Γιάννης Ρέτσος: Στα 4 με 5 δισ. τα τουριστικά έσοδα το 2020

Ο Ιού­λιος θα είναι ένας μήνας σχε­δόν χα­μέ­νος για τον του­ρι­σμό πα­ρα­δέ­χε­ται μι­λώ­ντας στην «Κ» ο πρό­ε­δρος του Συν­δέ­σμου Ελ­λη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων, Γιάν­νης Ρέ­τσος, ο οποί­ος την Πέμ­πτη 25 Ιου­νί­ου θέτει υπο­ψη­φιό­τη­τα για μία ακόμα τριε­τή θη­τεία. Ο Γιάν­νης Ρέ­τσος δεν μα­σά­ει τα λόγια του: «Δεν μπο­ρεί κα­νείς να προσ­δο­κά, ακόμη και με βάση τα αι­σιό­δο­ξα σε­νά­ρια, πε­ρισ­σό­τε­ρο από το 20% με 25% των εσό­δων που εί­χα­με πέ­ρυ­σι από τον του­ρι­σμό, κάτι το οποίο με­τα­φρά­ζε­ται σε ένα ποσό γύρω στα 4 με 5 δισ. ευρώ», εξη­γεί. Υπο­γραμ­μί­ζει δε πως, με δε­δο­μέ­νο ότι η παν­δη­μία είναι εδώ, «και μά­λι­στα υπάρ­χει και ο φόβος νέου κύ­μα­τος ανά πάσα στιγ­μή», η εξί­σω­ση της φε­τι­νής λει­τουρ­γί­ας του κλά­δου θα είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη.

Χα­ρα­κτη­ρί­ζει τε­ρά­στια πρό­κλη­ση την υπευ­θυ­νό­τη­τα απέ­να­ντι στην παν­δη­μία κατά τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου και ξε­κα­θα­ρί­ζει πως κα­νείς δεν γνω­ρί­ζει πόσα ξε­νο­δο­χεία θα ανοί­ξουν τε­λι­κά. Απα­ντά­ει όμως και στις νύ­ξεις για φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κή στάση, το­νί­ζο­ντας πως «επι­διώ­κα­με δια­χρο­νι­κά τη συ­νερ­γα­σία, την επι­διώ­ξα­με πάρα πολύ και την τε­λευ­ταία τριε­τία με την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, αλλά και με τη ση­με­ρι­νή». Αυτή είναι η απά­ντη­σή του σε όποιους επι­κρι­τές θε­ω­ρούν ότι αυτή τη στιγ­μή ο ΣΕΤΕ είναι «ήπιος» με την κυ­βέρ­νη­ση.

«Ο ΣΕΤΕ οφεί­λει να είναι αξιό­πι­στος συ­νο­μι­λη­τής οποιασ­δή­πο­τε κυ­βέρ­νη­σης αντα­πο­κρί­νε­ται στα αι­τή­μα­τά του» εκτι­μά και υπό­σχε­ται πως την επό­με­νη τριε­τία θα τον εξε­λί­ξει σε έναν ακόμα πιο σύγ­χρο­νο και ισχυ­ρό κοι­νω­νι­κό εταί­ρο, «από την κα­τα­στα­τι­κή του ορ­γά­νω­ση μέχρι τον τρόπο που λει­τουρ­γεί, τα στε­λέ­χη του, τη στρα­τη­γι­κή του».

– Με­τρά­με ήδη τρει­σή­μι­σι μήνες από το ξέ­σπα­σμα της κρί­σης στον του­ρι­σμό. Πού βρι­σκό­μα­στε σή­με­ρα;

