ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών Ρόδου: Καταγγελία για την ανυπαρξία της Α’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου

H κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να προ­ω­θή­σει την «εσω­τε­ρική και εξω­τε­ρική αξιο­λό­γηση του σχο­λείου» εν μέσω παν­δη­μίας και με εκα­το­ντά­δες σχολεία κλειστά. Για να πει­στούν οι εκπαι­δευ­τι­κοί να συμ­με­τά­σχουν, αρχικά καλ­λιερ­γή­θηκε ο εφη­συ­χα­σμός ότι είναι μια αθώα, τυπική αξιο­λό­γηση χωρίς συνέ­πειες.

Αφού δεν «τσί­μπη­σαν» οι εκπαι­δευ­τι­κοί, τώρα απο­φά­σι­σαν να δείξουν πυγμή και απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Για αυτό επι­στρα­τεύ­ουν τις βαθ­μί­δες της εκπαι­δευ­τι­κής ιεραρ­χίας έτσι ώστε να μετα­πεί­σουν τους εκπαι­δευ­τι­κούς να μη συμ­με­τά­σχουν στην απεργία-αποχή συντασ­σό­με­νοι με την απόφαση της Ομο­σπον­δίας τους, της ΟΛΜΕ. Έτσι λοιπόν επι­χει­ρούν να εκφο­βί­σουν εκπαι­δευ­τι­κούς ότι η μη συμ­με­τοχή τους στην αξιο­λό­γηση θα έχει οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις, διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις ή ότι οι ανα­πλη­ρω­τές εκπαι­δευ­τι­κοί θα αντι­με­τω­πί­σουν πρό­βλημα επα­να­πρό­σλη­ψης.

Αυτά είναι χον­δροειδή ψέματα! Η συμ­με­τοχή στην απεργία-αποχή δεν επι­φέ­ρει καμιά οικο­νο­μική επί­πτωση, είναι καθόλα νόμιμη μορφή συν­δι­κα­λι­στι­κής πάλης όπως έχουν απο­φαν­θεί εδώ και χρόνια τα δικα­στή­ρια

(βλ. https://www.olme.gr/wp-content/uploads/2021/02/energeiesapoxis100221.pdf).

Κάποιοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι αν δεν υπάρξει η απα­ραί­τητη απαρτία του 50%+1 στη συνε­δρί­αση για την αξιο­λό­γηση θα κάνουν 2η και 3η συνε­δρί­αση μέχρι να συγκε­ντρω­θεί το 1/3 των μελών του συλ­λό­γου διδα­σκό­ντων.

Να επι­ση­μά­νουμε ότι ο κανο­νι­σμός που διέπει τη λει­τουρ­γία του συλ­λό­γου διδα­σκό­ντων καθο­ρί­ζε­ται με ΦΕΚ του 2002 που ανα­φέ­ρει ότι για την πραγ­μα­το­ποί­ηση συνε­δρί­α­σης του συλ­λό­γου διδα­σκό­ντων απαι­τεί­ται η παρου­σία του 50%+1 του δυνα­μι­κού του σχο­λείου. Οι ανα­φο­ρές περί 2ης και 3ης συνε­δρί­α­σης απο­τε­λούν νόμο του 2017 ο οποίος αφορά τη λει­τουρ­γία σωμα­τείων και όχι συλ­λό­γων διδα­σκό­ντων.

Εδώ και εβδο­μά­δες έχουμε γίνει μάρ­τυ­ρες της ανυ­παρ­ξίας των εκλεγ­μέ­νων (Εκπαι­δευ­τική Συνερ­γα­σία, ΠΕΚ) στην Α’ ΕΛΜΕ Δωδε­κα­νή­σου. Δεν έχουν πάει σε κανένα σχολείο να ενη­με­ρώ­σουν τους συνα­δέλ­φους για την απεργία-αποχή από τη δια­δι­κα­σία της αξιο­λό­γη­σης και το τι πραγ­μα­τικά φέρνει, υπο­νο­μεύ­ο­ντας έτσι την

απόφαση των Ομο­σπον­διών της ΟΛΜΕ-ΔΟΕ.

