Γιάννης Ρέτσος: Επτά μεγάλες προκλήσεις για το παρόν και το μέλλον του ελληνικού τουρισμού

Ομι­λία του Προ­έ­δρου ΣΕΤΕ, κ. Γιάν­νη Ρέ­τσου στην 29η Τα­κτι­κή Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση

Αξιό­τι­με Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ,

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι Υπουρ­γοί,

Αγα­πη­τά Μέλη,

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

 

Με ιδιαί­τε­ρη τιμή και χαρά σας κα­λω­σο­ρί­ζω και φέτος στην Ετή­σια Τα­κτι­κή Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του Συν­δέ­σμου Ελ­λη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων. Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση, που συ­μπί­πτει με μία χρο­νιά ορό­ση­μο: τη συ­μπλή­ρω­ση 30 χρό­νων από την ίδρυ­ση του ΣΕΤΕ.

 

Ήταν το 1991, όταν μια ομάδα επι­χει­ρη­μα­τιών με όραμα και θέ­λη­ση, προ­χώ­ρη­σαν στη δη­μιουρ­γία του Συν­δέ­σμου μας, με στόχο τη συ­σπεί­ρω­ση του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού, τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό και την ποιο­τι­κή του εξέ­λι­ξη.

 

Αυτό το όραμα, που δη­μιούρ­γη­σε τον ΣΕΤΕ πριν 30 χρό­νια, κα­θί­στα­ται σή­με­ρα πιο επί­και­ρο από ποτέ. Σε μια ιδιαί­τε­ρη χρο­νιά λόγω της παν­δη­μί­ας, σε μία ξε­χω­ρι­στή Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση λόγω των έκτα­κτων συν­θη­κών που ακόμα επι­κρα­τούν και επι­βάλ­λουν μέτρα προ­στα­σί­ας και αλ­λα­γή συ­νη­θειών. Σε μια ακόμα δύ­σκο­λη χρο­νιά για την Ελ­λά­δα και τους Έλ­λη­νες. Μέσα σε μια πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πα­γκό­σμια κρίση, που ξε­κί­νη­σε τον Φε­βρουά­ριο του 2020 και συ­νε­χί­ζε­ται μέχρι σή­με­ρα. Μια κρίση πο­λύ­πλευ­ρη, υγειο­νο­μι­κή, οι­κο­νο­μι­κή, κοι­νω­νι­κή, που ση­μα­δεύ­ει την εποχή μας, αφή­νο­ντας στο πέ­ρα­σμα της με­γά­λες απώ­λειες σε αν­θρώ­πι­νες ζωές, τραυ­μα­τι­σμέ­νες οι­κο­νο­μί­ες, δρα­μα­τι­κές αλ­λα­γές στις ζωές όλων μας.

 

Σε αυτή τη δύ­σκο­λη συν­θή­κη, ο του­ρι­σμός ήταν ο το­μέ­ας της οι­κο­νο­μί­ας που κα­τέ­γρα­ψε τις με­γα­λύ­τε­ρες απώ­λειες. Το 2020, έφθα­σαν στο 80%, ένα­ντι του 2019. Ήταν μια δύ­σκο­λη χρο­νιά, που όμοια της, δεν εί­χα­με ζήσει ποτέ. Κάτι που δυ­στυ­χώς εί­χα­με προ­βλέ­ψει έγκαι­ρα στον ΣΕΤΕ, σχε­διά­ζο­ντας όμως τη στρα­τη­γι­κή μας πάνω σε αυτή τη δυ­σά­ρε­στη κα­τά­στα­ση. Οι επι­πτώ­σεις στην εθνι­κή οι­κο­νο­μία, την απα­σχό­λη­ση, και φυ­σι­κά τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, ήταν και εξα­κο­λου­θούν να είναι ση­μα­ντι­κές. Ο του­ρι­σμός, το γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά από τα χρό­νια της με­γά­λης οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης της δε­κα­ε­τί­ας του ’10, απο­τέ­λε­σε το κλει­δί της ανά­καμ­ψης. Στή­ρι­ξε ει­σο­δή­μα­τα, δη­μιούρ­γη­σε θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, κρά­τη­σε νέους αν­θρώ­πους στην πα­τρί­δα, συ­νέ­βα­λε κα­θο­ρι­στι­κά στην κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή της πε­ρι­φέ­ρειας. Γι’ αυτό και το δίχτυ προ­στα­σί­ας που άπλω­σε η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση από την αρχή της κρί­σης, με μια σειρά ση­μα­ντι­κών μέ­τρων που πήρε μετά από τις συ­στη­μα­τι­κές επα­φές μας και την επί­μο­νη διεκ­δί­κη­σή μας, ήταν ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό.

