Αναβιώνει η ένδικη διαφορά της Καζίνο Ρόδου ΑΕ με 154 υπαλλήλους

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει την 11η Iανουαρίου 2019 η ένδικη διαφορά της εται­ρείας Καζίνο Ρόδου ΑΕ με 154 εργα­ζό­με­νους μετά από τρείς εφέσεις, που ασκή­θη­καν από τους τελευ­ταί­ους, κατά ισά­ριθ­μων απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν οι αγωγές που άσκησαν, με την δια­δι­κα­σία των εργα­σια­κών δια­φο­ρών, για την ρύθμιση της εργα­σια­κής τους σχέσης με την εργο­δό­τρια.

Παρεμ­βά­σεις είχαν ασκηθεί υπέρ των εργα­ζο­μέ­νων από την ΓΣΕΕ, την Ομο­σπον­δία Συλ­λό­γων Εργα­ζο­μέ­νων Τυχερών Παι­χνι­διών και το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τις απο­φά­σεις, που εξέδωσε, απέρ­ριψε συγκε­κρι­μένα τις αγωγές που άσκησαν 134 εργα­ζό­με­νοι, που εστρά­φη­σαν κατά της επι­χεί­ρη­σης διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για την εκ περι­τρο­πής απα­σχό­λησή τους και ακόμη δύο αγωγές που άσκησαν 14 και 4 εργα­ζό­με­νοι με τις οποίες ζητού­σαν να υπο­χρε­ω­θεί η εργο­δο­σία να απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σίες τους, την κατα­βολή μισθών υπε­ρη­με­ρίας και την ανα­γνώ­ριση της ακυ­ρό­τη­τας του επι­βλη­θέ­ντος μέτρου της εκ περι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης.

Οι 18 είχαν ζητήσει ακόμη να χαρα­κτη­ρι­στούν παρά­νο­μες οι απο­λύ­σεις τους.

Το δικα­στή­ριο με τις απο­φά­σεις του έκρινε σύννομο και επι­βε­βλη­μένο για την επι­βί­ωση της επι­χεί­ρη­σης το μέτρο της εκ περι­τρο­πής εργα­σίας των υπαλ­λή­λων, ενώ παρα­πέρα ανοίγει τον δρόμο για την απόλυση 18 υπαλ­λή­λων, που είχαν επι­στρέ­ψει στην εργασία τους δυνάμει απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, που τους είχε δικαιώ­σει.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι υφί­στα­ντο οι ουσια­στι­κές και τυπικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις επι­βο­λής μονο­με­ρώς από την εργο­δό­τρια εται­ρεία συστή­μα­τος εκ περι­τρο­πής εργα­σίας, και ειδι­κό­τερα, σημα­ντι­κός περιο­ρι­σμός των δρα­στη­ριο­τή­των αυτής, ενόσω ο τζίρος της σημεί­ωσε τερά­στια πτώση τα δε τελευ­ταία έτη έβαινε συνεχώς μειού­με­νος και η επι­χεί­ρηση εμφά­νιζε ζημίες την τελευ­ταία τριετία προ της επι­βο­λής του μέτρου, τα δε κόστη αυξά­νο­ντο όπως δια­φαί­νε­ται από τους ισο­λο­γι­σμούς της.

Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρε­ται ότι για τη χρήση 2007 με κύκλο εργα­σιών 40.283.850.14 ευρώ τα έξοδα διοι­κη­τι­κής λει­τουρ­γίας και έξοδα λει­τουρ­γίας δια­θέ­σεως ανήρ­χο­ντο σε 7.057.388,99 ευρώ και για τη χρήση 2014 σε 7.622.811,63 ευρώ, και τα κόστη πωλή­σεων για το έτος 2008 σε 23.336.094,96 ευρώ και για το έτος 2014 σε 15.272.159,49 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο δέχτηκε συγκε­κρι­μένα ότι ο τζίρος της εται­ρείας τα τελευ­ταία χρόνια είχε μειωθεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό, που καθι­στούσε προ­βλη­μα­τική και άκρως ζημιο­γόνα τη συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας της, δίχως την επιβολή μέτρων εξυ­γί­αν­σης, όπως ήταν και ο περιο­ρι­σμός του πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού και της λει­τουρ­γίας του καζίνου και των εξυ­πη­ρε­τού­ντων αυτήν τμη­μά­των σε περιό­δους έλλει­ψης προ­σέ­λευ­σης επι­σκε­πτών. Εξάλλου, ενόψει των ως άνω εξα­κο­λου­θη­τι­κών ζημιο­γό­νων χρήσεων και οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των της επι­χεί­ρη­σης, η εται­ρεία ζήτησε με την από 29.01.2015 αίτηση της την υπαγωγή της σε δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης, εκδο­θεί­σας προς τούτο της υπ’ αριθμ. 10/2015 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία δια­τά­χθηκε το άνοιγμα της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης και επι­κυ­ρώ­θηκε η συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης μεταξύ της ίδιας και των πιστω­τών της.

Ενόψει δε της μείωσης των δρα­στη­ριο­τή­των της κατά τη χει­με­ρινή περίοδο του έτους 2014, την μείωση του ωραρίου λει­τουρ­γίας των επι­τρα­πέ­ζιων παι­χνι­διών, ως επα­κό­λουθο της έλλει­ψης οποιασ­δή­ποτε δρα­στη­ριό­τη­τας σε αυτά τις πρωινές και μεση­με­ρια­νές ώρες, τη μείωση των αφίξεων πελατών από το Ισραήλ (μάλιστα έκλεισε το γραφείο στο Ισραήλ και διέκοψε την παροχή της υπη­ρε­σίας αυτής) και ακο­λού­θως των λοιπών τμη­μά­των της επι­χεί­ρη­σης, η δρα­στη­ριό­τητα των οποίων εξαρ­τά­ται ουσια­στικά από την προ­σέ­λευση επι­σκε­πτών στα τμήματα ηλε­κτρο­νι­κών και επι­τρα­πέ­ζιων παι­γνίων, κρίθηκε ότι απο­δει­κνύ­ε­ται πλήρως ο σοβαρός περιο­ρι­σμός του κύκλου εργα­σιών της, που επέβαλε την επιβολή του συστή­μα­τος εκ περι­τρο­πής εργα­σίας προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί η απόλυση του πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού για τους ως άνω οικο­νο­μο­τε­χνι­κούς λόγους.

Στο σημείο αυτό, ανα­φο­ρικά με την ύπαρξη πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού για τη λει­τουρ­γία του καζίνο, επι­ση­μαί­νε­ται στην απόφαση, ότι παρά την τερά­στια μείωση του κύκλου εργα­σιών της επι­χεί­ρη­σης από το έτος 2007 έως το έτος 2014, δεν υπήρξε σημα­ντική μείωση του προ­σω­πι­κού, καθόσον το έτος 2014 απα­σχο­λή­θη­καν στην επι­χεί­ρηση 354 εργα­ζό­με­νοι, εκ των οποίων οι 260 ήταν πλήρους απα­σχό­λη­σης (έναντι 318 εργα­ζο­μέ­νων, εκ των οποίων 296 πλήρους απα­σχό­λη­σης το έτος 2007 με διπλά­σιο κύκλο εργα­σιών).

Άλλωστε, το γεγονός της ύπαρξης πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού στην επι­χεί­ρηση, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, ήταν γνωστό στους εργα­ζό­με­νους της επι­χεί­ρη­σης, οι οποίοι είχαν συμ­φω­νή­σει στη μείωση του ωραρίου εργα­σίας τους κατά δύο ώρες ημε­ρη­σίως, κατά το προη­γού­μενο της επι­βο­λής εκ περι­τρο­πής εργα­σίας χρονικό διά­στημα.

Τους εργα­ζό­με­νους εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Κ. Χαλκιάς.