Ενώ το σύνολο του κλάδου δίνει αγώνα για να μην περάσει η υπουρ­γική απόφαση για την «Εσω­τε­ρική και εξω­τε­ρική αξιο­λό­γηση των σχο­λείων», αντί να κάνει υπόθεση δική της την ενη­μέ­ρωση των συνα­δέλ­φων στα σχολεία για το περιε­χό­μενο της αξιο­λό­γη­σης, αυτοί δεν θεώ­ρη­σαν ανα­γκαίο να βγάλουν ούτε μια ανα­κοί­νωση στή­ρι­ξής τους, παρόλο που τους είχε γνω­στο­ποι­η­θεί το πρό­βλημα. Μιας αξιο­λό­γη­σης που σαν άμεση συνέ­πεια θα έχει την περαι­τέρω μείωση κον­δυ­λίων, θα ανα­γκά­ζει να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη οι γονείς, να «στρα­το­πε­δεύ­ουν» κανο­νικά οι χορηγοί σε ένα κατη­γο­ριο­ποι­η­μένο και ακόμα πιο ταξικό σχολείο.

Ενώ μια σειρά από ΕΛΜΕ μέχρι και την ύστατη ώρα διορ­γα­νώ­νουν τηλε­δια­σκέ­ψεις για να ενη­με­ρώ­σουν τους εκπαι­δευ­τι­κούς, αυτοί τηρούν σιγήν ιχθύος , προ­φα­νώς γιατί έχουν απο­φα­σί­σει να βάλουν πλάτη για να περάσει η αξιο­λό­γηση.

Δε μας κάνει βέβαια εντύ­πωση γιατί όπως έχουμε δει πρό­σφατα στις εκλογές για τα υπη­ρε­σιακά συμ­βού­λια ο λόγος τους είναι συμ­βό­λαιο της υπο­κρι­σίας και της ψευτιάς.

Είναι από κάθε άποψη προ­κλη­τική και απα­ρά­δε­κτη η απόφαση της πλειο­ψη­φίας (Εκπ.Συν, ΠΕΚ) να πάρει πίσω την δέσμευση της στην ομόφωνη απόφαση για μη συμ­με­τοχή και ανα­γνώ­ριση του απο­τε­λέ­σμα­τος στις εκλογές για τα υπη­ρε­σιακά συμ­βού­λια. Έγραψε στα παλιά της τα παπού­τσια το 95% των συνα­δέλ­φων που με ομό­φω­νες απο­φά­σεις των συλ­λο­γι­κών τους οργάνων (ΕΛΜΕ –ΟΛΜΕ) απείχαν συνει­δητά από τις εκλογές παρωδία στα Υπη­ρε­σιακά Συμ­βού­λια.

Το ίδιο συνέβη σε κομ­βι­κής σημα­σίας θέματα, όπως το άνοιγμα των σχο­λείων, το νομο­σχέ­διο για την πρό­σβαση στα ΑΕΙ και την πανε­πι­στη­μιακή αστυ­νο­μία, την απο­τί­μηση της επί­δο­σης του Α’ Τετρα­μή­νου, το νομο­σχέ­διο για την επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση. Έβαλε πλάτη στην κυβερ­νη­τική πολι­τική.

Καλούμε τους συνα­δέλ­φους να κατα­δι­κά­σουν αυτές τις μεθο­δεύ­σεις, να μη λυγί­σουν, να μην υπο­χω­ρή­σουν στην επίθεση της κυβέρ­νη­σης. Οφεί­λουμε να αρνη­θούμε και αυτή την αξιο­λό­γηση όπως κάναμε και με την προη­γού­μενη, όπως κάνει και ο υπό­λοι­πος δημό­σιος τομέας. Έτσι ώστε με καλύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις να αντι­με­τω­πί­σουμε την επόμενη αξιο­λό­γηση που έρχεται και αφορά την ατομική αξιο­λό­γηση.

Eίναι φανερό ότι δεν πάει άλλο αυτή η κατά­σταση. Είναι επι­τα­κτική η ανάγκη να αλλάξει ο συσχε­τι­σμός στα σωμα­τεία, να ανα­δει­χθούν δυνά­μεις που θα μπαί­νουν μπροστά στην οργά­νωση αγώνων που θα υπε­ρα­σπί­ζο­νται τα μορ­φω­τικά δικαιώ­ματα των μαθητών. Δυνά­μεις που θα παλεύ­ουν για απο­κλει­στικά δημόσια, δωρεάν εκπαί­δευση που θα αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανάγκες της κοι­νω­νίας και στο επίπεδο ανά­πτυ­ξης της επι­στή­μης.

Ρόδος 22-2-21