Δ. Κρεμαστινός: «Ο κ. Τσίπρας υπέγραψε την παράδοση της χώρας στον αιώνα τον άπαντα»!

Κύριε Κρε­μα­στινέ, έχετε μιλήσει επα­νει­λημ­μένα για την πολι­τική που ακο­λου­θεί η κυβέρ­νηση Σύριζα-ΑΝΕΛ με τα σκληρά αντι­λαϊκά μέτρα τα οποία βιώνει καθη­με­ρινά ο Έλληνας. Έρχο­νται ακόμη πιο δύσκο­λες μέρες;

Τα μέτρα αυτά είναι συνέ­πεια του Τρίτου Μνη­μο­νίου. Άπαξ και ανα­γκά­στηκε ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Τσίπρας να υπο­γρά­ψει αυτό το Μνη­μό­νιο δεν μπορεί να κάνει πίσω. Και χρη­σι­μο­ποιώ την λέξη ‘αναγκάστηκε’ διότι ο στόχος του ήταν να εκβιά­σει τότε τους δανει­στές αλλά δεν τα κατά­φερε, τρο­μο­κρα­τή­θηκε. Εάν δεν το έκανε, θα είχαμε ακόμη χει­ρό­τε­ρες συνέ­πειες. Εκ των πραγ­μά­των, λοιπόν, υπέ­γραψε τα πάντα. Ουσια­στικά, υπέ­γραψε την παρά­δοση της χώρας όχι για 100 χρόνια που λένε τώρα, αλλά… ες αεί! Αυτός ο νόμος που ψηφί­στηκε και μιλάει για παρα­χώ­ρηση της δημό­σιας περιου­σίας στο Υπερ-Ταμείο για έναν αιώνα, παρα­κάτω ανα­φέ­ρει ότι η συνέ­χεια, οι επό­με­νες απο­φά­σεις δηλαδή, δεν καθο­ρί­ζο­νται από την ελλη­νική κυβέρ­νηση αλλά από το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της Υπερ-Εταιρείας αυτής. Κατά συνέ­πεια, ο κ. Τσίπρας, παρα­χώ­ρησε την χώρα! Αυτό είναι κάτι που θα μείνει στην Ιστορία: η Ελλάδα δηλαδή, παρα­χω­ρή­θηκε από έναν συγκε­κρι­μένο πρω­θυ­πουργό με άγνω­στους όρους. Ίσως κάποια στιγμή να αλλά­ξουν οι γεω­πο­λι­τι­κές συγκυ­ρίες και να ανα­τρα­πούν όλα και κανείς δεν ξέρει τι θα προ­κύ­ψει από όλα αυτά.

Ωστόσο, εάν και όταν πάμε σε νέες εκλογές εκτι­μάτε ότι ο Σύριζα θα έχει μεγάλες απώ­λειες;

Όσο αργό­τερα γίνουν οι εκλογές, τόσο χει­ρό­τερο θα είναι το απο­τέ­λε­σμα για τον Σύριζα. Διότι τα σκληρά αυτά μέτρα, τα εισπράτ­τει ο πολίτης καθη­με­ρινά. Ενώ όταν γίνουν οι εκλογές προτού πλη­ρώ­σει ο πολίτης, δεν το κατα­λα­βαί­νει τόσο άμεσα. Το πόσο αφελείς θα είναι πάλι οι πολίτες, θα το δούμε στην πορεία.

Ναι, αλλά στην πράξη βλέ­πουμε όλοι ότι από όσα είχε υπο­σχε­θεί προ­ε­κλο­γικά, πριν το 2015 δεν έκανε απο­λύ­τως τίποτα. Ο κόσμος όμως, τους ψήφισε τρεις φορές μέσα στο ίδιο ημε­ρο­λο­γιακό έτος…  

Είναι αυτό που σας είπα. Θα πρέπει ο κόσμος να έχει πολύ μεγάλη αφέλεια να πιστέ­ψει και πάλι, ότι κάποτε θα γίνουν όλα αυτά που υπό­σχε­ται ακόμη και τώρα αυτή η κυβέρ­νηση.