 

Μέτρα όπως η ανα­στο­λή φο­ρο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων, η δυ­να­τό­τη­τα ανα­στο­λής των συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας, η μεί­ω­ση των ενοι­κί­ων, η ανα­στο­λή των προ­θε­σμιών πλη­ρω­μής των αξιο­γρά­φων, η θε­σμι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νη δυ­να­τό­τη­τα έκ­δο­σης voucher αντί επι­στρο­φής χρη­μά­των σε πε­ρι­πτώ­σεις ακυ­ρώ­σε­ων κρα­τή­σε­ων, έφτια­ξαν μια απο­τε­λε­σμα­τι­κή γραμ­μή άμυ­νας για το πρώτο στά­διο αντι­με­τώ­πι­σης της κρί­σης.

 

Η Επι­στρε­πτέα Προ­κα­τα­βο­λή και τα πρό­σθε­τα ερ­γα­λεία χρη­μα­το­δό­τη­σης (ΤΕΠΙΧ ΙΙ/ ΕΤΕΑΝ), το πρό­γραμ­μα ΣΥΝ-ΕΡ­ΓΑ­ΣΙΑ, η επι­δό­τη­ση των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, η μεί­ω­ση της προ­κα­τα­βο­λής φόρου ει­σο­δή­μα­τος, η επι­δό­τη­ση πα­γί­ων δα­πα­νών, η επι­δό­τη­ση κε­φα­λαί­ου κί­νη­σης

για την επα­νεκ­κί­νη­ση των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων, βο­ή­θη­σαν στην προ­σπά­θεια επα­νέ­ναρ­ξης της λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων. Έδω­σαν ανάσα ζωής και ελ­πί­δα. Μας κρά­τη­σαν ζω­ντα­νούς να δώ­σου­με και πάλι τη μάχη της ανα­σύ­ντα­ξης, ακρι­βώς όπως το κα­λο­καί­ρι του ’20. Μας κρά­τη­σαν όρ­θιους, να μπο­ρού­με σή­με­ρα, με συ­γκρα­τη­μέ­νη αι­σιο­δο­ξία να σχε­διά­ζου­με βήμα- βήμα την επό­με­νη ημέρα.

 

Οφεί­λω και δη­μό­σια κ. Πρω­θυ­πουρ­γέ να ομο­λο­γή­σω, ότι παρά τη σφο­δρό­τη­τα της κρί­σης, ακού­σα­τε, κα­τα­νο­ή­σα­τε και δια­χει­ρι­στή­κα­τε άμεσα όλα μας τα αι­τή­μα­τα με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο. Αι­τή­μα­τα πιε­στι­κά πολ­λές φορές, αλλά πάντα στα πλαί­σια του ρε­α­λι­σμού και της εν­συ­ναί­σθη­σης για τη δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στη χώρα. Ποτέ με διά­θε­ση εύ­κο­λου λαϊ­κι­σμού, ποτέ με σκοπό τις εντυ­πώ­σεις και το συ­γκυ­ρια­κό συ­ντε­χνια­κό χει­ρο­κρό­τη­μα. Πάντα με γνώ­μο­να το καλό του τομέα, των εκα­το­ντά­δων επι­χει­ρή­σε­ων, των χι­λιά­δων ερ­γα­ζο­μέ­νων του. Πάντα με γνώ­μο­να το καλό της οι­κο­νο­μί­ας, της ίδιας της κοι­νω­νί­ας, στην οποία επι­στρέ­φει η αξία του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού. Η κρίση για τον ΣΕΤΕ, δεν ήταν η ευ­και­ρία για ασκή­σεις ευ­κο­λό­πε­πτου συν­δι­κα­λι­σμού. Γι’ αυτό και επι­λέ­ξα­με έναν δύ­σκο­λο και ανη­φο­ρι­κό δρόμο. Όχι για να εντυ­πω­σιά­σου­με, αλλά για να φα­νού­με χρή­σι­μοι και απο­τε­λε­σμα­τι­κοί σε αυτή την πρω­το­φα­νή συ­γκυ­ρία. Λο­γο­δο­τώ­ντας διαρ­κώς στα Μέλη του Συν­δέ­σμου, σε ολό­κλη­ρο τον του­ρι­στι­κό τομέα. Με ένα Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο ενω­μέ­νο, ισχυ­ρό, απο­φα­σι­στι­κό, αντά­ξιο των δύ­σκο­λων πε­ρι­στά­σε­ων. Που ποτέ, δεν έπεσε στην πα­γί­δα της εσω­στρέ­φειας. Η στρα­τη­γι­κή που σχε­δί­α­σε ο ΣΕΤΕ και εξα­κο­λου­θεί μέχρι και σή­με­ρα να εφαρ­μό­ζει, στη­ρί­χθη­κε στις συ­νέρ­γειες, στη συ­νερ­γα­σία με όλους τους θε­σμι­κούς εταί­ρους, στη ρε­α­λι­στι­κή διεκ­δί­κη­ση και πάνω από όλα, στην κα­θα­ρή ει­κό­να, με την επε­ξερ­γα­σία όλων των δια­θέ­σι­μων δε­δο­μέ­νων.

