Ασκήσεις ανασχηματισμού

Η ασφυ­κτι­κή πίεση και η αρ­νη­τι­κή δη­μο­σιό­τη­τα από την υπό­θε­ση Καμ­μέ­νου αλλά και οι γκρί­νιες για επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια που μέ­νουν στα συρ­τά­ρια αφή­νουν στον Πρω­θυ­πουρ­γό το πε­ρι­θώ­ριο για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ένα πο­λι­τι­κό restart

Το σύν­θη­μα επα­νεκ­κί­νη­σης του κυ­βερ­νη­τι­κού έργου από τον Αλέξη Τσί­πρα συ­νο­δεύ­θη­κε από χει­ρο­κρο­τή­μα­τα στη συ­νε­δρί­α­ση του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου, έστω κι αν πολ­λοί θε­ω­ρούν ότι στο υφι­στά­με­νο σχήμα δεν υπάρ­χει επαρ­κές προ­σω­πι­κό προ­θύ­μων να το υπη­ρε­τή­σει. Κάπως έτσι, στο Μα­ξί­μου και στην Κου­μουν­δού­ρου πλη­θαί­νουν όσοι θυ­μού­νται το προ­ε­κλο­γι­κό σύν­θη­μα του Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου το 2009, ανα­φω­νώ­ντας κι αυτοί με τη σειρά τους: «Ή αλ­λά­ζου­με ή βου­λιά­ζου­με». Κι όπου «αλ­λά­ζου­με», ίσον ανα­σχη­μα­τι­σμός.

Βάσει των όσων είπε στο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο ο Πρω­θυ­πουρ­γός, όλοι βρί­σκο­νται υπό διαρ­κή αξιο­λό­γη­ση και τα κα­μπα­νά­κια που ήχη­σαν φαί­νε­ται να το­πο­θε­τούν τον ανα­σχη­μα­τι­σμό σε δεύ­τε­ρο χρόνο. Άρα, το ερώ­τη­μα είναι «πριν ή μετά τη ΔΕΘ;». Οι ει­ση­γή­σεις δι­ί­στα­νται, δε­δο­μέ­νου ότι η Διε­θνής Έκ­θε­ση και η άνο­δος των κυ­βερ­νη­τι­κών κλι­μα­κί­ων στη Θεσ­σα­λο­νί­κη ση­μα­το­δο­τεί κάθε Σε­πτέμ­βριο την έναρ­ξη της πο­λι­τι­κής σεζόν.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ωστό­σο, υπάρ­χουν στε­λέ­χη που ει­ση­γού­νται στον Πρω­θυ­πουρ­γό να προ­χω­ρή­σει άμεσα σε αλ­λα­γές, προ­κει­μέ­νου να ση­μα­το­δο­τή­σει από τώρα το νέο ξε­κί­νη­μα ύστε­ρα από την ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης. Πα­ρό­τι ο Αλέ­ξης Τσί­πρας δεν δεί­χνει να συμ­με­ρί­ζε­ται την άποψη αυτή, οι τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις με την υπό­θε­ση Καμ­μέ­νου, η συ­νε­πα­κό­λου­θη πίεση και η αρ­νη­τι­κή για την κυ­βέρ­νη­ση δη­μο­σιό­τη­τα απο­τε­λούν πολύ καλό λόγο για πο­λι­τι­κό restart.

Στην ει­σή­γη­σή του ο Πρω­θυ­πουρ­γός φω­το­γρά­φι­σε συ­γκε­κρι­μέ­νους υπουρ­γούς, μι­λώ­ντας για επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια που πα­ρα­μέ­νουν κλει­δω­μέ­να στα συρ­τά­ρια. Προς την ίδια κα­τεύ­θυν­ση έδει­ξε και ο Κλά­ους Ρέ­γκλινγκ μι­λώ­ντας για υπουρ­γούς που υπο­νο­μεύ­ουν το με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό έργο της κυ­βέρ­νη­σης, μο­λο­νό­τι η απο­στρο­φή του επι­κε­φα­λής του ESM απο­τέ­λε­σε casus belli για κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη που του χρέ­ω­σαν «εξω­θε­σμι­κές πα­ρεμ­βά­σεις».

