Λυκουρέζος: Η συμπεριφορά του κ. Βαρουφάκη δεν συνιστά εσχάτη προδοσία

«Παρά την αφόρητη διγλωσ­σία του κ. Βαρου­φάκη και την εν γένει στάση του από την ανάληψη των καθη­κό­ντων του μέχρι και σήμερα, δεν είναι δυνατό να υπο­στη­ρι­χθεί νομικά ότι οι ενέρ­γειές του απο­σκο­πού­σαν να απο­στε­ρή­σουν ή να παρα­κω­λύ­σουν τη Βουλή, την Κυβέρ­νηση ή/και τον Πρω­θυ­πουργό από την ενά­σκηση της εξου­σίας που τους παρέχει το Σύνταγμα», ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων ο ποι­νι­κο­λό­γος Αλέ­ξαν­δρος Λυκου­ρέ­ζος, για τη μηνυ­τή­ρια αναφορά δικη­γό­ρου των Αθηνών κατά του κ. Βαρου­φάκη.

Στη δήλωσή του για τη μηνυ­τή­ρια αναφορά κατά του πρώην υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, Γιάνη Βαρου­φάκη, ο γνωστός ποι­νι­κο­λό­γος Αλέ­ξαν­δρος Λυκου­ρέ­ζος ανα­φέ­ρει:

«Η προ­σπά­θεια από­δο­σης ποι­νι­κών ευθυνών στον κ. Γιάνη Βαρου­φάκη, ιδίως κατόπιν όσων είδαν το φως της δημο­σιό­τη­τας μετά την παραί­τησή του, ήταν σχεδόν ανα­με­νό­μενη.

Ο συνά­δελ­φος κ. Π. Γιαν­νό­που­λος έλαβε την πρω­το­βου­λία να συντά­ξει και να υπο­βά­λει στην κ. Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου μηνυ­τή­ρια αναφορά ενα­ντίον του τ. Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, όπου με ενάρ­γεια περι­γρά­φο­νται οι πράξεις και παρα­λεί­ψεις του που – κατά τον μηνυτή – τεκ­μη­ριώ­νουν τις ευθύνες του τ. Υπουρ­γού για τον χει­ρι­σμό και την τραγική εξέλιξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, οι οποίες οδή­γη­σαν τη χώρα σε έναν επώδυνο συμ­βι­βα­σμό, δια­σύ­ρο­ντάς τη διεθνώς.

Ας μου επι­τρα­πεί, ωστόσο, να δια­τυ­πώσω τις σοβαρές επι­φυ­λά­ξεις μου ως προς το εάν τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που παρα­τί­θε­νται στην μηνυ­τή­ρια αναφορά που υπο­βλή­θηκε, μπορούν να υπα­χθούν στο πεδίο εφαρ­μο­γής των δια­τά­ξεων περί εσχάτης προ­δο­σίας.

Και τούτο, γιατί, παρά την αφόρητη διγλωσ­σία του κ. Βαρου­φάκη και την εν γένει στάση του από την ανάληψη των καθη­κό­ντων του μέχρι και σήμερα, δεν είναι δυνατό να υπο­στη­ρι­χθεί νομικά ότι οι ενέρ­γειές του απο­σκο­πού­σαν να απο­στε­ρή­σουν ή να παρα­κω­λύ­σουν τη Βουλή, την Κυβέρ­νηση ή/και τον Πρω­θυ­πουργό από την ενά­σκηση της εξου­σίας που τους παρέχει το Σύνταγμα, ή να τους εξα­να­γκά­σει να εκτε­λέ­σουν ή να παρα­λεί­ψουν πράξεις που απορ­ρέ­ουν από την εξουσία αυτή. Η δια­τύ­πωση των άρθρων 134 και 135 του Ποι­νι­κού Κώδικα δεν αφήνει τέτοια περι­θώ­ρια ερμη­νείας, οσο­δή­ποτε δια­σταλ­τικά και αν ήθελε προ­σεγ­γι­σθεί το πεδίο εφαρ­μο­γής τους.

Το γεγονός, ωστόσο, ότι η συμπε­ρι­φορά του κ. Βαρου­φάκη δεν συνιστά εσχάτη προ­δο­σία ή προ­πα­ρα­σκευή της, δεν σημαί­νει ότι παρα­μέ­νει ποινικά μη αξιό­λογη. Η Βουλή, η οποία και θα κληθεί τελικώς να ασκήσει ή όχι ποινική δίωξη (εφόσον η Εισαγ­γε­λία του Αρείου Πάγου δια­βι­βά­σει σε αυτήν την ως άνω μηνυ­τή­ρια αναφορά), έχει το δικαί­ωμα να δώσει στις πράξεις του τ. Υπουρ­γού δια­φο­ρε­τικό νομικό χαρα­κτη­ρι­σμό, εκτι­μώ­ντας τις υπό το πρίσμα άλλων ποι­νι­κών δια­τά­ξεων.

«Σε κάθε περί­πτωση, και πέρα από οποια­δή­ποτε καταγ­γε­λία, η πολι­τική ευθύνη του κ. Βαρου­φάκη, ακόμη και αν ποτέ δεν απο­κτή­σει ποινική υπό­σταση, είναι πιστεύω δεδο­μένη, ακόμη και αν ίδιος πει­σμα­τικά αρνεί­ται να την ανα­λά­βει», κατα­λή­γει, κλεί­νο­ντας, ο κ. Λυκου­ρέ­ζος.