 

Σε κάθε φάση της κρί­σης, προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­σταν για το χει­ρό­τε­ρο, ελ­πί­ζο­ντας και δου­λεύ­ο­ντας πάντα και για το κα­λύ­τε­ρο. Αυτό εξα­κο­λου­θού­με να κά­νου­με και τώρα, που αρ­χί­ζει να φαί­νε­ται το πρώτο φως στο τού­νελ. Γιατί αν κάτι μά­θα­με από τη δια­χεί­ρι­ση αυτής της πρω­το­φα­νούς κα­τά­στα­σης, είναι να πη­γαί­νου­με βήμα – βήμα. Με διαρ­κείς προ­σαρ­μο­γές, με με­γά­λη ευ­ε­λι­ξία, χωρίς δόγ­μα­τα, χωρίς βε­βαιό­τη­τες που πα­γι­δεύ­ουν. Πάντα με τη δύ­να­μη της γνώ­σης, των διε­θνών δι­κτύ­ων που ανα­πτύσ­σου­με, των έμπει­ρων στε­λε­χών του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού που κα­τα­γρά­φουν, ανα­λύ­ουν, προ­βλέ­πουν και σχε­διά­ζουν όλα τα εναλ­λα­κτι­κά σε­νά­ρια. Το δύ­σκο­λο κα­λο­καί­ρι του 2020, μπο­ρέ­σα­με και δεί­ξα­με κά­ποιες από τις αρε­τές του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού. Γνώση, προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τα, επαγ­γελ­μα­τι­σμό, αυ­τα­πάρ­νη­ση, διο­ρα­τι­κό­τη­τα, φι­λό­τι­μο … Αρε­τές που μας ακο­λου­θούν και σή­με­ρα.

 

Γι’ αυτό και θέλω από αυτό το βήμα να υπο­γραμ­μί­σω ένα με­γά­λο μας όπλο. Την ωρι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού. Να πω ένα με­γά­λο μπρά­βο, για τη γνώση αλλά και την υπο­μο­νή, όλων αυτών των αν­θρώ­πων, σε όποια θέση και αν βρί­σκο­νται σε αυτήν τη με­γά­λη αλυ­σί­δα, που κρα­τή­θη­καν όρ­θιοι, που εξα­κο­λου­θούν και τώρα να στέ­κο­νται στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων. Γιατί ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός είναι οι άν­θρω­ποί του. Το ανε­κτί­μη­το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό που αντι­με­τω­πί­ζει με μο­να­δι­κή ψυ­χραι­μία, ακόμα και τις με­γα­λύ­τε­ρες κρί­σεις στην ιστο­ρία μας.

 

Αξιό­τι­με Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ,

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι Υπουρ­γοί,

Αγα­πη­τά Μέλη,

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

 

Μπρο­στά μας έχου­με ένα ακόμα δύ­σκο­λο και απαι­τη­τι­κό κα­λο­καί­ρι. Ήδη, βρι­σκό­μα­στε στο τέλος του Ιου­νί­ου και πολ­λές βα­σι­κές μας αγο­ρές ακόμα δεν έχουν επα­νεκ­κι­νή­σει. Αυτό το γε­γο­νός αυ­ξά­νει την αβε­βαιό­τη­τα και δυ­σχε­ραί­νει κάθε πρό­βλε­ψη μας για τους επό­με­νους μήνες. Σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, κάθε μέρα που περ­νά­ει, δεν μοιά­ζει με την προη­γού­με­νη.

