Μητσοτάκης: Αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας και κίνητρα σε ιδιοκτήτες για στήριξη νέων νοικοκυριών

«Η Ελλάδα αλλάζει προς το καλύ­τερο. Υπάρχει πάλι ένας αέρας αισιο­δο­ξίας και αυτο­πε­ποί­θη­σης ο οποίος πνέει στη χώρα μας και οι πρώτοι που θα πρέπει να καβα­λή­σουν αυτό το κύμα είστε εσείς, η γενιά η δική σας», τόνισε ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης που συνα­ντή­θηκε την Πέμπτη 19 Μαΐου, στο Μέγαρο Μαξίμου, με μια ομάδα από φοι­τη­τές και νεαρούς εργα­ζό­με­νους σε εται­ρείες τεχνο­λο­γίας, οι οποίοι συμ­με­τέ­χουν στο 12ο Πανό­ραμα Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και Στα­διο­δρο­μίας, που πραγ­μα­το­ποιεί­ται αύριο Τρίτη.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός άκουσε τους προ­βλη­μα­τι­σμούς και τις ανη­συ­χίες των νέων για το μέλλον, λέγο­ντας ότι «η πιο ουσια­στική πολι­τική την οποία μπο­ρούμε να κάνουμε για τη νέα γενιά είναι να δημιουρ­γή­σουμε περισ­σό­τε­ρες καλο­πλη­ρω­μέ­νες θέσεις εργα­σίας». Παράλ­ληλα, ανα­φέρ­θηκε στη σημασία της δημό­σιας εκπαί­δευ­σης, ως «τον μεγάλο, τον πιο σημα­ντικό κοι­νω­νικό ανελ­κυ­στήρα, ο οποίος θα μπο­ρέ­σει να δώσει δυνα­τό­τητα σε ένα παιδί εφόσον δου­λέ­ψει σκληρά να μπει σε ένα καλό δημόσιο πανε­πι­στή­μιο, να του ανοίξει το δρόμο ώστε να μπορεί να βρει μια καλή δουλειά και μετά να βρει στη συνέ­χεια το δρόμο του».

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης πρό­σθεσε ότι δέσμευση της κυβέρ­νη­σης είναι να προ­ω­θή­σει πολι­τι­κές για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος της στέγης, που δυσκο­λεύει κυρίως τη ζωή των νεαρών ζευ­γα­ριών. «Η στέγη είναι ένα πολύ σημα­ντικό ζήτημα το οποίο μας απα­σχο­λεί, γιατί βλέ­πουμε ότι υπάρχει μεγάλη πίεση πια στα ενοίκια κι αν κάποιος δεν έχει το δικό του σπίτι ζορί­ζε­ται πολύ, γιατί το ενοίκιο και το κόστος της στέγης είναι ένα μεγάλο ποσοστό του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος. Κι αυτό είναι κάτι που μας απα­σχο­λεί και θα είμαστε πολύ τολ­μη­ροί στις πολι­τι­κές μας που αφορούν στη στέγη», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Οι σχε­δια­ζό­με­νες πολι­τι­κές

Όσον αφορά στις σχε­δια­ζό­με­νες πολι­τι­κές, ανέφερε συγκε­κρι­μένα: «Εμείς κοιτάμε μία σειρά από επι­λο­γές σύμπρα­ξης με τον ιδιω­τικό τομέα και παράλ­ληλα αξιο­ποί­η­σης της ανεκ­με­τάλ­λευ­της περιου­σίας που έχει το δημόσιο. Μπορείς να πάρεις, παρα­δείγ­μα­τος χάριν, ένα οικό­πεδο και στη λογική της παρα­δο­σια­κής αντι­πα­ρο­χής να προ­σφέ­ρεις σε κάποιον, ο οποίος θα έλθει να το ανα­πτύ­ξει, τη δυνα­τό­τητα να κρα­τή­σει ο ίδιος ένα κομμάτι της ακί­νη­της περιου­σίας που δημιουρ­γεί και ένα άλλο κομμάτι να το νοι­κιά­ζει, να το μισθώ­νει με ελεγ­χό­μενα ενοίκια τα οποία να μπορούν να καλύ­ψουν τις ανάγκες ανθρώ­πων οι οποίοι δεν μπορούν να πλη­ρώ­σουν τα ενοίκια της αγοράς».

