Γ. Στουρνάρας: Πιο επίκαιρες από ποτέ οι δηλώσεις και οι θέσεις του Ξ. Ζολώτα

Το Αρ­χείο του Διοι­κη­τή Ξε­νο­φώ­ντος Ζο­λώ­τα πα­ρου­σιά­στη­κε σή­με­ρα από το Ιστο­ρι­κό Αρ­χείο της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος (ΙΑΤΕ), σε εκ­δή­λω­ση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο Κε­ντρι­κό Κα­τά­στη­μα της Τρά­πε­ζας. Στην εκ­δή­λω­ση απηύ­θυ­νε χαι­ρε­τι­σμό ο Διοι­κη­τής κ. Γιάν­νης Στουρ­νά­ρας και στη συ­νέ­χεια το επι­στη­μο­νι­κό προ­σω­πι­κό του ΙΑΤΕ πα­ρου­σί­α­σε το πλού­σιο πε­ριε­χό­με­νο του Αρ­χεί­ου Ζο­λώ­τα, που κα­λύ­πτει έναν ολό­κλη­ρο αιώνα και είναι προ­σβά­σι­μο σε όσους θέ­λουν να το με­λε­τή­σουν, καθώς πρό­σφα­τα ολο­κλη­ρώ­θη­κε η κα­τα­γρα­φή του.

Όπως τό­νι­σε ο κ. Στουρ­νά­ρας στον χαι­ρε­τι­σμό του, η συμ­βο­λή του Ξ. Ζο­λώ­τα στη με­τα­πο­λε­μι­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας και τον ευ­ρω­παϊ­κό προ­σα­να­το­λι­σμό της υπήρ­ξε κα­θο­ρι­στι­κή.

“Ο Ξ. Ζο­λώ­τας άφησε το στίγ­μα του ως θε­ω­ρη­τι­κού της οι­κο­νο­μί­ας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η θε­ω­ρη­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή πρέ­πει να έχει σκοπό τη με­λέ­τη των φαι­νο­μέ­νων του οι­κο­νο­μι­κού βίου. Η άποψή του ήταν πάντα ότι η οι­κο­νο­μι­κή επι­στή­μη μπο­ρεί να συμ­βά­λει στη βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης των αν­θρώ­πων και αυτή ακρι­βώς η θέση απο­τε­λεί πα­ρα­κα­τα­θή­κη για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μι­κή σκέψη. Κατά τον Ζο­λώ­τα, το κρά­τος όφει­λε να συ­μπλη­ρώ­νει την ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία. Ήταν ο κυ­ριό­τε­ρος υπο­στη­ρι­κτής της εκ­βιο­μη­χά­νι­σης της χώρας, καθώς θε­ω­ρού­σε ότι το μέλ­λον της Ελ­λά­δας βρι­σκό­ταν στη βιο­μη­χα­νία και κυ­ρί­ως την εξα­γω­γι­κή” επι­σή­μα­νε ο Διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δας και έκλει­σε την ομι­λία του λέ­γο­ντας ότι “οι δη­λώ­σεις και οι θέ­σεις του ίσως στις μέρες μας να είναι πιο επί­και­ρες από ποτέ.”.

Ο χαι­ρε­τι­σμός του κ. Στουρ­νά­ρα:

“Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι σας κα­λω­σο­ρί­ζω στη ση­με­ρι­νή εκ­δή­λω­ση που είναι αφιε­ρω­μέ­νη στον Διοι­κη­τή Ξε­νο­φώ­ντα Ζο­λώ­τα και την πα­ρου­σί­α­ση του προ­σω­πι­κού του αρ­χεί­ου.

Έχουν γρα­φτεί και ει­πω­θεί πολλά τόσο για την πο­λυ­σχι­δή προ­σω­πι­κό­τη­τα του Διοι­κη­τή όσο και για το έργο και την προ­σφο­ρά του στον τομέα της ελ­λη­νι­κής και διε­θνούς οι­κο­νο­μί­ας.

Ο ίδιος έζησε από το 1904 έως το 2004, έναν ολό­κλη­ρο αιώνα, που ση­μα­το­δο­τή­θη­κε από πολλά ση­μα­ντι­κά και ιστο­ρι­κά γε­γο­νό­τα.

Η πα­ρου­σία του επί πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες στο οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό γί­γνε­σθαι της Ελ­λά­δας συ­νέ­πε­σε με  πολύ ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές και εξε­λί­ξεις στη χώρα μας – από την πε­ρί­ο­δο του Με­σο­πο­λέ­μου μέχρι την οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη  της Με­τα­πο­λί­τευ­σης.

Η δράση του υπήρ­ξε πο­λύ­πλευ­ρη. Ως κα­θη­γη­τής Πα­νε­πι­στη­μί­ου και Ακα­δη­μαϊ­κός ο Ξ. Ζο­λώ­τας ανέ­πτυ­ξε πλού­σιο συγ­γρα­φι­κό έργο, εμπνέ­ο­ντας γε­νε­ές φοι­τη­τών. Αξιο­ση­μεί­ω­το είναι ότι, παρά τις πολ­λές δια­κρί­σεις και τους τί­τλους με τους οποί­ους θα μπο­ρού­σε κα­νείς να τον προ­σφω­νή­σει, ο ίδιος προ­τι­μού­σε εκεί­νον του “Κα­θη­γη­τή”, καθώς αι­σθα­νό­ταν ότι η ιδιό­τη­τα αυτή ήταν ανώ­τε­ρη από όσες κα­τεί­χε κατά τη διάρ­κεια  του βίου του.

