Ελλάδα: μία κρίση που (δεν) τελείωσε

Το πα­ρά­δειγ­μα της Ελ­λά­δας” επι­γρά­φε­ται σχό­λιο της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), που επι­χει­ρεί να αντλή­σει δι­δάγ­μα­τα από την ελ­λη­νι­κή κρίση. Όπως ανα­φέ­ρει ο αρ­θρο­γρά­φος, το πα­ρά­δειγ­μα της Ελ­λά­δας δεί­χνει “ότι οι ευ­ρω­παϊ­κοί συμ­βι­βα­σμοί δεν πα­ρά­γουν αυ­το­μά­τως ιδα­νι­κές λύ­σεις. Οι Έλ­λη­νες υπέ­στη­σαν τε­ρά­στια απώ­λεια ει­σο­δή­μα­τος, αλλά εξα­κο­λου­θούν να έχουν πολύ υψηλό χρέος. Οι άλλες χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης κιν­δυ­νεύ­ουν να χά­σουν δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Στην Ελ­λά­δα άρ­χι­σε να δρο­μο­λο­γεί­ται μία εξέ­λι­ξη, η οποία επε­κτεί­νε­ται σε ολό­κλη­ρη την ευ­ρω­παϊ­κή ήπει­ρο: η διά­βρω­ση του υπάρ­χο­ντος πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος από κοι­νω­νι­κές και οι­κο­νο­μι­κές κρί­σεις. Όλα τα πα­κέ­τα βο­ή­θειας των Βρυ­ξελ­λών δεν κα­τά­φε­ραν να απο­τρέ­ψουν την ανά­λη­ψη της εξου­σί­ας από λαϊ­κι­στι­κά κόμ­μα­τα στην Αθήνα. Κάτι το οποίο είναι κα­τα­νοη­τό με δε­δο­μέ­νη την απο­τυ­χία των πα­ρα­δο­σια­κών πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων και άλ­λω­στε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­δεί­χθη­κε απρό­σμε­να πραγ­μα­τι­στι­κός στην κυ­βέρ­νη­ση. Αλλά σε τε­λι­κή ανά­λυ­ση η Ευ­ρώ­πη πλή­ρω­σε τη στα­θε­ρο­ποί­η­ση του ευρώ με ένα το­ξι­κό πο­λι­τι­κό κλίμα στο εσω­τε­ρι­κό, αλλά και με­τα­ξύ των κρα­τών-μελών”.

Σε αντα­πό­κρι­ση από το Λου­ξεμ­βούρ­γο και με τίτλο “Μία ιστο­ρι­κή στιγ­μή” η εφη­με­ρί­δα Süddeutsche Zeitung ανα­φέ­ρε­ται σε εν­δια­φέ­ρου­σες λε­πτο­μέ­ρειες της δια­πραγ­μά­τευ­σης. Όπως επι­ση­μαί­νει, ιδιαί­τε­ρα η Γερ­μα­νία ασκού­σε πιέ­σεις “να είναι όσο το δυ­να­τόν λι­γό­τε­ρες οι διευ­κο­λύν­σεις για το χρέος. Αρ­χι­κά ο γερ­μα­νός υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών ήθελε να πα­ρα­τεί­νει μόνον κατά τρία χρό­νια την πε­ρί­ο­δο απο­πλη­ρω­μής των δα­νεί­ων, αλλά τε­λι­κά αντε­λή­φθη και ο ίδιος ότι αυτό δεν θα ήταν ούτε βιώ­σι­μο ούτε αξιό­πι­στο. Κι έτσι προ­έ­κυ­ψαν τα δέκα χρό­νια μαζί με την επι­σή­μαν­ση ότι το 2023 θα εξε­τα­στεί εκ νέου “εάν χρειά­ζο­νται πε­ραι­τέ­ρω διευ­κο­λύν­σεις για το χρέος”. Φυ­σι­κά κα­νείς δεν μπο­ρεί να προ­βλέ­ψει κάτι τέ­τοιο, ούτε και αν η Ελ­λά­δα θα αντα­πο­κρι­θεί στους στό­χους που κα­λεί­ται να εκ­πλη­ρώ­σει. Είναι ένα δύ­σβα­το μο­νο­πά­τι, το οποίο οι άλλοι θα επο­πτεύ­ουν και θα αξιο­λο­γούν ανά τρί­μη­νο”.

