Δήλωση της Λίνας Παπατσή

Αγα­πη­τή νη­σιώ­τισ­σα, αγα­πη­τέ νη­σιώ­τη,

Νιώθω την ανά­γκη να σας ευ­χα­ρι­στή­σω όχι μόνο για την εμπι­στο­σύ­νη σας στο πρό­σω­πό μου, αλλά κυ­ρί­ως για τη συ­γκί­νη­ση που ένιω­σα όταν μου ανοί­ξα­τε τα σπί­τια σας και τις επι­χει­ρή­σεις σας, όταν μοι­ρα­στή­κα­τε μαζί μου τις αγω­νί­ες και τους φό­βους σας, όταν μου δώ­σα­τε με τα καλά σας λόγια τη δύ­να­μη να συ­νε­χί­σω να δίνω το δί­καιο αγώνα για τα νησιά μας.

Η κρίση που βιώ­νου­με ως χώρα μας έχει πλη­γώ­σει και μας έχει θυ­μώ­σει όλους. Όλοι μας ανα­γκα­στή­κα­με να θυ­σιά­σου­με τις μι­κρές χαρές της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας προ­κει­μέ­νου να κα­τορ­θώ­σου­με να επι­βιώ­σου­με. Το εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα να είστε σί­γου­ροι πως εξε­τά­στη­κε σε βάθος και το μή­νυ­μά σας έφθα­σε κα­θα­ρό σε εμάς. Ακόμα και μια σκλη­ρή αλλά κα­λο­προ­αί­ρε­τη κρι­τι­κή με­τα­ξύ φίλων απο­τε­λεί πράξη αγά­πης, γιατί όλοι τον αγα­πά­με αυτό τον τόπο και δεν θέ­λου­με να τον δούμε να μα­ρα­ζώ­νει.

Σας καλώ λοι­πόν να πο­ρευ­τού­με μαζί σε ένα δύ­σκο­λο μο­νο­πά­τι που όμως στο τέλος του υπάρ­χει κάτι πραγ­μα­τι­κά πολύ ωραίο. Σας ζητώ να είστε συ­νο­δοι­πό­ροι μας όπως όλα αυτά τα χρό­νια και όλοι μαζί να κα­τα­φέ­ρου­με να ση­κώ­σου­με τον τόπο μας λίγο ψη­λό­τε­ρα.

Με εκτί­μη­ση,
Πα­πα­τσή Ευαγ­γε­λία (Λίνα)