Δώρισαν τα όργανα του γιου τους για να σώσουν ανθρώπινες ζωές – Η μητέρα ανοίγει την καρδιά της στην “δημοκρατική”

Βασα­νι­στικά είναι τα ερω­τή­ματα για τις συν­θή­κες κάτω από τις οποίες έκοψε το νήμα της ζωής του, μετά από χρήση κοκτέιλ ναρ­κω­τι­κών, στο κελί που εκρα­τείτο στις φυλακές της Αλι­καρ­νασ­σού, ο 31χρονος Αφα­ντε­νός Ευάγ­γε­λος Δημη­τριά­δης, μηχα­νι­κός αυτο­κι­νή­των.

Ήταν ένας νέος άνθρω­πος, που κου­βα­λούσε το δικό του Γολγοθά και που χάρισε ζωή με τον θάνατό του.

Όταν η οικο­γέ­νεια του 31χρονου ενη­με­ρώ­θηκε, πως ο γιος τους ήταν εγκε­φα­λικά νεκρός, πήραν την απόφαση να δωρί­σουν τα όργανά του.

Επι­δει­κνύ­ο­ντας γεν­ναιό­τητα ψυχής και λεβε­ντιά, οι γονείς του 31χρονου συναί­νε­σαν στη δωρεά των οργάνων του γιου τους για να κερ­δί­σουν τη ζωή, συνάν­θρω­ποί μας. Αμέσως στήθηκε αερο­γέ­φυρα ζωής, που ολο­κλη­ρώ­θηκε την 29η Αυγού­στου 2014.

Από νοσο­κο­μείο της Αθήνας ελή­φθη­σαν τα δύο νεφρά, από τη Θεσ­σα­λο­νίκη το ήπαρ και οι κερα­τοει­δείς ελή­φθη­σαν από το «ΠΑΓΝΗ».

Η κ. Βιβή Δημη­τριά­δου – Δια­κο­στα­μα­τίου, άνοιξε την καρδιά της σε συντά­κτη της «δημο­κρα­τι­κής», απο­κα­λύ­πτο­ντας μεταξύ άλλων ότι ο 31χρονος λεβέ­ντης, που είχε μπλέξει στα γρα­νά­ζια της χρήσης, είναι και θύμα της κρα­τι­κής αναλ­γη­σίας για τους κρα­τού­με­νους.

Ειρήστω εν παρόδω ότι η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση από την οποία προ­κύ­πτουν τα αίτια του θανάτου του, της παρα­δό­θηκε μόλις πριν από μια εβδο­μάδα ενώ η ενη­μέ­ρωσή της από τις φυλακές της Αλι­καρ­νασ­σού ήταν σχεδόν μηδε­νική.

Πιθα­νο­λο­γεί μάλιστα ότι δεν έχει γίνει ουσιώ­δης έρευνα για να βρεθούν εκείνοι που τρο­φο­δό­τη­σαν τον κρα­τού­μενο γιό της με ναρ­κω­τικά, ενώ θεωρεί βέβαιο ότι δεν του παρεί­χαν την απαι­τού­μενη ιατρική συν­δρομή με το που δια­πι­στώ­θηκε ότι είχε χάσει τις αισθή­σεις του το πρωί της 17ης Αυγού­στου 2014.

«Οπως προ­κύ­πτει από τα ευρή­ματα της ιατρο­δι­κα­στι­κής έκθεσης ο θάνατός του οφεί­λε­ται σε εγκο­λε­α­σμό των αμυ­γδα­λών της παρε­γκε­φα­λί­δας συνε­πεία κυτ­τα­ρο­το­ξι­κού εγκε­φα­λι­κού οιδή­μα­τος, απο­τέ­λε­σμα προη­γού­με­νης δηλη­τη­ρί­α­σης με ναρ­κω­τι­κές ουσίες» κατα­λή­γει η ιατρο­δι­κα­στική έρευνα.

Στην ίδια έρευνα ανα­φέ­ρε­ται ότι είχε χάσει τις αισθή­σεις του μέσα στο κελί του τις πρωινές ώρες της 17ης Αυγού­στου 2014. Παρε­λή­φθη από το ΕΚΑΒ σε ασυ­στο­λία και δια­κο­μί­σθηκε στο Βενι­ζέ­λειο Νοσο­κο­μείο Ηρα­κλείου.

Στο ΤΕΠ του νοσο­κο­μείου μετά από προ­σπά­θεια καρ­διο­α­να­πνευ­στι­κής ανα­ζω­ο­γό­νη­σης ανέ­κτησε την κυκλο­φο­ρία και μετα­φέρ­θηκε στην ΜΕΘ. Νοση­λευό­ταν έκτοτε έως τις 29 Αυγού­στου 2014 στη ΜΕΘ, δια­σω­λη­νω­μέ­νος, ενώ από εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις δια­πι­στώ­θηκε, διάχυτο κυτ­τα­ρο­το­ξικό εγκε­φα­λικό οίδημα.