 

Η χώρα μας, πολύ σωστά και πολύ έγκαι­ρα, έθεσε την ημε­ρο­μη­νία και τους κα­νό­νες του ανοίγ­μα­τος. Και η ορ­θό­τη­τα του χει­ρι­σμού απο­δεί­χθη­κε στην πο­ρεία, ενόσω οι βα­σι­κοί μας αντα­γω­νι­στές είτε πα­ρέ­με­ναν κλει­στοί, είτε ανα­θε­ω­ρού­σαν και συ­νε­χί­ζουν να ανα­θε­ω­ρούν τους κα­νό­νες ει­σό­δου στις χώρες τους. Όμως η χρο­νιά δε θα κρι­θεί μόνο από δι­κούς μας χει­ρι­σμούς. Θα κρι­θεί από την παν­δη­μία, τις με­ταλ­λά­ξεις και τους εμ­βο­λια­σμούς. Και αυτοί οι πα­ρά­γο­ντες θα κα­θο­ρί­σουν πότε θα ανοί­ξει η Βρε­τα­νία, η Ρωσία, η Σκαν­δι­να­βία και άλλες με­γά­λες αγο­ρές.

 

Χρειά­ζε­ται λοι­πόν μια διαρ­κής δια­χεί­ρι­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, όπως το 2020, αλλά πα­ράλ­λη­λα και ένας σχε­δια­σμός που θα ξε­περ­νά­ει το στενό ορί­ζο­ντα της φε­τι­νής του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου. Γιατί η κρίση, αλ­λά­ζει τα δε­δο­μέ­να, και επα­να­προσ­διο­ρί­ζει ολό­κλη­ρο το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν. Νέες συν­θή­κες, απαι­τούν και νέα προ­ϊ­ό­ντα. Εμείς, οφεί­λου­με να δια­χει­ρι­ζό­μα­στε το σή­με­ρα, όμως πα­ράλ­λη­λα οφεί­λου­με να σχε­διά­ζου­με και το αύριο. Γιατί τί­πο­τα την επό­με­νη ημέρα δεν θα είναι το ίδιο με χθες. Έτσι, οι προ­κλή­σεις που έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με, βρα­χυ­πρό­θε­σμες και μα­κρο­πρό­θε­σμες είναι πολ­λές. Και καμία δεν πρέ­πει να μεί­νει ανα­πά­ντη­τη.

 

Η πρώτη, άμεσα, είναι η υγειο­νο­μι­κή πρό­κλη­ση. Στο ση­μείο αυτό, θα ήθελα να ξε­κα­θα­ρί­σω ότι με από­λυ­το συ­ναί­σθη­μα ευ­θύ­νης, πάντα προ­κρί­να­με την ανά­γκη προ­στα­σί­ας της δη­μό­σιας υγεί­ας. Και πέ­ρυ­σι και φέτος, επι­λέ­ξα­με να λει­τουρ­γή­σου­με με βάση το πραγ­μα­τι­κό όφε­λος της χώρας και του τομέα, που είναι η εφαρ­μο­γή όλων των απα­ραί­τη­των υγειο­νο­μι­κών κα­νό­νων, προ­στα­τεύ­ο­ντας πα­ράλ­λη­λα και τη διε­θνή μας ει­κό­να.

 

Σε αυτό λοι­πόν το πλαί­σιο θα πρέ­πει:

Να συ­νε­χι­στούν και να κλι­μα­κω­θούν οι εμ­βο­λια­σμοί του πλη­θυ­σμού …

Να τη­ρού­νται τα πρω­τό­κολ­λα ασφα­λεί­ας …

 

