Κλήθηκαν σε απολογία 9 στελέχη της Τράπεζας Δωδ/σου

Ενώ­πιον του Ει­δι­κού Ανα­κρι­τή Δια­φθο­ράς κλή­θη­καν σε απο­λο­γία για την 3η Απρι­λί­ου 2017 9 πρώην μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδ/σου, δύο γε­νι­κοί διευ­θυ­ντές και ένας ει­δι­κός οι­κο­νο­μι­κός σύμ­βου­λος, που κα­τη­γο­ρού­νται για απι­στία από κοι­νού και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με πε­ριου­σια­κή ζημία που υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ, αδί­κη­μα που φέ­ρε­ται ότι τε­λέ­στη­κε στη Ρόδο κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2010 έως την 8η Δε­κεμ­βρί­ου 2013.

Ο μη­νυ­τής είχε λάβει δά­νειο ύψους 111.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρεί­ας του, ενώ ως εγ­γυ­η­τές είχαν συμ­βλη­θεί ο ίδιος και η σύ­ζυ­γός του.

Περί το τέλος του 2010 η εται­ρεία του ανέ­στει­λε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστό­σο, όμως, εξυ­πη­ρε­τού­σε το ανα­λη­φθέν δά­νειο, συ­νέ­χι­σε δε να εκ­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρί­μη­νο του 2011, με υπό­λοι­πο οφει­λό­με­νο ποσό την 18.05.2012, 103.363,32 ευρώ.

Ζή­τη­σε τότε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, να κι­νη­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες ρευ­στο­ποί­η­σης των με­ρί­δων του, μέσα στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μηνός Ια­νουα­ρί­ου 2012, με απο­κλει­στι­κό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλή­ρως, συμ­ψη­φι­στι­κά με την τρέ­χου­σα αξία των με­ρί­δων του, το δά­νειο της εται­ρεί­ας του.

Αυτό δεν του επε­τρά­πη όμως από την τρά­πε­ζα με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στεί ζημία.

Με­τα­ξύ άλλων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε δοθεί η σωστή ει­κό­να για την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της τρά­πε­ζας στους συ­νε­ταί­ρους.

Είχε υπο­βά­λει εξάλ­λου και υπό­μνη­μα ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου στο οποίο δια­τεί­νε­ται ότι η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, δια της Διεύ­θυν­σης Επο­πτεί­ας Πι­στω­τι­κού Συ­στή­μα­τος, είχε συ­ντά­ξει πό­ρι­σμα τον Αύ­γου­στο του 2012 με το οποίο επιρ­ρί­πτο­νται σα­φείς ευ­θύ­νες για ορι­σμέ­νες πρά­ξεις δια­χεί­ρι­σης.

Ο Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε συ­νο­πτι­κά ότι παρά τις συ­στά­σεις της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, η Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα δεν βελ­τί­ω­σε τα χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κά της με­γέ­θη, οι δε προ­σπά­θειες αύ­ξη­σης των κε­φα­λαί­ων της υπήρ­ξαν απο­τυ­χη­μέ­νες, με απο­τέ­λε­σμα, να ανα­κλη­θεί η άδεια λει­τουρ­γί­ας της και να τεθεί υπό ει­δι­κό κα­θε­στώς εκ­κα­θά­ρι­σης.

Θε­ω­ρεί πα­ρα­πέ­ρα ότι η επι­δεί­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής κα­τά­στα­σης της τρά­πε­ζας, ξε­κί­νη­σε από τα τέλη του έτους 2009. Ει­δι­κό­τε­ρα, όπως εκ­θέ­τει στην διά­τα­ξη που εξέ­δω­σε, την πε­ρί­ο­δο 31-12-2009 έως 31-12-2012 τα συ­νο­λι­κά απα­σχο­λού­με­να κε­φά­λαια μειώ­θη­καν κατά 16%, και οι κα­τα­θέ­σεις κατά 18%. Πα­ράλ­λη­λα, διο­γκώ­θη­καν τα κα­θυ­στε­ρού­με­να δά­νεια και η κερ­δο­φο­ρία της Τρά­πε­ζας, από το 2009, άρ­χι­σε να μειώ­νε­ται με τα προ­βλή­μα­τα να γί­νο­νται εντο­νό­τε­ρα το 2010 και το 2011 μέχρι το 2012, οπότε κα­τέ­γρα­ψε ζη­μί­ες.

