Νησιωτική Ανατροπή: SOS για την αλιεία

Στην ση­με­ρι­νή σύ­σκε­ψη που ορ­γά­νω­σε η Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου και πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην αί­θου­σα του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου με την πα­ρου­σία ψα­ρά­δων από όλα τα Δω­δε­κά­νη­σα συμ­με­τεί­χε ο εκ­πρό­σω­πος της Νη­σιω­τι­κής Ανα­τρο­πής Δη­μή­τρης Γρη­γο­ριά­δης.

Στη συ­νά­ντη­ση ανα­δεί­χτη­καν τα προ­βλή­μα­τα που απα­σχο­λούν τον κλάδο της αλιεί­ας στα νησιά μας με κυ­ρί­αρ­χο αυτό της υπε­ρα­λί­ευ­σης αλλά και άλλα θέ­μα­τα όπως η πα­ρά­νο­μη αλιεία και η διά­θε­ση πα­ρά­νο­μα αλιευ­μέ­νων ειδών, η θα­λάσ­σια ρύ­παν­ση και η ει­σβο­λή Λεσ­σε­ψια­νών με­τα­να­στευ­τι­κών ειδών όπως ο Λα­γο­κέ­φα­λος (Lagocephalus sceleratus).

Πα­γκο­σμί­ως, η αλιεία απο­τε­λεί το πιο ση­μα­ντι­κό εμπο­ρεύ­σι­μο προ­ϊ­όν και 3 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πων στον κόσμο, βα­σί­ζο­νται στα αλιεύ­μα­τα ως πηγή πρω­τε­ΐ­νης. Στην Ελ­λά­δα η αλιεία είναι μία από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες αν­θρώ­πι­νες δρα­στη­ριό­τη­τες ενώ είναι και από­λυ­τα συ­νυ­φα­σμέ­νη με την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Στη χώρα μας δρα­στη­ριο­ποιού­νται πε­ρί­που 24.000 ψα­ρά­δες. Το 96,4% είναι πα­ρά­κτιοι αλιείς, και τα σκάφη τους δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην πα­ρά­κτια ακτο­γραμ­μή και στη νη­σιω­τι­κή ζώνη. Όσον αφορά τη μέση αλιεία, οι δύο τύποι αλιεί­ας είναι η αλιεία με γρι γρι και η μη­χα­νό­τρα­τα με αριθ­μό σκα­φών πε­ρί­που 600 επί του συ­νό­λου των πε­ρί­που 16.000 πα­νελ­λα­δι­κά

Όμως τα αλιευ­τι­κά απο­θέ­μα­τα μειώ­νο­νται δρα­μα­τι­κά σε πολ­λές πε­ριο­χές του κό­σμου λόγω πα­ρα­γό­ντων όπως η Κλι­μα­τι­κή Αλ­λα­γή, η υπε­ρα­λί­ευ­ση, η μό­λυν­ση των υδά­των και η πα­ρά­νο­μη αλιεία. Ει­δι­κά στη Με­σό­γειο οι πλη­θυ­σμοί των ψα­ριών εμ­φα­νί­ζουν συ­νε­χή και ανη­συ­χη­τι­κή μεί­ω­ση κατά τα τε­λευ­ταία 20 χρό­νια.

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή επι­βε­βαιώ­νει την κα­τά­στα­ση αυτή το­νί­ζο­ντας ότι ενώ τα ιχθυο­α­πο­θέ­μα­τα της Βό­ρειας και Δυ­τι­κής Ευ­ρώ­πης απο­κα­θί­στα­νται, εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υπε­ρα­λί­ευ­σης στη Με­σό­γειο Θά­λασ­σα. Συ­γκε­κρι­μέ­να το 96% ή πα­ρα­πά­νω των βυ­θό­βιων ψα­ριών της Με­σο­γεί­ου υπε­ρα­λιεύ­ε­ται, ενώ για τα πε­λα­γι­κά απο­θέ­μα­τα, όπως τα απο­θέ­μα­τα της σαρ­δέ­λας και του γαύ­ρου, το πο­σο­στό αυτό είναι 71% ή πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Στην πε­ριο­χή της Ρόδου, όπως άλ­λω­στε και σε άλλες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας, οι πα­ρά­κτιοι αλιείς έχουν επα­νει­λημ­μέ­να εκ­φρά­σει τις ανη­συ­χί­ες τους τόσο για την κα­τά­στα­ση των ιχθυο­α­πο­θε­μά­των όσο και για το επαγ­γελ­μα­τι­κό τους μέλ­λον καθώς είναι πλέον κοινή δια­πί­στω­ση ότι η πα­ρά­κτια αλιεία δεν είναι βιώ­σι­μη στην πε­ριο­χή μας και οι πα­ρά­κτιοι αλιείς θα εξα­φα­νι­σθούν πα­ντε­λώς αν δεν λη­φθούν άμεσα μέτρα.

