Συνέντευξη του ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά για την Διάσκεψη της Ρόδου

Με την φράση «η Ρόδος έχει μια πα­ρά­δο­ση σύν­δε­σης του ευ­ρω­παϊ­κού χώρου με τον αρα­βι­κό», απο­κα­λώ­ντας το νησί μας ‘αστέ­ρι’, επι­στέ­γα­σε τις ερ­γα­σί­ες της 2ης Διά­σκε­ψης για την Ασφά­λεια και Στα­θε­ρό­τη­τα, που ολο­κλη­ρώ­θη­καν χτες στο ξε­νο­δο­χείο Ρόδος Παλάς, με την συμ­με­το­χή 18 χωρών, ο ΥΠΕΞ Ν. Κο­τζιάς.

Απα­ντώ­ντας σε σχε­τι­κή ερώ­τη­ση για την ση­μα­σία της γε­ω­γρα­φι­κής (και κατ’ επέ­κτα­ση της ιστο­ρι­κής) θέσης του νη­σιού, ο Έλ­λη­νας ΥΠΕΞ κατά την διάρ­κεια συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου, που πα­ρα­χώ­ρη­σε, δή­λω­σε τα εξής:

«Η Ρόδος έχει μια πα­ρά­δο­ση σύν­δε­σης του ευ­ρω­παϊ­κού χώρου με τον αρα­βι­κό. Σας θυ­μί­ζω ότι ακόμη υπάρ­χει το υπέ­ρο­χο κτή­ριο στο οποίο το 1948 έγι­ναν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την συ­γκρό­τη­ση ενός κρά­τους του Ισ­ρα­ήλ και της Πα­λαι­στί­νης. Η Ρόδος επί­σης είναι ένας χώρος και ένα ση­μείο στον ορί­ζο­ντα, όπου συ­να­ντή­θη­καν οι πιο δια­φο­ρε­τι­κοί πο­λι­τι­σμοί που σή­με­ρα υπάρ­χουν σε αυτή την σύν­θε­ση της Διά­σκε­ψης και γε­ω­γρα­φι­κά. Η Ρόδος είναι το ‘αστέ­ρι’, που συν­δέ­ει όλες τις άλλες πε­ριο­χές και τα κράτη. Εύ­χο­μαι κι ελ­πί­ζω του χρό­νου και στο μέλ­λον να υπάρ­χει πιο πυκνή αε­ρο­πο­ρι­κή σύν­δε­ση της Ρόδου με τα κράτη που θα συμ­με­τέ­χουν ώστε να είναι και πιο εύ­κο­λη η πρό­σβα­ση στην επό­με­νη συ­νά­ντη­σή μας».

Μι­λώ­ντας για το ζή­τη­μα του προ­σφυ­γι­κού – με­τα­να­στευ­τι­κού, το οποίο τέ­θη­κε κατά την διάρ­κεια των ερ­γα­σιών της Διά­σκε­ψης στην Ρόδο, ο κ. Κο­τζιάς υπο­γράμ­μι­σε τα εξής: «Όσον αφορά το προ­σφυ­γι­κό και με­τα­να­στευ­τι­κό, απο­φα­σί­σα­με να πραγ­μα­το­ποι­ή­σου­με ένα ει­δι­κό Φό­ρουμ στον Λί­βα­νο, το οποίο θα είναι μία από τις πολ­λές συ­να­ντή­σεις προ­ε­τοι­μα­σί­ας ενό­ψει της επό­με­νης συ­νά­ντη­σης που θα έχου­με το 2018. Δη­λα­δή, η από­φα­σή μας είναι ανά­με­σα στην μία και στην άλλη Διά­σκε­ψη, να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν σειρά από προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές συ­να­ντή­σεις ώστε πραγ­μα­τι­κά να διευ­κο­λύ­νουν τον στόχο που έχου­με για το 2018. Ελ­πί­ζω να μπο­ρέ­σου­με να στα­θε­ρο­ποι­ή­σου­με και να ωθή­σου­με στο μέλ­λον αυτή την πρω­το­βου­λία ει­ρή­νης, στα­θε­ρό­τη­τας και ασφά­λειας».

