Αποζημίωση στους οικείους Ροδίτη που πέθανε στην απεξάρτηση!

11 χρό­νια μετά τον άδικο θά­να­το του 30χρο­νου Ρο­δί­τη Κώστα Σταυ­ρια­νά­κη. που κα­τέ­βα­λε επί­πο­νη προ­σπά­θεια να απε­ξαρ­τη­θεί από τα ναρ­κω­τι­κά σε ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή του Πει­ραιά, με την εφαρ­μο­γή μιας αμ­φι­λε­γό­με­νης, όπως απο­δεί­χθη­κε, με­θό­δου ήλθε η αστι­κή δι­καί­ω­ση των οι­κεί­ων του.

Ηταν η έκτη φορά που το αγόρι επι­χει­ρού­σε μια μέ­θο­δο απο­το­ξί­νω­σης σε κλι­νι­κή και ήταν τε­λι­κά η μοι­ραία του. Ο θά­να­τός του, σύμ­φω­να με την ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση οφεί­λε­ται σε καρ­διο­α­να­πνευ­στι­κή ανε­πάρ­κεια συ­νε­πεία κα­τα­στο­λής του Κε­ντρι­κού Νευ­ρι­κού Συ­στή­μα­τος από τη συ­νερ­γι­στι­κή δράση πολ­λα­πλών κα­τα­σταλ­τι­κών ου­σιών.

Ο άτυ­χος Κώ­στας λίγο πριν μπει στην κλι­νι­κή πήρε μια τε­λευ­ταία δόση. Στην κλι­νι­κή του χο­ρή­γη­σαν επι­πλέ­ον ένα σχήμα γε­νι­κής αναι­σθη­σί­ας-κα­τα­στο­λής που απο­δεί­χθη­κε μοι­ραίο. Το θέμα είχε λάβει πα­νελ­λή­νια διά­στα­ση με δη­μο­σιεύ­μα­τα στην Ελευ­θε­ρο­τυ­πία, την Κα­θη­με­ρι­νή κ.α.

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Πει­ραιώς με την υπ’ αρίθμ. 673/2020 από­φα­ση που εξέ­δω­σε την 12η Νο­εμ­βρί­ου 2020, έκρι­νε την υπό­θε­ση τε­λε­σι­δί­κως και δι­καί­ω­σε τους Ρο­δί­τες γο­νείς και την αδελ­φή του 30χρο­νου.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης σύμ­φω­να με την από­φα­ση έχει ως εξής:

Η πέμ­πτη των ενα­γο­μέ­νων ανώ­νυ­μη εται­ρεία, η οποία ήδη είναι υπό εκ­κα­θά­ρι­ση, εκ­με­ταλ­λευό­ταν στον Πει­ραιά, ιδιω­τι­κή Μικτή Πα­θο­λο­γι­κή Κλι­νι­κή με δύ­να­μη 54 κλι­νών. Η κλι­νι­κή δια­φη­μι­ζό­ταν στο δια­δί­κτυο ότι εφαρ­μό­ζει μία μέ­θο­δο απο­το­ξί­νω­σης, η οποία είχε άμεσα απο­τε­λέ­σμα­τα, δίχως εντού­τοις να προσ­διο­ρί­ζε­ται στις εν λόγω δια­φη­μί­σεις επα­κρι­βώς η μέ­θο­δος αυτή.

Μά­λι­στα, ήδη από το έτος 1997 είχε αι­τη­θεί προς το Υπουρ­γείο Υγεί­ας-Πρό­νοιας, την χο­ρή­γη­ση άδειας εφαρ­μο­γής πι­λο­τι­κού προ­γράμ­μα­τος απο­το­ξί­νω­σης από οπιοει­δή με ναλ­τρε­ξό­νη, για την οποία, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αί­τη­ση, η κλι­νι­κή είχε λάβει το κατ΄ απο­κλει­στι­κό­τη­τα δι­καί­ω­μα εφαρ­μο­γής της στην Ελ­λά­δα μετά από συμ­φω­νία με την CITΑ (Center Investigation and Treatment of Addiction).