Η Νη­σιω­τι­κή Ανα­τρο­πή με πα­ρέμ­βα­ση του Δημ. Γρη­γο­ριά­δη τό­νι­σε τα πα­ρα­πά­νω και ζή­τη­σε να ορ­γα­νω­θεί η προ­σπά­θεια ώστε να υπάρ­ξει κοινή φωνή των ψα­ρά­δων της Δω­δε­κα­νή­σου, να εφαρ­μο­στεί η νο­μο­θε­σία και να λη­φθούν μέτρα ώστε να υπάρ­ξει ανά­καμ­ψη των ιχθυο­α­πο­θε­μά­των όπως έγινε σε άλλες πε­ριο­χές της Ευ­ρώ­πης ώστε να μην κα­τα­ντή­σου­με σε λίγα χρό­νια να τρώμε μόνο ψάρια από ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες. Επί­σης τό­νι­σε τη ση­μα­σία της προ­στα­σί­ας των βιο­λο­γι­κών πόρων της θά­λασ­σας και των θα­λασ­σιών εν­διαι­τη­μά­των με τη δη­μιουρ­γία Θα­λάσ­σιων Προ­στα­τευό­με­νων πε­ριο­χών (Θ.Π.Π) που μπο­ρούν να αυ­ξή­σουν την αφθο­νία, το μέ­γε­θος και την ποι­κι­λό­τη­τα των θα­λασ­σί­ων ορ­γα­νι­σμών μέσα αλλά και έξω από τα όριά τους.

Η κα­τά­στα­ση αυτή πρέ­πει να απα­σχο­λή­σει το Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο με τη δέ­ου­σα σο­βα­ρό­τη­τα. Θα πρέ­πει μέσα από μια δη­μιουρ­γι­κή δια­βού­λευ­ση και συ­γκε­κρι­μέ­νες στο­χευ­μέ­νες ενέρ­γειες να οδη­γη­θού­με σε ένα Πε­ρι­φε­ρεια­κό Αλιευ­τι­κό Σχε­δια­σμό που στόχο θα έχει την αει­φο­ρι­κή δια­χεί­ρι­ση των ιχθυο­α­πο­θε­μά­των και την εν­δυ­νά­μω­ση της πα­ρά­κτιας αλιεί­ας με πρό­σβα­ση σε αλιευ­τι­κές ευ­και­ρί­ες και την αγορά και τε­λι­κά σε μια πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά υπεύ­θυ­νη και οι­κο­νο­μι­κά βιώ­σι­μη αλιεία στο Ν. Αι­γαίο. Ση­μα­ντι­κό μέρος αυτής της προ­σπά­θειας θα πρέ­πει να είναι η προ­σέγ­γι­ση του θέ­μα­τος με βάση επι­στη­μο­νι­κά δε­δο­μέ­να και προ­τά­σεις, η απαί­τη­σή μας για έλεγ­χο και συμ­μόρ­φω­ση των επαγ­γελ­μα­τιών αλιέ­ων στην εθνι­κή και κοι­νο­τι­κή νο­μο­θε­σία καθώς και ο σο­βα­ρός και με­θο­δι­κός έλεγ­χος της αγο­ράς και των κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος που προ­μη­θεύ­ουν ψάρι στους πε­λά­τες τους. Η ύπαρ­ξη ψα­ρα­γο­ρών τέλος θε­ω­ρεί­ται επι­βε­βλη­μέ­νη.

Στο διά­λο­γο αυτό που πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει στα νησιά μας θα πρέ­πει να συμ­με­τέ­χουν οι επαγ­γελ­μα­τι­κές και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις, οι επι­στη­μο­νι­κοί φο­ρείς, όπως το Ιν­στι­τού­το Θα­λασ­σί­ων Βιο­λο­γι­κών Πόρων και Εσω­τε­ρι­κών Υδά­των (ΙΘΑ­ΒΙ­ΠΕΥ) του ΕΛ­ΚΕ­ΘΕ, οι φο­ρείς ελέγ­χου των αλιέ­ων και οι κρα­τι­κοί φο­ρείς. Η Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου μπο­ρεί και πρέ­πει να τεθεί επι­κε­φα­λής μια τέ­τοιας προ­σπά­θειας.