Διε­νερ­γή­θη­καν δοκι­μα­σίες εγκε­φα­λι­κού θανάτου που απέ­βη­σαν θετικές και κατόπιν δόθηκε συγκα­τά­θεση από τους συγ­γε­νείς του για λήψη οργάνων με σκοπό τη μετα­μό­σχευση.

Κατά την εισα­γωγή του στάλ­θη­καν βιο­λο­γικά υγρά για τοξι­κο­λο­γική ανάλυση (ούρα, αίμα, γαστρικό περιε­χό­μενο), η οποία απε­κά­λυψε την ύπαρξη στα ούρα μορ­φί­νης και βεν­ζο­δια­ζε­πι­νών, καθώς και ηρωίνης στο γαστρικό περιε­χό­μενο.

Την 9η μέρα της νοση­λείας του στάλ­θηκε εκ νέου δείγμα αίματος για τοξι­κο­λο­γική ανάλυση, η οποία ήταν αρνη­τική για οποιούχα και βεν­ζο­δια­ζε­πί­νες.

Στον 31χρονο, όπως ξανά­γραψε η «δημο­κρα­τική», είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 13 ετών και χρη­μα­τική ποινή 20.000 ευρώ γιατί ενε­πλάκη σε υπόθεση δια­κί­νη­σης κοκα­ΐ­νης και κάν­να­βης.

Στην ίδια υπόθεση έχει επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 15 ετών και χρη­μα­τική ποινή 50.000 ευρώ σε έναν 28χρονο, αστυ­νο­μικό, που υπη­ρε­τούσε στην ομάδα ΔΙΑΣ.

Στην υπόθεση είχαν εμπλα­κεί και 9 ακόμη άτομα που κρί­θη­καν αθώοι.

Η Δίωξη Ναρ­κω­τι­κών είχε υπο­στη­ρί­ξει μεταξύ άλλων ότι ο 31χρονος προ­έ­βαινε στην αγορά ακα­θό­ρι­στων ποσο­τή­των ναρ­κω­τι­κών ουσιών μέσω της εται­ρείας «SPEEDEX» και προ­κει­μέ­νου, να απο­φεύ­γει τη σύλληψή του, από τις διω­κτι­κές αρχές, διέθετε το χρη­μα­τικό ποσό των 100 ευρώ, για κάθε παρα­λαβή ναρ­κω­τι­κών, στον αστυ­νο­μικό.

Ο μηχα­νι­κός βρέθηκε να κατέχει στην οικία του, σε συνερ­γείο αυτο­κι­νή­των στ’ Αφάντου, καθώς και σε έτερη οικία, που χρη­σι­μο­ποιούσε ως κρύπτη, έξι ανι­σο­βα­ρείς συσκευα­σίες, με ποσό­τητα ακα­τέρ­γα­στης κάν­να­βης συνο­λι­κού βάρους 56,6 γραμ., τέσ­σε­ρις ανι­σο­βα­ρείς συσκευα­σίες, με ποσό­τητα κοκα­ΐ­νης συνο­λι­κού βάρους 2,9 γραμ. και μία ζυγαριά ακρι­βείας.

Ο ίδιος και οι οικείοι του υπο­στή­ρι­ξαν από την πρώτη στιγμή ότι ήταν εξαρ­τη­μέ­νος από τα ναρ­κω­τικά.

Η κ. Δημη­τριάδη εξήγησε ότι ο Βαγ­γέ­λης ήταν ένα υπο­δειγ­μα­τικό παιδί, η «ψυχή της τάξης», όπως της έλεγαν οι καθη­γη­τές του στο σχολείο, που επέλεξε να μην ακο­λου­θή­σει την σχολή βιο­λο­γι­κών καλ­λιερ­γειών που είχε πετύχει με εξε­τά­σεις στο Πανε­πι­στή­μιο Κρήτης και να φοι­τή­σει στη σχολή μηχα­νι­κών αυτο­κι­νή­των του ΟΑΕΔ λόγω της αγάπης του για τα αυτο­κί­νητα και της παράλ­λη­λης ενα­σχό­λη­σης του πατέρα του ως φανο­ποιού.

Φοίτησε μέχρι το 2007 και μετά εργά­στηκε σε γνωστή εται­ρεία πώλησης αυτο­κι­νή­των του νησιού. Ξεκί­νησε το δικό του συνερ­γείο στ’ Αφάντου και παράλ­ληλα το διά­στημα 2009 – 2010 εξαι­τίας της μεγάλης σωμα­τι­κής του διά­πλα­σης, συνε­πεία συστη­μα­τι­κής άσκησης σε γυμνα­στή­ρια, ξεκί­νησε να εργά­ζε­ται ως «πορ­τιέ­ρης» σε νυχτε­ρινά κέντρα.

