DW: Συνδέονται εντέλει χρέος και προσφυγικό;

Μο­λο­νό­τι Αθήνα και Βε­ρο­λί­νο δια­τεί­νο­νται ότι το ζή­τη­μα του χρέ­ους δεν συν­δέ­ε­ται με τη δια­χεί­ρι­ση της προ­σφυ­γι­κής κρί­σης, γερ­μα­νοί ανα­λυ­τές εκτι­μούν ότι τα δυο θέ­μα­τα «πάνε πα­κέ­το».

Υπό τον τίτλο «Όχι, όχι και πάλι όχι» η Süddeutsche Zeitung του Μο­νά­χου ανα­φέ­ρε­ται στην άρ­νη­ση του γερ­μα­νού υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε να συ­ζη­τή­σει το ζή­τη­μα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους πριν την ολο­κλή­ρω­ση του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος.

Όπως ση­μειώ­νει η γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα, ήδη πριν τη συ­νά­ντη­ση της γερ­μα­νί­δας κα­γκε­λα­ρί­ου Μέρ­κελ με τον έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό στο πε­ρι­θώ­ριο της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής της ΕΕ, «κα­τέ­φθα­νε από το Βε­ρο­λί­νο η απά­ντη­ση στο αί­τη­μα του Αλ. Τσί­πρα για με­ρι­κή απο­μεί­ω­ση του χρέ­ους».

«Η Γερ­μα­νία χρειά­ζε­ται την Ελ­λά­δα»

O Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε αρ­νεί­ται να συ­ζη­τή­σει το ζή­τη­μα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους πριν την ολο­κλή­ρω­ση του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος

Σε δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση για το μέλ­λον της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης το βράδυ της Πέμ­πτης, ο Β. Σόι­μπλε επα­νέ­λα­βε ότι το πρό­βλη­μα της Ελ­λά­δας δεν είναι το χρέος, αλλά η έλ­λει­ψη αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας. «Λίγες ώρες αρ­γό­τε­ρα Μέρ­κελ και Τσί­πρας συ­να­ντή­θη­καν στις Βρυ­ξέλ­λες. Κυ­βερ­νη­τι­κοί κύ­κλοι ανα­φέ­ρουν ότι οι δυο ηγέ­τες συ­ζή­τη­σαν κυ­ρί­ως τα της πε­ραι­τέ­ρω υλο­ποί­η­σης της προ­σφυ­γι­κής συμ­φω­νί­ας ΕΕ-Τουρ­κί­ας. (…) Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα αμ­φι­σβη­τεί­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο η εφαρ­μο­γή της συμ­φω­νί­ας. Πολ­λοί πρό­σφυ­γες εγκλω­βί­ζο­νται στην Ελ­λά­δα».

Και η εφη­με­ρί­δα συ­νε­χί­ζει: «Την ίδια ώρα, από το 2010 η υπερ­χρε­ω­μέ­νη χώρα προ­φυ­λάσ­σε­ται από τον κίν­δυ­νο χρε­ο­κο­πί­ας με δά­νεια, κυ­ρί­ως από τις άλλες χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης. Εν τω με­τα­ξύ η χώρα έχει χρέη 312 δις ευρώ. Η κυ­βέρ­νη­ση στην Αθήνα αξιώ­νει την έστω και με­ρι­κή δια­γρα­φή του χρέ­ους. Επι­σή­μως Βε­ρο­λί­νο και Αθήνα δια­ψεύ­δουν μεν ότι χρέη και πρό­σφυ­γες θα μπο­ρού­σαν να συν­δε­θούν. Πρα­κτι­κά όμως τα δυο προ­βλή­μα­τα συν­δέ­ο­νται. Για να λει­τουρ­γή­σει η προ­σφυ­γι­κή συμ­φω­νία, η Γερ­μα­νία χρειά­ζε­ται την Ελ­λά­δα. Αυτό δίνει στην ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση τη δυ­να­τό­τη­τα να δια­τυ­πώ­νει απαι­τή­σεις. Τις επό­με­νες εβδο­μά­δες η δια­μά­χη αυτή ανα­μέ­νε­ται να εντα­θεί. Το ΔΝΤ προ­τί­θε­ται να απο­φα­σί­σει το Δε­κέμ­βριο εάν θα συμ­με­τά­σχει στην χρη­μα­το­δο­τι­κή βο­ή­θεια. Το Τα­μείο θέτει με­τα­ξύ άλλων ως προ­ϋ­πό­θε­ση την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους. Ο Σόι­μπλε απορ­ρί­πτει και αυτή την απαί­τη­ση».