Ο δικός σας ο χώρος τι θα κάνει; Μήπως πλη­ρώ­νετε και άλλα λάθη όπως η τότε συγκυ­βέρ­νηση με την Νέα Δημο­κρα­τία;

Εμείς, είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να βαδί­σουμε στον δρόμο που έχουμε προ­κα­θο­ρί­σει. Δηλαδή δεν έχουμε καμία σχέση ούτε με τον Σύριζα που λέει ότι είναι Αρι­στερά, ούτε με την Νέα Δημο­κρα­τία, που είναι ένας εντελώς δια­φο­ρε­τι­κός χώρος. Ο μεν Σύριζα έχει κάνει τις επι­λο­γές του. Έχει πολι­τικά – τυχο­διω­κτικά ανα­ζη­τή­σει τους ΑΝΕΛ, που είναι πολύ πέρα από την Νέα Δημο­κρα­τία. Μην ξεχνάμε ότι το Πασόκ ανα­γκά­στηκε να συγκυ­βερ­νή­σει με την Νέα Δημο­κρα­τία το 2012 για να υπάρχει κυβέρ­νηση στην χώρα, ενώ ο κ. Τσίπρας επέλεξε τον παρ­τε­νέρ του και μάλιστα… προ­ε­κλο­γικά. Κατά συνέ­πεια, δεν ήταν  ανα­γκα­στική η επιλογή των ΑΝΕΛ. Ήταν συνει­δητή. Κι αυτό τα λέει όλα.

Ποιος όμως θα έρθει να καλύψει αυτό το ‘κενό’ που έχει δημιουρ­γη­θεί από την δημο­σκο­πική πτωτική πορεία του Πασόκ; Γίνο­νται κάποιες προ­σπά­θειες, αλλά δεν έχουν ευο­δω­θεί.

Κακά τα ψέματα. Καμία κυβέρ­νηση αυτή την στιγμή δεν μπορεί να βγάλει την χώρα από την σημε­ρινή κατά­σταση. Πρέπει να γίνει μια κυβέρ­νηση που υπο­στη­ρί­ζει το Πασόκ (και εγώ προ­σω­πικά) του λεγό­με­νου ‘Ευρω­παϊ­κού Τόξου’ η οποία πρέπει να ζητήσει, ουσια­στικά, ανα­προ­σαρ­μογή του Τρίτου Μνη­μο­νίου. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο να γίνει. Απαι­τεί­ται συνερ­γα­σία. Να πάμε όλοι μαζί να δούμε τι θα κάνουμε με την παρά­δοση της χώρας, με τα μέτρα κ.ο.κ. Μία κυβέρ­νηση αμιγώς κομ­μα­τική δεν μπορεί πλέον να το κάνει αυτό. Αν όμως όλα τα κόμματα ομο­νο­ή­σουν σε μια κοινή δια­πραγ­μα­τευ­τική γραμμή, είναι η μόνη έξοδος από το αδιέ­ξοδο με δημο­κρα­τικό τρόπο. Από εκεί και πέρα, οι τρόποι που μπορούν να βρεθούν θα βρί­σκο­νται εκτός…. δημο­κρα­τίας.

Τα άλλα κόμματα, τα μικρό­τερα πώς τα βλέπετε; Πέφτουν συνεχώς, δημο­σκο­πικά.

Τα κόμματα αυτά (Χρυσή Αυγή, Ένωση Κεντρώων, Ποτάμι κ.λπ.) έχουν δημιουρ­γη­θεί ως αντί­δραση απέ­να­ντι στα άλλα κόμματα και τίποτε παρα­πάνω. Δεν έχουν ιδε­ο­λο­γι­κές απόψεις δια­φο­ρε­τι­κές. Αυτά τα οποία ισχυ­ρί­ζο­νται, είναι ουσια­στικά, κάποια πράγ­ματα της κοινής λογικής. Δεν υπάρχει ιδε­ο­λο­γική διαφορά μεταξύ τους και δεν έχουν ιδε­ο­λο­γική βάση.