Σε άλλες δη­λώ­σεις του για την συ­νά­ντη­ση αυτή στην Ρόδο, ο κ. Κο­τζιάς τό­νι­σε: «Η δια­φο­ρά αυτής της συ­νά­ντη­σης είναι ότι δεν συ­να­ντιού­νται Ευ­ρω­παί­οι με Άρα­βες. Σε αυτήν εδώ την συ­νά­ντη­ση, συ­να­ντιό­μα­στε η… γει­το­νιά της ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου στην οποία συ­νυ­πήρ­χα­με και συ­νυ­πάρ­χου­με εδώ και χι­λιά­δες χρό­νια. Θέλω να σας πω ότι αρ­χι­κά, όταν ξε­κι­νή­σα­με αυτή την πρω­το­βου­λία, είχε την δυ­σκο­λία, είχε το ρίσκο, καθώς δεν γνω­ρί­ζα­με σε ποιο βαθμό θα υπήρ­χε αντα­πό­κρι­ση από τα άλλα κράτη. Φέτος, έχου­με δι­πλά­σια συμ­με­το­χή από πέρσι και μα­λι­στα παρά το γε­γο­νός πως οι πε­ρισ­σό­τε­ροι υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών του αρα­βι­κού κό­σμου ήταν την προη­γου­μέ­νη στο Ριάντ όπου έγινε συ­νά­ντη­ση με τον Αμε­ρι­κα­νό πρό­ε­δρο κ. Τράμπ. Ωστό­σο, ήρθαν στην Ρόδο –όπως ο ΥΠΕΞ της Λι­βύ­ης, που ήρθε από το Ριάντ εδώ, μέσω Αθη­νών».

 Γιατί έλει­παν το Ισ­ρα­ήλ και η Πα­λαι­στί­νη

Ει­δι­κά για την νέα δομή ασφα­λεί­ας την οποία πρό­τει­νε ο ίδιος, καθώς και το εν­δε­χό­με­νο να συμ­με­τέ­χουν σε επό­με­νη συ­νά­ντη­ση στην Ρόδο το Ισ­ρα­ήλ και η Πα­λαι­στί­νη, ο κ. Κο­τζιάς είπε: «Ο λόγος που αυτή η συ­νά­ντη­ση αφορά τις χώρες της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, είναι ακρι­βώς ότι αυτές οι δύο χώρες δεν είναι προ­σκε­κλη­μέ­νες. Ο λόγος είναι ότι θέ­λα­με να ξε­κι­νή­σου­με με μια θε­τι­κή ατζέ­ντα. Είναι γνω­στό  ότι όποτε συ­να­ντιού­νται ευ­ρω­παϊ­κά και αρα­βι­κά κράτη για την Μέση Ανα­το­λή, η συ­ζή­τη­ση κα­τα­λή­γει για τις συ­γκρού­σεις στην πε­ριο­χή και τον πό­λε­μο του Ιράκ. Γι αυτό τον σκοπό υπάρ­χουν εκα­το­ντά­δες διε­θνείς ορ­γα­νώ­σεις και γί­νο­νται συ­να­ντή­σεις. Εμείς θέ­λα­με επι­τέ­λους να αντι­στρέ­ψου­με την ατζέ­ντα και να συ­ζη­τή­σου­με για τα θε­τι­κά πράγ­μα­τα. Πώς μπο­ρού­με να ανα­πτύ­ξου­με δί­κτυα συ­νερ­γα­σί­ας στην έρευ­να, στον πο­λι­τι­σμό, στην εκ­παί­δευ­ση –ανά­με­σα στα πα­νε­πι­στή­μιά μας, πώς μπο­ρού­με να δώ­σου­με ορι­σμέ­νες υπο­τρο­φί­ες και να προ­ω­θή­σου­με και νέα προ­γράμ­μα­τα έρευ­νας, να ανα­πτύ­ξου­με τις με­τα­φο­ρές (φα­ντα­στεί­τε ότι υπήρ­ξε πριν από 4.000 χρό­νια ένα σύ­στη­μα με­τα­φο­ρών που ήταν πιο…. πυκνό από αυτό που υπάρ­χει σή­με­ρα!) δη­λα­δή, να απο­κα­τα­στή­σου­με ένα γε­ω­γρα­φι­κό, κοι­νω­νι­κό, πο­λι­τι­σμι­κό – ιστο­ρι­κό χώρο με με­γά­λες πα­ρα­δό­σεις, ο οποί­ος μέσα από τον δια­χω­ρι­σμό ‘αρα­βι­κός κό­σμος’ στην Ε.Ε. έχει χάσει την δυ­να­μι­κή του. Πρέ­πει να ξα­να­δώ­σου­με αυτή την δυ­να­μι­κή. Η Ελ­λά­δα πέ­ρα­σε δύ­σκο­λα οι­κο­νο­μι­κά χρό­νια. Αλλά δεν έχουν να κά­νουν κατά την γνώμη μου μόνον με την Ε.Ε. ούτε μόνο με την εσω­τε­ρι­κή μας πο­λι­τι­κή. Κα­νο­νι­κά πρέ­πει να κά­νουν με το πε­ρι­βάλ­λον στο οποίο βρέ­θη­κε η χώρα. Οι τρεις βό­ρειες γει­το­νι­κές μας χώρες ήταν σε πο­λι­τι­κή αστά­θεια. Ευ­τυ­χώς, η Βουλ­γα­ρία οδεύ­ει σε πιο στα­θε­ρή πο­ρεία με την νέα κυ­βέρ­νη­ση, η Αλ­βα­νία θα έχει εκλο­γές σύ­ντο­μα, ενώ τα Σκό­πια έκα­ναν εκλο­γές. Άρα ελ­πί­ζου­με ότι θα υπάρ­ξει μια στα­θε­ρό­τη­τα. Έχου­με μια ‘νευ­ρι­κή γεί­το­να’ χώρα η οποία πέ­ρα­σε την δο­κι­μα­σία της προ­σπά­θειας του αντι­δη­μο­κρα­τι­κού πρα­ξι­κο­πή­μα­τος και έχου­με από πάνω τις συ­γκρού­σεις στην Ου­κρα­νία και δίπλα μας, τους πο­λέ­μους στην Συρία και στο Ιράκ, στην Υε­μέ­νη και στην Λιβύη. Αυτό το πε­ρι­βάλ­λον δεν ωθεί στην κα­τεύ­θυν­ση της ανά­πτυ­ξης συ­νερ­γα­σιών και της οι­κο­νο­μί­ας μας. Άρα πρέ­πει να αλ­λά­ξου­με όσο μπο­ρού­με την ατζέ­ντα, να βά­λου­με θε­τι­κά στοι­χεία σύμ­πτυ­ξης και συ­νερ­γειών οι­κο­νο­μι­κών και πο­λι­τι­σμι­κών, ώστε να φτιά­ξου­με και ένα κα­λύ­τε­ρο πε­ρι­βάλ­λον για την οι­κο­νο­μία μας. Δη­λα­δή πέραν της θε­μα­το­λο­γί­ας υπάρ­χει και ένα στενά ελ­λη­νι­κό θέμα εν­δια­φέ­ρο­ντος, σε ποιο πε­ρι­βάλ­λον ανα­πτύσ­σε­ται η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία (και κοι­νω­νία). Εί­μα­στε πια σε θέση να βοη­θή­σου­με σε μια τέ­τοια κα­τεύ­θυν­ση».

