Κυμισάλα: Ένα καλό νέο, μια υπενθύμιση, μια ευχή

Το καλό νέο είναι πως «Τις ανα­σκα­φι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες στην πε­ριο­χή Κυ­μι­σά­λα της Ρόδου, που λαμ­βά­νουν χώρα από την αρ­χαιο­λο­γι­κή ομάδα του Τμή­μα­τος Με­σο­γεια­κών Σπου­δών, του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, απο­φά­σι­σε να χρη­μα­το­δο­τή­σει, για το έτος 2018 και για πρώτη φορά, ο Υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής, μέσω του Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Αι­γαί­ου και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής, με το ποσό των 10.000€.»

Η  υπεν­θύ­μι­ση  είναι,  πως αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που χρη­μα­το­δο­τεί­ται η ανα­σκα­φή της Κυ­μι­σά­λας. Δια στό­μα­τος του κα­θη­γη­τή κ. Μα­νό­λη Στε­φα­νά­κη και σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ», απα­τώ­ντας σε ερώ­τη­ση,  σχε­τι­κά με την χρη­μα­το­δό­τη­ση της ανα­σκα­φής, μά­θα­με πως :  « Το 2011 και το 2012 -γιατί αυτές είναι οι δύο τε­λευ­ταί­ες αναρ­τή­σεις πε­πραγ­μέ­νων της έρευ­νας- δεν υπήρ­ξε καμία χρη­μα­το­δό­τη­ση, ως απο­τέ­λε­σμα της γε­νι­κό­τε­ρης οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Εκ των πραγ­μά­των λοι­πόν έπρε­πε να μειω­θεί τόσο το προ­σω­πι­κό, όσο και ο χρό­νος της έρευ­νας και η ανα­σκα­φή κρα­τή­θη­κε κυ­ριο­λε­κτι­κά «με τα δό­ντια», χάρη στην εθε­λο­ντι­κή προ­σφο­ρά και συ­νει­σφο­ρά των μελών της ανα­σκα­φι­κής ομά­δας (αρ­χαιο­λό­γων, το­πο­γρά­φων και φοι­τη­τών) και την ανι­διο­τε­λή συ­νει­σφο­ρά και στή­ρι­ξη της ενο­ρί­ας Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να Σιαν­νών και της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας Σιαν­νών και Μο­νο­λί­θου, σε επί­πε­δο συλ­λό­γων, κα­τα­στη­μα­ταρ­χών και ιδιω­τών οι οποί­οι ανέ­λα­βαν το βάρος της δια­μο­νής και δια­τρο­φής της ερευ­νη­τι­κής ομά­δας, καθώς και της αμοι­βής ανει­δί­κευ­των τε­χνι­τών. Το 2013, ωστό­σο, η ανα­σκα­φή στη­ρί­χτη­κε για πρώτη φορά από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, και όπως φαί­νε­ται μάλ­λον θα ενι­σχυ­θεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο κατά το 2014.» Επί­σης  η ανα­σκα­φή της Κυ­μι­σά­λας και η ανά­δει­ξη της Ακρό­πο­λης είναι με­τα­ξύ των έργων που η Πε­ρι­φέ­ρεια χρη­μα­το­δο­τεί εξ ιδίων πόρων, σύμ­φω­να με τον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη ( 8.8.2017).

Αυτά ως υπεν­θύ­μι­ση,  γιατί δεν ωφε­λεί κα­νέ­ναν, η μνήμη χρυ­σό­ψα­ρου, αλλά κυ­ρί­ως , γιατί δεν αξί­ζει γι’ αυτόν τον αξιό­λο­γο κα­θη­γη­τή, ο οποί­ος έδινε μάχη κάθε φορά να εξα­σφα­λί­σει κά­ποιο ποσό, προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χι­σθεί  η ανα­σκα­φή. Εύγε λοι­πόν στον κ. Σα­ντο­ρι­νιό που εξα­σφά­λι­σε για μια ακόμη φορά, την χρη­μα­το­δό­τη­ση αυτής της σπου­δαί­ας για τον τόπο ανα­σκα­φής..

Και η ευχή:  να μην ξε­χα­στεί και τα επό­με­να χρό­νια και να σκύ­ψουν ΟΛΟΙ πάνω από το σχέ­διο-με­λέ­τη-όραμα του κ. Μ. Στε­φα­νά­κη, το οποίο κατά και­ρούς έχει πα­ρου­σιά­σει και στους πο­λί­τες σε  ημε­ρί­δες και στους αρ­μό­διους φο­ρείς. Πως μπο­ρεί η αξιο­ποί­η­ση της πο­λι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς μέσα από την ανά­δει­ξη των αρ­χαιο­λο­γι­κών θέ­σε­ων και μνη­μεί­ων  και το «πά­ντρε­μα» με το εκ­πλη­κτι­κό φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον της πε­ριο­χής, να γίνει πόλος έλξης επι­σκε­πτών,  δη­μιουρ­γώ­ντας μια ση­μα­ντι­κή ανα­βάθ­μι­ση του τμή­μα­τος αυτού της ρο­δια­κής πε­ρι­φέ­ρειας, με την  ανά­δει­ξη των ιδιαί­τε­ρων πο­λι­τι­σμι­κών, φυ­σι­κών και ποιο­τι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών του τόπου και την δη­μιουρ­γία υπο­δο­μών για μια ήπια αει­φο­ρι­κή και βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη στην πε­ριο­χή, που θα την προ­φυ­λά­ξει από την αδη­φά­γο μανία του μα­ζι­κού του­ρι­σμού,  μέσα από ένα και­νο­τό­μο αρ­χαιο­λο­γι­κό-οι­κο­λο­γι­κό πάρκο  που θα απο­δο­θεί στην το­πι­κή κοι­νω­νία. Να δη­μιουρ­γή­σει και­νούρ­γιες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, κρα­τώ­ντας τους νέους κυ­ρί­ως