“Ο μήνας του μέλιτος”- Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Πόσο κρα­τά­ει ο μήνας του μέ­λι­τος; Ένας βα­θυ­στό­χα­στος νε­ω­τε­ρι­στής φι­λό­σο­φος απα­ντά.

Όχι πε­ρισ­σό­τε­ρο από μια πε­ρί­ο­δο «κα­ρα­ντί­νας».

Δύ­σκο­λη η πε­ρί­ο­δος της κα­ρα­ντί­νας, ο πολύς συ­χνο­τι­σμός δη­μιουρ­γεί δυ­νά­μεις αντίρ­ρο­πες, δυ­νά­μεις έλξης και απώ­θη­σης.

Όσο ο απο­μο­νω­τι­σμός διαρ­κεί, τα απο­τε­λέ­σμα­τα της έλξης και απώ­θη­σης πα­ρα­μέ­νουν στα στενά οι­κο­γε­νεια­κά πλαί­σια, όταν αρ­θούν οι πε­ριο­ρι­σμοί θα τα βρού­με μπρο­στά μας, σαν αντι­δρά­σεις, νο­ο­τρο­πί­ες, κοι­νω­νι­κές και πο­λι­τι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές.

Οι κοι­νω­νι­κό-πο­λι­τι­κές μας συ­μπε­ρι­φο­ρές, μέχρι στιγ­μής εξα­ντλού­νται στις εν­στι­κτώ­δεις αντι­δρά­σεις έλξης, προς στις κρα­τού­σες κα­τα­στά­σεις και στις Κυ­βερ­νη­τι­κές επι­λο­γές.

Την με­θαύ­ριο της άρσης των μέ­τρων εγκλω­βι­σμού, είναι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο από βέ­βαιο και κάτω από το βάρος των επι­πτώ­σε­ων που θα έχει ο κά­θέ­νας προ­σω­πι­κά και οι­κο­γε­νεια­κά, ότι το αί­σθη­μα της έλξης θα δια­φο­ρο­ποι­η­θεί.

Τότε θα με­τρη­θεί το βάρος, η δύ­να­μη και η αντο­χή αυτής της έλξης, προς στις κρα­τού­σες κα­τα­στά­σεις και στις Κυ­βερ­νη­τι­κές επι­λο­γές.

Σε πε­ριό­δους κρί­σης, οι δια­χει­ρι­στι­κές πε­πα­τη­μέ­νες λο­γι­κές, είναι «εκ των ουκ άνευ απο­τυ­χη­μέ­νες».

Κα­νέ­νας εχέ­φρων πο­λί­της, δεν επι­θυ­μεί την απο­τυ­χία μιας νε­ο­ε­κλε­γεί­σας Κυ­βέρ­νη­σης, μια χα­μέ­νη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ή αρ­νη­τι­κή πε­ρί­ο­δος, είναι εις βάρος του Κοι­νω­νι­κού συ­νό­λου.

Οι ση­με­ρι­νοί Κυ­βερ­νώ­ντες και ιδιαί­τε­ρα ο Πρω­θυ­πουρ­γός, θα πρέ­πει να κα­τα­νο­ή­σουν την ιδιαι­τε­ρό­τη­τα της πε­ριό­δου και να απε­μπλα­κούν από τις ιδε­ο­λο­γι­κές τους δε­σμεύ­σεις.

Οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες ψυ­χο­α­να­γκα­στι­κές επι­μο­νές, δεν απο­τε­λούν πα­νά­κεια και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν απο­τε­λούν την λύση, στα με­γά­λα δυ­σε­πί­λυ­τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει και θα αντι­με­τω­πί­σει η με­γά­λη κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία.

Οι πλέον βάρ­βα­ροι οπα­δοί του Νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, οι κυ­βερ­νώ­ντες τις χώρες του βορρά της Ευ­ρώ­πης, δεί­χνουν τα δό­ντια και τις προ­θέ­σεις τους.

Πρό­θε­σης τους, το κέρ­δος και η ωφέ­λεια των κρα­τι­κών τους συ­στη­μά­των, όχι και των πο­λι­τών τους και κρα­τι­κό για αυ­τούς σύ­στη­μα δεν είναι άλλο από αυτό των Τρα­πε­ζών.

Η όποια κου­βέ­ντα στα ανώ­τε­ρα όρ­γα­να της ΕΕ δεν έχει κα­νέ­να άλλο στόχο, το πως οι τρά­πε­ζες, το χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό σύ­στη­μα, θα κα­θυ­πο­τά­ξει ακόμα πιο πολύ την πο­λι­τι­κή.

Η αλ­λη­λεγ­γύη και οι πο­λι­τι­κές οι­κο­νο­μι­κής σύ­γκλι­σης των χωρών της Ένω­σης, είναι ξε­χα­σμέ­να Ευαγ­γέ­λια, η δια­μορ­φω­μέ­νη Γερ­να­νι­κή Ευ­ρώ­πη καλά κρα­τεί και σε κάθε μορ­φής κρίση, το μόνο που εν­δια­φέ­ρει είναι πόσο πιο πολλά θα κερ­δί­σουν.

