Σοβαρές αντιδράσεις για εκείνα που σχεδιάζονται ως αναβάθμιση της λιμενικής ζώνης πόλεως Ρόδου

Γρά­φει

ο Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Σο­βα­ρές αντι­δρά­σεις προ­κα­λούν τα σχέ­δια της διοί­κη­σης του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου, ως προς τον τρόπο αι­σθη­τι­κής και λει­τουρ­γι­κής ανα­βάθ­μι­σης της λι­με­νι­κής ζώνης της πό­λε­ως Ρόδου. Το σχέ­διο, όπως δη­μο­σιεύ­τη­κε στη «Δη­μο­κρα­τι­κή», καθώς και η προ­ο­πτι­κή να αλ­λά­ξει πλή­ρως η πο­ρεία ξε­νά­γη­σης των του­ρι­στών στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη θε­ω­ρεί­ται ότι θα λει­τουρ­γή­σει σε βάρος ολό­κλη­ρης της αγο­ράς. Οι κα­τα­στη­μα­τάρ­χες, οι ξε­να­γοί και οι οδη­γοί των ταξί, θε­ω­ρούν ότι είναι πια και­ρός να υπάρ­ξει μια σο­βα­ρή συ­ζή­τη­ση με τις το­πι­κές αρχές ώστε να χα­ρα­χθεί μια στρα­τη­γι­κή βελ­τί­ω­σης της λι­με­νι­κής ζώνης που να αντα­πο­κρί­νε­ται στις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας.

Ει­δι­κό­τε­ρα, οι αντιρ­ρή­σεις των επαγ­γελ­μα­τιών του του­ρι­σμού ένα­ντι των σχε­δί­ων του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου, εστιά­ζο­νται στα ακό­λου­θα:

– Η εί­σο­δος για ξε­νά­γη­ση των του­ρι­στών από την πύλη Ντ’ Αμπουάζ (Πλα­τα­νά­κια) και έξο­δος από την πύλη της Τά­φρου δη­μιουρ­γεί μια εξαι­ρε­τι­κά με­γά­λη δια­δρο­μή που θα είναι κου­ρα­στι­κή για τους πε­ρισ­σό­τε­ρους από τους επι­σκέ­πτες. Οι ξε­να­γοί πολ­λές φορές είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να κα­θυ­στε­ρούν τη συ­νη­θι­σμέ­νη τους πο­ρεία (πύλη Ντ’ Αμπουάζ – Κο­λό­να) επει­δή πολ­λοί ηλι­κιω­μέ­νοι του­ρί­στες κου­ρά­ζο­νται και περ­πα­τούν πιο αργά. Στην πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία, η έξο­δος των του­ρι­στών κα­τευ­θυν­θεί προς την πύλη της Τά­φρου, τότε όλοι τους θα πρέ­πει να περ­πα­τή­σουν για του­λά­χι­στον ακόμα 20 λεπτά. Η κού­ρα­ση των του­ρι­στών είναι μόνο μία πα­ρά­με­τρος στο πρό­βλη­μα, διότι δεύ­τε­ρη και εξί­σου ση­μα­ντι­κή πα­ρά­με­τρος είναι ο πε­ριο­ρι­σμός του δια­θέ­σι­μου χρό­νου που θα έχουν οι επι­σκέ­πτες για να επι­σκε­φθούν τα κα­τα­στή­μα­τα.

Κατά τις ξε­να­γή­σεις, συ­νή­θως μένει ελεύ­θε­ρος χρό­νος 15 – 30 λεπτά για ελεύ­θε­ρη πε­ρι­ή­γη­ση των του­ρι­στών στα κα­τα­στή­μα­τα. Με εκεί­να που δρο­μο­λο­γού­νται, ο χρό­νος αυτός δεν θα υπάρ­χει δια­θέ­σι­μος με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται. Μά­λι­στα, η κού­ρα­ση των του­ρι­στών θα έχει επί­πτω­ση και στην αγορά της Λίν­δου, εκεί όπου θα πρέ­πει οι ίδιοι άν­θρω­ποι να περ­πα­τή­σουν ακόμα μια με­γά­λη από­στα­ση από την πλα­τεία της Κρά­νας μέχρι τον οι­κι­σμό ή το κά­στρο και πάλι πίσω.  Είναι γνω­στό σε όλους ότι «δεν είναι λίγες οι φορές που οι του­ρί­στες, κου­ρα­σμέ­νοι από το περ­πά­τη­μα, κά­θο­νται στα πούλ­μαν και πε­ρι­μέ­νουν τους υπό­λοι­πους να επι­στρέ­ψουν».

– Το να κα­ταρ­γη­θεί η πιά­τσα των ταξί στο πάρκο της Θα­λασ­σι­νής Πύλης (Κο­λό­να), θα έχει μόνο αρ­νη­τι­κές επι­πτώ­σεις για το συ­γκε­κρι­μέ­νο κλάδο. Η πιά­τσα της Κο­λό­νας, μαζί με εκεί­νη στο Μα­ντρά­κι, δί­νουν στους οδη­γούς των ταξί το 50% του έργου τους στη διάρ­κεια του κα­λο­και­ριού. Η πι­θα­νή κα­τάρ­γη­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης πιά­τσας θα εξα­θλιώ­σει οι­κο­νο­μι­κά τον κλάδο των τα­ξι­τζή­δων. Επι­πρό­σθε­τα, θα έχει επί­πτω­ση και στα εστια­τό­ρια της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, που μπο­ρούν και δια­τη­ρούν πε­λά­τες μέχρι αργά το βράδυ επει­δή ακρι­βώς υπάρ­χει η εύ­κο­λη δυ­να­τό­τη­τα εύ­ρε­σης ταξί στη Θα­λασ­σι­νή Πύλη.

– Το να κα­τα­σκευα­στούν σι­ντρι­βά­νια και λι­μνού­λες με ρέ­ο­ντα νερά μπρο­στά στην κε­ντρι­κή πύλη της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, μπο­ρεί αι­σθη­τι­κά να φα­ντά­ζει όμορ­φο, ωστό­σο στην πράξη είναι αδύ­να­το όλο αυτό να λει­τουρ­γή­σει. Ολοι οι επαγ­γελ­μα­τί­ες της του­ρι­στι­κής αγο­ράς γνω­ρί­ζουν ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο πλημ­μυ­ρί­ζει κάθε φορά που έχει έντο­νη βρο­χό­πτω­ση. Μαζί με το νερό, στο χώρο συ­γκε­ντρώ­νο­νται όλες εκεί­νες οι βρω­μιές που κα­τα­λή­γουν στο δί­κτυο απο­χέ­τευ­σης ομ­βρί­ων υδά­των. Εκεί­νοι που γνω­ρί­ζουν τα προ­βλή­μα­τα του δι­κτύ­ου απο­χέ­τευ­σης, ξέ­ρουν ότι μια τέ­τοια πα­ρέμ­βα­ση μπρο­στά στην Πύλη τη Θα­λασ­σι­νή από δια­φή­μι­ση, εύ­κο­λα θα με­τα­τρα­πεί σε δυ­σφή­μι­ση.

Η με­λέ­τη είναι παλιά

Η με­λέ­τη αι­σθη­τι­κής ανα­βάθ­μι­σης της λι­με­νι­κής ζώνης της πό­λε­ως Ρόδου, εκ­πο­νή­θη­κε επί δη­μαρ­χί­ας Γιώρ­γου Γιαν­νό­που­λου. Τότε ήταν που σχε­διά­στη­κε ο ξύ­λι­νος πε­ζό­δρο­μος και όλες οι υπό­λοι­πες αι­σθη­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις.

Μά­λι­στα, η τότε δη­μο­τι­κή αρχή, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι από μόνες τους οι πα­ρεμ­βά­σεις αυτές δεν θα μπο­ρού­σαν να είναι αρ­κε­τές, προ­χώ­ρη­σε στο σχε­δια­σμό κυ­κλι­κών δια­δρο­μών με μικρά, αστι­κά λε­ω­φο­ρεία (mini bus). Στό­χος τότε ήταν να αντι­με­τω­πι­στεί το κυ­κλο­φο­ρια­κό πρό­βλη­μα που θα δη­μιουρ­γού­σε η εφαρ­μο­γή ενός τόσο φι­λό­δο­ξου σχε­δί­ου.Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος ο τότε δή­μαρ­χος Γιώρ­γος Γιαν­νό­που­λος ανε­γνώ­ρι­σε ότι ορι­σμέ­νες από τις πα­ρεμ­βά­σεις είναι αδύ­να­το να εφαρ­μο­στούν, λόγω των προ­βλη­μά­των των υφι­στά­με­νων υπο­δο­μών. Ταυ­τό­χρο­να, δέ­χθη­κε ει­ση­γή­σεις για τις επι­πτώ­σεις που μπο­ρεί να έχει όλη αυτή η εφαρ­μο­γή στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία της Ρόδου. Η με­λέ­τη τε­λι­κώς δεν εφαρ­μό­σθη­κε, με μόνη εξαί­ρε­ση τον πε­ζό­δρο­μο στο αλιευ­τι­κό κα­τα­φύ­γιο της Κο­λό­νας.

Την ίδια οδό ακο­λού­θη­σε και ο κ. Χα­τζής Χα­τζηευ­θυ­μί­ου ως δή­μαρ­χος Ρόδου. Εχο­ντας εξε­τά­σει τη με­λέ­τη αυτή, έκανε απο­δε­κτές τις ει­ση­γή­σεις για τις αδυ­να­μί­ες της. Ιδια γνώμη είχε και ο πρώην δή­μαρ­χος Στά­θης Κου­σουρ­νάς (τότε δια­τη­ρού­σε και τη θέση του προ­έ­δρου του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου), που όμως απο­φά­σι­σε και προ­χώ­ρη­σε στην επέ­κτα­ση του πε­ζό­δρο­μου, από την Κο­λό­να μέχρι το του­ρι­στι­κό λι­μά­νι.

Τι έχει δρο­μο­λο­γη­θεί

Στο πλή­ρες ρε­πορ­τάζ που δη­μο­σί­ευ­σε στο φύλλο της πε­ρα­σμέ­νης Τρί­της, η «Δη­μο­κρα­τι­κή» πα­ρου­σί­α­σε όλο το σχε­δια­σμό της διοί­κη­σης του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου. Οι αι­σθη­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις τε­λούν υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα εγκρι­θούν από την αρ­χαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία.

Σε ό,τι αφορά τις πα­ρεμ­βά­σεις για τη δη­μιουρ­γία σταθ­μού ελεγ­χό­με­νης στάθ­μευ­σης αυ­το­κι­νή­των και του­ρι­στι­κών λε­ω­φο­ρεί­ων στο λι­μά­νι της Ακα­ντιάς, αυτό ήδη έχει δρο­μο­λο­γη­θεί. Μά­λι­στα, εφό­σον λήξει η απερ­γία των ερ­γο­λη­πτών δη­μο­σί­ων έργων, τότε θα γίνει ο δια­γω­νι­σμός για την ανά­δει­ξη του ερ­γο­λά­βου. Πρα­κτι­κά, ακόμα και σή­με­ρα να ξε­κι­νή­σει η δια­δι­κα­σία, θα απαι­τη­θεί η πα­ρέ­λευ­ση του­λά­χι­στον έξι μηνών μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η γρα­φειο­κρα­τία, αλλά και το έργο ως φυ­σι­κό αντι­κεί­με­νο. Συ­νε­πώς, όλες οι αλ­λα­γές θα τε­θούν σε ισχύ από την επό­με­νη του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο.

Η δη­μο­τι­κή αρχή

ξέ­χα­σε το κυ­κλο­φο­ρια­κό

Το θέμα της εμ­φά­νι­σης της λι­με­νι­κής ζώνης της πό­λε­ως Ρόδου, της κί­νη­σης των οχη­μά­των και των πεζών, έχει αφε­θεί εξ’ ολο­κλή­ρου στο λι­με­νι­κό τα­μείο. Η διοί­κη­ση του τε­λευ­ταί­ου, ορθά προ­χω­ρά σε με­λέ­τες και προ­σπα­θεί να κάνει το κα­λύ­τε­ρο, ωστό­σο το όλο ζή­τη­μα είναι κα­θα­ρά «πο­λι­τι­κό». Δεν είναι το Λι­με­νι­κό Τα­μείο, μα είναι αρ­μο­διό­τη­τα της δη­μο­τι­κής αρχής Ρόδου να πάρει απο­φά­σεις. Είναι αδύ­να­το να διορ­θω­θούν τα κυ­κλο­φο­ρια­κά προ­βλή­μα­τα μόνο στο λι­μά­νι, χωρίς να λη­φθούν υπό­ψιν οι επι­πτώ­σεις στην αγορά. Είναι επί­σης αδύ­να­το να λυθεί το πρό­βλη­μα στο λι­μά­νι, χωρίς προη­γου­μέ­νως να δοθεί λύση στο κυ­κλο­φο­ρια­κό ολό­κλη­ρης της πό­λε­ως Ρόδου. Οι πυ­ρο­σβε­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις απλώς και μόνο με­τα­θέ­τουν το πρό­βλη­μα σε άλλο ση­μείο της πό­λε­ως Ρόδου. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό το πα­ρά­δειγ­μα της κυ­κλο­φο­ρια­κής συμ­φό­ρη­σης που προ­κά­λε­σε η από­φα­ση να κλεί­σει για τα οχή­μα­τα η προ­βλή­τα από την πλα­τεία Νε­ω­ρί­ου προς το φρού­ριο του Αγίου Νι­κο­λά­ου (φάρος Μα­ντρά­κι). Μέσα σε μία νύχτα έκλει­σε ο δρό­μος, χά­θη­καν εκα­το­ντά­δες θέ­σεις στάθ­μευ­σης, χωρίς να υπάρ­ξει μέ­ρι­μνα για το τι θα γίνει με τους οδη­γούς. Μά­λι­στα, στην πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία αρθεί η ανοχή των λι­με­νι­κών αρχών που επι­τρέ­πουν τη στάθ­μευ­ση οχη­μά­των μέσα στη μα­ρί­να (από το Κο­ντί­κι μέχρι την Κο­λό­να με το Ελα­φά­κι), τότε ολό­κλη­ρη η πόλη στην κυ­ριο­λε­ξία θα δει­νο­πα­θή­σει.

Στην πε­ρί­πτω­ση του κυ­κλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος, που με τη σειρά του γεννά δε­κά­δες άλλα προ­βλή­μα­τα στην οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα της πό­λε­ως, η δη­μο­τι­κή αρχή δεν έχει να επι­δεί­ξει έργο. Μέχρι σή­με­ρα όλες οι ενέρ­γειες που γί­νο­νται εξα­ντλού­νται σε συ­ζη­τή­σεις και συ­σκέ­ψεις άνευ προ­ο­πτι­κής. Οι απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται ως ασπι­ρί­νες που είναι αδύ­να­το να θε­ρα­πεύ­σουν βα­ριές ασθέ­νειες.

Είναι ξε­κά­θα­ρο το γε­γο­νός ότι η δη­μο­τι­κή αρχή έχει πρό­βλη­μα ακοής. Ενώ, στους κόλ­πους της έχει δυ­να­τά στε­λέ­χη και στο πλευ­ρό της μπο­ρεί να στα­θούν όλα οι πα­ρα­γω­γι­κά κύτ­τα­ρα της κοι­νω­νί­ας, εκεί­να που γνω­ρί­ζουν καλά τις ανά­γκες της το­πι­κής αγο­ράς, δυ­στυ­χώς εξα­κο­λου­θεί να εξα­ντλεί τις δυ­νά­μεις της σε θέ­μα­τα ελάσ­σο­νος ση­μα­σί­ας. Απο­τε­λεί υπο­χρέ­ω­ση της δη­μο­τι­κής αρχής να στα­μα­τή­σει να επα­να­παύ­ε­ται σε ασκή­σεις επί χάρ­του (δικές της και των άλλων) και να ξε­κι­νή­σει έργο ου­σί­ας, που με τη σειρά του θα με­τα­τρέ­ψει τον του­ρι­σμό σε οι­κο­νο­μι­κό απο­τέ­λε­σμα.  Η φε­τι­νή του­ρι­στι­κή σεζόν είναι δυ­να­τόν να απο­τε­λέ­σει την απαρ­χή για κάτι και­νούρ­γιο και κάτι σπου­δαίο. Καθώς, από εκεί­να που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί από το Δήμο και το Λι­με­νι­κό Τα­μείο, είναι (λόγω των συ­γκυ­ριών) αδύ­να­τον κάτι να ξε­κι­νή­σει άμεσα, τότε είναι πια και­ρός να κλη­θούν από τη δη­μο­τι­κή αρχή όλοι οι εκ­πρό­σω­ποι του πα­ρα­γω­γι­κού ιστού του νη­σιού και από κοι­νού να σχε­διά­σουν την ανά­πτυ­ξη της επό­με­νης δε­κα­τί­ας.