Να ξε­κι­νή­σει η λει­τουρ­γία του ψη­φια­κού ευ­ρω­παϊ­κού πι­στο­ποι­η­τι­κού εμ­βο­λια­σμού το οποίο θα εξα­σφα­λί­σει ασφά­λεια και πε­ρι­βάλ­λον στα­θε­ρό­τη­τας, κάτι που ο κάθε τα­ξι­διώ­της ανα­ζη­τά­ει στην επό­με­νη φάση της επα­νεκ­κί­νη­σης των τα­ξι­διών. Και, πα­ράλ­λη­λα, να δη­μιουρ­γού­με τους μη­χα­νι­σμούς αντι­με­τώ­πι­σης, για μελ­λο­ντι­κές αντί­στοι­χες κρί­σεις. Δεν θα πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι στον 21ο αιώνα που δια­νύ­ου­με, ήδη, έχου­με αντι­με­τω­πί­σει πέντε με­γά­λες παν­δη­μί­ες, κάτι που ση­μαί­νει ότι θα πρέ­πει να μά­θου­με να λει­τουρ­γού­με κάτω από εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες συν­θή­κες. Χωρίς διά­θε­ση υπερ­βο­λής, η χώρα μας, μέσα από ένα ιδιαί­τε­ρα επι­τυ­χη­μέ­νο πρό­γραμ­μα εμ­βο­λια­σμού, κα­τά­φε­ρε να κερ­δί­σει τη διε­θνή ανα­γνώ­ρι­ση.

 

Όμως, υπάρ­χουν πολλά ακόμα που πρέ­πει να γί­νουν, για να κερ­δη­θεί το στοί­χη­μα του φθι­νο­πώ­ρου και της επέ­κτα­σης της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, μέσα από τον έλεγ­χο της παν­δη­μί­ας. Με πειθώ, με επι­χει­ρή­μα­τα, με από­λυ­το σε­βα­σμό σε φό­βους και επι­φυ­λά­ξεις, πρέ­πει να διευ­ρύ­νου­με το δίχτυ ασφα­λεί­ας που θα θω­ρα­κί­σει το επί­πε­δο της δη­μό­σιας υγεί­ας σε κάθε το­πι­κή κοι­νω­νία.

 

Η δεύ­τε­ρη πρό­κλη­ση είναι η συ­νέ­χι­ση της στή­ρι­ξης από πλευ­ράς της Πο­λι­τεί­ας.

Έχουν γίνει πολλά, μπο­ρούν να γί­νουν ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρα, όπως είναι για πα­ρά­δειγ­μα ο ενιαί­ος ΦΠΑ σε του­ρι­σμό και με­τα­φο­ρές, ύψους 11%. Υπήρ­ξε προ­ε­κλο­γι­κή εξαγ­γε­λία της ση­με­ρι­νής Κυ­βέρ­νη­σης, και αν τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά το επι­τρέ­ψουν, θα ήταν εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μο και κρί­σι­μο να επι­σπευ­σθεί. Κάτι που θα ενί­σχυε ιδιαί­τε­ρα την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων, ώστε να ανα­κτή­σουν με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι της πε­λα­τεί­ας τους, από μία συρ­ρι­κνω­μέ­νη, για δεύ­τε­ρη συ­νε­χή χρο­νιά, πα­γκό­σμια του­ρι­στι­κή πίτα. Με αυτήν την αφορ­μή, και σε αυτή τη συ­γκυ­ρία που όλοι οι πα­γκό­σμιοι του­ρι­στι­κοί παί­χτες ανα­συ­ντάσ­σο­νται, μπο­ρού­με πλέον να συ­ζη­τή­σου­με για ένα νέο φο­ρο­λο­γι­κό πλαί­σιο που δεν θα επι­βα­ρύ­νει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα με την υψηλή φο­ρο­λο­γία. Γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά πλέον ότι οι όποιες

απο­σπα­σμα­τι­κές κι­νή­σεις επι­μέ­ρους μεί­ω­σης φο­ρο­λο­γι­κών συ­ντε­λε­στών, δε λύ­νουν κα­νέ­να πρό­βλη­μα αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας.

 

Η τρίτη πρό­κλη­ση αφορά το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης.

Τα κον­δύ­λια που πρό­κει­ται να διο­χε­τευ­θούν στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης, θα στη­ρί­ξουν ση­μα­ντι­κά την προ­σπά­θεια της χώρας να εξέλ­θει από την πρω­το­φα­νή κρίση που προ­κά­λε­σε η παν­δη­μία. Θα δη­μιουρ­γή­σουν πολ­λα­πλα­σια­στι­κά θε­τι­κό απο­τέ­λε­σμα στην ανα­πτυ­ξια­κή δια­δι­κα­σία. Θα δώ­σουν νέα ώθηση στον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό, στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία σε ολό­κλη­ρη της Ελ­λά­δα. Μπο­ρούν μέσα σε λίγα χρό­νια να αλ­λά­ξουν την ει­κό­να της χώρας και να την κα­τα­στή­σουν σύγ­χρο­νη, αντα­γω­νι­στι­κή, με ένα νέο εμπλου­τι­σμέ­νο του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν που θα αντα­πο­κρί­νε­ται στις νέες απαι­τή­σεις. Η Ελ­λά­δα ανα­βαθ­μί­ζε­ται και εμείς δη­λώ­νου­με πα­ρό­ντες σε αυτήν τη με­γά­λη πρό­κλη­ση.