«Ει­ρή­σθω εν πα­ρό­δω», σας είναι γνω­στό ποιος ήταν ο πιο κερ­δι­σμέ­νος από την δική μας τα­λαι­πω­ρία δέκα σχε­δόν χρό­νων;

Η Γερ­μα­νία αγα­πη­τοί φίλοι.( θυ­μη­θεί­τε τον Σόι­μπλε)

Τα όποια­δή­πο­τε πα­κέ­τα οι­κο­νο­μι­κής στή­ρι­ξης των χωρών που έχουν ανά­γκη και αν συμ­φω­νη­θούν, θα έχουν κά­ποιους όρους υπο­δό­ριου μνη­μο­νί­ου, εγ­γυ­ή­σεις ζη­τούν οι βό­ρειοι συ­νέ­ται­ροι μας, επι­τό­κια ζη­τούν, δεν απο­δέ­χο­νται χρη­μα­το­δό­τη­ση, αλλά μόνο δα­νει­σμό.

Ποιος τε­λι­κά θα δια­χει­ρι­στεί τα ποσά που θα δια­τε­θούν;

Μην έχετε καμιά αμ­φι­βο­λία οι ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΕΣ.

Δστυ­χώς μας τέ­λειω­σαν οι επο­χές των Αυ­το­κρα­τό­ρων και των Βα­σι­λιά­δων, που είχαν δικά τους θη­σαυ­ρο­φυ­λά­κια.

Οι ση­με­ρι­νές Κυ­βερ­νή­σεις δεν τα έχουν και η δια­χεί­ρη­ση των όποιων χρη­μά­των γί­νε­ται δια μέσου και επ οφε­λεία των Τρα­πε­ζών.

Είναι το τυρί στη φάκα αυτό που κατά κόρον επα­να­λαμ­βά­νε­ται, ότι με αυτά τα χρή­μα­τα θα χρη­μα­το­δο­τη­θεί η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, το ζή­σα­με και το ξέ­ρου­με, όλα τα ποσά που δό­θη­καν στην χώρα μας την πε­ρί­ο­δο της κρί­σης, πήγαν για την ανα­χρη­μα­το­δό­τη­ση τους και όχι στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία.

Το ίδιο και τώρα θα συμ­βεί κ. Μη­τσο­τά­κη, μην έχεις καμιά αμ­φι­βο­λία, θα είσαι όρ­γα­νο και έρ­μαιο των ντό­πιων και διε­θνών ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΙ­ΚΩΝ πα­ρα­γό­ντων, αν δεν κα­τα­φέ­ρεις να επι­λέ­ξεις ανά­με­σα στο με­γά­λο ΝΑΙ και στο με­γά­λο ΟΧΙ.

Η ση­με­ρι­νή κρίση και η αυ­ρια­νή αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των που αυτή φέρ­νει και θα φέρει, απαι­τεί γεν­ναί­ες απο­φά­σεις, θα πρέ­πει κ. Πρω­θυ­πουρ­γέ να απο­φα­σί­σεις, ποιος Κυ­βερ­νά, εσύ ή οι ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΕΣ, ο ΣΕΒ, ο ΙΟΒΕ και κά­ποιοι άλλοι με­γα­λο­σχή­μο­νες.

Δεν θα πρέ­πει να ξε­χνάς πως, τα πλέον βάρ­βα­ρα μέτρα εις βάρος του Κοι­νω­νι­κού συ­νό­λου, δικές προς την Τρόι­κα προ­τά­σεις ήσαν.

«Εξ όνυ­χος τον λέ­ο­ντα» δύο πρό­σφα­τες κυ­βερ­νη­τι­κές απο­φά­σεις δεί­χνουν (ανα­φέ­ρο­μαι στην λε­γό­με­νη επι­μόρ­φω­ση των επι­στη­μό­νων και στο άνοιγ­μα των δι­κα­στη­ρί­ων) πως δεν έχετε εγκα­τα­λεί­ψει, τις πιο ακραί­ες νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες σας ιδε­ο­λη­ψί­ες.

Στή­ρι­ξη δήθεν της ελεύ­θε­ρης αγο­ράς και μέσω αυτού του αφη­γή­μα­τος, στή­ρι­ξη των ισχυ­ρών οι­κο­νο­μι­κών σας φίλων, στή­ρι­ξη των ΤΡΑ­ΠΕ­ΖΩΝ, γιατί μόνο για τις Τρά­πε­ζες έγινε το άνοιγ­μα των Δι­κα­στη­ρί­ων, να έχουν τον χρόνο να πιέ­σουν και να εξου­θε­νώ­σουν τον όποιο τα­λαί­πω­ρο δα­νειο­λή­πτη.

Έχετε ανα­λο­γι­σθεί κ. Πρω­θυ­πουρ­γέ, έστω και για λίγο, κάτω από ποιες δια­δι­κα­σί­ες και συν­θή­κες, κά­ποιοι δα­νεί­στη­καν για να αγο­ρά­σουν σπίτι, ή να κά­νουν μια δου­λειά και σε ποιες συν­θή­κες βρέ­θη­καν μετά τη κρίση;

Χωρίς καμιά ανα­στο­λή, σας απο­δί­δω τα εύ­ση­μα για την επι­κοι­νω­νια­κή σας πο­λι­τι­κή, δεν σχο­λιά­ζω πόσα λεφτά μοι­ρά­σα­τε, τον στόχο σας τον πε­τύ­χα­τε και είμαι βέ­βαιος πως και αύριο όποια και αν είναι η εξέ­λι­ξη της κα­τά­στα­σης θα υπάρ­χουν εντε­ταλ­μέ­νοι κον­δυ­λο­φό­ροι που θα εξυ­μνούν τα προ­σό­ντα σας.

Ο μήνας του μέ­λι­τος κ. Πρω­θυ­πουρ­γέ, κρατά όσο μια κα­ρα­ντί­να, φρο­ντί­στε να μην δι­καιώ­σε­τε τη ρήση του νε­ω­τε­ρι­στή φι­λό­σο­φου.

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

23/4/2020