– Από την αρχή της κρί­σης εί­χα­με πει ως ΣΕΤΕ ότι θα πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νου­με πολύ ψύ­χραι­μοι, διότι αυτό που βιώ­νου­με είναι κάτι το πρω­τό­γνω­ρο. Ου­σια­στι­κά ζούμε τον «μαύρο κύκνο» της πε­ντη­κο­ντα­ε­τί­ας. Φτά­σα­με σε lockdown, το οποίο κρά­τη­σε δυό­μι­σι μήνες και συ­νο­δεύ­τη­κε από μια εξαι­ρε­τι­κή δια­χεί­ρι­ση της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης από την κυ­βέρ­νη­ση αλλά και από όλους εμάς, τους πο­λί­τες, που συμ­μορ­φω­θή­κα­με. Αυτή η συλ­λο­γι­κή επι­τυ­χία είναι ένα κε­φά­λαιο για την επό­με­νη μέρα. Το άνοιγ­μα και η μετά lockdown εποχή, όμως, μας βρήκε μπρο­στά σε ένα με­γά­λο δί­λημ­μα, στις αρχές Μαΐου. Η μία τάση, σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο, μι­λού­σε για κλει­στά σύ­νο­ρα το 2020, ενώ η δεύ­τε­ρη υπο­στή­ρι­ζε την ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση, του­λά­χι­στον εντός της Ζώνης Σέν­γκεν και πάντα με βάση τα υγειο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να. Ευ­τυ­χώς επι­κρά­τη­σε η δεύ­τε­ρη, οπότε σή­με­ρα βρι­σκό­μα­στε ου­σια­στι­κά στη νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, στη νέα προ­σπά­θεια επα­νεκ­κί­νη­σης της του­ρι­στι­κής οι­κο­νο­μί­ας και των με­τα­φο­ρών, μέσα σε ένα πάρα πολύ δύ­σκο­λο πε­ρι­βάλ­λον.

– Αρα, το στα­δια­κό άνοιγ­μα των επι­χει­ρή­σε­ων είναι αντι­μέ­τω­πο με προ­κλή­σεις σε σχέση με το αί­σθη­μα ασφά­λειας των τα­ξι­διω­τών και το δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μά τους;

– Ακρι­βώς. Διότι αν είχε λήξει το θέμα της παν­δη­μί­ας, προ­φα­νώς θα μι­λού­σα­με με άλ­λους όρους σή­με­ρα. Με δε­δο­μέ­νο ότι η παν­δη­μία είναι εδώ, και μά­λι­στα υπάρ­χει και ο φόβος νέου κύ­μα­τος ανά πάσα στιγ­μή, αυτό δυ­σκο­λεύ­ει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο την εξί­σω­ση. Σή­με­ρα, λοι­πόν, δια­νύ­ου­με την πε­ρί­ο­δο που έχει αρ­χί­σει το στα­δια­κό άνοιγ­μα. Από την 1η Ιου­λί­ου, με βάση την εξέ­λι­ξη και των υγειο­νο­μι­κών δε­δο­μέ­νων, ανα­μέ­νου­με το άνοιγ­μα όλων των αε­ρο­δρο­μί­ων, και όχι μόνον Αθή­νας και Θεσ­σα­λο­νί­κης. Αρα, δια­χει­ρι­ζό­μα­στε μια σεζόν η οποία έχει κοπεί στη μέση. Η μισή έχει χαθεί. Εχου­με το δεύ­τε­ρο μισό της σεζόν, στο οποίο πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται το ισχυ­ρό τρί­μη­νο του του­ρι­σμού από τον Ιού­λιο έως τον Σε­πτέμ­βριο. Πρέ­πει να εί­μα­στε ρε­α­λι­στές. Γνω­ρί­ζου­με ότι ο Ιού­λιος θα είναι ένας μήνας σχε­δόν χα­μέ­νος. Οπότε έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με δύο τε­ρά­στιες προ­κλή­σεις. Η μία αφορά τη στάση μας απέ­να­ντι στην παν­δη­μία κατά τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου. Πρέ­πει να εξα­κο­λου­θή­σου­με να δεί­χνου­με την υπευ­θυ­νό­τη­τα που δεί­ξα­με την εποχή του lockdown και να δια­τη­ρή­σου­με την ει­κό­να της σο­βα­ρής χώρας που μπο­ρεί και δια­χει­ρί­ζε­ται τα προ­βλή­μα­τά της, έχο­ντας να δια­χει­ρι­στού­με πλέον και κόσμο από το εξω­τε­ρι­κό. Η δεύ­τε­ρη πρό­κλη­ση αφορά το οι­κο­νο­μι­κό σκέ­λος. Ετσι όπως έχουν δια­μορ­φω­θεί σή­με­ρα τα πράγ­μα­τα και έτσι όπως μπο­ρού­με να δούμε τώρα το άμεσο μέλ­λον, θεωρώ ότι δεν μπο­ρεί κα­νείς να προσ­δο­κά, με βάση τα αι­σιό­δο­ξα σε­νά­ρια, πε­ρισ­σό­τε­ρο από το 20% με 25% των εσό­δων που εί­χα­με πέ­ρυ­σι από τον του­ρι­σμό. Κάτι το οποίο με­τα­φρά­ζε­ται σε ένα ποσό γύρω στα 4 με 5 δισ. ευρώ.

