γαστρο­νο­μία μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως εργα­λείο πολι­τι­στι­κής ανά­δει­ξης και του­ρι­στι­κής δια­φο­ρο­ποί­η­σης; Ρωτώ με αφορμή και την προ­σπά­θεια που γίνεται από ένα σημα­ντικό μέρος των σεφ, να και­νο­το­μή­σουν στη ροδί­τικη κουζίνα χωρίς να χαθεί η παρα­δο­σιακή ταυ­τό­τητα.

Οι μικρές οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις κατά τη γνώμη μου είναι η καρδιά της επι­τυ­χίας για τη Ρόδο ή για οποιο­δή­ποτε ελλη­νικό νησί. Ο επι­σκέ­πτης που πραγ­μα­τικά επι­θυ­μεί να βιώσει τα έθιμα ενός τόπου αναζητά την αυθε­ντι­κό­τητα και τη φιλο­ξε­νία που μόνο μια οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση μπορεί να του προ­σφέ­ρει. Δεν είναι τυχαίο πως ειδικά με την ανά­πτυξη των κοι­νω­νι­κών δικτύων οι επι­σκέ­πτες ανα­κα­λύ­πτουν μικρά μαγαζιά μέσα σε χωριά και τα ανα­δει­κνύ­ουν.

Όσον αφορά στο θέμα της γαστρο­νο­μίας θεωρώ ότι υπάρχει μεγάλη εξέλιξη στο νησί μας. Σαφώς κι ένας προ­ο­ρι­σμός ειδικά σαν τη Ρόδο οφείλει και πρέπει να ανα­δει­χτεί ως γαστρο­νο­μι­κός προ­ο­ρι­σμός, δηλαδή να προ­βά­λει όλο και περισ­σό­τερο τις προ­σπά­θειες των νέων σεφ. Φυσικά σε συν­δυα­σμό και με σεβασμό στην τοπική παρά­δοση είναι μια σίγουρη συνταγή επι­τυ­χίας.

Έχουν γίνει βήματα εξέ­λι­ξης αισθη­τι­κής στη Ρόδο, όμως κυρίως στην πόλη υπάρ­χουν ακόμα περιο­χές που θυμί­ζουν τις πρώτες δεκα­ε­τίες του του­ρι­σμού με στοι­χεία, πλα­στι­κές καρέ­κλες, τρα­πέ­ζια, κιτς κλπ που δεν συνά­δουν με την απο­κα­λού­μενη ναυαρ­χίδα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού;

Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα και αγκάθι για το νησί μας. Καθώς είναι πολύ μεγάλο σε έκταση δεν μπορούν να τηρη­θούν συγκε­κρι­μέ­νοι κανο­νι­σμοί για την αισθη­τική κυρίως της «βιτρί­νας» του νησιού. Παρόλα αυτά έχοντας μια εμπει­ρία σε αυτόν τον χώρο, θεωρώ πως και σε αυτόν τον τομέα έχουν γίνει κάποια βήματα εξέ­λι­ξης αν και όχι πολύ μεγάλα. Περαι­τέρω, πιστεύω πως πρέπει να γίνουν περισ­σό­τε­ρες οργα­νω­μέ­νες κινή­σεις και να εντα­χθεί στο υπο­συ­νεί­δητό μας η ανάγκη για υψη­λό­τερη αισθη­τική. Η Ρόδος έχει όλα τα προ­σό­ντα και ιδιαί­τερα με την ιστορία της πρέπει να εμπνέει τους δημιουρ­γούς και ιδιο­κτή­τες επι­χει­ρή­σεων, ώστε να ξεφεύ­γουν από το παρω­χη­μένο του­ρι­στικό επα­να­λαμ­βα­νό­μενο μοτίβο.

Πόσο δύσκολο είναι για μια επι­χεί­ρηση εστί­α­σης στη Ρόδο να υιο­θε­τή­σει πρα­κτι­κές βιω­σι­μό­τη­τας; Και ποιες είναι οι μεγα­λύ­τε­ρες προ­κλή­σεις;

Η υιο­θέ­τηση πρα­κτι­κών βιω­σι­μό­τη­τας για μια επι­χεί­ρηση εστί­α­σης απο­τε­λεί μια δια­δι­κα­σία με σημα­ντικά οφέλη αλλά και πολλές προ­κλή­σεις. Παρά τη γενι­κό­τερη αυξα­νό­μενη ευαι­σθη­το­ποί­ηση γύρω από τη βιω­σι­μό­τητα, η εφαρ­μογή τους προ­ϋ­πο­θέ­τει επεν­δύ­σεις σε χρόνο, πόρους και εκπαί­δευση του προ­σω­πι­κού.

Οι κυριό­τε­ρες προ­κλή­σεις εντο­πί­ζο­νται:

• Στο αυξη­μένο κόστος προ­μή­θειας τοπικών και βιο­λο­γι­κών προ­ϊ­ό­ντων, ιδιαί­τερα κατά την του­ρι­στική αιχμή.

• Στην ανάγκη εκπαί­δευ­σης του προ­σω­πι­κού για την υιο­θέ­τηση νέων δια­δι­κα­σιών, όπως η μείωση απο­βλή­των, η σωστή ανα­κύ­κλωση και η εξοι­κο­νό­μηση ενέρ­γειας.

• Στην ισορ­ρο­πία μεταξύ της περι­βαλ­λο­ντι­κής ευθύνης και της δια­τή­ρη­σης αντα­γω­νι­στι­κών τιμών προς τους πελάτες.

Παρά τις δυσκο­λίες, η ενσω­μά­τωση βιώ­σι­μων πρα­κτι­κών ενι­σχύει τη φήμη της επι­χεί­ρη­σης, δημιουρ­γεί αντα­γω­νι­στικό πλε­ο­νέ­κτημα και συμ­βάλ­λει ουσια­στικά στην προ­στα­σία του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος του νησιού, που απο­τε­λεί και το βασι­κό­τερο κεφά­λαιο της τοπικής του­ρι­στι­κής οικο­νο­μίας.

Αν μπο­ρού­σατε να ονει­ρευ­τείτε τη Ρόδο του αύριο, πώς θα την περι­γρά­φατε;

Για εμένα προ­σω­πικά και για πολλούς συντο­πί­τες με το ίδιο όραμα η Ρόδος ήταν, είναι και θα είναι το σμα­ρά­γδι της Μεσο­γείου, με μια μονα­δική ομορφιά που μας χαρί­στηκε απλό­χερα από τη φύση. Δεν ονει­ρεύ­ο­μαι την ιδανική Ρόδο, σαν κάτι ουτο­πικό, αντι­θέ­τως θεωρώ πως είναι απόλυτα πραγ­μα­το­ποι­ή­σιμο. Αν όμως μιλή­σουμε για κάτι ιδανικό, παρα­με­ρί­ζο­ντας τις πρα­κτι­κές δυσκο­λίες υλο­ποί­η­σης, θα ήθελα μια Ρόδο πρότυπο, με καθα­ρούς δρόμους, καλύ­τερο οδικό δίκτυο, ολο­κλή­ρωση της νέας μαρίνας, βελ­τί­ωση της αισθη­τι­κής κυρίως των κεντρι­κών όψεων, ένα νησί όπου μπορούν όλοι να συμ­βιώ­σουν αρμο­νικά κυρίως κατά τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής σεζόν. Η Ρόδος ήταν και θα είναι ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού αρκεί να την αγα­πή­σουμε και να την φρο­ντί­ζουμε.