Καταδίκη της Ελλάδας για την προστασία του περιβάλλοντος

Ακόμα μια κα­τα­δί­κη για τις «λα­μπρές» της επι­δό­σεις στην προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος μετρά η χώρα μας. Σή­με­ρα το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο ανα­κοί­νω­σε την κα­τα­δί­κη της Ελ­λά­δας καθώς δεν φρό­ντι­σε να χα­ρα­κτη­ρί­σει ως «ευ­πρό­σβλη­τες» από νι­τρο­ρύ­παν­ση και ευ­τρο­φι­σμό 12 πε­ριο­χές της χώρας, με απο­τέ­λε­σμα να μην κα­ταρ­τί­σει σχέ­διο για την προ­στα­σία τους, επο­μέ­νως να τις αφή­σει στην τύχη τους.

Όλες οι χώρες- μέλη της Ε.Ε. οφεί­λουν βάσει της Οδη­γί­ας για τη δια­χεί­ρι­ση των Υδά­των 2000/60 να κα­τα­γρά­ψουν τα υδά­τι­να σώ­μα­τά τους, να τα πα­ρα­κο­λου­θή­σουν και να κα­ταρ­τί­σουν σχέ­δια για τη δια­χεί­ρι­σή τους. Ει­δι­κά για τη ρύ­παν­ση των υδά­των από νι­τρο­ρύ­παν­ση (δη­λα­δή από κά­ποια είδη φυ­το­φαρ­μά­κων) οι χώρες έχουν επι­πρό­σθε­τες υπο­χρε­ώ­σεις, που πη­γά­ζουν από την Οδη­γία 91/676.

Σύμ­φω­να με τη ση­με­ρι­νή ανα­κοί­νω­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, το 2010 η Ελ­λά­δα προ­χώ­ρη­σε ως όφει­λε στον χα­ρα­κτη­ρι­σμό των πιο ευαί­σθη­των σε ρύ­παν­ση ζωνών ως «ευ­πρό­σβλη­των». Η Επι­τρο­πή ζή­τη­σε να επε­κτα­θεί ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός και σε άλλες πε­ριο­χές και συ­γκε­κρι­μέ­να στις πε­ριο­χές του πο­τα­μού Έβρου, της Θεσ­σα­λο­νί­κης, της Πέλ­λας, της Ημα­θεί­ας και της Θεσ­σα­λι­κής πε­διά­δας, του νομού Εύ­βοιας, της βο­ρεί­ου Πε­λο­πον­νή­σου (πε­ριο­χές Κο­ρίν­θου, Κάτω Αχα­ΐ­ας, Λου­σι­κών, Άρα­ξου, Σφα­γέι­κων και Αι­γί­ου), της νο­τιο­δυ­τι­κής Πε­λο­πον­νή­σου (πε­ριο­χή των νομών Μεσ­ση­νί­ας και Ηλεί­ας), της ανα­το­λι­κής Πε­λο­πον­νή­σου (πε­ριο­χές Σπάρ­της, Έλους-Σκά­λας και Λε­ω­νι­δί­ου), της ανα­το­λι­κής Κρή­της, της ανα­το­λι­κής Ατ­τι­κής και του πο­τα­μού Ασω­πού.

Η Ελ­λά­δα υπο­στή­ρι­ξε ότι η ανα­θε­ώ­ρη­ση των ζωνών είναι σε εξέ­λι­ξη, , ενώ οι πε­ριο­χές που προσ­διό­ρι­σε η Επι­τρο­πή δεν πρέ­πει οπωσ­δή­πο­τε να χα­ρα­κτη­ρι­στούν ως ευ­πρό­σβλη­τες ζώνες σε ολό­κλη­ρη την έκτα­σή τους. Εντού­τοις, δέ­χθη­κε ότι στα ση­μεία με­τρή­σε­ως που βρί­σκο­νται στις πε­ριο­χές αυτές εκτός των χα­ρα­κτη­ρι­σμέ­νων από τις ελ­λη­νι­κές αρχές ζωνών, έχει πα­ρα­τη­ρη­θεί στις μάζες υπό­γειων υδά­των πε­ριε­κτι­κό­τη­τα σε νι­τρι­κά ιόντα με­γα­λύ­τε­ρη των ορίων. Επι­πλέ­ον, η Ελ­λά­δα δεν αμ­φι­σβη­τεί ότι ορι­σμέ­νες μάζες γλυ­κών υδά­των που έχουν προ­σβλη­θεί από φαι­νό­με­νο ευ­τρο­φι­σμού δεν λή­φθη­καν υπόψη.

«Η Ελ­λη­νι­κή Δη­μο­κρα­τία, κα­θό­σον δεν χα­ρα­κτή­ρι­σε ως ευ­πρό­σβλη­τες ζώνες ορι­σμέ­νες ζώνες στις οποί­ες πα­ρα­τη­ρεί­ται πα­ρου­σία μαζών υπό­γειων ή επι­φα­νεια­κών υδά­των που προ­σβάλ­λο­νται από συ­γκε­ντρώ­σεις νι­τρι­κών ιό­ντων με­γα­λύ­τε­ρες από 50 mg/l και/ή από φαι­νό­με­νο ευ­τρο­φι­σμού και δεν εκ­πό­νη­σε τα προ­γράμ­μα­τα δρά­σε­ως σχε­τι­κά με τις ζώνες αυτές εντός ενός έτους μετά τον εν λόγω χα­ρα­κτη­ρι­σμό, πα­ρέ­βη τις υπο­χρε­ώ­σεις που υπέ­χει δυ­νά­μει της οδη­γί­ας 91/676/ΕΟΚ, για την προ­στα­σία των υδά­των από τη νι­τρο­ρύ­παν­ση γε­ωρ­γι­κής προ­έ­λευ­σης», κα­τα­λή­γει η από­φα­ση.

Κα­θη­με­ρι­νή