Κατά την ίδια αί­τη­ση, η μέ­θο­δος αυτή χρη­σι­μο­ποιεί την αντα­γω­νι­στι­κή ουσία ναλ­τρε­ξό­νη, και συ­γκε­κρι­μέ­να, στον ασθε­νή χο­ρη­γεί­ται η ουσία κατά τη διάρ­κεια εξά­ω­ρης νάρ­κω­σης, κατά την οποία περνά το στε­ρη­τι­κό σύν­δρο­μο ανώ­δυ­να και όταν ξυ­πνή­σει είναι 100% απο­το­ξι­νω­μέ­νος. Εντού­τοις, στην εν λόγω κλι­νι­κή ου­δέ­πο­τε χο­ρη­γή­θη­κε άδεια προς εφαρ­μο­γή της εν λόγω με­θό­δου. Ωστό­σο, η κλι­νι­κή εφάρ­μο­ζε πα­ρα­νό­μως τη μέ­θο­δο αυτή.

Ο 30χρο­νος, ο οποί­ος διέ­με­νε μό­νι­μα με την οι­κο­γέ­νειά του στη Ρόδο, ήδη από ηλι­κί­ας 17 ετών έκανε χρήση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και δη ηρω­ί­νης και βαρ­βι­του­ρι­κών. Λόγω της εξάρ­τη­σής του, η μη­τέ­ρα του έχο­ντας περί το έτος 2002 πλη­ρο­φο­ρη­θεί από το δια­δί­κτυο για την ύπαρ­ξη της κλι­νι­κής και την εφαρ­μο­ζό­με­νη σε αυτήν από τον πρώτο των ενα­γο­μέ­νων, ιατρό – πα­θο­λό­γο, μέ­θο­δο απο­το­ξί­νω­σης, ήρθε σε επαφή μαζί του, ο οποί­ος και την ενη­μέ­ρω­σε ότι η μέ­θο­δος είναι ακίν­δυ­νη, κο­στί­ζει 7.000 ευρώ και έχει απο­τε­λέ­σμα­τα άμεσα, ήτοι εντός 24 ωρών.

Κα­τό­πιν αυτού, ο 30χρο­νος επι­σκέ­φθη­κε την κλι­νι­κή, υπο­βλή­θη­κε στη μέ­θο­δο απο­το­ξί­νω­σης, πλην, όμως, μετά από ολι­γό­μη­νη δια­κο­πή από τη χρήση ηρω­ί­νης, υπο­τρο­πί­α­σε. Αυτό έγινε άλλες τέσ­σε­ρεις φορές, επί­σης χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Μά­λι­στα, μετά από κάθε θε­ρα­πεία και για ορι­σμέ­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα ελάμ­βα­νε κα­θη­με­ρι­νά ένα δι­σκίο ναλ­τρε­ξό­νης.

Ει­δι­κό­τε­ρα, νο­ση­λεύ­θη­κε στην κλι­νι­κή προς απο­το­ξί­νω­σή πέντε φορές κατά τα έτη 2003-2009. Και μετά την πέμ­πτη θε­ρα­πεία, ο ανω­τέ­ρω, αφού διέ­κο­ψε τη χρήση ηρω­ί­νης για ορι­σμέ­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα, ακο­λού­θως ξε­κί­νη­σε και πάλι τη χρήση. Το φθι­νό­πω­ρο του έτους 2009 απο­φά­σι­σε για ακόμη μια φορά (έκτη) να υπο­βλη­θεί στη θε­ρα­πεία και για το λόγο αυτό, έχο­ντας προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νο ρα­ντε­βού, με­τέ­βη αε­ρο­πο­ρι­κώς στην Αθήνα συ­νο­δευό­με­νος από τη μη­τέ­ρα του, το πρωί της 1-10-2009.

Ει­σή­χθη στην κλι­νι­κή περί ώρα 12:00, δη­λώ­νο­ντας ο ίδιος κατά την ει­σα­γω­γή του, ότι έκανε ημε­ρη­σί­ως χρήση (από τη μύτη) τριών γραμ­μα­ρί­ων ηρω­ί­νης και 3-4 βαρ­βι­του­ρι­κών χα­πιών (xanax), καθώς και ότι είχε κάνει χρήση μισού γραμ­μα­ρί­ου ηρω­ί­νης το ίδιο πρωί.

Με την ει­σα­γω­γή του, στο ιστο­ρι­κό ασθε­νούς που συ­ντά­χθη­κε και υπο­γρά­φε­ται από ανει­δί­κευ­τη τότε ιατρό όσον αφορά στην πε­ρι­γρα­φή της αι­τιο­λο­γί­ας ει­σα­γω­γής, ανε­γρά­φη ανα­λη­θώς περί της κα­τά­στα­σης της υγεί­ας του ως αι­τιο­λο­γία «Αδυ­να­μία, κα­τα­βο­λή, έμε­τος ΧΕΟ», ενώ, κατά την ει­σα­γω­γή του στην κλι­νι­κή, δεν εμ­φά­νι­ζε κά­ποιο από τα ανω­τέ­ρω συμ­πτώ­μα­τα.

Υπο­βλή­θη­κε στις συ­νή­θεις εξε­τά­σεις ει­σα­γω­γής στην κλι­νι­κή, με­τα­ξύ των οποί­ων και σε ηλε­κτρο­καρ­διο­γρά­φη­μα το οποίο δεν έδει­ξε να εμ­φα­νί­ζει κά­ποιο καρ­διο­λο­γι­κό πρό­βλη­μα.

Τον εν λόγω ασθε­νή συ­νό­δευ­σαν στη ΜΕΘ και περί τις με­ση­με­ρια­νές ώρες άρ­χι­σε να εμ­φα­νί­ζει στε­ρη­τι­κά σύν­δρο­μα. Αφού του το­πο­θε­τή­θη­κε ορός, εκλή­θη αναι­σθη­σιο­λό­γος, κατά την άφιξη του οποί­ου στην κλι­νι­κή ο ασθε­νής αντι­με­τώ­πι­ζε ήδη στε­ρη­τι­κά σύν­δρο­μα, ήταν φο­βε­ρά διε­γερ­τι­κός και είχε σφί­ξεις 140 και πίεση 20.

Αφού ο αναι­σθη­σιο­λό­γος το­πο­θέ­τη­σε και­νούρ­γιο ορό στον ασθε­νή, έλαβε γνώση του ιστο­ρι­κού του από τον πρώτο των ενα­γο­μέ­νων, ενη­με­ρώ­θη­κε ότι το πρωί ο ασθε­νής είχε κάνει χρήση ηρω­ί­νης, είδε το ηλε­κτρο­καρ­διο­γρά­φη­μα, το οποίο βρήκε φυ­σιο­λο­γι­κό, και άρ­χι­σε τη δια­δι­κα­σία της νάρ­κω­σης, προ­κει­μέ­νου να κα­τευ­νά­σει τα στε­ρη­τι­κά του σύν­δρο­μα.

Η δια­δι­κα­σία δι­ήρ­κε­σε πε­ρί­που 5-6 ώρες έως τις 22:30 της 1-10-2009, οπότε στα­δια­κά άρ­χι­σε να ξυπνά τον ασθε­νή. Απο­σω­λη­νώ­θη­κε και ξύ­πνη­σε περί ώρα 23:00, του χο­ρη­γή­θη­κε κορ­τι­ζό­νη για το οί­δη­μα στον λά­ρυγ­γα λόγω της δια­σω­λή­νω­σης, αντιε­με­τι­κό και aminophylline για να μη κάνει βρογ­χό­σπα­σμο. Αφού ξύ­πνη­σε, ο ασθε­νής ση­κώ­θη­κε κα­νο­νι­κά και τον πήγε στην τουα­λέ­τα ο ίδιος ο αναι­σθη­σιο­λό­γος, ο οποί­ος όταν δια­πί­στω­σε ότι ο ασθε­νής ανέ­πνεε κα­νο­νι­κά, φού­σκω­νε το στή­θος, έβηχε και μι­λού­σε, απο­χώ­ρη­σε από την κλι­νι­κή γύρω στις 12.00 τα με­σά­νυ­χτα, αφή­νο­ντας τον ασθε­νή στη φρο­ντί­δα του θε­ρά­πο­ντος ια­τρού – πρώ­του των ενα­γο­μέ­νων.