 

Η τέ­ταρ­τη αφορά τις υπο­δο­μές.

Το Ιν­στι­τού­το του Συν­δέ­σμου Ελ­λη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων, τον Σε­πτέμ­βριο 2020, κα­τέ­θε­σε ανα­λυ­τι­κή με­λέ­τη, που πε­ρι­λαμ­βά­νει συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις για επεν­δύ­σεις σε έργα δη­μο­σί­ων υπο­δο­μών σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα. Κάτι, που μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει ένα χρή­σι­μο ερ­γα­λείο για την Πο­λι­τεία, σε μία συ­ντο­νι­σμέ­νη προ­σπά­θεια ενί­σχυ­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του του­ρι­στι­κού τομέα. Οι δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές στο­χεύ­ουν στην ενί­σχυ­ση της συν­δε­σι­μό­τη­τας, στην προ­σέλ­κυ­ση νέων επι­σκε­πτών, στη βελ­τί­ω­ση της του­ρι­στι­κής εμπει­ρί­ας στον προ­ο­ρι­σμό, στη δη­μιουρ­γία νέων εμπει­ριών, στην προ­ώ­θη­ση της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, σε έργα με με­γά­λη και πολ­λα­πλα­σια­στι­κή επί­δρα­ση.

 

Η πέμ­πτη πρό­κλη­ση αφορά τον ψη­φια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού.

Και σε αυτόν τον τομέα η παν­δη­μία λει­τούρ­γη­σε ως επι­τα­χυ­ντής. Η ανά­γκη για ψη­φια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό αυ­ξή­θη­κε κα­τα­κό­ρυ­φα. Ήδη 95% των εται­ρειών του­ρι­σμού σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο, προ­σπα­θούν να ει­σα­γά­γουν νέες τε­χνο­λο­γί­ες για να αντι­με­τω­πί­σουν το και­νούρ­γιο πε­ρι­βάλ­λον, να ικα­νο­ποι­ή­σουν τις ανα­δυό­με­νες ανά­γκες, να δη­μιουρ­γή­σουν μια και­νο­τό­μο βάση αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας. Αξιο­ποιώ­ντας τις νέες ψη­φια­κές τε­χνο­λο­γί­ες, οι του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις πρέ­πει να κά­νουν το άλμα από τη βα­σι­κή ψη­φιο­ποί­η­ση, στην ευφυή χρήση των δε­δο­μέ­νων, για τη δη­μιουρ­γία νέων προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών. Αυτό είναι εφι­κτό μέσα από τε­χνο­λο­γί­ες που με­τα­μορ­φώ­νουν τον του­ρι­στι­κό τομέα, όπως η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη, η βιο­με­τρι­κή, το blockchain, το cloud και πολ­λές άλλες ακόμα. Και σε αυτόν το τομέα πα­ρου­σιά­σα­με πρό­σφα­τα με­λέ­τη που πε­ρι­λαμ­βά­νει 5 βα­σι­κούς πυ­λώ­νες και 12 στρα­τη­γι­κές δρά­σεις για την επι­τά­χυν­ση του ψη­φια­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού του του­ρι­στι­κού τομέα.

 

Η έκτη πρό­κλη­ση έχει να κάνει με τις στρα­τη­γι­κές συ­νερ­γα­σί­ες ιδιω­τι­κού και δη­μό­σιου φορέα.

