Παραιτήθηκε ο Χούλης!

Την πα­ραί­τη­ση του υπέ­βα­λε από τον Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος ο Άκης Χού­λης, ο οποί­ος μά­λι­στα στην επι­στο­λή του αφή­νει και αιχ­μές για τη κί­νη­ση του να μη συ­νε­χί­σει στην ομάδα. Ανα­λυ­τι­κά, όσα ανα­φέ­ρει: ”Με την πα­ρού­σα επι­στο­λή μου, θα ήθελα να γνω­στο­ποι­ή­σω τόσο σε εσάς αλλά και στα υπό­λοι­πα μέλη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, πως προ­σω­πι­κοί λόγοι, με υπο­χρε­ώ­νουν να πα­ραι­τη­θώ από το συμ­βού­λιο του τμή­μα­τος μπά­σκετ του Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος. Σκο­πός της ενα­σχό­λη­σης μου με τον σύλ­λο­γο, δεν ήταν ούτε η ανά­λη­ψη του προ­ε­δρι­κού θώκου, ούτε η προ­σω­πι­κή προ­βο­λή αλλά προ­πά­ντων δεν ήταν ο σφε­τε­ρι­σμός και η οι­κειο­ποί­η­ση της ιδιό­τη­τος μου. Γνώ­μο­νάς μου ήταν και πα­ρα­μέ­νει το ήθος, η συλ­λο­γι­κό­τη­τα, η υπευ­θυ­νό­τη­τα, ο εθε­λο­ντι­σμός και πάνω από όλα η ανι­διο­τέ­λεια, και η από­φα­ση που έλαβα τότε, στη­ρί­χθη­κε σε αγνά συ­ναι­σθή­μα­τα και αγάπη για την απρό­σκο­πτη και αδιά­λει­πτη συ­νέ­χι­ση λει­τουρ­γί­ας του συλ­λό­γου, αφού τη δε­δο­μέ­νη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο ο σύλ­λο­γος είχε βρε­θεί αντι­μέ­τω­πος με πλειά­δα προ­βλη­μά­των και τον κίν­δυ­νο της λει­τουρ­γι­κής δυ­σαρ­μο­νί­ας να ελ­λο­χεύ­ει.

Σε αυτό λοι­πόν το διά­στη­μα που ήμα­σταν συ­νο­δοι­πό­ροι, επέ­λε­ξα από καρ­διάς, το ευ αγω­νί­ζε­σθε να γίνει αυ­το­σκο­πός για όλους μα κυ­ρί­ως να γίνει ο πρω­ταρ­χι­κός προ­ο­ρι­σμός για τα παι­διά τα οποία βρί­σκο­νται κοντά στον σύλ­λο­γο ή μη. Προ­σπά­θη­σα να τους δώσω να κα­τα­λά­βουν, πως τί­πο­τα δεν τους χα­ρί­ζε­ται και αυτά τα οποία θέ­λουν να κα­τα­κτή­σουν, θα τα κα­τα­φέ­ρουν από μόνα τους και μόνο μέσα από πολύ με­γά­λη και σκλη­ρή προ­σπά­θεια, και να κα­τα­λά­βουν ότι, όπως διεκ­δι­κούν μια διά­κρι­ση στο άθλη­μα που τόσο αγα­πά­νε και κο­πιά­ζουν, με τον ίδιο ακρι­βώς τρόπο και με με­γα­λύ­τε­ρο σθέ­νος και ζήλο, να μά­θουν να διεκ­δι­κούν το δίκιο τους μέσα και έξω από το « παρκέ », γιατί οι κόποι και οι θυ­σί­ες τους, θα είναι η γε­νε­σιουρ­γές αι­τί­ες όπου θα τους δώ­σουν το εναρ­κτή­ριο λά­κτι­σμα να στε­φθούν πρω­τα­θλη­τές αύριο στον πολύ σκλη­ρό και άνισο αγώνα , πολ­λές φορές, της ζωής. Ελ­πί­ζω πως από την προ­σπά­θεια αυτή που κα­τέ­βα­λα, να έχω προ­σθέ­σει ένα λι­θα­ρά­κι στα πνευ­μα­τι­κά τους εφό­δια και η συμ­βο­λή μου να είναι ου­σια­στι­κή και όχι φαι­δρή. Εύ­χο­μαι καλή συ­νέ­χεια, στο έργο σας. Βα­σι­λι­κόν, καλώς ποιού­ντα κακώς ακού­ειν”.