Η τραγική ιστορία πίσω από τον ειδικό φρουρό της πρεσβείας του Ιράν

Ανα­κοί­νωση με την οποία εκφρά­ζει τη θλίψη της και τη συμπα­ρά­στασή της στον ειδικό φρουρό που πρω­τα­γω­νί­στησε στην επίθεση της αντιε­ξου­σια­στι­κής ομάδας «Ρου­βί­κω­νας» στην πρε­σβεία του Ιράν εξέδωσε το Σωμα­τείο Ειδικών Φρουρών Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας Αττικής.

Ο λόγος που εξέ­δω­σαν την ανα­κοί­νωση είναι η απώλεια της συζύγου του ειδικού φρουρού, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.

Όπως σημειώ­νουν, ο ειδικός φρουρός «αδια­φό­ρησε για τις «σει­ρή­νες» των επι­κρι­τών του, αδια­φό­ρησε ακόμα και για τους βια­στι­κούς τιμω­ρούς του, χωρίς να ξεπου­λή­σει τον προ­σω­πικό Γολγοθά του με τα «αργύρια» της λύπησης, σηκώ­νο­ντας δύο σταυ­ρούς, έναν τον προ­σω­πικό του και έναν της υπη­ρε­σια­κής δια­πό­μπευ­σης».

Ωστόσο, ο ΣΕΦΕΑΑ υπο­γραμ­μί­ζει πως εκείνοι που τον τιμώ­ρη­σαν και έδωσαν εντολή μετα­κί­νη­σής του θα έπρεπε να τον στη­ρί­ξουν και να τον προ­στα­τεύ­σουν, καθώς ήξεραν το προ­σω­πικό του πρό­βλημα.

«Εμείς ζητούμε ταπεινά συγνώμη από τον συνά­δελφο αισθα­νό­με­νοι ότι είναι το ελά­χι­στο που οφεί­λουμε απέ­να­ντι στο μεγα­λείο της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας του» κατα­λή­γει το Σωμα­τείο Ειδικών Φρουρών ΕΛ.ΑΣ. Αττικής.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση του ΣΕΦΕΑΑ:

«Δυστυ­χώς η ζωή μας επι­φυ­λάσ­σει την τελευ­ταία κου­βέ­ντα στα γεγο­νότα, έχοντας τη δύναμη να ξεσκε­πά­ζει την ανθρώ­πινη υπο­κρι­σία και υπε­ρο­ψία, έχοντας τη δυνα­τό­τητα να υπερ­βαί­νει τη μικρο­ψυ­χία και την απαν­θρω­πιά, παράλ­ληλα όμως να απο­κα­λύ­πτει το μεγα­λείο της υπο­μο­νής, της καρ­τε­ρι­κό­τη­τας, της αξιο­πρέ­πειας!

Ανα­φε­ρό­μα­στε στον «πρω­τα­γω­νι­στή» της «επι­δρο­μής» στην πρε­σβεία του Ιράν του οποίου το μεγα­λείο της ψυχής του, αδια­φό­ρησε για τις «σει­ρή­νες» των επι­κρι­τών του, αδια­φό­ρησε ακόμα και για τους βια­στι­κούς τιμω­ρούς του, χωρίς να ξεπου­λή­σει τον προ­σω­πικό Γολγοθά του με τα «αργύρια» της λύπησης, σηκώ­νο­ντας δύο σταυ­ρούς, έναν τον προ­σω­πικό του και έναν της υπη­ρε­σια­κής δια­πό­μπευ­σης.

Κανένας δεν ήταν σε θέση να γνω­ρί­ζει, κανένας δεν ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να γνω­ρί­ζει, εκτός από εκεί­νους που τον τιμώ­ρη­σαν, εκτός από εκεί­νους που έδωσαν την εντολή μετα­κί­νη­σης, εκτός από αυτούς που τη διέ­τα­ξαν, ενώ θα έπρεπε να τον στη­ρί­ζουν και να τον προ­στα­τεύ­ουν!

Δια­μη­νύ­ουμε σε κάθε πλευρά, έστω και κάτω από αυτές τις συν­θή­κες, την απαί­τηση να εγκα­τα­λει­φθεί από την Διοί­κηση η απα­ρά­δε­κτη συμπε­ρι­φορά της αντι­με­τώ­πι­σης των χαμη­λό­βαθ­μών ως RES (πράγμα) παίρ­νο­ντας πίσω την άδικη και ανα­χρο­νι­στική διαταγή της μετα­κί­νη­σης.

Εμείς ζητούμε ταπεινά συγνώμη από τον συνά­δελφο αισθα­νό­με­νοι ότι είναι το ελά­χι­στο που οφεί­λουμε απέ­να­ντι στο μεγα­λείο της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας του!».