Ν. Δ.: Υφαρπαγή κονδυλίων από την κυβέρνηση

Υφαρ­παγή κον­δυ­λίων που προ­βλέ­πο­νται για την κάλυψη δεδου­λευ­μέ­νων υπε­ρω­ριών δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, προ­κει­μέ­νου να χρη­μα­το­δο­τη­θεί το κυβερ­νη­τικό σχέδιο για την «αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης», κατήγ­γειλε η Ν.Δ., προ­σθέ­το­ντας ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ της οικο­νο­μι­κής και ταμεια­κής ασφυ­ξίας στην οποία έχει περιέλ­θει το ελλη­νικό Δημόσιο.

Με απόφαση της Γενικής Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών του υπ. Δικαιο­σύ­νης, που δημο­σιο­ποί­ησε η Συγγρού, ανα­τρέ­πε­ται η εκτα­μί­ευση 300.000 ευρώ για την πληρωμή δεδου­λευ­μέ­νων προ­κει­μέ­νου, όπως σημειώ­νε­ται, «να εξοι­κο­νο­μη­θούν πόροι για τον νόμο ανθρω­πι­στι­κής βοή­θειας». «Η κυβέρ­νηση απο­φά­σισε να δώσει 200 εκατ. ευρώ, ενώ πέρυσι είχαν δοθεί 500 εκατ. για το κοι­νω­νικό μέρισμα, χωρίς δημο­σιο­νο­μικά ισο­δύ­ναμα… Σήμερα, απο­κα­λύ­πτε­ται από πού η κυβέρ­νηση αναζητά αυτά τα 200 εκατ. Οχι από δήθεν σπα­τά­λες όπως έλεγε, αλλά δυστυ­χώς από κωδι­κούς που αφορούν δεδου­λευ­μέ­νες υπε­ρω­ρίες δημο­σίων υπαλ­λή­λων», σημεί­ω­ναν πηγές της Ν.Δ., που διευ­κρί­νι­ζαν ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος κωδικός του υπ. Δικαιο­σύ­νης αφορά υπε­ρω­ρίες δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων που εργά­ζο­νται απο­γεύ­ματα, βράδια, Κυρια­κές και αργίες, ενώ το ποσό που λαμ­βά­νει ο καθένας ως υπε­ρω­ρία δεν υπερ­βαί­νει τα 200-250 ευρώ τον χρόνο και δεν καλύ­πτει ούτε το 20% των πραγ­μα­τι­κών ωρών υπε­ρω­ρια­κής απα­σχό­λη­σης.

Στελέχη της Συγγρού δεν απο­κλεί­ουν ότι, σε διά­στημα ολίγων ημερών, η κυβέρ­νηση θα βρεθεί αντι­μέ­τωπη με πλήρες ταμειακό αδιέ­ξοδο, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως για την απο­τροπή ενός τέτοιου ενδε­χο­μέ­νου θα πρέπει να ολο­κλη­ρω­θούν το ταχύ­τερο οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους εταί­ρους. Την ίδια στιγμή, πάντως, η Ν.Δ. παρα­μέ­νει στη γραμμή ότι δεν πρό­κει­ται να απο­δε­χθεί την όποια συμ­φω­νία, ανε­ξάρ­τητα από τους όρους που αυτή θα περι­λαμ­βά­νει. Ο κ. Αντ. Σαμαράς, και από τη Ρίγα της Λετ­το­νίας, έθεσε ως «κόκκινη γραμμή» να μην περι­λαμ­βά­νο­νται νέοι φόροι, ενώ χθες ο εκπρό­σω­πος του κόμ­μα­τος Κ. Καρα­γκού­νης εξα­πέ­λυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρ­νηση σχετικά με τα σενάρια αύξησης του ΦΠΑ. «Οι άνθρω­ποι που επαγ­γέλ­λο­νταν την ελπίδα και τη σωτηρία της χώρας κατα­λή­γουν, όπως φαί­νε­ται, να πλήξουν καίρια την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. 15%, 18%, 23% στον ΦΠΑ;», επε­σή­μανε ο κ. Καρα­γκού­νης, προ­σθέ­το­ντας ότι «η ελλη­νική οικο­νο­μία δεν αντέχει μια τέτοια φορο­κα­ται­γίδα, όταν εμείς είχαμε κατα­φέ­ρει να βγά­λουμε τη χώρα στα πλε­ο­νά­σματα».

Η «γραμμή άμυνας» που οικο­δο­μεί η Ν.Δ. έναντι της συμ­φω­νίας και όσα είπε επα­νει­λημ­μέ­νως ο κ. Σαμαράς τις τελευ­ταίες ημέρες δημιουρ­γούν την αίσθηση της δια­φο­ρο­ποί­η­σης, αν όχι απόρ­ρι­ψης, της Ν.Δ. έναντι της συμ­φω­νίας, κάτι που συνε­χί­ζει να απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης εντός του κόμ­μα­τος καθώς, εκ των πραγ­μά­των, συν­δέ­ε­ται και με τις εξε­λί­ξεις στο εσω­κομ­μα­τικό πεδίο. Ο κ. Κ. Χατζη­δά­κης έκανε λόγο (98,3) για δύο αρχές που προσ­διο­ρί­ζουν τη στάση της Ν.Δ.: «Η πρώτη είναι ότι δεν πρέπει εμείς, ως Ν.Δ., να γίνουμε η αφορμή για να πέσει η χώρα στα βράχια και η δεύτερη είναι να μη γίνουμε εμείς “πλυ­ντή­ριο” των ευθυνών του ΣΥΡΙΖΑ». Υπέρ της γραμμής στή­ρι­ξης της συμ­φω­νίας τοπο­θε­τή­θηκε, εκ νέου, και ο κ. Κυρ. Μητσο­τά­κης (ΣΚΑΪ): «Εδώ που φτάσαμε μια μέτρια συμ­φω­νία είναι σίγουρα καλύ­τερη από τη μη συμ­φω­νία. Μη συμ­φω­νία ισο­δυ­να­μεί με χρε­ο­κο­πία της χώρας». Ο ίδιος ανέ­δειξε και τον παρά­γο­ντα των ανα­τα­ρά­ξεων στη Βουλή, εάν η συμπο­λί­τευση απο­λέ­σει περισ­σό­τε­ρους από 13 βου­λευ­τές. «Εάν η Ν.Δ. συν­δρά­μει στη στήριξη της συμ­φω­νίας, που πιστεύω ότι θα το κάνει, τότε προ­φα­νώς την επόμενη μέρα τίθεται θέμα δεδη­λω­μέ­νης», προ­σέ­θεσε. «Για να πούμε “όχι”, θα πρέπει να προ­σφέ­ρουμε την εναλ­λα­κτική, να πούμε δηλαδή από πού θα βρει η χώρα λεφτά για να επι­βιώ­σει, για μισθούς και συντά­ξεις… Αν αυτό δεν μπο­ρούμε να το κάνουμε, το “όχι” στε­ρεί­ται σοβα­ρό­τη­τας», υπο­στή­ριξε και ο κ. Νικ. Δένδιας, προ­σθέ­το­ντας ότι η Ν.Δ. μπορεί -αν κρίνει- να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί σε επι­μέ­ρους πτυχές της συμ­φω­νίας.

Καθη­με­ρινή