– Είναι έτοι­μος ο κλά­δος –αε­ρο­με­τα­φο­ρές, ξε­νο­δο­χεία, ακτο­πλο­ΐα– να δια­χει­ρι­στεί κρού­σμα­τα; Θε­ω­ρεί­τε ότι υπάρ­χει επαρ­κής εκ­παί­δευ­ση και ενη­μέ­ρω­ση, ώστε να είναι δια­χει­ρί­σι­μα τα κατά τό­πους πε­ρι­στα­τι­κά;

– Οσο μπο­ρεί να είναι έτοι­μος κά­ποιος που προ­σπα­θεί να συ­νέλ­θει από το σοκ και να συ­νε­χί­σει να λει­τουρ­γεί. Στο κομ­μά­τι των πρω­το­κόλ­λων υπήρ­ξε κα­θυ­στέ­ρη­ση, σε ένα βαθμό αδι­καιο­λό­γη­τη. Βρέ­θη­καν επι­χει­ρή­σεις να λει­τουρ­γούν ου­σια­στι­κά έχο­ντας ακο­λου­θή­σει εκ­παι­δεύ­σεις και πρω­τό­κολ­λα διε­θνή, πε­ρι­μέ­νο­ντας να ανα­κοι­νω­θούν τα επί­ση­μα ελ­λη­νι­κά πρω­τό­κολ­λα.  Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, είναι τέ­τοια η συσ­σώ­ρευ­ση των προ­βλη­μά­των και των δε­δο­μέ­νων, ώστε αυτή τη στιγ­μή το με­γά­λο στοί­χη­μα θα είναι η απο­τε­λε­σμα­τι­κή ή όχι δια­χεί­ρι­ση των πρώ­των κρου­σμά­των, όταν αυτά προ­κύ­ψουν. Ευ­χό­μα­στε να είναι ελά­χι­στα. Απο­τε­λούν, όμως, τε­ρά­στια πρό­κλη­ση. Και εδώ πρέ­πει να εί­μα­στε πάρα πολύ προ­σε­κτι­κοί και ως κρά­τος και ως αρ­μό­διοι φο­ρείς, προ­κει­μέ­νου να απο­φεύ­γο­νται ατυ­χείς πα­ρεμ­βά­σεις, όπως για πα­ρά­δειγ­μα αυτό που ει­πώ­θη­κε από επί­ση­μα χείλη, ότι δη­λα­δή θα ανα­κοι­νώ­νε­ται το όνομα κα­τα­λύ­μα­τος όταν θα εμ­φα­νί­ζε­ται κρού­σμα. Το θέμα δεν είναι η δια­πό­μπευ­ση ή η στέ­ρη­ση του δι­καιώ­μα­τος στην ελ­πί­δα για την επό­με­νη μέρα. Το θέμα είναι η σωστή εφαρ­μο­γή της δια­δι­κα­σί­ας από την επι­χεί­ρη­ση και του κρού­σμα­τος από τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες, που είναι ο ΕΟΔΥ και όχι ο ξε­νο­δό­χος.

– Κυ­ρί­ως οι υψη­λού ει­σο­δη­μα­τι­κού επι­πέ­δου δυ­νη­τι­κοί ξένοι επι­σκέ­πτες, που απο­τε­λούν και δε­δη­λω­μέ­νη αγορά-στόχο μας, χα­ρα­κτη­ρί­ζουν προ­βλη­μα­τι­κή την προ­ο­πτι­κή να πε­ρά­σουν τυχόν κα­ρα­ντί­να σε κά­ποιο ξε­νο­δο­χείο πολύ υπο­δε­έ­στε­ρο από αυτό το οποίο έχουν κλεί­σει. Και έτσι δεν απο­φα­σί­ζουν να έρ­θουν. Τι θα γίνει με αυτό το ζή­τη­μα;

– Εχει ήδη πα­ρέμ­βει ο ΣΕΤΕ επί του θέ­μα­τος στην κυ­βέρ­νη­ση. Προ­φα­νώς και πρέ­πει να υπάρ­ξουν ξε­νο­δο­χεία κα­ρα­ντί­νας για να κα­λύ­ψουν το με­γά­λο πλή­θος ξε­νο­δο­χεί­ων και ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων και δια­με­ρι­σμά­των. Από την άλλη, πρέ­πει δια­ζευ­κτι­κά να υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα και στο κα­τά­λυ­μα που μπο­ρεί, που έχει τους απα­ραί­τη­τους χώ­ρους, το απα­ραί­τη­το προ­σω­πι­κό και τις συν­θή­κες, σε ξε­χω­ρι­στό χώρο, σε ξε­χω­ρι­στή πτέ­ρυ­γα, να ανα­λαμ­βά­νει, σε συ­νερ­γα­σία βέ­βαια με τον ΕΟΔΥ και τους υγειο­νο­μι­κούς, τη δια­χεί­ρι­ση κά­ποιου κρού­σμα­τος που δεν χρειά­ζε­ται να νο­ση­λευ­θεί στο νο­σο­κο­μείο.

– Από τις πε­ρί­που 10.000 ξε­νο­δο­χεία που υπάρ­χουν στην Ελ­λά­δα, πόσα εκτι­μά­τε πως θα ανοί­ξουν τε­λι­κά; Και με τι δυ­να­μι­κό­τη­τα θα λει­τουρ­γή­σουν;

– Ενας ση­μα­ντι­κός αριθ­μός είναι ξε­νο­δο­χεία συ­νε­χούς λει­τουρ­γί­ας, που αργά ή γρή­γο­ρα θα ανοί­ξουν. Δεν μπο­ρούν να πα­ρα­μέ­νουν κλει­στά. Δεν έχουν αυτή τη δυ­να­τό­τη­τα, διότι και το προ­σω­πι­κό είναι συ­νε­χούς απα­σχό­λη­σης, οπότε ου­σια­στι­κά το κό­στος για την επι­χεί­ρη­ση υπάρ­χει. Αρα, αργά ή γρή­γο­ρα, και ει­δι­κά από τα τέλη Ιου­λί­ου που στα­μα­τά­ει και το δι­καί­ω­μα των ανα­στο­λών συμ­βά­σε­ων, θα κλη­θούν να ανα­λά­βουν το κό­στος. Για τα ξε­νο­δο­χεία επο­χι­κής λει­τουρ­γί­ας δεν γνω­ρί­ζου­με αυτή τη στιγ­μή πόσα θα ανοί­ξουν.

– Ξέ­ρουν οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τα «ερ­γα­λεία επι­βί­ω­σης» που πα­ρέ­χει το κρά­τος;

– Πολ­λοί όχι. Εί­μα­στε σε στενή συ­νερ­γα­σία και με την κυ­βέρ­νη­ση και με το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας για να ενη­με­ρω­θούν όσο γί­νε­ται γρη­γο­ρό­τε­ρα όλοι οι ξε­νο­δό­χοι για τα ερ­γα­λεία που τους δίνει η νο­μο­θε­σία, ώστε να πά­ρουν τις απο­φά­σεις τους. Διότι με τις ανα­με­νό­με­νες με εγκύ­κλιο επε­ξη­γή­σεις, ο συν­δυα­σμός του τρό­που στα­δια­κής επα­να­πρό­σλη­ψης ερ­γα­ζο­μέ­νων και το πρό­γραμ­μα «Συν-Ερ­γα­σία» θα απο­τε­λέ­σει βο­ή­θη­μα για έναν επι­χει­ρη­μα­τία, με δε­δο­μέ­να φέτος χα­μη­λά έσοδα, να ανοί­ξει την επι­χεί­ρη­σή του, να μην μεί­νει εκτός αγο­ράς και βε­βαί­ως να στη­ρί­ξει τους ερ­γα­ζο­μέ­νους του, κάτι που πρέ­πει να έχου­με στο μυαλό μας και ως επι­χει­ρη­μα­τί­ες και ως κοι­νω­νι­κός εταί­ρος.

Κρί­σι­μο διά­στη­μα για ανα­συ­γκρό­τη­ση

– Ποιο είναι το μά­θη­μα της κρί­σης αυτής για τον κλάδο;

– Μά­θα­με ότι σε δύ­σκο­λες πε­ριό­δους μπο­ρού­με να λει­τουρ­γή­σου­με συλ­λο­γι­κά και υπεύ­θυ­να. Eνα άλλο κέρ­δος είναι η επί­σπευ­ση κά­ποιων δια­δι­κα­σιών που έχουν να κά­νουν με τον ψη­φια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας, που επη­ρε­ά­ζει άμεσα και τον του­ρι­σμό. Στον ΣΕΤΕ, τα τε­λευ­ταία χρό­νια μι­λά­με πάρα πολύ για τη ση­μα­σία της δια­χεί­ρι­σης προ­ο­ρι­σμών, του να εξε­λί­ξου­με το του­ρι­στι­κό μας μο­ντέ­λο, να εμπλου­τί­σου­με το προ­ϊ­όν μας, να στρα­φού­με πλέον σε νέα στρα­τη­γι­κή, με βάση τη βιω­σι­μό­τη­τα, την ψη­φιο­ποί­η­ση. Επι­πλέ­ον, με τη βίαιη τροπή των πραγ­μά­των, θα μπο­ρού­σε να πει κά­ποιος ότι λύ­θη­κε από τον κο­ρω­νο­ϊό και το πρό­βλη­μα του υπερ­του­ρι­σμού. Επει­δή όμως ο του­ρι­σμός θα ανα­κάμ­ψει και μελ­λο­ντι­κά θα ξα­να­δού­με τα νού­με­ρα του πρό­σφα­του πα­ρελ­θό­ντος, θα πρέ­πει να εκ­με­ταλ­λευ­θού­με αυτό το κρί­σι­μο διά­στη­μα της ανα­συ­γκρό­τη­σης, προ­κει­μέ­νου γρή­γο­ρα να προ­χω­ρή­σου­με τις στρα­τη­γι­κές μας για την επό­με­νη μέρα. Υπο­δο­μές προ­ο­ρι­σμών, εμπλου­τι­σμός του προ­ϊ­ό­ντος, αλ­λα­γή της στρα­τη­γι­κής του branding της χώρας, ούτως ώστε να εί­μα­στε πολύ πιο έτοι­μοι και πολύ πιο αντα­γω­νι­στι­κοί, όταν δια­χει­ρι­στού­με ξανά τις ροές και τον κόσμο που εί­χα­με έως τις αρχές του 2020.

Εχου­με ισχυ­ρές συμ­μα­χί­ες στα διε­θνή κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων

Οπως λέει ο κ. Ρέ­τσος, ο του­ρι­σμός δεν είναι μόνο τα ξε­νο­δο­χεία και τα τα­ξι­διω­τι­κά γρα­φεία. Είναι η ακτο­πλο­ΐα, οι αε­ρο­με­τα­φο­ρές, οι ενοι­κιά­σεις αυ­το­κι­νή­των, οι ενοι­κιά­σεις του­ρι­στι­κών κα­τοι­κιών πο­λυ­τε­λεί­ας, είναι οι υπαί­θριες δρα­στη­ριό­τη­τες, οι εμπει­ρί­ες.

– Την προ­σε­χή εβδο­μά­δα έχετε τη γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση και τις αρ­χαι­ρε­σί­ες του ΣΕΤΕ. Πώς κρί­νε­τε την τριε­τή σας θη­τεία; Για ποια πράγ­μα­τα είστε πε­ρή­φα­νος;

– Πι­στεύω πως ό,τι είπα το 2017 στην έναρ­ξη της θη­τεί­ας μου το κά­να­με πράξη. Ο ΣΕΤΕ ανοί­χτη­κε στην Ευ­ρώ­πη. Εχει δη­μιουρ­γή­σει πλέον στα­θε­ρούς δε­σμούς στα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων, όχι μόνο σε επί­πε­δο Βρυ­ξελ­λών και σε επί­πε­δο επι­τρό­πων, κα­τα­θέ­το­ντας τις από­ψεις του. Εχου­με πλέον μια ισχυ­ρή συμ­μα­χία με τους Γερ­μα­νούς, τους Ιτα­λούς και τους Νορ­βη­γούς ομό­λο­γους του ΣΕΤΕ, και μά­λι­στα, στη διάρ­κεια της κρί­σης, έχου­με πα­ρέμ­βει μαζί στα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων, με τρόπο πολύ απο­φα­σι­στι­κό. Αυτό λοι­πόν είναι το πρώτο στο οποίο θα συ­νε­χί­σου­με να επεν­δύ­ου­με. Το δεύ­τε­ρο ήταν το με­γα­λύ­τε­ρο άνοιγ­μα στη βάση. Θεωρώ ότι ο ΣΕΤΕ ήρθε πιο κοντά στη βάση του, πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ. Εγινε πλή­θος τα­ξι­διών, επα­φών, συ­ζη­τή­σε­ων και δη­μιουρ­γή­θη­καν ομά­δες ερ­γα­σί­ας σε πολ­λούς προ­ο­ρι­σμούς στη χώρα.

Αυτό μας βο­ή­θη­σε, πέρα από το να εμπε­δώ­σου­με το γε­γο­νός ότι ως κοι­νω­νι­κός εταί­ρος εκ­φρά­ζου­με όλο τον του­ρι­σμό, να ανα­δεί­ξου­με και τα προ­βλή­μα­τα των προ­ο­ρι­σμών και να οδη­γη­θού­με και στη δια­μόρ­φω­ση της στρα­τη­γι­κής μας.

Ο τρί­τος άξο­νας που εί­χα­με θέσει ήταν η συ­νερ­γα­σία με τις εκά­στο­τε κυ­βερ­νή­σεις. Επι­διώ­κα­με δια­χρο­νι­κά τη συ­νερ­γα­σία, την επι­διώ­ξα­με πάρα πολύ και την τε­λευ­ταία τριε­τία με την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, αλλά και με τη ση­με­ρι­νή. Και αυτό είναι μια απά­ντη­ση σε όποιους επι­κρι­τές θε­ω­ρούν ότι αυτή τη στιγ­μή ο ΣΕΤΕ είναι «ήπιος» με την κυ­βέρ­νη­ση.

Η απά­ντη­σή μου είναι ξε­κά­θα­ρη. Ο ΣΕΤΕ οφεί­λει να είναι αξιό­πι­στος συ­νο­μι­λη­τής οποιασ­δή­πο­τε κυ­βέρ­νη­σης αντα­πο­κρί­νε­ται στα αι­τή­μα­τά του. Από τη στιγ­μή λοι­πόν που βρή­κα­με την κυ­βέρ­νη­ση έτοι­μη και δε­κτι­κή, μέσα σε αυτή την τρο­με­ρή κρίση, να ακού­σει τις από­ψεις και τα επι­χει­ρή­μα­τά μας και να τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει πολ­λές φορές αυ­τού­σια προ­χω­ρώ­ντας σε λύ­σεις, θα εξα­κο­λου­θή­σου­με την ίδια τα­κτι­κή ευ­θύ­νης.

– Θέ­τε­τε υπο­ψη­φιό­τη­τα για μια δεύ­τε­ρη τριε­τία στην ηγε­σία του ΣΕΤΕ. Ποιες είναι, κω­δι­κο­ποι­η­μέ­να, οι βα­σι­κές σας προ­τε­ραιό­τη­τες;

– Στό­χος μου, και θεωρώ στό­χος με τον οποίο θα συ­ντα­χθεί το νέο Δ.Σ., είναι ο ολι­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός του ΣΕΤΕ σε σύγ­χρο­νο πλέον κοι­νω­νι­κό εταί­ρο. Το 2017 πα­ρέ­λα­βα από τον Αν­δρέα Αν­δρε­ά­δη έναν πολύ ισχυ­ρό ΣΕΤΕ, πολύ δια­φο­ρε­τι­κό από το πα­ρελ­θόν.

Κοι­νω­νι­κός εταί­ρος έγινε επί της προ­ε­δρί­ας του, με δύο πάρα πολύ ισχυ­ρούς βρα­χί­ο­νες, το INΣΕΤΕ, για τις με­λέ­τες, την εκ­παί­δευ­ση και την κα­τάρ­τι­ση, και τη Marketing Greece, για το branding και την προ­ώ­θη­ση του του­ρι­σμού. Αυτόν λοι­πόν τον πα­νί­σχυ­ρο ΣΕΤΕ φι­λο­δο­ξώ στην επό­με­νη τριε­τία να τον εξε­λί­ξου­με σε σύγ­χρο­νο κοι­νω­νι­κό εταί­ρο.

Και όταν λέω σύγ­χρο­νο, εννοώ σε όλη του την έκτα­ση. Από την κα­τα­στα­τι­κή του ορ­γά­νω­ση μέχρι τον τρόπο που λει­τουρ­γεί, τα στε­λέ­χη του, τη στρα­τη­γι­κή του, ο ΣΕΤΕ πλέον πρέ­πει να αντα­πο­κρί­νε­ται 100% στις ση­με­ρι­νές συν­θή­κες.

Πρέ­πει να είναι ο ηγέ­της του του­ρι­σμού. Και ο του­ρι­σμός, αντι­λαμ­βά­νε­στε, δεν είναι μόνο τα ξε­νο­δο­χεία και τα τα­ξι­διω­τι­κά γρα­φεία. Είναι η ακτο­πλο­ΐα, είναι οι αε­ρο­με­τα­φο­ρές, οι ενοι­κιά­σεις αυ­το­κι­νή­των, οι ενοι­κιά­σεις του­ρι­στι­κών κα­τοι­κιών πο­λυ­τε­λεί­ας, είναι οι υπαί­θριες δρα­στη­ριό­τη­τες, οι εμπει­ρί­ες. Ακόμα μέχρι σή­με­ρα, πολ­λές φορές σε συ­ζη­τή­σεις που κάνω, με συ­στή­νουν «ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ, ο πρό­ε­δρος των ξε­νο­δό­χων».

Ο ΣΕΤΕ πρέ­πει, αν θέ­λε­τε είναι και μια προ­σω­πι­κή φι­λο­δο­ξία αυτή, πα­ρό­τι ξε­νο­δό­χος, στην κοινή γνώμη να είναι ο σύγ­χρο­νος εκ­πρό­σω­πος του του­ρι­σμού στο σύ­νο­λό του, τυ­πι­κά και ου­σια­στι­κά.

Και να κα­τα­νο­εί ο κό­σμος ότι του­ρι­σμός είναι το σύ­νο­λο της δρα­στη­ριό­τη­τας, είναι οι με­γά­λες, οι με­σαί­ες και οι μι­κρές επι­χει­ρή­σεις. Και μπορώ να πω ότι σή­με­ρα, ει­δι­κά μέσα από αυτή την κρίση, ποτέ ο ΣΕΤΕ δεν ήταν πιο κοντά με τη βάση του, τις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, των ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων, των του­ρι­στι­κών γρα­φεί­ων.

Και αυτό είναι ένα επί­τευγ­μα το οποίο χτί­στη­κε εδώ και καιρό, αλλά ου­σια­στι­κά σφυ­ρη­λα­τή­θη­κε μέσα σε αυτό το τρί­μη­νο της κρί­σης.

Πηγή: kathimerini.gr

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛ­ΛΟΣ