Είναι ση­μείο κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας, αφορά και το θέμα των ψη­φια­κών τε­χνο­λο­γιών, κυ­ρί­ως όμως έχει να κάνει με την ανά­γκη στα­θε­ρής στο χρόνο, με ξε­κά­θα­ρους όρους και δια­δι­κα­σί­ες, συ­νερ­γα­σί­ας του ΣΕΤΕ και της Marketing Greece με το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού και τον ΕΟΤ. Συ­νερ­γα­σία που όλοι γνω­ρί­ζου­με ότι θα ωφε­λή­σει τα μέ­γι­στα τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό και την ει­κό­να της χώρας στο εξω­τε­ρι­κό. Η Ελ­λά­δα είναι ένα ισχυ­ρό brand που οφεί­λου­με να προ­στα­τεύ­ου­με και να εξε­λίσ­σου­με διαρ­κώς. Με συ­ντα­γές από το μέλ­λον και όχι με στε­ρε­ό­τυ­πα από το πα­ρελ­θόν. Οι δύ­σκο­λες και απαι­τη­τι­κές συν­θή­κες που ζούμε, απαι­τούν ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο συ­νέ­νω­ση δυ­νά­με­ων, συ­νερ­γα­σία όλων των φο­ρέ­ων του ιδιω­τι­κού και του δη­μό­σιου τομέα. Οι μο­να­χι­κές πο­ρεί­ες δεν ωφε­λούν κα­νέ­ναν.

 

Για τον ΣΕΤΕ και την MARKETING GREECE, που συ­νε­χί­ζει μια σπου­δαία δου­λειά προ­ώ­θη­σης του του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος, η συ­νερ­γα­σία του ιδιω­τι­κού με τον δη­μό­σιο τομέα, δεν είναι μια ευ­και­ρια­κή επι­λο­γή. Και ούτε αφορά μόνο την κρίση της παν­δη­μί­ας. Είναι δια­χρο­νι­κή στρα­τη­γι­κή επι­δί­ω­ξη για το καλό του του­ρι­σμού. Γιατί ξέ­ρου­με πολύ καλά ότι για να επι­τευ­χθεί η πο­λυ­πό­θη­τη ανά­καμ­ψη, για να γρά­ψου­με την επό­με­νη σε­λί­δα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού, χρειά­ζε­ται εμπει­ρία, γνώση και τόλμη. Χρειά­ζε­ται πάνω από όλα η βού­λη­ση να ξε­κολ­λή­σου­με επι­τέ­λους από το πα­ρελ­θόν.

 

Και γνω­ρί­ζω πολύ καλά κ. Πρω­θυ­πουρ­γέ ότι είναι και δική σας βού­λη­ση, να ξε­πε­ρά­σου­με τις αγκυ­λώ­σεις του πα­ρελ­θό­ντος και να προ­χω­ρή­σου­με σε μια συ­νέ­νω­ση όλων των δη­μιουρ­γι­κών δυ­νά­με­ων. Έχου­με και τη γνώση και τη θέ­λη­ση να το κά­νου­με.

 

 

Έβδο­μη πρό­κλη­ση απο­τε­λεί όλο το πλέγ­μα που αφορά το πε­ρι­βάλ­λον, την πρά­σι­νη ανά­πτυ­ξη, την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, την αει­φο­ρία.

Ένα τε­ρά­στιο κε­φά­λαιο, μια κο­ρυ­φαία πρό­κλη­ση. που ξε­κι­νά­ει από τους επι­μέ­ρους προ­ο­ρι­σμούς με την ορθή δια­χεί­ρι­ση απορ­ριμ­μά­των και υγρών απο­βλή­των, επε­κτεί­νε­ται στην ενερ­γεια­κή και υδα­τι­κή επάρ­κεια, και κα­τα­λή­γει στην προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος ως μεί­ζο­να προ­ϋ­πό­θε­ση του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης. Σε όλα αυτά θα πρέ­πει να προ­σθέ­σου­με την άμεση ανά­γκη να βά­λου­με στην εξί­σω­ση των αλ­λα­γών μας και την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή. Είναι εδώ, πα­ρού­σα, ήδη επη­ρε­ά­ζει τον πα­γκό­σμιο του­ρι­σμό και θα τον επη­ρε­ά­σει κα­θο­λι­κά το επό­με­νο διά­στη­μα.