«Δεύτερη ιδέα, έχουμε ένα πολύ μεγάλο απόθεμα δια­με­ρι­σμά­των τα οποία είναι κλειστά αυτή τη στιγμή και παντε­λώς ανα­ξιο­ποί­ητα. Ας δώσουμε κίνητρα, λοιπόν, στους ιδιο­κτή­τες ή στους μελ­λο­ντι­κούς ιδιο­κτή­τες, ή στους μελ­λο­ντι­κούς ενοι­κια­στές, να τα φτιά­ξουν, να τα εκσυγ­χρο­νί­σουν και να μειώ­σουν και το ενερ­γειακό τους απο­τύ­πωμα, έτσι ώστε όλα αυτά τα κλειστά δια­με­ρί­σματα, τα οποία ουσια­στικά είναι κεφά­λαιο που δεν απο­δί­δει τίποτα και σε κανέναν ούτε στον ιδιο­κτήτη, ούτε στον πιθανό ενοι­κια­στή, να δούμε με ποιο τρόπο μπο­ρούμε αυτό το απόθεμα το σημα­ντικό, να το εντά­ξουμε πάλι στην αγορά ακι­νή­των. Να δούμε τα ζητή­ματα που αφορούν τη φοι­τη­τική στέγη» συνέ­χισε ο πρω­θυ­πουρ­γός και τόνισε:

«Φαί­νε­ται αδια­νό­ητο αυτή τη στιγμή ότι υπάρ­χουν πανε­πι­στή­μια τα οποία μπορεί να έχουν δυνα­τό­τητα κι έχουν χώρο, να μην έχουν βρει τρόπο, μέσω συμπρά­ξεων δημο­σίου και ιδιω­τι­κού τομέα, να κατα­σκευά­σουν φτηνή και αντα­γω­νι­στική φοι­τη­τική στέγη. Δεν λέω κατ’ ανάγκη να είναι δωρεάν, αλλά ξέρετε όσοι έχετε σπου­δά­σει εκτός Αθηνών, τι ενοίκια μπορούν να ζητάνε. Φαντά­ζο­μαι ότι θα υπήρχε πολύ μεγάλη ζήτηση με ένα πολύ πιο χαμηλό ενοίκιο να μπορεί κανείς να έχει μία αξιο­πρεπή φοι­τη­τική στέγη εντός του χώρου του πανε­πι­στη­μίου Αυτές είναι μόνο κάποιες ιδέες τις οποίες ανα­πτύσ­σουμε αυτή την εποχή για να αντι­με­τω­πί­σουμε αυτό το πολύ ακαν­θώ­δες πρό­βλημα της στέγης και της αύξησης του κόστους δια­βί­ω­σης συνο­λικά».

Κατοι­κίες με συμ­βο­λικό ενοίκιο και άτοκα δάνεια σε νέους

«Είναι χαμηλοί οι μισθοί στην Ελλάδα»

Ανα­φε­ρό­με­νος στις αμοιβές ο Πρω­θυ­πουρ­γός σημεί­ωσε ότι είναι χαμηλοί οι μισθοί στην Ελλάδα και αυτό μπορεί να διορ­θω­θεί και με κρα­τι­κές παρεμ­βά­σεις, όπως ήταν η αύξηση του κατώ­τα­του μισθού, αλλά και με προ­σαρ­μογή του ιδιω­τι­κού τομέα στη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα που πρέπει να αυξήσει τις αμοιβές για να βρει τους εργα­ζό­με­νους με τις δεξιό­τη­τες που χρειά­ζε­ται.