Να πάμε στα δικά μας. Καταρ­γή­θη­καν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ, αυξή­θη­καν οι φόροι, τα νησιά μπαί­νουν σε μια άνευ προη­γου­μέ­νου ύφεση. Από πρώτη Ιανουα­ρίου 2017 αυξά­νε­ται ο ΦΠΑ και στα μικρό­τερα νησιά. Υπάρχει ελπίδα κατά την άποψή σας να αλλάξει αυτό;

Πρέπει να μεί­νουμε στα γεγο­νότα. Ο κόσμος πρέπει να το κατα­λά­βει. Είναι απλό. Ενώ οι δανει­στές ζητού­σαν την κατάρ­γηση του ΦΠΑ από το Πρώτο και Δεύτερο Μνη­μό­νιο, δεν έγινε τίποτα. Μόλις ανέλαβε ο κ. Τσίπρας, ο οποίος είχε δεσμευ­τεί ότι δεν επρό­κειτο να το επι­τρέ­ψει, τελικώς το έδωσε χωρίς δεύτερη συζή­τηση. Άρα τα κόμματα που κατά­φε­ραν να αντι­στα­θούν, θα παρα­μεί­νουν στην αρχική τους θέση. Έχουμε να κάνουμε με αιτή­ματα των δανει­στών τα οποία οι προη­γού­μενη κυβέρ­νηση δεν έδινε, ενώ αυτή η κυβέρ­νηση τα έδωσε όλα. Αυτά που λένε σήμερα ότι είχαν γίνει περι­κο­πές και από τους προη­γού­με­νους, δεν είναι πραγ­μα­τικό. Δηλαδή αυτά τα οποία δεν χάθηκαν, τα έχασαν σήμερα οι Έλληνες συν κι άλλες απώ­λειες. Όσον αφορά την επα­να­δια­πραγ­μά­τευση, ναι, υπάρχει ελπίδα να επα­να­φέ­ρουμε τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ αλλά μόνον εάν υπάρχει ‘μέτωπο’ από όλα τα κόμματα. Μόνον έτσι θα ξέρουν οι Ευρω­παίοι εταίροι ότι θα έχουν απέ­να­ντί τους μία ενιαία δια­πραγ­μα­τευ­τική γραμμή που θα διεκ­δι­κή­σει αυτά που πρέπει.

Πώς σας φαί­νε­ται όλη αυτή η κατά­σταση που έχει δημιουρ­γή­σει η κυβέρ­νηση απέ­να­ντι στους δικα­στές προ­σπα­θώ­ντας να υπο­βαθ­μί­σουν και την Δικαιο­σύνη;

Αυτά είναι πρω­τό­γνωρα πράγ­ματα. Δεν έχουν ξανα­γί­νει στην Ελλάδα. Να βγαί­νουν υπουρ­γοί και να λένε ότι αν δεν γίνει αυτό που θέλουμε εμείς και δεν το κάνουν οι Δικα­στές, τότε τους καταγ­γέλ­λουμε, τους εκβιά­ζουμε με διά­φο­ρους τρόπους. Σε ένα δημο­κρα­τικό καθε­στώς, όπως στην χώρα μας, δεν γίνο­νται αυτά. Δεν έχουν γίνει ποτέ. Ούτε επί Χούντας δεν έγιναν αυτά τα πράγ­ματα. Ακόμη και τότε, το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας στάθηκε στο ύψος του απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση της Δικτα­το­ρίας. Γι αυτό και απελύθη τότε ο πρό­ε­δρος του ΣτΕ, Μιχαήλ Στα­σι­νό­που­λος. Επειδή είχε δηλώσει ότι «Οι Νόμοι είναι Νόμοι και δεν δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται»!