Τέλος ο Κουταλιανός από Αίολο

Μετά από δύο χρό­νια συ­νερ­γα­σί­ας, ο Μι­χά­λης Κου­τα­λια­νός απο­τε­λεί πα­ρελ­θόν από τον Αίολο Αστα­κού. Ο Ρο­δί­της προ­πο­νη­τής δεν τα βρήκε με τη διοί­κη­ση (είναι υπαρ­κτό το σε­νά­ριο οι­κειο­θε­λούς απο­χώ­ρη­σης από την Α2), κι έτσι χω­ρί­ζουν οι δρό­μοι τους, μετά από μία άρι­στη και επι­τυ­χη­μέ­νη συ­νερ­γα­σία δύο ετών. Πλέον ο Αί­ο­λος βρί­σκε­ται σε ανα­ζή­τη­ση τε­χνι­κού και δεν απο­κλεί­ε­ται τις επό­με­νες ημέ­ρες να κάνει γνω­στές τις προ­θέ­σεις της η διοί­κη­ση του συλ­λό­γου, ενώ ο Κου­τα­λια­νός ανα­ζη­τά τον επό­με­νο σταθ­μό της κα­ριέ­ρας του. Θα πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι με προ­πο­νη­τή τον Κου­τα­λια­νό, ο Αί­ο­λος ανέ­βη­κε στην Α2 Κα­τη­γο­ρία, ενώ φέτος συμ­με­τεί­χε στα πλέι-οφ ανό­δου, όπου και απο­κλεί­στη­κε από τον Ηρα­κλή. Η πο­ρεία της ομά­δας ήταν εξαι­ρε­τι­κή, αλλά το μέλ­λον του συλ­λό­γου πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο. Ο Μι­χά­λης Κου­τα­λια­νός επέ­στρε­ψε στη Ρόδο και εξε­τά­ζει προ­σε­κτι­κά τις επι­λο­γές που έχει στα χέρια του για τη νέα αγω­νι­στι­κή πε­ρί­ο­δο.

Ο Μι­χά­λης Κου­τα­λια­νός μί­λη­σε για το «δια­ζύ­γιο» με τον Αίολο Αστα­κού. Ανα­λυ­τι­κά, τα όσα είπε: «Νιώθω την ανά­γκη να εκ­φρά­σω δη­μό­σια ένα ευ­χα­ρι­στώ για τη συ­νερ­γα­σία, τις πο­λύ­τι­μες εμπει­ρί­ες που απο­κό­μι­σα από την ομάδα του Αιό­λου Αστα­κού και φυ­σι­κά από την αγάπη που πήρα- και ασφα­λώς αντα­πέ­δω­σα- στον πρό­ε­δρο κ. Απο­στό­λη Πα­ντα­ζή, στη διοί­κη­ση, την ομάδα, τους παί­κτες, τους συ­νερ­γά­τες και τον απλό φί­λα­θλο κόσμο. Η από­φα­ση δεν είναι εύ­κο­λη για κα­νέ­ναν, όμως όταν οι συν­θή­κες το επι­βάλ­λουν και δεν υπάρ­χουν κοι­νοί στό­χοι, είναι προ­τι­μό­τε­ρο να απο­χω­ρείς. Είναι αυ­το­νό­η­το και δεν απο­τε­λεί σχήμα λόγου ότι ο Αί­ο­λος Αστα­κού, ο πρό­ε­δρος, οι πα­ρά­γο­ντες και ο κό­σμος, θα έχουν μία ξε­χω­ρι­στή θέση στην καρ­διά μου, καθώς οι απο­σκευ­ές μου, είναι γε­μά­τες από ευ­χά­ρι­στες και ανε­ξί­τη­λες μνή­μες. Φεύ­γο­ντας, είναι σί­γου­ρο ότι απέ­κτη­σα φί­λους καρ­διάς και ένας απ’ αυ­τούς είναι και ο πρό­ε­δρος κ. Απο­στό­λης Πα­ντα­ζής.