“Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της βίας και της ανισοτιμίας κατά της γυναίκας”

Η μεγάλη συμ­με­τοχή στην εκδή­λωση των οργα­νώ­σεων Ρόδου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην εκδή­λωση, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Τετάρτη 15 Δεκεμ­βρίου, με θέμα τη δράση κατά της ανι­σο­τι­μίας της γυναί­κας, «Καμία γυναίκα μόνη απέ­να­ντι στη Βία», υπέ­δειξε την πραγ­μα­τική αγωνία γυναι­κών και ανδρών για το ζήτημα αυτό, που ιδιαί­τερα ταλα­νί­ζει την χώρα αλλά και το νησί μας.

Η κεντρική ομι­λή­τρια Βιβή Δάγκα, ξεκί­νησε με την ανάγκη όπως ανα­φέ­ρει: « να σπά­σουμε την βία κατά της γυναί­κας χρειά­ζε­ται να βαδί­σουμε στον δρόμο της ανα­τρο­πής της ανι­σο­τι­μίας που βιώνει η γυναίκα, για μία γυναίκα ανε­ξάρ­τητη από αφε­ντικά, από το οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον, χει­ρα­φε­τη­μένη, που δε θα εγκλω­βί­ζε­ται σε παθο­γό­νες δια­προ­σω­πι­κές σχέσεις.»

Στα πλαίσια της ανάγκης να χτυ­πη­θεί το κακό από τη «ρίζα» ανέλυσε πως η βία αυτή, η διπλή εκμε­τάλ­λευση της γυναί­κας στην καθη­με­ρι­νό­τητα και στην εργασία, έσπασε στην πράξη όταν έγινε η πρώτη από­πειρα σοσια­λι­στι­κής οικο­δό­μη­σης, όπου η εκμε­τάλ­λευση γυναι­κών και ανδρών ξεκί­νησε να εξα­λεί­φε­ται και μέσα από πράξη και νομο­θε­σία τα δικαιώ­ματα των γυναι­κών εκτο­ξεύ­θη­καν, από την υγεία μέχρι την συμ­με­τοχή στα κοινά, δίνο­ντας έτσι το έναυσμα για την πλήρη αλλαγή και την ανα­τροπή της ανι­σο­τι­μίας μέσα από την ανα­τροπή του ίδιου του συστή­μα­τος εκμε­τάλ­λευ­σης.

Τόνισε πως: «τα σημε­ρινά αστικά επι­τε­λεία και τα ΜΜΕ απο­φεύ­γουν να βου­τή­ξουν στο βάθος των προ­βλη­μά­των και των συν­θη­κών που υπο­βό­σκουν στις ανθρώ­πι­νες σχέσεις όπως αυτά προ­κύ­πτουν από την κοι­νω­νία και το σύστημα στο οποίο ζούμε. Καθώς η βία δεν ανα­πτύσ­σε­ται σε κοι­νω­νικό κενό αλλά στο έδαφος των αντι­δρα­στι­κών και ανα­χρο­νι­στι­κών απόψεων για την κοι­νω­νική θέση της γυναί­κας, όπου η ερωτική σχέση συν­δέ­ε­ται με στάση ιδιο­κτη­σίας του/της συντρό­φου.»

Αντί­θετα η συμ­με­τοχή στην ταξική πάλη, ενάντια στην γενε­σιουργό αιτία εκμε­τάλ­λευ­σης, ανδρών και γυναι­κών ανα­πτύσ­σει ολό­πλευρα την προ­σω­πι­κό­τητα καθενός και καθε­μιάς, με προ­σπά­θεια να εξε­λίσ­σε­ται, χωρίς να εγκλω­βί­ζε­ται στα προ­ω­θη­μένα πρότυπα, οδηγούν και στην αλλαγή της συνεί­δη­σης τους.

Γυναί­κες και άνδρες, κάθε ηλικίας, σήμερα χρειά­ζε­ται να παλέ­ψουν, για στήριξη γυναι­κών που βιώνουν τη βία αυτή σήμερα, με στέγη, επι­στη­μο­νική ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη, ανα­φέ­ρο­ντας και προ­τά­σεις του ΚΚΕ για το νομο­θε­τικό πλαίσιο που δια­μορ­φώ­νε­ται. Ανα­φέ­ρο­ντας όμως πως μόνο αυτές οι αλλαγές δεν μπορούν να εξα­λεί­ψουν την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Κλεί­νο­ντας κάλεσε: «Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της βίας και της ανι­σο­τι­μίας, σήμερα πιο απο­φα­σι­στικά και μαζικά όλες οι γυναί­κες να υψώσουν το ανά­στημα τους, να γίνουν μαχή­τριες σε κάθε σύλλογο και σωμα­τείο στον χώρο τους, συμπο­ρευό­με­νες με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ για την ανα­τροπή των σχέσεων κάθε μορφής εκμε­τάλ­λευ­σης, να παλέ­ψουν για μία σοσια­λι­στική κομ­μου­νι­στική κοι­νω­νία, να χτίσουν πραγ­μα­τικά ισό­τι­μες σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων βασι­σμέ­νες στην αλλη­λεγ­γύη, τη συλ­λο­γι­κό­τητα και το σεβασμό.»

Ακο­λού­θησε συζή­τηση, με πλήθος ερω­τή­σεων, που υπέ­δειξε την ανάγκη για πράξη όσων ακού­στη­καν, για δυνά­μωμα της πάλης σε κάθε χώρο που βρί­σκε­ται, ζει, μαθαί­νει και εργά­ζε­ται σήμερα μία γυναίκα.

Τομεακή Επι­τροπή ΚΚΕ Ν. Δωδε­κα­νή­σου