«Η επαφή με τον κόσμο της νύχτας οδήγησε το παιδί μου στη χρήση της κοκα­ΐ­νης» εκμυ­στη­ρεύ­ε­ται η κ. Δημη­τριάδη, που εξήγησε ότι δεν είχε ποτέ δείξει στην οικο­γέ­νεια του ότι έκανε χρήση. Η συμπε­ρι­φορά του και η εικόνα του παρέ­μεινε η ίδια και δεν υπήρχαν κάν υπό­νοιες ότι είχε πέσει στη χρήση ναρ­κω­τι­κών.

Από το 2010, όπως ανα­φέ­ρει η κ. Δημη­τριάδη, ξεκί­νη­σαν οι πρώτες ενδεί­ξεις, όταν ο 27χρονος τότε γιός της άρχισε να φεύγει από το σπίτι.

Ακο­λού­θησε η σύλληψη του από τη Δίωξη Ναρ­κω­τι­κών. Κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος την 11η Ιουνίου 2011 και μετα­φέρ­θηκε στις φυλακές της Κω.

Εκεί πέραν ενός επει­σο­δίου με κάποιους Ρώσους κρα­τού­με­νους, που όπως ενη­με­ρώ­θηκε η κ. Δημη­τριάδη, του είχαν κατα­φέ­ρει χτυ­πή­ματα με αυτο­σχέ­διο μαχαίρι, για άγνωστο σ’ αυτήν λόγο, η διαγωγή του τους είχε ενθαρ­ρύ­νει.

Η κ. Δημη­τριάδη περι­γρά­φει ότι εργα­ζό­ταν αρχικά στα πλυ­ντή­ρια και εν συνε­χεία είχε ανα­λά­βει την τρο­φο­δο­σία των κρα­του­μέ­νων.

Στη δίκη που ακο­λού­θησε όπως τονίζει, τα πήρε όλα πάνω του, τονί­ζο­ντας ότι ήταν χρήστης. Η δίκη έγινε την 5η Ιουλίου 2012 και μετά εξαι­τίας της ποινής του μετα­φέρ­θηκε στις φυλακές της Αλι­καρ­νασ­σού, την 11η Οκτω­βρίου 2013.

Η μητέρα του τον επι­σκέ­φθηκε για πρώτη φορά την 8η Νοεμ­βρίου 2013 και εντυ­πω­σιά­στηκε από τα δρα­κό­ντεια μέτρα ασφα­λείας, που τίποτε δεν θύμιζαν τις φυλακές της Κω. Δεν την είχαν αφήσει καν να του δώσει ψωμί που είχε μαζί της.

Στις φυλακές της Αλι­καρ­νασ­σού εργά­στηκε στο κυλι­κείο το πρωί, ενώ τα απο­γεύ­ματα συνέ­χισε να αθλεί­ται, κάνο­ντας μπόξ και βάρη. Φρό­ντιζε για τη σωμα­τική του διά­πλαση και την υγεία του και μάλιστα ελάμ­βανε πρω­τεϊ­νες και αμι­νο­ξέα.

Την 9η Απρι­λίου 2014 πήρε την πρώτη του άδεια από τις φυλακές για πέντε μέρες και ήλθε στη Ρόδο. Η εικόνα του και η συμπε­ρι­φορά του ήταν άψογη. Η κ. Δημη­τριάδη ήταν ιδιαί­τερα χαρού­μενη, διαι­σθα­νό­μενη ότι η περι­πέ­τεια του παιδιού της με τα ναρ­κω­τικά είχε τελειώ­σει και ότι η φυλακή παρά τη στέρηση της ελευ­θε­ρίας του, τον είχε βοη­θή­σει να απο­μα­κρυν­θεί από τις ουσίες.

Την 7η Ιουνίου 2014 με μετα­γωγή μετα­φέρ­θηκε από την Κρήτη στη Ρόδο προ­κει­μέ­νου να δικα­στεί σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Πεντα­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, την 10η Ιουνίου 2014. Η δίκη ανα­βλή­θηκε για την 9η Οκτω­βρίου 2014 εξαι­τίας από­φα­σης της ολο­μέ­λειας των δικη­γο­ρι­κών συλ­λό­γων που δεν επι­τρέ­πει την παρά­σταση των δικη­γό­ρων σε δια­κο­πείσα συνε­δρί­αση μετά τη δεύτερη μέρα της δικα­σί­μου.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε εξάλλου το αίτημά του, να του ανα­στα­λεί η ποινή του και να αφεθεί προ­σω­ρινά ελεύ­θε­ρος με όρους.