Και νέα απόρ­ρι­ψη από τη Μέρ­κελ

O Αλ. Τσί­πρας «προ­σπά­θη­σε απε­γνω­σμέ­να να απο­σπά­σει από την γερ­μα­νί­δα κα­γκε­λά­ριο Άγκε­λα Μέρ­κελ μια δέ­σμευ­ση για κού­ρε­μα του χρέ­ους»

Στα όσα δι­η­μεί­φθη­σαν στις Βρυ­ξέλ­λες με­τα­ξύ του έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού και της γερ­μα­νί­δας κα­γκε­λα­ρί­ου ανα­φέ­ρε­ται και η Bild, η οποία και σε συ­νέ­χεια του χθε­σι­νού προ­κλη­τι­κού της άρ­θρου, γρά­φει στο γνώ­ρι­μο ύφος της: «Το προ­σπά­θη­σε, και πάλι. Και έφαγε χυ­λό­πι­τα, και πάλι!». Σύμ­φω­να με τη λαϊκή εφη­με­ρί­δα, στις Βρυ­ξέλ­λες ο Αλ. Τσί­πρας «προ­σπά­θη­σε απε­γνω­σμέ­να να απο­σπά­σει από την γερ­μα­νί­δα κα­γκε­λά­ριο Άγκε­λα Μέρ­κελ μια δέ­σμευ­ση για κού­ρε­μα του χρέ­ους. (…) Εντού­τοις και σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες των αντι­προ­σω­πειών, η Μέρ­κελ πα­ρέ­πεμ­ψε στο αρ­μό­διο όρ­γα­νο των χωρών της ευ­ρω­ζώ­νης, το Eurogroup. Ο στό­χος του Τσί­πρα: ένα κού­ρε­μα χρέ­ους για τη χρε­ο­κο­πη­μέ­νη του χώρα. Για τη Μέρ­κελ όμως το αί­τη­μα αυτό έρ­χε­ται σε κακή στιγ­μή», γρά­φει η εφη­με­ρί­δα, πα­ρα­πέ­μπο­ντας στο ότι το ΔΝΤ δεν έχει απο­φα­σί­σει ακόμη τη συμ­με­το­χή του στο νέο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα, γε­γο­νός που προ­κα­λεί πο­νο­κέ­φα­λο στους Μέρ­κελ και Σόι­μπλε.

Η ει­κο­νι­κή ανά­καμ­ψη της Ελ­λά­δας

Πολύ σχε­τι­κή η ανά­καμ­ψη στην Ελ­λά­δα

«Οι δα­νει­στές πιέ­ζουν την Αθήνα» για με­ρι­κή απε­λευ­θέ­ρω­ση των απο­λύ­σε­ων ανα­φέ­ρει άρθρο στην ηλε­κτρο­νι­κή έκ­δο­ση της Frankfurter Rundschau που ση­μειώ­νει: «Αυτή είναι η ει­κό­να της ανά­καμ­ψης στην Ελ­λά­δα: κατά τους πρώ­τους εννέα μήνες του τρέ­χο­ντος έτους δη­μιουρ­γή­θη­καν 1,6 εκα­τομ­μύ­ρια νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας. Ακού­γε­ται καλό. Οι μισές από αυτές όμως είναι θέ­σεις με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης που ως επί το πλεί­στον αντι­κα­θι­στούν πλή­ρεις θέ­σεις. Πά­ντως λει­τουρ­γεί. Εντέ­λει πολ­λές επι­χει­ρή­σεις κα­τα­βάλ­λουν στους ερ­γα­ζό­με­νους μι­σθούς για με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση, μο­λο­νό­τι τους απα­σχο­λούν πλή­ρως. Όποιος δεν θέλει, απο­λύ­ε­ται. Σχε­δόν μισό εκα­τομ­μύ­ριο Έλ­λη­νες ερ­γα­ζό­με­νοι φέρ­νουν μη­νιαί­ως στο σπίτι 340 ευρώ ή λι­γό­τε­ρα, σύμ­φω­να με στοι­χεία του ΙΚΑ».

«(…) Από αυτό μπο­ρεί να συ­μπε­ρά­νει κα­νείς ότι οι έλ­λη­νες ερ­γα­ζό­με­νοι είναι σχε­τι­κά φθη­νοί. Από τη σκο­πιά των πι­στω­τών της Ελ­λά­δας όμως όχι αρ­κε­τά φθη­νοί: εδώ και μια εβδο­μά­δα δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται με την Αθήνα. Αντι­κεί­με­νο αυτή τη φορά όχι νέες πε­ρι­κο­πές, αλλά το ερ­γα­τι­κό δί­καιο. Οι πι­στω­τές θέ­λουν τη χα­λά­ρω­ση του πλαι­σί­ου που αφορά στην προ­στα­σία από απο­λύ­σεις, τη διευ­κό­λυν­ση των μα­ζι­κών απο­λύ­σε­ων, τον πε­ραι­τέ­ρω πε­ριο­ρι­σμό της επιρ­ρο­ής των συν­δι­κά­των (…)».

http://www.dw.com/