Τέλος εποχής για τον Αντώνη Χρύση!

Ο Αντώνης Χρύσης δεν θα συνεχίσει στην Ελπίδα Πεταλούδων τη νέα αγωνιστική περίοδο και έβαλε τίτλους τέλους στην καριέρα του. Ο ίδιος  δεν θα αγωνιστεί με τους πρωταθλητές Δωδεκανήσου και θα παίξει στο ανοιχτό- εργασιακό τουρνουά μπάσκετ με τη φανέλα της Dodekanisos Seaways. Ο 36χρονος Κώος αθλητής κατέκτησε δύο τίτλους με την Ελπίδα, στην οποία όμως δεν θα μπορέσει να παίξει, κάτι το οποίο ενημέρωσε τον πρόεδρο της ομάδας Θανάση Σταμούλη.  Η ανακοίνωση της Ελπίδας: «Ο Α.Σ. Ελπίς Πεταλούδων ανακοινώνει τη λύση της συνεργασίας με τον αθλητή Αντώνη Χρύση. Μετά από τρία χρόνια παραμονής στην ομάδα μας και κατακτώντας δύο πρωταθλήματα Δωδεκανήσου, ο έμπειρος αθλητής δεν θα συνεχίσει στην Ελπίδα Πεταλούδων. Ευχαριστούμε θερμά τον Αντώνη για την άριστη συνεργασία μας και του ευχόμαστε ότι καλύτερο στο υπόλοιπο της μπασκετικής του διαδρομής».

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ

Την απόφαση του να σταματήσει από την ενεργό δράση πήρε σε ηλικία 36 ετών ο Αντώνης Χρύσης… Με μία συγκινητική επιστολή βάζει τους τίτλους τέλους σε μία σπουδαία πορεία στα ελληνικά γήπεδα. Αναλυτικά: «Μετά από περίπου 25 χρόνια, ήρθε η στιγμή να πω αντίο στην ενεργό δράση. Πριν από πολλά χρόνια, ένα παιδί που έπαιζε ποδόσφαιρο στις αλάνες και στα γήπεδα της Κω, βρήκε το καταφύγιό του στο κλειστό γυμναστήριο. Εκεί γνώρισα το μπάσκετ. Και χωρίς να το καταλάβω, ξεκίνησε ένα ταξίδι που θα κρατούσε μια ολόκληρη ζωή.

Το μπάσκετ για μένα δεν ήταν ποτέ απλά ένα άθλημα. Ήταν το καταφύγιό μου. Το μέρος που πήγαινα για να ξεχάσω τα πάντα, να παλέψω, να χαμογελάσω, να στεναχωρηθώ, να σηκωθώ ξανά. Στην πορεία γνώρισα πολλούς φίλους. Ανθρώπους που δεν έμειναν απλώς συμπαίκτες ή γνωστοί. Έγιναν οικογένεια. Φίλους που έχω στη ζωή μου μέχρι σήμερα και ξέρω πως θα έχω για πάντα. Πέρασα από πολλά γήπεδα, πολλές ομάδες (Ιπποκράτης, Γ.Σ. Διαγόρας, Ηρόδοτος, Γ.Σ. Κορωπίου, Δόξα Λευκάδας, Α.Ο. Βόνιτσας, Ιωάννινα B.C., Α.Γ.Σ.Ι., Ε.Α.ΚΑ., Α.Ε. Δικαίου και Ελπίδα Πεταλούδων). Κάθε σταθμός είχε τη δική του ιστορία.

Έζησα νίκες, ήττες, χαρές, απογοητεύσεις, πανηγυρισμούς και δύσκολες στιγμές. Όμως πάνω απ’ όλα, έζησα στιγμές και ανθρώπους που θα κουβαλάω μαζί μου για πάντα. Σήμερα λοιπόν δεν λέω αντίο στο μπάσκετ. Λέω αντίο στην ενεργό δράση. Η φανέλα μπορεί να μπει στην άκρη. Η αγάπη για το παιχνίδι όμως δεν θα φύγει ποτέ. Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους όσοι στάθηκαν δίπλα μου αυτά τα χρόνια. Σε κάθε συμπαίκτη, προπονητή, παράγοντα, φίλαθλο, φίλο και άνθρωπο που μοιράστηκε μαζί μου έστω και ένα κομμάτι αυτής της διαδρομής. 25 χρόνια μέσα στα γήπεδα. Μια ζωή γεμάτη μπάσκετ, ανθρώπους και αναμνήσεις. Και αν με ρωτούσατε αν θα το ξαναέκανα από την αρχή… Χωρίς δεύτερη σκέψη. Το παιδί που κάποτε βρήκε το καταφύγιό του μέσα σε ένα κλειστό γήπεδο της Κω, σήμερα αποχωρεί από το παρκέ γεμάτο ευγνωμοσύνη. ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ».