Επιστολή της Ελλάδας στον ΟΗΕ: Η Λιβύη παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο με τρεις διαφορετικούς τρόπους

Η επι­στολή απο­τε­λεί απά­ντηση στο σχετικό έγγραφο της Μόνιμης Αντι­προ­σω­πείας της Λιβύης που απο­κά­λυψε η «Κ» στις 28 Δεκεμ­βρίου και αντι­κα­το­πτρί­ζει την ετοι­μό­τητα της Αθήνας να απο­κρού­σει κάθε προ­σπά­θεια της κυβέρ­νη­σης της Τρί­πο­λης να δημιουρ­γή­σει τετε­λε­σμένα

ΗΛιβύη παρα­βιά­ζει το Διεθνές Δίκαιο με τρεις δια­φο­ρε­τι­κούς τρόπους επε­κτεί­νο­ντας τη συνο­ρεύ­ουσα ζώνη της στα 24 ναυτικά μίλια, ενη­με­ρώ­νει τον γ.γ. του ΟΗΕ με επι­στολή του ο μόνιμος αντι­πρό­σω­πος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Εθνη, Ευάγ­γε­λος Σέκερης. Η επι­στολή του κ. Σέκερη απο­τε­λεί απά­ντηση στο σχετικό έγγραφο της Μόνιμης Αντι­προ­σω­πείας της Λιβύης που απο­κά­λυψε η «Κ» στις 28 Δεκεμ­βρίου και αντι­κα­το­πτρί­ζει την ετοι­μό­τητα της Αθήνας να απο­κρού­σει κάθε προ­σπά­θεια της κυβέρ­νη­σης της Τρί­πο­λης να δημιουρ­γή­σει τετε­λε­σμένα.

Το πρώτο στοι­χείο που ανα­δει­κνύει ο κ. Σέκερης είναι το κλεί­σιμο του κόλπου της Σύρτης από τη Λιβύη. Υπεν­θυ­μί­ζει ότι «η Ελλάδα έχει αμφι­σβη­τή­σει από το 1974 τον ισχυ­ρι­σμό της Λιβύης στον κόλπο της Σύρτης θεω­ρώ­ντας ότι πρό­κει­ται για μονο­μερή πράξη που επη­ρε­ά­ζει τις βασικές αρχές του Διε­θνούς Δικαίου», ιδιαί­τερα των εθι­μι­κών κανόνων όπως αυτοί περι­γρά­φο­νται από τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας (UNCLOS).

Το δεύτερο στοι­χείο αφορά τη χρήση ευθείων γραμμών βάσης με τις οποίες υπο­λο­γί­ζε­ται η συνο­ρεύ­ουσα ζώνη, τις οποίες η Αθήνα περι­γρά­φει, επίσης, ως παρά­νο­μες με βάση το άρθρο 7 της UNCLOS. Επ’ αυτού, ο κ. Σέκερης υπεν­θυ­μί­ζει την υπόθεση Νικα­ρά­γουα ενα­ντίον Κολομ­βίας και τη σχετική κρίση (21 Απρι­λίου 2022).

Το τρίτο στοι­χείο αφορά τον τρόπο με τον οποίο υπο­λο­γί­ζε­ται το ανα­το­λικό σκέλος της συνο­ρεύ­ου­σας ζώνης που διεκ­δι­κεί η κυβέρ­νηση της Τρί­πο­λης και βασί­ζε­ται στο τουρ­κο­λι­βυκό Μνη­μό­νιο του 2019. «Αυτό το Μνη­μό­νιο και οι συντε­ταγ­μέ­νες του έχουν απορ­ρι­φθεί κατη­γο­ρη­μα­τικά από την Ελλάδα ως άκυρα και σε κατά­φωρη παρα­βί­αση των βασικών κανόνων του διε­θνούς δικαίου της θάλασ­σας, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των δικαιω­μά­των των ελλη­νι­κών νησιών σε αυτήν την περιοχή». Ως προς αυτό το στοι­χείο, ο κ. Σέκερης υπεν­θυ­μί­ζει τις δύο σχε­τι­κές επι­στο­λές της ελλη­νι­κής Μόνιμης Αντι­προ­σω­πείας στον ΟΗΕ, τόσο στις 9 Δεκεμ­βρίου 2019, όσο και στις 14 Φεβρουα­ρίου 2020.

Στην επι­στολή τονί­ζε­ται, ακόμα, ότι για την Αθήνα, «η εν λόγω λιβυκή υπουρ­γική απόφαση δεν θίγει τυχόν δικαιώ­ματα που παρέ­χο­νται στην Ελλάδα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του δικαίου της θάλασ­σας και των θέσεων που έχει ήδη εκφρά­σει η Ελλάδα σε σχέση με τέτοιους ισχυ­ρι­σμούς της Λιβύης».

Και επα­να­λαμ­βά­νει την πάγια ελλη­νική θέση ότι η Αθήνα «παρα­μέ­νει δεσμευ­μένη στην επίλυση οποιου­δή­ποτε ζητή­μα­τος οριο­θέ­τη­σης με γει­το­νι­κές χώρες στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο με ειρη­νικά μέσα, καλή τη πίστει και σε συμ­φω­νία με τους κανόνες του δικαίου της θάλασ­σας, όπως έχει ήδη πράξει με την Ιταλία και την Αίγυπτο».

Πηγή kathimerini.gr