Οι δι­με­ρείς σχέ­σεις στην Ρόδο

Σχο­λιά­ζο­ντας τις δι­με­ρείς επα­φές που είχε στην Ρόδο, ο κ. Κο­τζιάς είπε: «Ήταν με­γά­λη μας χαρά που εί­δα­με την νέα ηγε­σία του βουλ­γα­ρι­κού ΥΠΕΞ και αυτό επει­δή μετά τις Βρυ­ξέλ­λες, η πρώτη επί­ση­μη επί­σκε­ψη της υπουρ­γού συν­δυά­στη­κε με την πα­ρου­σία της στην Ρόδο. Εί­χα­με πο­λύ­ω­ρη συ­νά­ντη­ση με την βουλ­γα­ρι­κή αντι­προ­σω­πεία, τους είπα το τι έχου­με κάνει μέχρι σή­με­ρα, πώς πρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με όσα κά­να­με και με την προη­γού­με­νη ηγε­σία για την στα­θε­ρό­τη­τα και ανά­πτυ­ξη της πε­ριο­χής, και τους δια­τύ­πω­σα τις νέες προ­τά­σεις που έχουν προ­κύ­ψει τους τε­λευ­ταί­ους μήνες (η τρι­με­ρής με την Αρ­με­νία, με την Γε­ωρ­γία κ.λπ.) Η αντα­πό­κρι­ση της βουλ­γα­ρι­κής ηγε­σί­ας ήταν θε­τι­κή και οδεύ­ου­με σε μια πιο εντα­τι­κή συ­νερ­γα­σία ανά­με­σα στις δύο χώρες». Ακόμα ανα­φέρ­θη­κε στην ιστο­ρι­κή σχέση που συν­δέ­ει τις δύο χώρες που άλ­λα­ξαν τον ρου της ιστο­ρί­ας, επι­κα­λού­με­νος και φέ­ρο­ντας ως πα­ρά­δειγ­μα την σχέση της Γαλ­λί­ας και της Γερ­μα­νί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα, χα­ρα­κτή­ρι­σε πάρα πολύ ση­μα­ντι­κή την δι­με­ρή συ­νά­ντη­ση με την Αί­γυ­πτο αλλά και με το Ομάν –που έγινε για πρώτη φορά και που απαι­τεί­ται εντα­τι­κο­ποί­η­ση των σχέ­σε­ων. «Επί­σης, θέ­λου­με να ανα­πτύ­ξου­με τις σχέ­σεις μας με την Ιν­δο­νη­σία καθώς ζή­τη­σαν να μπο­ρούν να έχουν μια πιο ανα­βαθ­μι­σμέ­νη πα­ρου­σία σε αυτή την Διά­σκε­ψη –σας θυ­μί­ζω ότι είναι η χώρα με τον με­γα­λύ­τε­ρο μου­σουλ­μα­νι­κό πλη­θυ­σμό (280 εκα­τομ­μύ­ρια). Συ­να­ντή­σεις έγι­ναν με το Κατάρ, το Κου­βέιτ, την Σα­ου­δι­κή Αρα­βία και αυτό που εν­δια­φέ­ρει πε­ρισ­σό­τε­ρο είναι η κα­λύ­τε­ρη προ­ε­τοι­μα­σία ενό­ψει της επό­με­νης συ­νά­ντη­σης που θα γίνει την 1η του Νο­έμ­βρη στην Αθήνα με θέμα την προ­στα­σία των πο­λι­τι­στι­κών και θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των στην Μέση Ανα­το­λή».

Μή­νυ­μα για την τρο­μο­κρα­τι­κή επί­θε­ση στο Μάν­τσε­στερ

Τέλος, ο κ. Κο­τζιάς, θέ­λο­ντας να στεί­λει ένα μή­νυ­μα με αφορ­μή την τρο­μο­κρα­τι­κή επί­θε­ση στο Μάν­τσε­στερ, είπε: «Το πρωί κρα­τή­σα­με ενός λε­πτού σιγή –όχι μόνον για τα θύ­μα­τα της τρο­μο­κρα­τι­κής επί­θε­σης, αλλά γιατί έχου­με να κά­νου­με με νέα παι­διά. Κι επει­δή είμαι και ο ίδιος γο­νιός, ανα­λο­γί­ζο­μαι πως δεν υπάρ­χει πιο τρο­μα­κτι­κό ζή­τη­μα για ένα γονιό από το να χάνει το παιδί του. Διότι η απώ­λεια της νέας ζωής είναι πα­ρά­λο­γη και αφύ­σι­κη. Οι τρο­μο­κρά­τες δεν με­τρά­νε τις ζωές ούτε των νέων αν­θρώ­πων. Υπό αυτή την έν­νοια, το Μάν­τσε­στερ με συ­γκλό­νι­σε και θεωρώ ότι η τρο­μο­κρα­τία που ασκεί­ται για να αφαι­ρέ­σει ζωές, όπου τάχα κά­ποιοι θε­ο­σε­βού­με­νοι πα­ρι­στά­νουν το χέρι του Θεού, είναι ό,τι πιο τρο­μα­κτι­κό και φρι­κτό υπάρ­χει. Πι­στεύω ότι κα­νέ­νας δεν δι­καιού­ται να αφαι­ρέ­σει την ζωή άλλου αν­θρώ­που, ου­δείς μπο­ρεί να απο­φα­σί­ζει να αφαι­ρεί αν­θρώ­πι­νες ζωές», κα­τέ­λη­ξε, κα­τα­δι­κά­ζο­ντας απε­ρί­φρα­στα την επί­θε­ση και εκ­φρά­ζο­ντας την λύπη και οδύνη του για τέ­τοιου εί­δους «άθλια γε­γο­νό­τα».

Δη­λώ­σεις Μιχ. Κόκ­κι­νου

Την από­λυ­τη ικα­νο­ποί­η­σή του εξέ­φρα­σε σε δη­λώ­σεις που έκανε χθες στα το­πι­κά ΜΜΕ ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας Από­δη­μου Ελ­λη­νι­σμού κ. Μι­χά­λης Κόκ­κι­νος, με αφορ­μή την ολο­κλή­ρω­ση των ερ­γα­σιών της 2ης Διά­σκε­ψης για την Στα­θε­ρό­τη­τα και την Ασφά­λεια που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην Ρόδο το δι­ή­με­ρο 22 και 23 Μαϊου.