Έτσι, ένας από τους πρώ­τους που θε­ω­ρεί­ται ότι βρί­σκε­ται στο κα­τώ­φλι της εξό­δου είναι ο Δη­μή­τρης Πα­πα­δη­μη­τρί­ου. Ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μί­ας εκτι­μά­ται ότι δεν απέ­δω­σε όσα το Μα­ξί­μου προσ­δο­κού­σε για την προ­σέλ­κυ­ση ξένων επεν­δύ­σε­ων και ήδη ο Τσί­πρας εξε­τά­ζει μια υπουρ­γι­κή Task Force που θα προ­έλ­θει από την ενί­σχυ­ση των αρ­μο­διο­τή­των των ση­με­ρι­νών υφι­στα­μέ­νων του Πα­πα­δη­μη­τρί­ου, Αλέξη Χα­ρί­τση και Στέρ­γιου Πι­τσιόρ­λα. Στον πρώτο πι­στώ­νο­νται οι θε­τι­κές επι­δό­σεις στο ΕΣΠΑ και στον δεύ­τε­ρο η «ρε­αλ­πο­λι­τίκ» στο θέμα των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων.

Κοινό μυ­στι­κό είναι ότι στο παζλ των αλ­λα­γών το με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι είναι ο Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος. Ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών βρί­σκε­ται… εντός εκτός και επί τα αυτά, δε­δο­μέ­νου ότι η πα­ρα­μο­νή του ή όχι στην Πλα­τεία Συ­ντάγ­μα­τος δεν έχει ξε­κα­θα­ρι­στεί ακόμη. Ούτε από τον ίδιο ούτε από το Μα­ξί­μου.

Τα σε­νά­ρια της με­τα­κί­νη­σης Τσα­κα­λώ­του και της ανα­ζή­τη­σης προ­ο­ρι­σμού, κάθε άλλο παρά υπο­χω­ρούν μετά τη συμ­φω­νία του Eurogroup. Στους κυ­βερ­νη­τι­κούς δια­δρό­μους εντό­νως συ­ζη­τεί­ται ότι ο νυν τσά­ρος της Οι­κο­νο­μί­ας επι­θυ­μεί να αλ­λά­ξει… όροφο στο κτί­ριο του υπουρ­γεί­ου και να εγκα­τα­στα­θεί στο γρα­φείο του κ. Πα­πα­δη­μη­τρί­ου. Ή να με­τα­κο­μί­σει δια­γω­νί­ως απέ­να­ντι, στο υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών. Αλλες πλη­ρο­φο­ρί­ες τον θέ­λουν στο υπουρ­γείο Ενέρ­γειας, καθώς οι γκρί­νιες για τον Γιώρ­γο Στα­θά­κη εντεί­νο­νται. Ενώ υπάρ­χουν ορι­σμέ­νοι άσπον­δοι φίλοι του που δια­δί­δουν – μάλ­λον υπο­βο­λι­μαία, αφού μια τέ­τοια εξέ­λι­ξη ση­μαί­νει «retirement», όπως θα έλεγε και ο ίδιος σε άπται­στο αγ­γλι­κή – ότι επι­θυ­μεί να με­τα­κο­μί­σει στο εξω­τε­ρι­κό, σε έναν διε­θνή ορ­γα­νι­σμό (π.χ. Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα). Ση­μα­ντι­κό για τις όποιες ισορ­ρο­πί­ες και το μέλ­λον Τσα­κα­λώ­του στην κυ­βέρ­νη­ση είναι και το γε­γο­νός ότι στο κόμμα ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών θε­ω­ρεί­ται άτυ­πος επι­κε­φα­λής της ομά­δας των 53+, αλλά το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα νιώ­θει έντο­νη πίεση από τον Νίκο Φίλη – με το εν­δε­χό­με­νο (επαν)υπουρ­γο­ποί­η­σης επί­σης να συ­ζη­τεί­ται.