Απο­τέ­λε­σμα δε τού­των ήταν η μεί­ω­ση των Ιδίων Κε­φα­λαί­ων και η δια­μόρ­φω­ση του Δεί­κτη Κε­φα­λαια­κής Επάρ­κειας καθώς και του Δεί­κτη Κύ­ριων Στοι­χεί­ων Βα­σι­κών Ιδίων Κε­φα­λαί­ων (Core Tier 1 Capital) σε επί­πε­δο κα­τώ­τε­ρο του ελα­χί­στου επι­τρε­πο­μέ­νου από το σχε­τι­κό θε­σμι­κό πλαί­σιο.

Θε­ω­ρεί πα­ρα­πέ­ρα ότι τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της τρά­πε­ζας, δεν προ­έ­βη­σαν εγκαί­ρως στις ενέρ­γειες εκεί­νες, που ήταν ανα­γκαί­ες για την διόρ­θω­ση των οι­κο­νο­μι­κών με­γε­θών, την συ­γκρά­τη­ση των κε­φα­λαί­ων και την διά­σω­ση της Τρά­πε­ζας.

Ανα­φέ­ρει με­τα­ξύ άλλων ότι έγινε δε­κτός με­γά­λος αριθ­μός αι­τή­σε­ων εξαρ­γύ­ρω­σης με­ρί­δων από 1-1-2011 έως 8-11-2011 και ρευ­στο­ποί­η­σης συ­νε­ται­ρι­στι­κών με­ρί­δων σε διά­φο­ρους με­ρι­δού­χους και μετά την 9-11-2011 με απο­τέ­λε­σμα να χα­θούν τα αντί­στοι­χα κε­φά­λαια και να απο­δυ­να­μω­θεί έτι πε­ραι­τέ­ρω ο δεί­κτης κε­φα­λαια­κής επάρ­κειας, ο οποί­ος, όπως προ­α­νε­φέρ­θη­κε, βρι­σκό­ταν ήδη κάτω του ελα­χί­στου προ­βλε­πο­μέ­νου τότε ορίου του 10%.

Προ­σέ­τι δε, από έγ­γρα­φα, φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι έτε­ρος ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γο­ντας, που συ­νε­τέ­λε­σε στην υπο­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση της Τρά­πε­ζας, υπήρ­ξαν, όχι τα δά­νεια που έλα­βαν οι εγκα­λού­με­νοι (σε αντί­θε­ση με τα όσα υπο­στη­ρί­ζει ο εγκα­λών, τα εν λόγω δά­νεια ελή­φθη­σαν νο­μί­μως, με τα συ­νή­θη επι­τό­κια, είχαν επαρ­κή κά­λυ­ψη και εξυ­πη­ρε­τού­νταν προ­ση­κό­ντως), αλλά η πολύ κακή ποιό­τη­τα του δα­νεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κί­ου γε­νι­κά και η αύ­ξη­ση των κα­θυ­στε­ρού­με­νων και μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων, η οποία πι­θα­νο­λο­γεί­ται ότι δεν ήταν από­το­κος απο­κλει­στι­κά της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, αλλά και της έλ­λει­ψης ορθής πι­στο­δο­τι­κής πο­λι­τι­κής.

Η Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών, που πα­ρήγ­γει­λε την άσκη­ση δί­ω­ξης, έκρι­νε επι­πλέ­ον ότι οι σχη­μα­τι­σθεί­σες από τα όρ­γα­να της Τρά­πε­ζας προ­βλέ­ψεις για μελ­λο­ντι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της (λόγω εν­δε­χό­με­νης απώ­λειας επι­σφα­λών απαι­τή­σε­ων ή μελ­λο­ντι­κών φο­ρο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων), υπο­λεί­πο­νταν των προ­βλέ­ψε­ων, που έπρε­πε να κά­νουν βάσει των λο­γι­στι­κών κα­νό­νων και της ΠΔ/ΤΕ 2442/1999, γε­γο­νός που επη­ρέ­α­ζε τον υπο­λο­γι­σμό του δεί­κτη κε­φα­λαια­κής επάρ­κειας.

Η τρά­πε­ζα, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», απορ­ρί­πτει τις ως άνω αι­τιά­σεις της ΤτΕ και έχει κατ’ επα­νά­λη­ψη το­νί­σει ότι ήταν άδικη και προει­λημ­μέ­νη η από­φα­ση της Ελ­λη­νι­κής Πο­λι­τεί­ας για την ανα­στο­λή της λει­τουρ­γί­ας της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται για λο­γα­ρια­σμό του μη­νυ­τή ο δι­κη­γό­ρος κ. Σέρ­γιος Ανα­στα­σιά­δης.