Αίτηση συντηρητικής κατάσχεσης ξενοδοχείου της Ρόδου

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, προ­σέ­φυγε μια υπήκοος Τουρ­κίας κατά ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας της Ρόδου με αίτηση για την συντη­ρη­τική κατά­σχεση της ακί­νη­της περιου­σίας της και ειδι­κό­τερα ενός ξενο­δο­χείου της στην ανα­το­λική πλευρά του νησιού.

Η υπήκοος Τουρ­κίας, που δια­τη­ρεί ατομική ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση, απο­φά­σισε το έτος 2016 να δρα­στη­ριο­ποι­η­θεί στην Ελλάδα με την ίδρυση, εκμε­τάλ­λευση και λει­τουρ­γία ξενο­δο­χεια­κών συγκρο­τη­μά­των.

Συμ­βλή­θηκε με την καθ’ ης, η οποία έχει στην κυριό­τητά της, μεταξύ άλλων, ξενο­δο­χειακό συγκρό­τημα κατη­γο­ρίας EOT Κατά­τα­ξης Β’.

Δυνάμει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού εμπο­ρι­κής μίσθω­σης, της εκμί­σθωσε το ακίνητο, με συμ­βα­τική διάρ­κεια από 09.06.2016 έως 31.10.2021, με ετήσιο μίσθωμα το ποσό των 72.000€ για το 1° και 2° έτος της μίσθω­σης, 71.000€ για το 3° έτος της μίσθω­σης, 87.500€ για το 4° έτος της μίσθω­σης, και για το τελευ­ταίο έτος της μίσθω­σης, ήτοι από 09.06.2020 έως 31.10.2021, το ποσό των 107.500€.

Οπως τονίζει στο πλαίσιο των μέτρων που ελή­φθη­σαν από το κράτος για την αντι­με­τώ­πιση των συνε­πειών της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού, έκανε χρήση ευνοϊ­κής διά­τα­ξης για τις μισθώ­σεις του είδους και απέ­στειλε στην καθ’ ης εξώδικο με το οποίο της γνω­στο­ποί­ησε ότι η μεταξύ τους σύμβαση μίσθω­σης παρα­τεί­νε­ται για δύο έτη από την ημε­ρο­μη­νία λήξης της, ήτοι η ένδικη μίσθωση λήγει την 31.10.2023.

Πλην όμως, εξαι­τίας σωρείας πραγ­μα­τι­κών ελατ­τω­μά­των που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, της απέ­κρυψε έχει ήδη από τον Ιούνιο του έτους 2020 απο­στε­ρη­θεί της χρήσεως του μισθίου.

Υπο­στη­ρί­ζει ειδι­κό­τερα ότι μετά τη σύναψη της σύμ­βα­σης μισθώ­σεως κι ενώ είχε προ­χω­ρή­σει στην υποβολή αιτή­σεων για την έκδοση των δια­φό­ρων αδειών που απαι­τού­νται για τη λει­τουρ­γία του μισθίου, ως ξενο­δο­χειακό συγκρό­τημα, στο όνομά της ανα­κά­λυψε ότι το μίσθιο είχε σειρά πραγ­μα­τι­κών ελατ­τω­μά­των εξαι­τίας των οποίων δεν ήταν εφικτό να ολο­κλη­ρώ­σει τις απαι­τού­με­νες κατά νόμο δια­δι­κα­σίες.

Δια­τεί­νε­ται ότι πρό­κει­ται για πραγ­μα­τικά ελατ­τώ­ματα που είχαν ως συνέ­πεια και την σφρά­γιση του ξενο­δο­χείου, εξαι­τίας αδυ­να­μίας χορή­γη­σης του Ειδικού Σήματος Λει­τουρ­γίας και συγκε­κρι­μένα:

-Οι αυθαι­ρε­σίες του μισθίου, οι οποίες και δεν είχαν νομι­μο­ποι­η­θεί καθώς η δήλωση υπα­γω­γής της καθ’ ης δεν ήταν ορι­στική.

– Η θέση βιο­λο­γι­κού σε όμορη ξένη ιδιο­κτη­σία.

– Η αδυ­να­μία έκδοσης Μελέτης Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων και Από­φα­σης Έγκρι­σης Περι­βαλ­λο­ντι­κών Όρων εξαι­τίας των ως άνω ελατ­τω­μά­των.

– Η ανυ­παρ­ξία εγκρί­σεως κυκλο­φο­ρια­κής σύν­δε­σης.

Για την απο­κα­τά­σταση των ως άνω ελατ­τω­μά­των, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, η καθ’ ης κώφευε στις προ­φο­ρι­κές της εκκλή­σεις λόγος για τον οποίο υπο­χρε­ώ­θηκε να της απο­στεί­λει και σειρά εξώ­δι­κων προ­σκλή­σεων.

Συνέ­πεια ήταν τελικά, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, η διακοπή της περι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης του ξενο­δο­χείου και εν συνε­χεία η σφρά­γιση αυτού στις 15.06.2020.

Υπο­στη­ρί­ζει επίσης ότι η καθ’ ης, αιτή­θηκε και μάλιστα πέτυχε την ενα­ντίον της έκδοση δια­τα­γής από­δο­σης μισθίου του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, λόγω μη κατα­βο­λής του μισθώ­μα­τος της μισθω­τι­κής χρήσης 09.06.2020 – 31.10.2021, με την οποία δια­τά­χθηκε δυνάμει επι­τα­γής προς εκτέ­λεση, να της απο­δώ­σει την χρήση.

Για την ακύρωση της εν λόγω δια­τα­γής από­δο­σης μισθίου και επι­τα­γής προς εκτέ­λεση, άσκησε ανακοπή, επί της οποίας εξεδόθη απόφαση του Δικα­στη­ρίων που την έκανε δεκτή και ακύρωσε την διαταγή από­δο­σης χρήσης μισθίου και την επ’ αυτής επιταγή προς εκτέ­λεση.

Κατά της απο­φά­σεως ασκή­θηκε έφεση από την καθ’ ης, η οποία συζη­τή­θηκε την 11.02.2022 ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου κι ανα­μέ­νε­ται μέχρι σήμερα η έκδοση απο­φά­σεως.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι μέχρι και σήμερα η καθ’ ης αρνεί­ται να προβεί στις δέουσες ενέρ­γειες για την απο­κα­τά­σταση των ελατ­τω­μά­των, την έκδοση των απαι­τού­με­νων αδειών και την κατ’ επέ­κταση νομό­τυπη λει­τουρ­γία του μισθίου.

Επι­ση­μαί­νει ότι για την απο­κα­τά­σταση της ζημίας που υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέστη έχει ήδη ασκήσει αγωγή η οποία θα συζη­τη­θεί την 06.06.2023. Με την αγωγή διεκ­δι­κεί απο­ζη­μί­ωση ύψους 1.220.900 €.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Ιερασία Μανίνη της δικη­γο­ρι­κής εται­ρείας «Α&Α Αργυ­ριά­δης».