Κυριάκος Μητσοτάκης: Η 24η Ιουλίου είναι αφιερωμένη στους πρωταγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης

Μή­νυ­μα του πρω­θυ­πουρ­γού Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη για την 47η επέ­τειο απο­κα­τά­στα­σης της Δη­μο­κρα­τί­ας

Μή­νυ­μα για την 47η επέ­τειο απο­κα­τά­στα­σης της Δη­μο­κρα­τί­ας απευ­θύ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ση­μειώ­νο­ντας ότι «η 24η Ιου­λί­ου είναι αφιε­ρω­μέ­νη στους πρω­τα­γω­νι­στές της αντι­δι­κτα­το­ρι­κής πάλης. Ταυ­τό­χρο­να, όμως, είναι ενταγ­μέ­νη και στη συλ­λο­γι­κή συ­νεί­δη­ση ως μία στα­θε­ρά ανα­στο­χα­σμού. Ως πεδίο προ­βλη­μα­τι­σμού για μία κα­λύ­τε­ρη ζωή στον πα­ρό­ντα χρόνο. Και ως πυ­ρο­δό­της νέων ανα­ζη­τή­σε­ων για μία πλη­ρέ­στε­ρη Δη­μο­κρα­τία και μία ακόμη πιο ανοι­χτή κοι­νω­νία. Απο­τε­λεί, συ­νε­πώς, επέ­τειο με επί­και­ρα μη­νύ­μα­τα το πε­ριε­χό­με­νο των οποί­ων στα­θε­ρά ανα­νε­ώ­νουν τα ζη­τού­με­να των και­ρών.»

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ση­μειώ­νει ότι σή­με­ρα η Δη­μο­κρα­τία είναι πιο δυ­να­τή από ποτέ ενώ δεν πα­ρα­λεί­πει να ανα­φερ­θεί και στις προ­κλή­σεις από την παν­δη­μία του κο­ρο­νοϊ­ού στέλ­νο­ντας μή­νυ­μα για τον εμ­βο­λια­σμό των πο­λι­τών ώστε να έρθει η έξο­δος από αυτήν.

Το μή­νυ­μα του πρω­θυ­πουρ­γού

Η Ελ­λά­δα γιορ­τά­ζει, σή­με­ρα, 47 χρό­νια δη­μο­κρα­τι­κής πο­ρεί­ας. Προ­σθέ­τει έτσι, μία ακόμη σε­λί­δα στο πιο με­γά­λο κε­φά­λαιο πο­λι­τι­κής ομα­λό­τη­τας της Ιστο­ρί­ας της. Και, καθώς η φε­τι­νή Ημέρα της Δη­μο­κρα­τί­ας, συ­μπί­πτει με τους δύο αιώ­νες ελεύ­θε­ρης ζωής του Έθνους και με τα 40 χρό­νια της ευ­ρω­παϊ­κής του εμπει­ρί­ας, η πα­τρί­δα μας απο­κτά τρία ορό­ση­μα της δύ­σκο­λης δια­δρο­μής που έχει δια­νύ­σει. Αλλά και τρεις πυ­ξί­δες για την κα­τεύ­θυν­ση που κα­λεί­ται να ακο­λου­θή­σει στο σή­με­ρα και το αύριο.

Η 24η Ιου­λί­ου είναι αφιε­ρω­μέ­νη στους πρω­τα­γω­νι­στές της αντι­δι­κτα­το­ρι­κής πάλης.  Ταυ­τό­χρο­να, όμως, είναι ενταγ­μέ­νη και στη συλ­λο­γι­κή συ­νεί­δη­ση ως μία στα­θε­ρά ανα­στο­χα­σμού. Ως πεδίο προ­βλη­μα­τι­σμού για μία κα­λύ­τε­ρη ζωή στον πα­ρό­ντα χρόνο. Και ως πυ­ρο­δό­της νέων ανα­ζη­τή­σε­ων για μία πλη­ρέ­στε­ρη Δη­μο­κρα­τία και μία ακόμη πιο ανοι­χτή κοι­νω­νία. Απο­τε­λεί, συ­νε­πώς, επέ­τειο με επί­και­ρα μη­νύ­μα­τα το πε­ριε­χό­με­νο των οποί­ων στα­θε­ρά ανα­νε­ώ­νουν τα ζη­τού­με­να των και­ρών.

