«Αυτό δεν είναι αριστερά»

“Εγώ δεν πιστεύω ότι είναι Αρι­στερά. Η κριτική μου γίνεται από μια οπτική γωνία που εγώ ονομάζω αστική Αρι­στερά, δηλαδή μια Αρι­στερά που λει­τουρ­γεί μέσα στον κοι­νο­βου­λευ­τι­σμό, με θεσμικό τρόπο και με προ­σπά­θεια να γίνει καλύ­τερη η ζωή όλων και βέβαια των ευά­λω­των στρω­μά­των, δεν λει­τουρ­γεί εκτός Συντάγ­μα­τος, εκτός νόμων, εκτός συναι­νέ­σεων, με γκρου­πού­σκουλα ή με μια αίσθηση της καλής βίας. Δεν είναι αρι­στερό αυτό που γίνεται. Δεν θα μιλήσω μόνο στο οικο­νο­μικό πεδίο. Μπορεί κάποιος να σου πει ότι έχω στρι­μω­χτεί, φταίνε οι προη­γού­με­νοι που μας έφεραν σε αυτή την κατά­σταση.Πάμε στα άλλα πεδία. Τι το «αρι­στερό» έχει γίνει στην παιδεία, στην δημόσια διοί­κηση, στην αστυ­νο­μία, στον στρατό και στην Δικαιο­σύνη; Αυτό που μοιάζει ως δια­φο­ρε­τικό και ως εναλ­λα­κτικό είναι αρι­στε­ρί­στικο. Το αρι­στερό ούτε δικαιώ­νει γκρου­πού­σκουλα ούτε ατο­μι­κές διεκ­δι­κή­σεις. Έχει εξε­λι­χθεί σε έναν ιδιόρ­ρυθμο φιλελεθερο-σοσιαλισμό με επεν­δύ­σεις και κορώνες και τσιτάτα παλιο­μο­δί­τικα. Σε τελική ανάλυση είναι Αρι­στερά επειδή οι ίδιοι θεωρούν τους εαυτούς τους αρι­στε­ρούς και με μια αυτό ανα­φο­ρι­κό­τητα”. (Γιάννης Πανού­σης)