Κα­θό­λο το ανω­τέ­ρω χρο­νι­κό διά­στη­μα, η μη­τέ­ρα του ασθε­νούς, η οποία ήταν πα­ρού­σα και σε άλλες ανά­λο­γες δια­δι­κα­σί­ες, βρι­σκό­ταν έξω από το ει­δι­κό δω­μά­τιο – ΜΕΘ, στο οποίο ο υιός της υπο­βαλ­λό­ταν στην ανω­τέ­ρω δια­δι­κα­σία.

Πλην όμως, ενώ συ­νή­θως περί ώρα 21:00, της ίδιας ημέ­ρας που άρ­χι­ζε η ανω­τέ­ρω δια­δι­κα­σία πάντα με­ση­μέ­ρι, κα­λού­σαν τους συγ­γε­νείς, ώστε όταν ξυ­πνή­σουν οι ασθε­νείς, να δουν τους οι­κεί­ους τους, εκεί­νο το βράδυ δεν ακο­λου­θή­θη­κε η ίδια δια­δι­κα­σία, αλλά περί ώρα 05:30 της 2-10-2009 βγή­καν άλλα δύο νεαρά άτομα που ήταν στην ΜΕΘ και είχαν ει­σα­χθεί την ίδια ώρα για την ίδια δια­δι­κα­σία, και μετά από 20 λεπτά εξήλ­θε, σε αντί­θε­ση με τα άλλα δύο άτομα, υπο­βα­στα­ζό­με­νος, ο οποί­ος ανα­γνώ­ρι­σε τη μη­τέ­ρα του-δεύ­τε­ρη των ενα­γό­ντων λέ­γο­ντας «μαμά». Από τη στιγ­μή που έφθα­σαν στο δω­μά­τιο νο­ση­λεί­ας άρ­χι­σε να έχει εμέ­τους και διαρ­ροϊ­κές κε­νώ­σεις.

Περί ώρα 09:00 της 2-10-2009 εμ­φα­νί­σθη­κε για πρώτη φορά στο δω­μά­τιο του ασθε­νούς ο πρώ­τος των ενα­γο­μέ­νων, για τη συ­νή­θη νο­ση­λεία. Ο ασθε­νής συ­νέ­χι­σε έως το με­ση­μέ­ρι να έχει εμέ­τους και διαρ­ροϊ­κές κε­νώ­σεις, ενώ ο πρώ­τος των ενα­γο­μέ­νων δεν επι­σκέ­φθη­κε ξανά τον ασθε­νή του, απο­χω­ρώ­ντας από την κλι­νι­κή το με­ση­μέ­ρι και αφή­νο­ντας τη φρο­ντί­δα όλων των ασθε­νών στην ανει­δί­κευ­τη τότε ιατρό.

Οι έμε­τοι και οι διαρ­ροϊ­κές κε­νώ­σεις του ασθε­νούς συ­νε­χί­ζο­νταν, με απο­τέ­λε­σμα περί ώρα 18:00 της 2-10-2009, να του το­πο­θε­τή­σουν πάνες, ενώ η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του έβαι­νε διαρ­κώς επι­δει­νού­με­νη. Μά­λι­στα, άρ­χι­σε να έχει πα­ραι­σθή­σεις και ρίγος και η ίδια ανα­ζή­τη­σε τον πρώτο των ενα­γο­μέ­νων, ο οποί­ος όμως δεν ήρθε ποτέ.

