Ανεπαρκής η προστασία της μητρότητας στις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις

Μας πρό­λα­βε σε επι­και­ρό­τη­τα ο Διε­θνής Ορ­γα­νι­σμός Ερ­γα­σί­ας με την ενη­με­ρω­τι­κή έκ­θε­ση που ανα­κοί­νω­σε στις 20 Οκτω­βρί­ου 2014 για την επέ­κτα­ση και εφαρ­μο­γή της προ­στα­σί­ας της μη­τρό­τη­τας στις Μι­κρο­με­σαί­ες Επι­χει­ρή­σεις (www.ilo.org). Και ύστε­ρα από το πε­ριε­χό­με­νο αυτής της έκ­θε­σης νιώ­σα­με βα­θύ­τε­ρη ντρο­πή από την πρό­σφα­τη δη­μό­σια κα­ταγ­γε­λία ερ­γα­ζό­με­νης εγκύ­ου, ότι απει­λή­θη­κε από τον ερ­γο­δό­τη της με από­λυ­ση, εάν δεν απαλ­λασ­σό­ταν από τη νέα ζωή που με­γά­λω­νε στα σπλά­χνα της – κάτι που προ­φα­νώς θα έβγα­ζε από τη μέση αυτή την… άθλια, «αντερ­γα­τι­κή» μη­τρό­τη­τα, που στέ­κει πάντα εμπό­διο στην επαγ­γελ­μα­τι­κή ζωή των γυ­ναι­κών.

Ευ­τυ­χώς, σαν ελ­πι­δο­φό­ρος και πα­ρη­γο­ρη­τι­κός συ­νειρ­μός, ήρθε η θύ­μη­ση ότι πριν από λί­γους μήνες, η «Κ» είχε δη­μο­σιεύ­σει την εξής πλη­ρο­φο­ρία: «Στις 7 Μαρ­τί­ου 2014 στα κε­ντρι­κά γρα­φεία της στην Κη­φι­σιά Ατ­τι­κής, η ΕΛΑΪΣ – Unilever Hellas εγκαι­νί­α­σε έναν ιδιω­τι­κό χώρο ει­δι­κά δια­μορ­φω­μέ­νο και εξο­πλι­σμέ­νο που εξα­σφα­λί­ζει στις ερ­γα­ζό­με­νες μη­τέ­ρες τις απα­ραί­τη­τες συν­θή­κες για τη συλ­λο­γή και απο­θή­κευ­ση του μη­τρι­κού γά­λα­κτος. Είναι η πρώτη εται­ρεία στην Ελ­λά­δα που δη­μιουρ­γεί το σχε­τι­κό πρό­γραμ­μα με το οποίο στο­χεύ­ει στη συ­νέ­χι­ση του μη­τρι­κού θη­λα­σμού και μετά την επι­στρο­φή των μη­τέ­ρων στην ερ­γα­σία τους.

Πα­ράλ­λη­λα, τους πα­ρέ­χει τη σχε­τι­κή συμ­βου­λευ­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη σε συ­νερ­γα­σία με ει­δι­κούς συμ­βού­λους, αλλά και επι­πλέ­ον ημέ­ρες άδειας από αυτές που ορί­ζει ο νόμος. Το πρό­γραμ­μα αυτό, η ΕΛΑΪΣ – Unilever Hellas το πραγ­μα­το­ποιεί με την ευ­γε­νή στή­ρι­ξη του mitrikosthilasmos.com».

Αυτό που ανα­φέ­ρει ωστό­σο η επί­και­ρη έκ­θε­ση του ΔΟΕ, είναι ότι επι­κρα­τεί η λαν­θα­σμέ­νη εντύ­πω­ση ότι στις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, το κό­στος για τα μέτρα και τις πο­λι­τι­κές για την προ­στα­σία της μη­τρό­τη­τας υπερ­βαί­νει τα οφέλη που η εφαρ­μο­γή τους απο­δί­δει στον ερ­γο­δό­τη. Επι­βε­βαιώ­νει επί­σης, ότι η εφαρ­μο­γή τους στις ΜμΕ όχι μόνο είναι εφι­κτή, αλλά και αντα­πο­δο­τι­κή. Εφό­σον βέ­βαια υιο­θε­τού­νται σαν μια «κα­θη­με­ρι­νή υπό­θε­ση για την επι­χεί­ρη­ση». Προ­σαρ­μό­ζο­νται δη­λα­δή τόσο στις πρα­κτι­κές, όσο και στα συμ­φέ­ρο­ντα της επι­χεί­ρη­σης. Και όχι μόνο η προ­στα­σία της μη­τρό­τη­τας, αλλά και τα υπό­λοι­πα μέτρα που διευ­κο­λύ­νουν την εξι­σορ­ρό­πη­ση της ερ­γα­σί­ας με την υπό­λοι­πη ζωή των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Οπως επι­ση­μαί­νει, ωστό­σο, αρ­μό­διο στέ­λε­χος του ILΟ –σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που δια­θέ­τει ο Ορ­γα­νι­σμός– απαι­τεί­ται η επαύ­ξη­ση των προ­σπα­θειών για να πει­σθούν οι κυ­βερ­νή­σεις, οι ερ­γο­δό­τες, «με­ρι­κές φορές ακόμη και οι ίδιοι οι ερ­γα­ζό­με­νοι», ότι το θέμα δεν αφορά μόνο γο­νείς και παι­διά, αλλά κυ­ρί­ως τις ίδιες τις επι­χει­ρή­σεις και την κοι­νω­νία στο σύ­νο­λό της».

Κα­θη­με­ρι­νή