Στα πολλά χρό­νια που κύ­λη­σαν από τον Ιού­λιο του 1974, η ενό­τη­τα των Ελ­λή­νων, η προ­σή­λω­ση στους θε­σμούς, οι σω­στές επι­λο­γές της κο­ρυ­φής και η υπεύ­θυ­νη δράση της βάσης ήταν που οδή­γη­σαν τη χώρα μπρο­στά. Αντί­θε­τα, όταν οι αρχές αυτές πα­ρα­βιά­στη­καν, ο τόπος κα­θη­λώ­θη­κε. Έχου­με χρέος, λοι­πόν, να τις επα­να­φέ­ρου­με στο προ­σκή­νιο αξιο­ποιώ­ντας το από­σταγ­μα του πα­ρελ­θό­ντος με τον δυ­να­μι­σμό του πα­ρό­ντος! Είναι ο δρό­μος που επέ­λε­ξε η Ελ­λά­δα, εδώ και δύο χρό­νια.

Σή­με­ρα, η Δη­μο­κρα­τία μας είναι πιο δυ­να­τή από ποτέ. Εξο­στρά­κι­σε με δι­καιο­σύ­νη τους σκο­τει­νούς εχθρούς της. Έμει­νε όρθια απέ­να­ντι στα κύ­μα­τα του λαϊ­κι­σμού και πιστή στους κα­νό­νες του Κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού, του δια­λό­γου και των δι­καιω­μά­των. Την ίδια ώρα, κλεί­νει την πόρτα σε κάθε εθνι­κή απει­λή με την ισχυ­ρή άμυνα και την ενερ­γη­τι­κή της δι­πλω­μα­τία. Την κρατά, ωστό­σο, ορ­θά­νοι­χτη στην ανα­βάθ­μι­ση του διε­θνούς ρόλου της χώρας, στην ανά­πτυ­ξη και τη συ­νο­χή της κοι­νω­νί­ας της.

Ύστε­ρα από 47 χρό­νια, ο συν­δυα­σμός της ελευ­θε­ρί­ας με την ατο­μι­κή υπευ­θυ­νό­τη­τα ανα­βα­πτί­στη­κε ως νι­κη­φό­ρο δί­δαγ­μα στην πο­λύ­μη­νη μάχη με την παν­δη­μία. Τώρα όμως, μας καλεί να το με­τα­τρέ­ψου­με σε συλ­λο­γι­κή στάση για την έξοδο από αυτήν. Και, καθώς η προ­σω­πι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά ανα­δει­κνύ­ε­ται σε κα­τα­λύ­τη της κοι­νω­νι­κής επι­τυ­χί­ας, το μή­νυ­μα είναι σαφές: Συ­νε­πής πο­λί­της είναι ο εμ­βο­λια­σμέ­νος πο­λί­της!

Στον 21ο αιώνα δεν επι­τρέ­πε­ται η αμ­φι­σβή­τη­ση της επι­στή­μης και τα δε­δο­μέ­να δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων που έχουν ήδη απο­δεί­ξει την ασφά­λεια των εμ­βο­λί­ων. Όταν, λοι­πόν, οι ει­δι­κοί προει­δο­ποιούν πως ο κο­ρο­νο­ϊ­ός χτυπά, πλέον, μόνον τους ανεμ­βο­λί­α­στους, δεν υπάρ­χει χώρος για δι­πρό­σω­πες το­πο­θε­τή­σεις. Η φη­μο­λο­γία δεν είναι ιδε­ο­λο­γία. Και οι ψεύ­τι­κοι φόβοι ανή­κουν σε ψεύ­τι­κους κό­σμους. Άρ­νη­ση στο εμ­βό­λιο, συ­νε­πώς, ση­μαί­νει άρ­νη­ση στην υγεία και στην πρό­ο­δο των πο­λι­τών.

Η Πο­λι­τεία εξα­ντλεί κάθε πε­ρι­θώ­ριο πει­θούς. Οφεί­λει, ωστό­σο, να προ­νο­εί για την επό­με­νη μέρα. Να σέ­βε­ται τους λι­γό­τε­ρους, χωρίς όμως να στε­ρεί ελευ­θε­ρί­ες από τους πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρους. Και να τηρεί το Σύ­νταγ­μα, το οποίο ανα­θέ­τει σε όλους το  χρέος της κοι­νω­νι­κής και εθνι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Μόνο έτσι το τέλος της παν­δη­μί­ας θα ση­μά­νει την αρχή μιας νέας ευ­η­με­ρί­ας. Αυτής, που θα φέρει το Σχέ­διο «Ελ­λά­δα 2.0», αυ­ξά­νο­ντας την απα­σχό­λη­ση και τον δη­μό­σιο πλού­το της χώρας.

Ενω­μέ­νοι οι Έλ­λη­νες υπο­δε­χό­μα­στε και φέτος την 24η Ιου­λί­ου, με­του­σιώ­νο­ντας την εμπει­ρία σε εθνι­κή αυ­το­πε­ποί­θη­ση και ενερ­γό αι­σιο­δο­ξία. Τα βή­μα­τά μας οδη­γούν, πλέον, μόνο μπρο­στά. Και οι στό­χοι μας κοι­τούν μόνο ψηλά!