 

Αξιό­τι­με Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ,

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι Υπουρ­γοί,

Αγα­πη­τά Μέλη,

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

 

Όλα τα πα­ρα­πά­νω, συν­θέ­τουν ένα συ­νε­κτι­κό και πα­ράλ­λη­λα ρε­α­λι­στι­κό οδικό χάρτη για το σή­με­ρα και το αύριο του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού. Το είχα προ­τεί­νει και στο πα­ρελ­θόν, όλα τα πα­ρα­πά­νω, μπο­ρούν να συ­μπε­ρι­λη­φθούν σε ένα εθνι­κό σχέ­διο ανά­πτυ­ξης για τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό. Ένα σχέ­διο που θα πε­ρι­γρά­φει με σα­φή­νεια την επό­με­νη ημέρα. Θα χα­ράσ­σει πο­λι­τι­κές, θα ανοί­γει δρό­μους ανά­πτυ­ξης και ευ­η­με­ρί­ας. Η πρό­κλη­ση είναι με­γά­λη και όσο και αν ακού­γε­ται αυτή τη στιγ­μή οξύ­μω­ρο, το momentum είναι ιδα­νι­κό. Η Ελ­λά­δα έχει τη δυ­να­τό­τη­τα πολύ σύ­ντο­μα, το αμέ­σως επό­με­νο διά­στη­μα, να μπει σε μια στα­θε­ρή τρο­χιά ανά­καμ­ψης, σε ένα νέο δη­μιουρ­γι­κό κύκλο ανά­πτυ­ξης. Αφή­νο­ντας πίσω της ορι­στι­κά τη με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή κρίση της προη­γού­με­νης δε­κα­ε­τί­ας και τη με­γά­λη υγειο­νο­μι­κή κρίση της παν­δη­μί­ας. Ξε­περ­νώ­ντας πα­ράλ­λη­λα, πολ­λές από τις πα­θο­γέ­νειες του πα­ρελ­θό­ντος. Ο του­ρι­σμός, σε αυτή τη με­γά­λη εθνι­κή προ­σπά­θεια, μπο­ρεί και πρέ­πει να είναι πρω­τα­γω­νι­στής. Ο κα­τα­λύ­της της ανά­πτυ­ξης, ο φο­ρέ­ας της εξω­στρέ­φειας για μια Ελ­λά­δα που αλ­λά­ζει. Για μια Ελ­λά­δα που κα­τά­φε­ρε να στα­θεί όρθια σε μια τόσο με­γά­λη κρίση. Μια Ελ­λά­δα που ξέρει να πρω­το­πο­ρεί και όχι να αντι­γρά­φει. Μπο­ρεί τα στοι­χεία αυτή τη στιγ­μή, αλλά και η κα­τά­στα­ση των βα­σι­κών μας αγο­ρών, να κα­θι­στούν τον στόχο του 50% των εσό­δων του 2019 εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο, έχου­με όμως τη βε­βαιό­τη­τα, πως αν δεν υπάρ­ξουν υγειο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις, το ισχυ­ρό brand που έχει δη­μιουρ­γή­σει η χώρα μας, ο τρό­πος που δια­χει­ρί­στη­κε την παν­δη­μία ως σή­με­ρα, αλλά και η αξία του του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος, μπο­ρούν να οδη­γή­σουν σ’ ένα ανέλ­πι­στα καλό 2ο εξά­μη­νο.

 

Ο ΣΕΤΕ, τι­μώ­ντας τον ρόλο του κοι­νω­νι­κού εταί­ρου με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο, και σε αυτήν τη δύ­σκο­λη συ­γκυ­ρία επι­τε­λεί στο ακέ­ραιο τον ρόλο και το κα­θή­κον του. Συ­νερ­γά­ζε­ται απο­τε­λε­σμα­τι­κά με την Πο­λι­τεία, δίνει κα­θη­με­ρι­νά μι­κρές ή με­γά­λες μάχες, εκ­προ­σω­πώ­ντας το σύ­νο­λο του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού.

Αυτό ήταν και είναι το όραμα μου.

 

Να προ­χω­ρή­σει ενω­μέ­νος και ισχυ­ρός. Σε­βό­με­νος την ιστο­ρία του. Κοι­τώ­ντας όμως πάντα μπρο­στά.

 

Δου­λεύ­ο­ντας με μέ­θο­δο και ευ­θύ­νη, για να κρα­τή­σει τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό, πραγ­μα­τι­κό πρω­τα­γω­νι­στή, στη νέα, μετά την παν­δη­μία εποχή.

 

Να τον οδη­γή­σει σε ασφα­λή νερά, σε μια νέα πο­ρεία ανά­πτυ­ξης και επι­τυ­χιών!

Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ!