Δύο Ροδίτες ενήγαγαν το Νοσοκομείο Ρόδου για βλάβες που υπέστη το παιδί τους κατά την διάρκεια του τοκετού

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου θα συζη­τη­θεί την 27η Ιουνίου 2019, αφού προη­γή­θηκε η έκδοση προ­δι­κα­στι­κής απο­φά­σεως το έτος 2016, η αγωγή δύο κατοί­κων της Ρόδου, που διεκ­δι­κούν απο­ζη­μί­ωση ύψους 590.000 ευρώ από το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου για βλάβες που υπέστη το παιδί τους κατά την διάρ­κεια του τοκετού.

Το ζευγάρι απέ­κτησε τον Φεβρουά­ριο του 2003 το πρώτο του παιδί το οποίο γεν­νή­θηκε με φυσιο­λο­γικό τοκετό, μετά από κύηση 36 εβδο­μά­δων.

Ωστόσο, σημειώ­θηκε αλλοί­ωση παλμών 3 ώρες πριν την εξώθηση, που δια­πι­στώ­θηκε με καρ­διο­το­κο­γρά­φημα, κι ενώ το σύμ­πτωμα αυτό ήταν προει­δο­ποι­η­τικό για το ό,τι έπρεπε να διε­ξα­χθεί και­σα­ρική λόγω επι­κεί­με­νου κιν­δύ­νου του βρέφους και όχι φυσιο­λο­γι­κός τοκετός, εντού­τοις αγνο­ώ­ντας την προει­δο­ποί­ηση αυτή, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε φυσιο­λο­γι­κός τοκετός ο οποίος ήταν εργώδης, με απο­τέ­λε­σμα το νεογνό να μην κλάψει αμέσως και να μην ανα­πνεύ­σει αμέσως.

Αρκετές ώρες μετά τη γέννηση το νεογνό παρου­σί­ασε επει­σό­διο σπασμών και του χορη­γή­θηκε, φαρ­μα­κευ­τική αγωγή. Στην συνέ­χεια, το ζευγάρι ενη­με­ρώ­θηκε ότι θα έπρεπε να μεταβεί αμέσως στην Αθήνα, γιατί το παιδί παρου­σί­αζε σπα­σμούς. Μόλις έφτασαν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Παίδων “Η Αγία Σοφία” στην Αθήνα, όπου εισήχθη το νεο­γέν­νητο, υπέστη καρ­διακή ανακοπή. Εκεί δια­γνώ­στηκε ότι έπασχε από περι­γεν­νη­τική υποξία – πνευ­μο­θώ­ρακα.

Το βρέφος εξήλθε από το νοσο­κο­μείο τον Μάρτιο του ίδιου έτους με τη διά­γνωση της περι­γεν­νη­τι­κής υποξίας – πνευ­μο­θώ­ρα­κας και μετά την έξοδό του παρα­κο­λου­θείτο σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα από ομάδα ειδικών, απο­τε­λού­μενη από νεο­γνο­λόγο, παι­δο­νευ­ρο­λόγο, φυσιο­θε­ρα­πευτή και οφθαλ­μί­α­τρο και κατά την εν λόγω παρα­κο­λού­θηση δια­πι­στώ­θη­καν έντονα κινη­τικά προ­βλή­ματα και συγκε­κρι­μένα υπερ­το­νία κάτω άκρων αρι­στε­ρής και δεξιάς πλευράς με πιο έντονα τα προ­βλή­ματα της αρι­στε­ρής πλευράς και γενικά όλη η αρι­στερή πλευρά παρου­σί­αζε έντονα κινη­τικά προ­βλή­ματα.

Για τα κινη­τικά αυτά προ­βλή­ματα υπο­βλή­θηκε σε συστη­μα­τικό πρό­γραμμα φυσιο­θε­ρα­πείας. Συνέ­χιζε ωστόσο να παρου­σιά­ζει σπα­σμούς και να έχει καθυ­στέ­ρηση ανά­πτυ­ξης και σπα­στική διπλη­γία. Ηδη παρου­σί­ασε και επι­λη­πτικά επει­σό­δια. Κρίθηκε από την πρω­το­βάθ­μια υγειο­νο­μική επι­τροπή ότι έχει φυσική ανα­πη­ρία που ανέρ­χε­ται σε ποσοστό 80%.

Η υπόθεση απα­σχό­λησε το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου σε συνε­δρί­αση του την 16 Νοεμ­βρίου 2015.

Το ενα­γό­μενο νοσο­κο­μείο απο­κρού­ο­ντας τη βασι­μό­τητα της αγωγής, αρνεί­ται την τέλεση οποιασ­δή­ποτε παρα­νο­μίας των οργάνων του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η ακο­λου­θη­θείσα δια­δι­κα­σία και κατά τα δύο στάδια του τοκετού ήταν η ιατρι­κώς ενδε­δειγ­μένη και ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή εκτός της επι­λε­γεί­σας για την ολο­κλή­ρωσή του.

Ειδι­κό­τερα, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι στο στάδιο που εκδη­λώ­θη­καν οι αλλοιώ­σεις του καρ­δια­κού ρυθμού του εμβρύου, ήτοι στο στάδιο της εξώ­θη­σης, η μόνη ιατρι­κώς ενδει­κνυό­μενη ενέρ­γεια ήταν να επι­χει­ρη­θεί από το ιατρικό προ­σω­πικό επείγων τοκετός, ο οποίος και επι­χει­ρή­θηκε, καθόσον η επιλογή της και­σα­ρι­κής τομής θα προ­κα­λούσε ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη στην υγεία της επι­τό­κου.

Ισχυ­ρί­στηκε επι­πλέον ότι οι ενά­γο­ντες δεν έχουν έννομο συμ­φέ­ρον προς ανα­ζή­τηση το επι­κα­λού­με­νων με την αγωγή τους δαπανών, στις οποίες έχουν υπο­βλη­θεί και θα εξα­κο­λου­θή­σουν να υπο­βάλ­λο­νται, καθόσον είναι ασφα­λι­σμέ­νοι σε ασφα­λι­στικό φορέα που έχει καλύψει και καλύ­πτει το σύνολο αυτών.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Άκης Δημη­τριά­δης.