Ενας από τους δια­φαι­νό­με­νους πρω­τα­γω­νι­στές των σε­να­ρί­ων είναι και ο Νίκος Παπ­πάς. Οπως και στην προη­γού­με­νη ανα­δό­μη­ση, έτσι και τώρα ο Παπ­πάς φαί­νε­ται να ανα­ζη­τεί διέ­ξο­δο από το υπουρ­γείο Ψη­φια­κής Πο­λι­τι­κής και να επι­θυ­μεί «με­τεγ­γρα­φή» σε πα­ρα­γω­γι­κό υπουρ­γείο. Λέ­γε­ται μά­λι­στα πως οι βλέ­ψεις του φτά­νουν μέχρι το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, χωρίς το εν λόγω σε­νά­ριο να δεί­χνει ισχυ­ρό: προ­βά­δι­σμα φέ­ρο­νται να έχουν, σε πε­ρί­πτω­ση απο­χώ­ρη­σης Τσα­κα­λώ­του, ο ση­με­ρι­νός ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός, Γιώρ­γος Χου­λια­ρά­κης και ο υφυ­πουρ­γός παρά τω Πρω­θυ­πουρ­γό, Δη­μή­τρης Λιά­κος.

Ση­μειώ­νε­ται ότι εσχά­τως ο Παπ­πάς έχει επα­να­κάμ­ψει στον στενό πυ­ρή­να του επι­τε­λεί­ου του Μα­ξί­μου και δια­μορ­φώ­νει, μαζί με τον κυ­βερ­νη­τι­κό εκ­πρό­σω­πο Δη­μή­τρη Τζα­να­κό­που­λο, την επι­κοι­νω­νια­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης.

Στο υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας μόνη σί­γου­ρη πρέ­πει να νιώ­θει η Εφη Αχτσιό­γλου, αφού ο μεν Τάσος Πε­τρό­που­λος πλη­ρώ­νει το μάρ­μα­ρο για τον ΕΦΚΑ, η δε Θεανώ Φω­τί­ου την αδυ­να­μία της κυ­βέρ­νη­σης στην κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή – και δη με «αρι­στε­ρό πρό­ση­μο».

Στο στό­χα­στρο κρι­τι­κής βρί­σκο­νται επί­σης ο Νίκος Τό­σκας, για τον οποίο έχουν εκ­φρα­στεί συ­γκε­κρι­μέ­να πα­ρά­πο­να από με­ρί­δα στε­λε­χών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (κυ­ρί­ως την ομάδα των 53+), αλλά και οι Νίκος Κο­τζιάς και Γιάν­νης Μου­ζά­λας. Το κλίμα έχει βα­ρύ­νει για τους δύο πρώ­τους ύστε­ρα και από τις κα­ταγ­γε­λί­ες για επα­να­προ­ω­θή­σεις Τούρ­κων στον Εβρο, συ­νι­στούν όμως ιδιαί­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση. Και οι δύο προ­έρ­χο­νται από το ΠΑΣΟΚ οπότε έχουν έναν λόγο πα­ρα­πά­νω να μην αντι­με­τω­πί­ζο­νται θε­τι­κά από τους «γη­γε­νείς» της Κου­μουν­δού­ρου, ενώ συ­μπο­ρεύ­ο­νται στην κί­νη­ση Πράτ­τω, στην οποία έχει προ­σχω­ρή­σει και η βου­λευ­τής Πει­ραιά Γε­ωρ­γία Γεν­νιά. Στον προη­γού­με­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό φέ­ρο­νται να είχαν δια­μη­νύ­σει στο πρω­θυ­πουρ­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον ότι τυχόν απο­μά­κρυν­σή τους θα προ­κα­λού­σε ανα­τα­ρά­ξεις με αντα­νά­κλα­ση – λόγω της κυ­ρί­ας Γεν­νιά – και στην Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα, κα­θι­στώ­ντας λε­πτές τις κυ­βερ­νη­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες.