«Είχε καλή συμπε­ρι­φορά στις φυλακές, μόνιμη κατοι­κία και είχε την πεποί­θηση ότι θα τον άφηναν ελεύ­θερο μέχρι να απο­φαν­θεί το Πεντα­με­λές», τονίζει η κ. Δημη­τριάδη προ­σθέ­το­ντας ότι η συγκε­κρι­μένη απόφαση του δικα­στη­ρίου τον… «τσάκισε».

Το ίδιο βράδυ, όπως υπο­στη­ρί­ζει και όπως ενη­με­ρώ­θηκε στην πορεία, έκανε χρήση ναρ­κω­τι­κών στα κρα­τη­τή­ρια της Ρόδου και φίλοι του της είπαν ότι συνέ­χισε την περι­στα­σιακή χρήση και στις φυλακές της Αλι­καρ­νασ­σού.

Πήρε ακόμη μια πεν­θή­μερη άδεια την 3η Ιουλίου 2014 και όπως φαί­νε­ται, η επι­στροφή του στις φυλακές είχε κάνει τη ζωή του ανυ­πό­φορη.

Την 16η Αυγού­στου 2014 τηλε­φώ­νησε στους γονείς του και το πρωί και το από­γευμα. Την ίδια ημέρα, όπως ενη­με­ρώ­θηκε η μητέρα του, είχε επι­κοι­νω­νή­σει και με έναν φίλο του από τον οποίο ζήτησε να κατα­βά­λει σε λογα­ρια­σμό που θα του υπε­δεί­κνυε κάποιο χρη­μα­τικό ποσό προ­κει­μέ­νου να τον τρο­φο­δο­τή­σουν κάποιοι Πακι­στα­νοί κρα­τού­με­νοι με ναρ­κω­τικά.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας επι­κοι­νώ­νησε μαζί με τον φίλο του και του είπε ότι πήρε τα ναρ­κω­τικά, λέγο­ντάς του ότι την Δευτέρα (ήταν Σάββατο) θα έπρεπε να κατα­θέ­σει τα χρήματα για τα ναρ­κω­τικά που αγόρασε με πίστωση.

Την 17η Αυγού­στου 2014, το πρωί, η κ. Δημη­τριάδη δέχτηκε το πρώτο τηλε­φώ­νημα από τις φυλακές που την ενη­μέ­ρωσε ότι ο γιός της ήταν σε σοβαρή κατά­σταση και ότι είχε μετα­φερ­θεί στο “Βενι­ζέ­λειο”. Ακο­λού­θησε, λίγα λεπτά μετά, δεύτερο τηλε­φώ­νημα από τη Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας που την ενη­μέ­ρωνε ότι ήταν δια­σω­λη­νω­μέ­νος.

Μαζί με τον σύζυγο της έφτασαν στην Κρήτη το ίδιο βράδυ.

«Αργησαν να τον μετα­φέ­ρουν στο νοσο­κο­μείο, ενώ το νοσο­κο­μειακό δεν είχε απι­δι­νωτή για να επα­να­φέ­ρουν το παιδί γρήγορα», λέει η κ. Δημη­τριάδη προ­σθέ­το­ντας ότι παρέ­μεινε σε κώμα για 13 μέρες μέχρι που δια­πι­στώ­θηκε ότι ήταν εγκε­φα­λικά νεκρός και απο­φά­σι­σαν να δωρί­σουν τα όργανά του για να δώσουν ζωή σε συναν­θρώ­πους μας.

Η κ. Δημη­τριάδη δεν έχει καμία ενη­μέ­ρωση για το αν έγινε έρευνα γύρω από τις συν­θή­κες θανάτου του παιδιού του, για το αν βρέ­θη­καν εκείνοι που δια­κι­νούν ουσίες στις φυλακές, για το πως πέρασαν οι ουσίες αυτές από τον έλεγχο και για το αν έγινε ό,τι ήταν δυνατόν για να τύχει γρή­γο­ρης μετα­φο­ράς στο νοσο­κο­μείο από το κελί του.

Η τραγική αυτή ιστορία δεν τελειώ­νει όμως με την αφήγηση της κ. Δημη­τριάδη καθώς έχει ήδη ανα­τε­θεί στη δικη­γόρο κ. Βάσια Παπα­γε­ωρ­γίου η υποβολή αγωγής σε βάρος του δημο­σίου για τον άδικο θάνατο του 31χρονου κρα­τού­με­νου.

«Είναι χρέος μου, πιστεύω, να εξα­σφα­λίσω ότι δεν θα επα­να­λη­φθεί παρό­μοιο περι­στα­τικό σε κρα­τού­μενο και ότι θα ανα­λά­βει η πολι­τεία τα μέτρα της», δηλώνει η κ. Δημη­τριάδη.