Ακόμη πιο απαι­σιό­δο­ξη στις προ­βλέ­ψεις της η εφη­με­ρί­δα Stuttgarter Zeitung: “Αν η Ελ­λά­δα έχει όντως αλ­λά­ξει, πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο. Αν μη τι άλλο οι οι­κο­νο­μι­κοί δεί­κτες εμπνέ­ουν αι­σιο­δο­ξία. Αλλά το με­γά­λο ερώ­τη­μα είναι κατά πόσον η ανά­καμ­ψη είναι δια­τη­ρή­σι­μη. Χωρίς κού­ρε­μα χρέ­ους η Ελ­λά­δα μάλ­λον δεν πρό­κει­ται να στα­θεί και πάλι στα πόδια της. Είναι θέμα χρό­νου να το συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν αυτό επι­τέ­λους τα κράτη-μέλη της ευ­ρω­ζώ­νης”.

Σκω­πτι­κή διά­θε­ση απο­πνέ­ει το σχό­λιο στην ηλε­κτρο­νι­κή έκ­δο­ση του πε­ριο­δι­κού Der Spiegel.”Τε­λεί­ω­σε η κρίση; Για πες το αυτό στους Έλ­λη­νες…” είναι ο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κός τί­τλος. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στο σχό­λιο “οι Έλ­λη­νες έχουν κάθε λόγο να είναι δύ­σπι­στοι. Όχι μόνο γιατί έχουν ήδη ακού­σει άπει­ρες φορές να προ­α­ναγ­γέ­λε­ται το τέλος της κρί­σης. Αλλά κυ­ρί­ως γιατί τα θολά οφέλη της συμ­φω­νί­ας στο Γιού­ρο­γκρουπ έρ­χο­νται σε αντί­θε­ση με τη βε­βαιό­τη­τα ότι θα υπο­στούν και πάλι οδυ­νη­ρές πε­ρι­κο­πές στο τέλος του χρό­νου. ‘Ποιά συ­νά­ντη­ση του Γιού­ρο­γκρουπ;’ με ρώ­τη­σε ένας αξιω­μα­τι­κός εν απο­στρα­τεία, ηλι­κί­ας 76 ετών. ‘Η μο­να­δι­κή μου έγνοια είναι σή­με­ρα, όπως ήταν και χθες, να μα­ζέ­ψω τα χρή­μα­τα που χρειά­ζο­μαι για την κη­δεία μου’. Οι συ­ντά­ξεις στην Ελ­λά­δα έχουν ήδη πε­ρι­κο­πεί κατά 60% και θα πε­ρι­κο­πούν εκ νέου το 2019” ση­μειώ­νει ο αρ­θρο­γρά­φος.

Μία δια­φο­ρε­τι­κή διά­στα­ση στον απο­λο­γι­σμό της κρί­σης από την εφη­με­ρί­δα Die Welt: “Με την παρ΄ ολί­γον χρε­ο­κο­πία της η Ελ­λά­δα έφερε στο φως τις με­γά­λες κα­τα­σκευα­στι­κές ατέ­λειες της ευ­ρω­ζώ­νης. Με τη συ­νε­χή αντί­στα­ση που προ­έ­βα­λε και την κρίση διαρ­κεί­ας που επα­κο­λού­θη­σε δί­χα­σε και πο­λι­τι­κά την ευ­ρω­ζώ­νη. Όπως και την ομο­σπον­δια­κή κυ­βέρ­νη­ση, η οποία προ­βαλ­λό­ταν ως φα­να­τι­κός υπο­στη­ρι­κτής της λι­τό­τη­τας, αλλά ο κύ­ριος λόγος για τον οποί­ον βα­σά­νι­ζε τους Έλ­λη­νες ήταν ότι ήθελε να υπο­δεί­ξει στους Ιτα­λούς τί θα τους πε­ρί­με­νε στη δική τους πε­ρί­πτω­ση. Μετά από όλα αυτά τα επί­πο­να χρό­νια το πιο απο­φα­σι­στι­κό ερώ­τη­μα για την Ελ­λά­δα είναι: Αυτό ήταν, τε­λεί­ω­σε; Μπο­ρεί η χώρα να στα­θεί και πάλι στα πόδια της ή μήπως σε τρία, τέσ­σε­ρα, δέκα χρό­νια θα πα­ρα­κα­λά­ει και πάλι στις Βρυ­ξέλ­λες για βο­ή­θεια; Η απά­ντη­ση είναι ψυ­χο­φθό­ρα: Δεν ξέ­ρου­με…”

ΠΗΓΗ DW