Μι­λώ­ντας για πα­σο­κο­γε­νείς, δυ­σφο­ρία φέ­ρε­ται να προ­κα­λεί στο Μα­ξί­μου και ο Χρή­στος Σπίρ­τζης. Οχι τόσο για το πα­σχα­λι­νό φιά­σκο των αυ­το­κι­νη­το­δρό­μων αλλά κυ­ρί­ως για τις κα­θυ­στε­ρή­σεις στην υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας πώ­λη­σης της ΤΡΑΙ­ΝΟ­ΣΕ στους Ιτα­λι­κούς Σι­δη­ρο­δρό­μους, την οποία υπαι­νί­χθη­κε πρό­σφα­τα σε δη­λώ­σεις του και ο ιτα­λός πρω­θυ­πουρ­γός Πάολο Τζε­ντι­λό­νι, ο οποί­ος προ­γραμ­μα­τί­ζει επί­σκε­ψη στην Αθήνα για τις τε­λι­κές υπο­γρα­φές. Στην ίδια κα­τη­γο­ρία εντάσ­σε­ται ο Πα­να­γιώ­της Κου­ρου­μπλής, στον οποίο χρε­ώ­νο­νται άστο­χες επι­κοι­νω­νια­κά πα­ρεμ­βά­σεις που άνοι­ξαν εσω­κομ­μα­τι­κά μέ­τω­πα. Δεν είναι τυ­χαία, άλ­λω­στε, η έντο­νη κρι­τι­κή που δέ­χε­ται το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα από την «Αυγή». Αντι­θέ­τως, παρά την ενό­χλη­ση που προ­κα­λούν οι διαρ­κείς δια­δι­κτυα­κές πα­ρεμ­βά­σεις του, ο «απρό­βλε­πτος» Παύ­λος Πο­λά­κης δύ­σκο­λα θα τεθεί εκτός.

Στις συ­ζη­τή­σεις με­τα­ξύ δια­δρο­μι­στών κυ­ριαρ­χεί η προσ­δο­κία να επι­στρα­τευ­τούν νέα και άφθαρ­τα πρό­σω­πα, ακο­λου­θώ­ντας το πρό­τυ­πο των Χα­ρί­τση – Αχτσιό­γλου στον προη­γού­με­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό. Αγνω­στο πα­ρα­μέ­νει αν θα επι­χει­ρη­θεί άνοιγ­μα προς την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά με τη συμ­με­το­χή εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κών που έχουν απο­χω­ρή­σει από το ΠΑΣΟΚ και είχαν ή έχουν κυ­βερ­νη­τι­κή εμπει­ρία (π.χ. Νίκος Χρι­στο­δου­λά­κης).

Ενα ακόμη ση­μα­ντι­κό κε­φά­λαιο είναι αυτό του συ­ντο­νι­στή της κυ­βέρ­νη­σης, αφού αρ­κε­τοί θέ­τουν ερω­τή­μα­τα αν σε αυτό το ρόλο μπο­ρούν να αντε­πε­ξέλ­θουν οι νυν υπουρ­γοί Επι­κρα­τεί­ας, Αλέ­κος Φλα­μπου­ρά­ρης και Χρι­στό­φο­ρος Βερ­ναρ­δά­κης – μο­λο­νό­τι είναι σε όλους γνω­στό ότι απο­τε­λούν κα­θη­με­ρι­νούς συ­νο­μι­λη­τές του Πρω­θυ­πουρ­γού. Ρόλο συ­ντο­νι­στή λέ­γε­ται ότι θα μπο­ρού­σε να παί­ξει – του­λά­χι­στον για τα οι­κο­νο­μι­κά και πα­ρα­γω­γι­κά υπουρ­γεία – ο Τσα­κα­λώ­τος, σε μια λο­γι­κή «υπο­βάθ­μι­σης διά της ανα­βάθ­μι­σης».