«Είναι χαμηλοί οι μισθοί στην Ελλάδα. Πρέπει να το ανα­γνω­ρί­σουμε αυτό και από κει και πέρα να δούμε τι μπο­ρούμε να κάνουμε για το ζήτημα των χαμηλών απο­λα­βών. Είναι χαμηλοί οι μισθοί διότι κου­βα­λάμε μία δεκα­ε­τία κρίσης και τώρα η οικο­νο­μία μπορεί να ανα­πτύσ­σε­ται, αλλά ξεκι­νάμε από έναν χαμηλό πήχη. Πως διορ­θώ­νε­ται; Το πρώτο, με κρα­τι­κές παρεμ­βά­σεις όσον αφορά στον κατώ­τατο μισθό, γιατί εκεί μπο­ρούμε να παρέμ­βουμε. Είχαμε το θάρρος να προ­χω­ρή­σουμε σε μια σημα­ντική αύξηση του κατώ­τα­του μισθού με 50 ευρώ το μήνα, με την πρό­σθετη αύξηση την οποία δίνουμε από 1η Μαΐου, που είναι σημα­ντικό για τα παιδιά εκείνα, για τους νέους μας οι οποίοι είναι στον κατώ­τατο μισθό. Από κει και πέρα, όπως είπαμε, βελ­τί­ωση συνο­λικά του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος. Ο ονο­μα­στι­κός μισθός έχει σημασία αλλά τελικά αυτό που σας ενδια­φέ­ρει είναι τι μένει στην τσέπη. Αυτό σημαί­νει φορο­λο­γία, σημαί­νει εργο­δο­τι­κές εισφο­ρές, να μένουν τελικά περισ­σό­τερα χρήματα στην τσέπη του εργα­ζό­με­νου. Και από εκεί και πέρα, ο ιδιω­τι­κός τομέας θα πρέπει και αυτός με τη σειρά του, οι εργο­δό­τες δηλαδή θα πρέπει να προ­σαρ­μο­στούν. Ακούω συχνά γκρίνια από εργο­δό­τες, την ακούτε και εσείς φαντά­ζο­μαι, κύριε Καθη­γητά: «δεν βρί­σκουμε τους εργα­ζό­με­νους που θέλουμε». Ναι, αυτό έχει μία βάση διότι υπάρχει μία ανα­ντι­στοι­χία δεξιο­τή­των από την μία και ζήτησης από πλευράς των εργο­δο­τών από την άλλη. Η απά­ντησή μου είναι «πλη­ρώ­στε και περισ­σό­τερα» σημεί­ωσε ο κ. Μητσο­τά­κης.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θηκε στο νέο επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον και στις startup. «Αυτό που γίνεται στο οικο­σύ­στημα των νεοφυών επι­χει­ρή­σεων είναι πολύ εντυ­πω­σιακό. Ξεκι­νάει, καταρ­χάς, από μία αλλαγή παρα­δείγ­μα­τος, από την ιδέα και μόνο ότι ο νέος μπορεί να σκεφτεί είτε να φτιάξει δική του επι­χεί­ρηση είτε να συμ­με­τέ­χει σε ένα νεοφυές επι­χει­ρη­μα­τικό σχήμα και ότι αυτή είναι μία εναλ­λα­κτική ελκυ­στική επιλογή καριέ­ρας σε αντί­θεση με αυτό το οποίο θα σκέ­φτο­νταν, ενδε­χο­μέ­νως, τα παιδιά της δικής μου γενιάς όπου a priori έλεγες ότι θα πάω να γίνω υπάλ­λη­λος κάπου ή θα γίνω ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας» τόνισε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, ενώ επε­σή­μανε τον σημα­ντικό ρόλο που έχει ήδη παίξει η τεχνο­λο­γία στον εκσυγ­χρο­νι­σμό του κράτους: «Το γεγονός ότι το κράτος εκσυγ­χρο­νί­ζε­ται, στέλνει ένα μήνυμα ότι πιστεύει στην τεχνο­λο­γία και ως εργα­λείο διευ­κό­λυν­σης της επαφής μεταξύ του κράτους και του πολίτη. Η τεχνο­λο­γία είναι ένα πολύ­τιμο εργα­λείο για να παρέ­χεις καλύ­τε­ρες δημό­σιες υπη­ρε­σίες». Και συμπλή­ρωσε: «όσοι έρχο­νται από το εξω­τε­ρικό, που έχουν ασχο­λη­θεί με τα ζητή­ματα του ψηφια­κού εκσυγ­χρο­νι­σμού του κράτους, είναι πολύ εντυ­πω­σια­σμέ­νοι από την ταχύ­τητα της προόδου μας και νομίζω ότι από την ευκολία του interface πια το οποίο υπάρχει μεταξύ κράτους, πολίτη και επι­χεί­ρη­σης».

Απα­ντώ­ντας στις ερω­τή­σεις των νέων για το πώς προ­τί­θε­ται να αντι­με­τω­πί­σει το brain drain, σημεί­ωσε ότι: «Η Ελλάδα μπορεί να προ­σφέ­ρει συνο­λικά καλές δου­λειές, καλές απο­λα­βές και ένα εξαι­ρε­τικό περι­βάλ­λον στο οποίο να εργά­ζε­ται κανείς αλλά και να ζει. Και νομίζω ότι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για νέους ανθρώ­πους οι οποίοι έφυγαν και είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να γυρί­σουν». Και συμπλή­ρωσε: «Πάνω από όλα στέ­κο­μαι στην πίστη ότι τελικά η χώρα θα πάει καλά, άρα αξίζει τον κόπο να αφήσω μια καλή «έδρα» στο εξω­τε­ρικό, να πάρω ενδε­χο­μέ­νως την οικο­γέ­νειά μου, να γυρίσω πίσω και να ξανα­χτίσω την καριέρα μου και τη ζωή μου στην Ελλάδα».

Επι­πλέον, ανα­φέρ­θηκε στην ανάγκη να υπάρχει καλύ­τερη σύνδεση μεταξύ Πανε­πι­στη­μίων και επι­χει­ρή­σεων: «Αποδίδω πολύ μεγάλη σημασία σε αυτό και το νομο­σχέ­διο το οποίο φέρ­νουμε τώρα για την τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση απε­λευ­θε­ρώ­νει τα πανε­πι­στή­μια να μπορούν να συν­δέ­ο­νται πολύ πιο εύκολα με τις επι­χει­ρή­σεις, σπάει στεγανά και προ­κα­τα­λή­ψεις του παρελ­θό­ντος, διότι ένα μεγάλο κομμάτι της πρω­το­γε­νούς δου­λειάς, της πνευ­μα­τι­κής ιδιο­κτη­σίας που μπορεί να απο­τε­λέ­σει τη μαγιά για μία επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, θα ανα­πτύσ­σε­ται στα πανε­πι­στή­μια και στα ερευ­νη­τικά κέντρα».

«Νομίζω το μέλλον του πανε­πι­στη­μίου είναι στενή συνερ­γα­σία με τις επι­χει­ρή­σεις γιατί οι επι­χει­ρή­σεις ξέρουν τι χρειά­ζο­νται σε ό,τι αφορά το skill», είπε από την πλευρά του ο πρώην Καθη­γη­τής της ΑΣΟΕΕ και εμπνευ­στής του «Πανο­ρά­μα­τος Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας», Ιορ­δά­νης Λαδό­που­λος.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης τόνισε ότι το όραμά του για την επόμενη τετρα­ε­τία θα είναι να ξανα­γί­νουν οι νέοι «πρω­τα­γω­νι­στές» μέσα από πολι­τι­κές που θα προ­ω­θή­σει η κυβέρ­νηση. Μίλησε για την ανάγκη να δοθούν περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες στους νέους και τους κάλεσε να συμ­με­τέ­χουν στα κοινά, ώστε οι ίδιοι να δια­μορ­φώ­σουν το μέλλον τους.

«Νομίζω από τη φύση τους οι νέοι είναι πολύ πιο εύκολο να αμφι­σβη­τή­σουν την εξουσία από το να συντα­χθούν με αυτήν. Αυτό είναι κανόνας και έτσι νομίζω πρέπει να είναι. Αλίμονο αν οι νέοι δεν είναι στην πρώτη γραμμή να αλλά­ζουν αυτά που δεν τους αρέσουν. Αλλά, η συμ­με­τοχή στα κοινά είναι προ­ϋ­πό­θεση για να μπορεί να πετύχει κανείς σε αυτήν την αλλαγή. Και ο μεγα­λύ­τε­ρος κίν­δυ­νος είναι οι νέοι να θεω­ρή­σουν ότι δεν αξίζει τον κόπο να ασχο­λη­θούν με τα κοινά καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο, επειδή δεν μπορεί η φωνή τους να ακου­στεί και δεν μπορούν να αλλά­ξουν τα πράγ­ματα. Και εκεί έχουμε κι εμείς μια μεγάλη ευθύνη να δίνουμε περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες σε νέους», τόνισε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.