Το όνομά του στη νε­ό­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή ιστο­ρία ταυ­τί­ζε­ται τόσο με τη μακρά θη­τεία του στην κε­φα­λή της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος – υπήρ­ξε άλ­λω­στε ο μα­κρο­βιό­τε­ρος Διοι­κη­τής της – όσο και με την ανά­λη­ψη κυ­βερ­νη­τι­κών αξιω­μά­των σε κρί­σι­μες πε­ριό­δους. Η συμ­βο­λή του στη με­τα­πο­λε­μι­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας και τον ευ­ρω­παϊ­κό προ­σα­να­το­λι­σμό της υπήρ­ξε κα­θο­ρι­στι­κή.

Ο Ξ. Ζο­λώ­τας άφησε το στίγ­μα του ως θε­ω­ρη­τι­κού της οι­κο­νο­μί­ας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η θε­ω­ρη­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή πρέ­πει να έχει σκοπό τη με­λέ­τη των φαι­νο­μέ­νων του οι­κο­νο­μι­κού βίου. Η άποψή του ήταν πάντα ότι η οι­κο­νο­μι­κή επι­στή­μη μπο­ρεί να συμ­βά­λει στη βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης των αν­θρώ­πων και αυτή ακρι­βώς η θέση απο­τε­λεί πα­ρα­κα­τα­θή­κη για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μι­κή σκέψη. Κατά τον Ζο­λώ­τα, το κρά­τος όφει­λε να συ­μπλη­ρώ­νει την ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία. Ήταν ο κυ­ριό­τε­ρος υπο­στη­ρι­κτής της εκ­βιο­μη­χά­νι­σης της χώρας, καθώς θε­ω­ρού­σε ότι το μέλ­λον της Ελ­λά­δας βρι­σκό­ταν στη βιο­μη­χα­νία και κυ­ρί­ως την εξα­γω­γι­κή.

Ο ίδιος έχαι­ρε διε­θνούς ανα­γνώ­ρι­σης και κύ­ρους. Επε­λέ­γη ως μέλος της “Επι­τρο­πής των Τεσ­σά­ρων Σοφών” με αντι­κεί­με­νο τη με­τε­ξέ­λι­ξη του Ορ­γα­νι­σμού Ευ­ρω­παϊ­κής Οι­κο­νο­μι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας (ΟΕΟΣ) σε Ορ­γα­νι­σμό Οι­κο­νο­μι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας και Ανά­πτυ­ξης (ΟΟΣΑ), ενώ κα­τέ­λα­βε και άλλες καί­ριες θέ­σεις σε ελ­λη­νι­κούς και διε­θνείς οι­κο­νο­μι­κούς ορ­γα­νι­σμούς.

Το προ­σω­πι­κό του αρ­χείο απο­τε­λεί πα­ρα­κα­τα­θή­κη για όλους εμάς, καθώς μέσα από αυτό ανα­δει­κνύ­ο­νται η πο­λύ­πλευ­ρη δράση του ως Διοι­κη­τή, το πα­νε­πι­στη­μια­κό του έργο, η δράση του στην Ακα­δη­μία Αθη­νών και σε διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς, το πα­γκό­σμιο κύρος του και τέλος η ανά­μει­ξή του με την πο­λι­τι­κή. Συγ­χρό­νως, το σπά­νιο αρ­χεια­κό υλικό που πε­ριέ­χει φω­τί­ζει διά­φο­ρες πτυ­χές του προ­σω­πι­κού και κοι­νω­νι­κού βίου του Ξ. Ζο­λώ­τα.

Αξί­ζει να επι­ση­μαν­θεί ότι το αρ­χείο αυτό απο­τε­λεί πο­λύ­τι­μη ιστο­ρι­κή πηγή και πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον για τη με­λέ­τη της σύγ­χρο­νης ιστο­ρί­ας, της οι­κο­νο­μί­ας, της πο­λι­τι­κής, των διε­θνών σχέ­σε­ων και άλλων θε­μά­των που αφο­ρούν τον 20ό αιώνα. Ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον πα­ρου­σιά­ζει επί­σης για όσους επι­θυ­μούν να με­λε­τή­σουν την οι­κο­νο­μι­κή ιστο­ρία της νε­ό­τε­ρης Ελ­λά­δας και τη συ­νει­σφο­ρά του Ζο­λώ­τα στη χά­ρα­ξη νο­μι­σμα­τι­κής πο­λι­τι­κής και την οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και στα­θε­ρό­τη­τα.

Δεν θα ήταν υπερ­βο­λή να ισχυ­ρι­στού­με ότι η με­τα­πο­λε­μι­κή ανά­πτυ­ξη της Ελ­λά­δας φέρει σε με­γά­λο βαθμό τη σφρα­γί­δα του Ξ. Ζο­λώ­τα. Οι δη­λώ­σεις και οι θέ­σεις του ίσως στις μέρες μας να είναι πιο επί­και­ρες από ποτέ.”

capital.gr