Η απο­κά­λυ­ψη των συ­νο­μι­λιών του Πάνου Καμ­μέ­νου με τον ισο­βί­τη Ευ­θύ­μιο Γιαν­νου­σά­κη για την υπό­θε­ση του ναρ­κό­πλοιου «Noor 1» απο­τε­λεί τώρα τον αστάθ­μη­το πα­ρά­γο­ντα των εξε­λί­ξε­ων. Οι μουρ­μού­ρες στον βρα­χυ­κυ­κλω­μέ­νο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αυ­ξά­νο­νται και δια­τυ­πώ­νο­νται ερω­τή­μα­τα για τη σκο­πι­μό­τη­τα της κυ­βερ­νη­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με τους ΑΝΕΛ. Ωστό­σο, με­σού­σης της κυ­βερ­νη­τι­κής θη­τεί­ας, μοιά­ζει σχε­δόν απί­θα­νο για τον Τσί­πρα να ανα­ζη­τή­σει νέο εταί­ρο. Είτε αυτός είναι ο Βα­σί­λης Λε­βέ­ντης και η Ενωση Κε­ντρώ­ων είτε το ΠΑΣΟΚ και η Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη, προς την πλευ­ρά της οποί­ας κρυ­φο­κοι­τά­ζουν αρ­κε­τοί στην Κου­μουν­δού­ρου λόγω της επι­διω­κό­με­νης στρο­φής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά και τον χώρο της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας.

Από την άλλη, ο ανα­σχη­μα­τι­σμός θα μπο­ρού­σε από μόνος του να φέρει ανα­τα­ρά­ξεις στην κυ­βέρ­νη­ση λόγω των εσω­τε­ρι­κών ζυ­μώ­σε­ων στους ΑΝΕΛ με φόντο την υπουρ­γι­κή κα­ρέ­κλα. Με τον Καμ­μέ­νο να ακο­λου­θεί ένα ιδιό­τυ­πο rotation και να εναλ­λάσ­σει τα στε­λέ­χη του στις κυ­βερ­νη­τι­κές θέ­σεις, βου­λευ­τές όπως ο Δη­μή­τρης Καμ­μέ­νος ή ο Θα­νά­σης Πα­πα­χρι­στό­που­λος καρ­τε­ρούν τη σειρά τους. Ει­δι­κά για τον πρώτο – ο οποί­ος έμει­νε μόνο για λίγες ώρες λόγω… twitter στο υπουρ­γείο Με­τα­φο­ρών το 2015 – ου­δείς μπο­ρεί να απο­κλεί­σει ότι σε πε­ρί­πτω­ση μη υπουρ­γο­ποί­η­σής του δεν θα βγει στα κά­γκε­λα κατά της κυ­βέρ­νη­σης.

Ακόμη κι αν όλα προ­χω­ρή­σουν ομαλά το κα­λο­καί­ρι, με ή χωρίς ανα­σχη­μα­τι­σμό, κομ­βι­κό ση­μείο για την κυ­βέρ­νη­ση θε­ω­ρεί­ται ο Οκτώ­βριος. Τότε θα πρέ­πει να κα­τα­τε­θεί στη Βουλή το προ­σχέ­διο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, στο οποίο εν πολ­λοίς θα ξε­κα­θα­ρί­σει αν βγαί­νουν ή δεν βγαί­νουν τα νού­με­ρα για το 2018. Οπερ ση­μαί­νει ότι θα ξε­κα­θα­ρί­σει και αν η κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να υλο­ποι­ή­σει το κατά Τσί­πρα σχέ­διο εξό­δου από τα Μνη­μό­νια. Σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση, όλα είναι πι­θα­νά. Ακόμη και οι εκλο­γές.

Τα ΝΕΑ