Ο ασθε­νής περί ώρα 20:30 – 21:30 της 2-10-2009, εμ­φά­νι­σε αδυ­να­μία, κα­τα­βο­λή δυ­νά­με­ων, πυ­ρε­τό 38,5°C, καθώς και τα­χυ­καρ­δία, είχε 120 σφί­ξεις/λεπτό και, κυ­ρί­ως, πτώση οξυ­γό­νου στο αίμα (87%). Τότε, η ανει­δί­κευ­τη ια­τρός του χο­ρή­γη­σε πα­ρα­κε­τα­μό­λη για τον πυ­ρε­τό και ενη­μέ­ρω­σε τη­λε­φω­νι­κά τον πρώτο των ενα­γο­μέ­νων. Η πτώση του οξυ­γό­νου και η τα­χυ­καρ­δία έκανε τους ια­τρούς, και συ­γκε­κρι­μέ­να την εφη­με­ρεύ­ου­σα ιατρό, τον πρώτο των ενα­γο­μέ­νων και τον πνευ­μο­νο­λό­γο να σκε­φτούν το εν­δε­χό­με­νο λοί­μω­ξης του ανα­πνευ­στι­κού και, κατ΄ εντο­λή του θε­ρά­πο­ντος, χο­ρη­γή­θη­καν στον ασθε­νή ου­σί­ες βρογ­χο­δια­σταλ­τι­κές, ενώ του το­πο­θε­τή­θη­κε και μάσκα οξυ­γό­νου.

Ο ασθε­νής εμ­φά­νι­σε για λίγο κά­ποια βελ­τί­ω­ση και τε­λι­κά το ΕΚΑΒ εκλή­θη περί ώρα 02:00 της 3-10-2009. Λίγο προ της αφί­ξε­ώς του, ο ασθε­νής έπαθε κάμψη καρ­δια­κής λει­τουρ­γί­ας και την ώρα που προ­σπα­θού­σε η ανω­τέ­ρω ανει­δί­κευ­τη ια­τρός να τον υπο­βά­λει σε καρ­διο­α­να­πνευ­στι­κή ανα­ζω­ο­γό­νη­ση, εμ­φα­νί­σθη­καν ο θε­ρά­πων ια­τρός, ο πνευ­μο­νο­λό­γος και ο τε­χνι­κός του ΕΚΑΒ, πλην όμως, λίγα λεπτά μετά εξέ­πνευ­σε, περί ώρα 04:15 της 3-10-2009.

Ση­μειώ­νε­ται ότι ο πρώ­τος των ενα­γο­μέ­νων κρί­θη­κε, ήδη αμε­τα­κλή­τως, από το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο Πει­ραιώς, ότι τέ­λε­σε την πράξη της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας από αμέ­λεια σε βάρος του θα­νό­ντος, για την οποία και έπαυ­σε ορι­στι­κά η ποι­νι­κή δίωξη λόγω πα­ρα­γρα­φής. Πε­ραι­τέ­ρω, απο­δεί­χθη­κε ότι ο πρώ­τος των ενα­γο­μέ­νων ήταν προ­στη­θείς της πέμ­πτης των ενα­γο­μέ­νων ανώ­νυ­μης, ήδη σε εκ­κα­θά­ρι­ση τε­λού­σας, εται­ρεί­ας.

Το Δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτή την αγωγή εις βάρος του ια­τρού και της κλι­νι­κής και ανα­γνω­ρί­ζει ότι υπο­χρε­ού­νται να κα­τα­βά­λουν, έκα­στος εις ολό­κλη­ρον σε έκα­στο εκ των πρώ­του και δεύ­τε­ρης των ενα­γό­ντων το ποσό των 54.106 ευρώ και στην τρίτη των ενα­γό­ντων το ποσό των 24.956 ευρώ, νοµιµότοκα από την επί­δο­ση της αγω­γής.