Μετάλλια

Στο ΠΑΣΟΚ ρί­χνουν ανα­θέ­μα­τα στη διά­σπα­ση από το κί­νη­μα του Πα­παν­δρέ­ου, γιατί παρ’ όλη την βο­ή­θεια της ΔΗΜΑΡ, είχε απο­τέ­λε­σμα η Χρυσή Αυγή να έρθει τρίτη αντί γι’ αυτό.

Το Πο­τά­μι πάλι, ψά­χνει να βρει, τι είναι αυτό που δεν κα­τα­λά­βα­με και δεν το αφή­σα­με να έρθει αυτό τρίτο. Και δια­βά­ζω πολλά σο­κα­ρι­σμέ­να κεί­με­να, για το ότι η Χρυσή Αυγή ήρθε τρίτη.

Σας έχω νέα: στις εκλο­γές δεν απο­νέ­μο­νται με­τάλ­λια. Όλα αυτά περί τρί­της θέσης είναι ανό­η­τα. Δη­λα­δή εάν ήταν στην τέ­ταρ­τη ή στην πέμ­πτη θέση θα ήταν μια χαρά; Ο προ­βλη­μα­τι­σμός των κομ­μά­των αλλού θα πρέ­πει να είναι και είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο πο­λύ­πλο­κος. Και κυ­ρί­ως όχι άλλες αυ­τα­πά­τες γι’ αυτό το τμήμα του… υπέ­ρο­χου λαού. Όσοι ψη­φί­ζουν αυτό το μόρ­φω­μα (οι πε­ρισ­σό­τε­ροι απ’ τους οποί­ους είναι αυτό που λέμε «φι­λή­συ­χοι πο­λί­τες» ) επι­θυ­μούν συ­νει­δη­τά την βία δι’ αντι­προ­σώ­που. Η οποία δεν θέλει και πολύ να εκ­δη­λω­θεί και από τους ίδιους. Γιατί όταν την επι­λέ­γεις έστω και αντι­προ­σω­πευ­τι­κά, την κου­βα­λάς μέσα σου.