ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μιχ. Σαρρής: Μια άλλη ματιά

news room 6 λεπτά ανάγνωση
Παλιά πόλη συντριβάνι

Αγα­πη­τοί φίλοι και φίλες,

Θα τολμήσω να παρα­θέσω την άποψή μου απο την δίκη μου οπτική, από την οπτική της ανελ­λι­πούς και πολύ­χρο­νης προ­σπά­θειας μα και παλι οσο σύντομα και κατα­νοητά γίνεται.

Ειναι ουκ ολίγοι ετούτοι που στις μέρες μας επι­κα­λού­νται το καλό του τόπου, του κάθε τόπου και φυσικά πρω­τί­στως το δικό μας και που πολλές φορές κρύβουν σ’αυτό το ‘καλο’ ίδια οφελη κυρίως.

Παρα­κο­λουθώ λοιπόν, και θα έλεγα άναυδος, τα φετινά τεκται­νό­μενα της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Ωστόσο, όπως έχω ξαναπεί, αλλιώς αντι­λαμ­βά­νο­νται στην Ελλάδα την έννοια του του­ρι­σμού κι αλλιώς στην Δωδε­κά­νησο.

Το κράτος, μέσω της εκά­στοτε κυβέρ­νη­σης, είναι ο κυρίως υπεύ­θυ­νος για την προ­χει­ρό­τητα με την οποία αντι­με­τω­πί­ζε­ται το εθνικό προϊόν που ονο­μά­ζε­ται του­ρι­σμός. Ενα μεγάλο κεφά­λαιο και φυσικά απείρως υπο­σχό­μενο για τον κρατικό κορβανά κάθε χώρας.

Οι εκά­στοτε υπεύ­θυ­νοι δεν φρό­ντι­σαν ποτέ να δια­χω­ρί­σουν τις του­ρι­στι­κές περιο­χές της χώρας μας ανάλογα με τις δυνά­μεις και τις δυνα­τό­τη­τές τους. Παρου­σιά­ζε­ται το φαι­νό­μενο, να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται η χωρα μας απ’ άκρη σ’ άκρη ως του­ρι­στική, έστω κι αν η σεζόν στην Χαλ­κι­δική -ας πούμε- κρατάει μόνον 60 ημέρες και οι ασχο­λού­με­νοι με αυτήν, αντι­λαμ­βά­νο­νται το του­ρι­στικό προϊόν ως παρά­πλευρη ενέρ­γεια.

Σαν να μην έφθανε αυτό, η πατρίδα αντι­με­τω­πί­ζει το ίδιο μια περιοχή όπως την Ρόδο, όπου επί 12μηνο μπορεί να δέχεται του­ρί­στες, με μια άλλη περιοχή κατώ­τε­ρων υπο­δο­μών και δυνα­το­τή­των. Αντι­με­τω­πί­ζει εξίσου την παρά­πλευρη ενέρ­γεια με την μονο­καλ­λιέρ­γεια και… ας μην γελιό­μα­στε, αφού στο φόντο κρύ­βο­νται επι­δο­τή­σεις άνευ αντι­κρί­σμα­τος ή που το αντί­κρι­σμα είναι τόσο χαμηλό, στα όρια του γελοίου!

Δεν είναι λίγες φορές που είδαμε σε επί­ση­μους πίνακες να συγκρί­νο­νται η Κρήτη με την Ρόδο, κάτι που δεν ευστα­θεί διόλου γεω­γρα­φικά, μα ευστα­θεί μια χαρά αν μιλάμε για συμ­φέ­ρο­ντα!

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακού­σαμε ή είδαμε ‘ανα­γκα­στικα βαπτισμένες’ περιο­χές ως του­ρι­στι­κές δίχως να βλέ­πουμε το αντί­τιμο ή τις δικές τους επεν­δυ­τι­κές απο­δό­σεις δεκα­ε­τίες μετά.

Μέσα σε όλο αυτό, το εκ βάσεως και νοο­τρο­πίας λαν­θα­σμένο σύστημα, προ­σπα­θούν οι τοπικές, υγιείς δυνά­μεις να αντε­πε­ξέλ­θουν στην δυσκο­λία και τις πιέσεις που χρόνο με τον χρόνο αντι­με­τω­πί­ζουν και μάλιστα μέσα σε ένα κλίμα καχυ­πο­ψίας και δυσπι­στίας.