«Δεν μπορώ παρά να είμαι πε­ρή­φα­νος ως Ρο­δί­της και ως στέ­λε­χος του υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών αφού με αυτή την διά­σκε­ψη κο­ρυ­φής, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι υπάρ­χει ένα ‘κο­ντράστ’ απέ­να­ντι στην μι­ζέ­ρια που επι­κρα­τεί σε μια Ελ­λά­δα που αγω­νί­ζε­ται στο Γιού­ρο­γκρουπ για τα οι­κο­νο­μι­κά της, απέ­να­ντι σε μια Ελ­λά­δα που εδώ στην Ρόδο, πρω­το­στα­τεί σε ένα κο­ρυ­φαίο φό­ρουμ. Αυτή είναι η Διά­σκε­ψη της Ρόδου για την Ασφά­λεια και την Στα­θε­ρό­τη­τα σε μια πολύ ευαί­σθη­τη πε­ριο­χή, την ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Ακού­σα­με σή­με­ρα τον Έλ­λη­να υπουρ­γό Εξω­τε­ρι­κών κ. Νίκο Κο­τζιά να μι­λά­ει για την ‘γει­το­νιά’ μας. Μια γει­το­νιά που υπήρ­ξε από τα πα­νάρ­χαια χρό­νια, με τον τόπο μας που απο­τέ­λε­σε πά­ντο­τε ένα κέ­ντρο πο­λι­τι­στι­κό, εμπο­ρι­κό κ.λπ. 3.000 χρό­νια π.Χ. Αυτό το κέ­ντρο, η Ρόδος, που έχει ένα με­γά­λο πλε­ο­νέ­κτη­μα να συ­γκε­ντρώ­νει τα βλέμ­μα­τα ο ίδιος ο κ. Κο­τζιάς το κα­τα­λα­βαί­νει και συ­γκε­ντρώ­νει όλα τα μέλη αυτής της ‘γει­το­νιάς’ εδώ. Είναι ση­μα­ντι­κό να σας ανα­φέ­ρω ότι μετά το δεί­πνο στο Κα­στέλ­λο, όλοι αυτοί οι αξιω­μα­τού­χοι που συ­γκε­ντρώ­θη­καν στο νησί, μα­ζεύ­τη­καν σε πα­ρέ­ες και μί­λη­σαν για την Ρόδο. Και είναι ακόμη πιο θε­τι­κό το γε­γο­νός πως μι­λά­με πια για ‘το πνεύ­μα της Ρόδου’ –μια φράση που θα μεί­νει στην ιστο­ρία. Και δεν είναι τυ­χαίο που εδώ, και στην 1η και στην 2η Διά­σκε­ψη, γρά­φε­ται η νε­ό­τε­ρη ιστο­ρία. Και φυ­σι­κά, θα γρα­φτεί και του χρό­νου αφού η προ­σπά­θεια θα συ­νε­χι­στεί. Γι αυτό λέω, ότι η Ελ­λά­δα που πα­ρου­σιά­στη­κε πέρσι και φέτος στην Ρόδο έδωσε τα κα­λύ­τε­ρα μη­νύ­μα­τα προς τα έξω. Μι­λά­με για ανταλ­λα­γή πο­λι­τι­σμών, εμπο­ρί­ου, εκ­παί­δευ­σης, επι­στή­μης, πε­ρι­βάλ­λο­ντος κ.λπ. την ώρα που κά­ποιοι άλλοι μι­λά­νε για πο­λέ­μους και τρο­μο­κρα­τία. Εμείς μι­λά­με για έναν κα­λύ­τε­ρο κόσμο από εδώ, από την Ρόδο, το ‘αστέ­ρι’ όπως είπε και ο κ. Κο­τζιάς που θα μπο­ρέ­σει και πάλι να γίνει το επί­κε­ντρο της δι­πλω­μα­τί­ας. Η Ρόδος είναι λοι­πόν μια γει­το­νιά για όλες αυτές τις χώρες και τις ευ­ρω­παϊ­κές και τις βαλ­κα­νι­κές και τις αρα­βι­κές και μπο­ρεί να τις ενώ­σει εδώ. Είμαι αι­σιό­δο­ξος για την επό­με­νη μέρα και για το μέλ­λον της χώρας αυτής, που από εδώ, από το νησί μας μπο­ρού­με να περ­νά­με μη­νύ­μα­τα για ένα κα­λύ­τε­ρο αύριο».