‘Αρειος Πάγος: Savoir Vivre για τους φοροφυγάδες -Χειροπέδες με μέτρο και συλλήψεις με ευγένεια

Εγκύ­κλιο για τις συν­θή­κες κάτω από τις οποί­ες οι διω­κτι­κές αρχές θα πρέ­πει να προ­χω­ρούν σε συλ­λή­ψεις με την αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία για όσους οφεί­λουν στο δη­μό­σιο και να χρη­σι­μο­ποιούν χει­ρο­πέ­δες, εξέ­δω­σε ο αντει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου Νίκος Πα­ντε­λής.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή εγκύ­κλιος εκ­δό­θη­κε με αφορ­μή ανα­φο­ρά δια­μαρ­τυ­ρί­ας μιας δι­κη­γό­ρου για την πα­ρα­πο­μπή 80χρο­νου οφει­λέ­τη που εμ­φα­νί­στη­κε αυ­το­βού­λως στις διω­κτι­κές αρχές για να οδη­γη­θεί σε αυ­τό­φω­ρο ή σε ρητή δι­κά­σι­μο και παρά τις δια­μαρ­τυ­ρί­ες δε­σμεύ­θη­κε με χει­ρο­πέ­δες.

Τώρα, με την εγκύ­κλιό του, την οποία απευ­θύ­νει στους ει­σαγ­γε­λείς Εφε­τών και Πρω­το­δι­κών, τους οι­κο­νο­μι­κούς ει­σαγ­γε­λείς αλλά και την ΕΛ.ΑΣ. ο κ. Πα­ντε­λής εφι­στά την προ­σο­χή των αρ­μό­διων αρχών και επι­ση­μαί­νει κα­ταρ­χάς ότι τα αστυ­νο­μι­κά όρ­γα­να θα πρέ­πει να χρη­σι­μο­ποιούν χει­ρο­πέ­δες όταν οι συλ­λη­φθέ­ντες είναι ύπο­πτοι φυγής ή φέρ­νουν αντί­στα­ση.

Επι­πλέ­ον, ο ανώ­τα­τος ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός, ανα­φέ­ρει πως οι συλ­λή­ψεις με τη δια­δι­κα­σία του αυ­το­φώ­ρου πρέ­πει να γί­νο­νται με γνώ­μο­να την προ­στα­σία της προ­σω­πι­κής ελευ­θε­ρί­ας και μόνον όταν συ­ντρέ­χουν σο­βα­ροί λόγοι.

Επι­κα­λού­με­νος δε τη σχε­τι­κή νο­μο­θε­σία ση­μειώ­νει πως η σύλ­λη­ψη σε πε­ρί­πτω­ση αυ­το­φώ­ρου πρέ­πει να ερ­μη­νεύ­ε­ται σε συ­νάρ­τη­ση με το ότι ο κα­νό­νας είναι η προ­στα­σία της προ­σω­πι­κής ελευ­θε­ρί­ας (άρθρο 6 του Συ­ντάγ­μα­τος) και η στέ­ρη­σή της η εξαί­ρε­ση.

Ο κ. Πα­ντε­λής υπεν­θυ­μί­ζει στις αστυ­νο­μι­κές αρχές πως πρέ­πει να συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται με κάθε δυ­να­τή ευ­γέ­νεια κατά τη σύλ­λη­ψη, να με­τα­χει­ρί­ζο­νται βία μόνο όταν υπάρ­χει ανά­γκη και να απο­φεύ­γουν φρά­σεις που βλά­πτουν την τιμή και την υπό­λη­ψη του συλ­λη­φθέ­ντος.

Ση­μειώ­νει ακόμη ο αντει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου πως στην πράξη οι οφει­λέ­τες του δη­μο­σί­ου ει­δο­ποιού­νται συχνά από τις διω­κτι­κές αρχές για τις φο­ρο­λο­γι­κές τους εκ­κρε­μό­τη­τες και τους πα­ρέ­χε­ται εύ­λο­γη προ­θε­σμία τα­κτο­ποί­η­σης. Ωστό­σο, όπως ανα­φέ­ρει, για όσους από αυ­τούς βρί­σκο­νται σε αδυ­να­μία ή οι υπο­θέ­σεις τους δεν μπο­ρούν να ρυθ­μι­στούν και εμ­φα­νί­ζο­νται αυ­το­βού­λως στις αστυ­νο­μι­κές αρχές για να ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία του αυ­το­φώ­ρου, είναι προ­φα­νές ότι εκλεί­πουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις που επι­βάλ­λουν αλλά και δι­καιο­λο­γούν τη δέ­σμευ­σή τους με χει­ρο­πέ­δες.

Ο κ. Πα­ντε­λής επα­να­λαμ­βά­νει τις θέ­σεις πα­λαιό­τε­ρης εγκυ­κλί­ου του, του 2011, για λε­λο­γι­σμέ­νη χρήση της αυ­τό­φω­ρης δια­δι­κα­σί­ας σε πε­ρι­πτώ­σεις ακραί­ας και προ­κλη­τι­κής φο­ρο­δια­φυ­γής και προ­σθέ­τει ότι η αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία και κα­τα­δί­κη στα συ­γκε­κρι­μέ­να αδι­κή­μα­τα (φο­ρο­δια­φυ­γή μη κα­τα­βο­λή χρεών προς το δη­μό­σιο) δεν απο­τε­λεί αυ­το­σκο­πό αλλά μέσο για την επί­τευ­ξη δη­μο­σιο­νο­μι­κών στό­χων της πο­λι­τεί­ας.

Επι­πλέ­ον, ανα­φέ­ρει ότι από την τριε­τή εφαρ­μο­γή του 3943/2011 προ­κύ­πτει ότι στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις της μη κα­τα­βο­λής βε­βαιω­μέ­νων χρεών επέρ­χε­ται ανά­κλη­ση των πα­ραγ­γε­λιών αυ­τό­φω­ρης δια­δι­κα­σί­ας. Και αυτό διότι – όπως λέει – οι ει­δο­ποιού­με­νοι για τις οι­κο­νο­μι­κές εκ­κρε­μό­τη­τες σπεύ­δουν υπό την απει­λή σύλ­λη­ψης να τα­κτο­ποι­ή­σουν την οφει­λή. Όπως όμως ανα­φέ­ρει το πρό­βλη­μα είναι πως την ρύθ­μι­ση και κα­τα­βο­λή μιας ή δυο δό­σε­ων οι ίδιοι δεν εξυ­πη­ρε­τούν το χρέος τους και επα­νέρ­χο­νται στο κα­θε­στώς του οφει­λέ­τη του δη­μο­σί­ου.

Πηγή: Ημε­ρη­σία