Συζη­τάμε το θέμα των παρα­λιών, όταν αυτό το θέμα με τα τοπικά κι άκρως επαγ­γελ­μα­τικά δεδο­μένα, θα έπρεπε λογικά να είχε λυθεί αν όχι τον μήνα Φεβρουά­ριο, του­λά­χι­στον μέσα στον Μάρτιο. Όμως πάμε με τα ελλη­νικά δεδο­μένα, όπου η σεζόν σε πολλές περιο­χές της χώρας ξεκι­νάει τον μήνα Ιούνιο όποτε εξ ου και το πρό­βλημα. Θα πρέπει κάποιος να απο­δεί­ξει πως στην Ρόδο ή στα Δωδε­κά­νησα ο μήνας Ιούνιος απο­τε­λεί μήνα αιχμής κι όχι εναρ­κτή­ριο μήνα της σεζόν.

Δεν περί­μενα και δεν περι­μένω να ισχύσει το «διαίρει και βασί­λευε» που ως φαί­νε­ται αρκετοί διακαώς ποθού­σαν για τον τόπο μας. Ειναι λυπηρό να βλέπω συγκρού­σεις μεταξύ επαγ­γελ­μα­τιών, συγκρού­σεις για τις οποίες ούτε οι ίδιοι, πραγ­μα­τικά, φταίνε. Ίσως πίστε­ψαν στον ξένο, πως ο ξένος θα κοι­τούσε τον τόπο μας καλύ­τερα απο εμάς. Είναι δυνατόν ποτέ; Είναι δυνατόν να νοια­στεί κάποιος για την αυλή του σπιτιού σου, εκτός απο εσένα ή, αν θέλετε, να την προ­σέ­ξει καλύ­τερα από εσένα;

Μιλάμε για «κράχτες και κράξιμο» όταν η ίδια η πολι­τεία δεν έχει οριο­θέ­τη­σει πότε επα­κρι­βώς λαμ­βά­νει χώρα η άγρα πελατών. Να σας πω εδώ, πως στην προη­γού­μενη δεκα­ε­τία, τα δικα­στή­ρια βασί­ζο­νταν σε μια απόφαση του Εφε­τείου Σύρου, με βάση την οποία η παρά­βαση ήταν πλημ­με­λη­μα­τική με πρό­στιμο απο 1.000 έως 10.000€.

Αργό­τερα ήρθε ένας πρό­χει­ρος, αφη­ρη­μέ­νος, νόμος που την έκανε πται­σμα­τική και χωρίς να καθο­ρί­ζει επα­κρι­βώς ποτέ υφί­στα­ται άγρα. Κανείς ποτέ δεν ρώτησε και δεν είδε σε βάθος το φαι­νό­μενο της άγρας όπως, νοητικά θα έλεγα, υφί­στα­ται αυτή την στιγμή, που μας βολεύει να στο­χεύ­ουμε τον κάθε κακο­μοίρη και το κάθε επι­σι­τι­στικό κατά­στημα, ασχέτως αν συμ­βαί­νει και από άλλους επαγ­γελ­μα­τίες όπως, χρυ­σο­χό­ους, γου­να­ρά­δες ,ταξι­τζή­δες, εμπό­ρους κλπ.

Θα ήθελα να σας θυμίσω το κατευ­θυ­νό­μενο εμπόριο απο την εποχή των πενταη­με­ρων εκδρο­μών ακομα, όπου όλοι οι άλλοι θησαύ­ρι­ζαν εις βάρος των ντόπιων και φυσικά του τόπου, και που στο τέλος όταν έγινε γνωστό αυτό, ωσάν να ανα­κα­λύ­φθηκε εκ νέου η Αμερική, τα ακού­σαμε κι απο πάνω!

Το ίδιο εμπόριο στον του­ρι­σμό δεν υπάρχει και τώρα; Ποιος ποτέ το κυνή­γησε ή τόλμησε να πάει ενάντια; Βλέπεις στο λιμάνι πλοία-θηρία χωρη­τι­κό­τη­τας 5.000 και 5.500 επι­βα­τών και την ίδια στιγμή η αγορά εντός των τοίχων θυμίζει ‘Μεγάλη Παρα­σκευη’!

Βλέ­πουμε μόνο το δέντρο! Έχουμε χάσει τόσο το δάσος!

Να σας θυμίσω εδώ πως πολλοί ανέ­φε­ραν την λέξη «ρεζίλι».

