Διεκδικούν χρηματική αποζημίωση για το θάνατο συγγενούς τους

Ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου θα συ­ζη­τη­θεί την 15η Ιου­νί­ου 2016 αγωγή απο­ζη­μιώ­σε­ως για ψυ­χι­κή οδύνη συ­νο­λι­κού ύψους 650.000 ευρώ, που υπέ­βα­λαν οι συγ­γε­νείς του αδι­κο­χα­μέ­νου, σε ηλι­κία μόλις 38 ετών, ζα­χα­ρο­πλά­στη, Νι­κή­τα Χρυ­σο­χού, κατά του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, κατά της 2ης Υγειο­νο­μι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας Πει­ραιώς και Αι­γαί­ου και του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, νό­μι­μα εκ­προ­σω­που­μέ­νου από τον υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών.

Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι δεν ελή­φθη­σαν τα προ­σή­κο­ντα μέτρα από τους θε­ρά­πο­ντες ια­τρούς για την πε­ρί­θαλ­ψη και σω­τη­ρία του.

Ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου προ­σέ­φυ­γαν συ­γκε­κρι­μέ­να δια της πλη­ρε­ξου­σί­ας δι­κη­γό­ρου τους κ. Καί­της Πι­λα­τέ­ρη, η σύ­ζυ­γος του εκλι­πό­ντος, τα δύο ανή­λι­κα τέκνα τους, τα τρία αδέλ­φια του και η μη­τέ­ρα του.

To ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης σύμ­φω­να με την αγωγή, έχει ως εξής:

Την 25η Φε­βρουα­ρί­ου 2008 ο Νι­κή­τας Χρυ­σο­χός του Δη­μη­τρί­ου, αι­σθάν­θη­κε αδια­θε­σία, με συμ­πτώ­μα­τα απλής λοί­μω­ξης του ανα­πνευ­στι­κού (κρύ­ω­μα), με βήχα, πυ­ρε­τό και δύ­σπνοια και με­τέ­βη στα Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου.

Εκεί, αφού τον εξέ­τα­σαν, τον υπέ­βα­λαν σε ακτι­νο­γρα­φία θώ­ρα­κος και αφού τον ενη­μέ­ρω­σαν ότι είχε μία ήπια λοί­μω­ξη και ότι δεν είχε ανά­γκη ια­τρι­κής πε­ρι­θάλ­ψε­ως και πα­ρα­κο­λου­θή­σε­ως, οι ια­τροί που εφη­μέ­ρευαν τον συμ­βού­λευ­σαν να επι­στρέ­ψει στην οικία του, χωρίς να του χο­ρη­γή­σουν οποια­δή­πο­τε φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή.

Την 3η Μαρ­τί­ου αι­σθάν­θη­κε εκ νέου αδια­θε­σία, με τα ίδια συμ­πτώ­μα­τα. Εκεί­νο το πρω­ι­νό της 3ης Μαρ­τί­ου πήγε κα­νο­νι­κά στην ερ­γα­σία του, ωστό­σο επέ­στρε­ψε το με­ση­μέ­ρι της ίδιας ημέ­ρας περί ώρα 13.00, λόγω επι­δεί­νω­σης της κα­τά­στα­σής του.

Το με­ση­μέ­ρι πα­ρου­σί­α­σε πυ­ρε­τό (38 βαθ­μούς) και ρίγος. Κα­τό­πιν τού­του, έλαβε 2 αντι­πυ­ρε­τι­κά χάπια ‘Depon’ και έκανε εντρι­βές με οι­νό­πνευ­μα. Μετά από μία ώρα έπεσε ο πυ­ρε­τός και συ­νήλ­θε.
Το από­γευ­μα, επει­δή αι­σθα­νό­ταν κα­λύ­τε­ρα, έκανε μπά­νιο και κοι­μή­θη­κε νωρίς ώστε να πάει κα­νο­νι­κά στην ερ­γα­σία του την επό­με­νη ημέρα. Ωστό­σο, περί ώρα 4 π.μ., την 4η Μαρ­τί­ου, αι­σθάν­θη­κε έντο­νη δυ­σφο­ρία και δύ­σπνοια και πα­ρου­σί­α­σε εκ νέου πυ­ρε­τό.

Ξύ­πνη­σε την σύ­ζυ­γό του και την ενη­μέ­ρω­σε ότι θα πή­γαι­νε στο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου. Παρά τις επί­μο­νες προ­σπά­θειες της συ­ζύ­γου του να τον συ­νο­δεύ­σει, αυτός αρ­νή­θη­κε κα­θό­τι κά­ποιος θα έπρε­πε να μεί­νει στην οικία τους με τις μόλις τριών και πέντε ετών θυ­γα­τέ­ρες τους.

Στο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών έφθα­σε περί ώρα 4.30 π.μ. και οι εφη­με­ρεύ­ο­ντες ια­τροί, προ­χώ­ρη­σαν ξανά σε ακτι­νο­γρα­φία θώ­ρα­κος και σε μάσκα οξυ­γό­νου, χωρίς να του χο­ρη­γή­σουν καμία απο­λύ­τως φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή. 
Στις 9.00 π.μ. προ­χώ­ρη­σαν στην ει­σα­γω­γή του στην Α’ κλι­νι­κή του Πα­θο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος. Πα­ρου­σί­α­ζε ήδη πολύ πιο έντο­νη δύ­σπνοια και υψη­λό­τε­ρο πυ­ρε­τό (39 βαθ­μούς), συμ­πτώ­μα­τα που κα­τα­δεί­κνυαν την επι­δεί­νω­ση της κα­τά­στα­σής του.

Στις 11.00 π.μ., ήδη πολύ κα­θυ­στε­ρη­μέ­να, άρ­χι­σε να του χο­ρη­γεί­ται φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή, υπό τις οδη­γί­ες και επί­βλε­ψη του εφη­με­ρεύ­ο­ντος ια­τρού. Η οι­κο­γέ­νεια δια­τεί­νε­ται ότι ου­δέ­πο­τε έλαβε γνώση του εί­δους της φαρ­μα­κευ­τι­κής αγω­γής που του χο­ρη­γή­θη­κε παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις της μέχρι και τώρα. Τούτο έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία, όπως το­νί­ζουν, κα­θό­τι ο Νι­κή­τας Χρυ­σο­χός ήταν αλ­λερ­γι­κός. 
Μέλη της οι­κο­γέ­νειάς του επέ­με­ναν για τη με­τα­φο­ρά του στο Πα­νε­πι­στη­μια­κό Νο­σο­κο­μείο της Κρή­της, γιατί θε­ω­ρού­σαν ότι θα μπο­ρού­σε να του πα­ρα­σχε­θεί πιο ολο­κλη­ρω­μέ­νη ια­τρι­κή πε­ρί­θαλ­ψη με την άμεση ει­σα­γω­γή του στην Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας.

Οι ια­τροί φέ­ρο­νται να τους δια­βε­βαί­ω­σαν ωστό­σο ότι δεν ήταν απα­ραί­τη­το ενώ στην πο­ρεία τα συμ­πτώ­μα­τα επι­δει­νώ­θη­καν.

Ο πυ­ρε­τός δεν έπε­φτε και ο ασθε­νής αι­σθα­νό­ταν ολο­έ­να και με­γα­λύ­τε­ρη δυ­σφο­ρία και δύ­σπνοια. Περί ώρα 11.30 π.μ., η κα­τά­στα­ση είχε φθά­σει στο απρο­χώ­ρη­το κα­θό­σον ο ασθε­νής (εμπύ­ρε­τος) μετά βίας ανέ­πνεε.

Η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του τις επό­με­νες κρί­σι­μες ώρες επι­δει­νώ­θη­κε ρα­γδαία, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπο­ρεί να ει­σπνεύ­σει κα­θό­λου.

Η οι­κο­γέ­νεια δια­τεί­νε­ται ότι είχε χάσει τις αι­σθή­σεις του και την επαφή του με το πε­ρι­βάλ­λον, ότι δεν είχε σφυγ­μούς και ότι βρι­σκό­ταν σε πλήρη κα­τα­στο­λή και με­τα­φέρ­θη­κε εκτά­κτως στην Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας.

Μετά από 15′, εξήλ­θε από την Εντα­τι­κή μία νο­ση­λεύ­τρια, η οποία ενη­μέ­ρω­σε την οι­κο­γέ­νεια, πως κα­τέ­λη­ξε.