Δεν γίνεσαι ρεζίλι από τις επι­λαμ­βα­νό­με­νες δια­κο­πές ρεύ­μα­τος; Από τις δια­κο­πές και την ποιό­τητα του νερού; Από την απο­κο­μιδή των σκου­πι­διών; Να θυμί­σουμε την κατάρ­γηση ή υπο­λει­τουρ­γία της του­ρι­στι­κής αστυ­νο­μίας όπως και της δημο­τι­κής, σε έναν τόπο που απο­κα­λούν ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού; Την κατα­σταση εντός των χώρων αλλά κι εκτός, των Μνη­μείων; Την κατά­σταση του οδικού δικτύου; Τους αθίγ­γα­νους οι οποίοι ως άλλοι σερί­φη­δες συμπε­ρι­φέ­ρο­νται κατά το δοκούν, παρα­μέ­νο­ντας περιέρ­γως στο απυ­ρό­βλητο, από όλες τις πολι­τεια­κές βαθ­μί­δες; Οταν η/ο υπουρ­γός της χώρας σε επί­ση­μες δηλώ­σεις ομιλεί για…’κεφάλια’ θέλο­ντας να δείξει τον αριθμό αφίξεων επι­σκε­πτών;

Τα παρα­θέτω τελείως παρα­δειγ­μα­τικά, αφού ολα αυτά εμείς τα φορ­τώ­σαμε σε έναν….23χρονο, χωρίς προς Θεού να θέλω να επι­κρο­τήσω τις οποίες τέτοιες ενέρ­γειες.

Την ίδια στιγμή η πόλη έχει γεμίσει απο παρά­νο­μους όπου φυσικά ανθεί το παρα­ε­μπό­ριο, οι υπο­δο­μές καταρ­ρέ­ουν, κι εμείς το «ρεζίλι» το εντο­πί­ζουμε μόνον στην πλατεία Ιππο­κρα­τους! Έχουμε τόσο χαθεί!

Τελευ­ταία δε, είδα και το δημο­σί­ευμα που εμφά­νιζε την Ελλάδα ως φθη­νό­τερο προ­ο­ρι­σμό.

Ερωτώ, η Ελλάδα καλά κάνει, οι υπο­δο­μές κι ο επαγ­γελ­μα­τι­σμός όμως της Ρόδου αντέχει τόσο φθηνά;

Εδώ να πούμε πως, μετά από τόσα κατά τ’αλλα rebrandings που χρεια­ζό­μα­σταν επει­γό­ντως κατά πολλούς, φθάσαμε να κάνουμε σλόγκαν το…’Ελάτε γιατί είμαστε φθηνοί’ ή να επι­δει­κνύ­ουμε το ποσοστό της έκπτω­σης. Τέτοιο marketing σε μια χώρα ή τόπο- κατα τ’αλλα πρωτοπόρο- δεν ξανα­μα­τα­είδα!

Πόσα χρήματα άραγε ξοδέ­ψαμε για να εφεύ­ρουμε αυτό το τελευ­ταίας ποιό­τη­τας marketing, αντί την ανά­δειξη των συγκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των μας;

Τι απέγινε άραγε το «value for money» που διαρκώς άλλοι εδί­δα­σκαν και διακαώς δια­φή­μι­ζαν;

Αντέχει καθε επι­χεί­ρηση να συνε­χί­σει την λει­τουρ­γία της υπό τις υφι­στά­με­νες συν­θή­κες και υπό το δεδο­μένο προσ­δο­κώ­μενο έσοδο και να το δια­φη­μί­ζουν κιόλας ως επί­τευγμα;

Αλήθεια, ποιος είναι ο επι­χει­ρη­μα­τίας αυτός, ο επαγ­γελ­μα­τίας αυτός, που θα επένδυε κάποιες δεκάδες ή εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ευρώ αν από πριν και σύμφωνα με τις μελέτες, εγνώ­ριζε πως η πελα­τεία του η μελ­λο­ντική,το μέγιστο που μπορεί να ξοδέψει είναι 5 το πολύ 10€;

Το θαύμα, το όνειρό της Ρόδου, φίλοι και φίλες υπάρχει. Υπάρχει ακομα βαθιά μέσα στον κάθε Ρόδιο, στον κάθε Δωδε­κα­νή­σιο που έρχο­νται να του κάνουν μάθημα, γι αυτό με το οποίο γεν­νή­θηκε και γνω­ρί­ζει από παιδί.

Ανα­λά­βετε περισ­σό­τερο ευθύνη κι δείξτε εμπι­στο­σύνη στους εαυτούς σας, και λιγό­τερο στους κατα τ’αλλα ειδι­κούς, που έρχο­νται καθε φορά με σκοπό να σας απο­δεί­ξουν πως «τ’αμπελ­λο­χώ­ραφα» ηταν όντως των παπ­πού­δων σας κι ας προ­χω­ρή­σουμε στην δημιουρ­γική εξεύ­ρεση λύσεων κι όχι στην στείρα επί­δειξη πρό­σκαι­ρων προ­βλη­μά­των.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.