Πώς σχολιάζει ο Βασίλης Παπανικόλας την απόφαση του ΣτΕ που τον δικαίωσε

Αί­σθη­ση προ­κά­λε­σε χθες η απο­κά­λυ­ψη της «δη­μο­κρα­τι­κής» για την έκ­δο­ση της υπ’ αρίθμ. 1441/2019 από­φα­σης του Γ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, που βρί­σκε­ται στο στά­διο της κα­θα­ρο­γρα­φής, με την οποία έγινε δεκτή η αί­τη­ση ακύ­ρω­σης της από 21 Δε­κεμ­βρί­ου 2015 από­φα­σης που υπέ­γρα­ψαν ο πρώην υπουρ­γός Υγεί­ας κ. Αν­δρέ­ας Ξαν­θός και ο πρώην ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός κ. Παύ­λος Πο­λά­κης, με την οποία παύ­τη­κε από τα κα­θή­κο­ντά του, με ακόμη 4 πρώην διοι­κη­τές νο­σο­κο­μεί­ων, ο κ. Βα­σί­λειος Πα­πα­νι­κό­λας του Νι­κη­φό­ρου.

Ο κ. Πα­πα­νι­κό­λας, με ανάρ­τη­σή του στο facebook, σχο­λί­α­σε την εξέ­λι­ξη ως εξής:

«Ένα πρώτο σχό­λιο για την από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας που ακύ­ρω­σε την Από­φα­ση των Ξάν­θου – Πο­λά­κη να με παύ­σουν (14 μήνες πριν τη λήξη της θη­τεί­ας μου), αυ­θαί­ρε­τα και πα­ρά­νο­μα, από τα κα­θή­κο­ντά μου ως Διοι­κη­τή των Νο­σο­κο­μεί­ων Ρόδου – Κω – Κα­λύ­μνου τις πα­ρα­μο­νές των Χρι­στου­γέν­νων του 2015…

1. Η Δι­καιο­σύ­νη βρα­δυ­πο­ρεί στη χώρα μας και σ’ αυτό δεν φταί­νε οι Δι­κα­στές, αλλά η Πο­λι­τεία με τις δια­δι­κα­σί­ες και το σύ­στη­μα απο­νο­μής της Δι­καιο­σύ­νης που παρά τις αλ­λα­γές που έχουν γίνει, συ­νε­χί­ζει να βρα­δυ­πο­ρεί. Άλλες θα ήταν οι εξε­λί­ξεις και οι συ­νέ­πειες για τους κα­τα­λη­ψί­ες της διοί­κη­σης, αν αυτή η από­φα­ση εκ­δι­δό­ταν το 2016 μέχρι και τους δύο πρώ­τους μήνες του 2017…

2. Μπο­ρεί βέ­βαια να αργεί, αλλά δεν ξεχνά η Δι­καιο­σύ­νη… Μου μένει η ηθική ικα­νο­ποί­η­ση της δι­καί­ω­σης, την οποία αυτήν και μόνο επε­δί­ω­κα, ότι δηλ. ζω σε μια χώρα που προ­στα­τεύ­ει την Τιμή και την Αξιο­πρέ­πειά μου από τις από­πει­ρες του κάθε Πο­λά­κη να την τρώ­σει και να την υπο­τι­μή­σει…

3. Θέλω να ελ­πί­ζω πως η νέα κυ­βέρ­νη­ση, μετά και από αυτή την εξέ­λι­ξη, θα επα­να­φέ­ρει την κα­νο­νι­κό­τη­τα και στα Νο­σο­κο­μεία μας (και δεν υπο­νοώ τί­πο­τε προ­σω­πι­κό, για να μην υπάρ­ξει πα­ρα­νό­η­ση), απο­μα­κρύ­νο­ντας άμεσα όσους (εξα­κρι­βω­μέ­να πια με την από­φα­ση αυτή) πα­ρά­νο­μα και αυ­θαί­ρε­τα υπο­δύ­θη­καν ρό­λους που δεν δι­καιού­νταν…».

Θυ­μί­ζου­με ότι μετά την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας αξιο­λό­γη­σης το Υπουρ­γείο Υγεί­ας ανα­κοί­νω­σε την 17η Δε­κεμ­βρί­ου ότι από τους συ­νο­λι­κά 127 διοι­κη­τές και ανα­πλη­ρω­τές διοι­κη­τές, που υπη­ρε­τού­σαν στα νο­σο­κο­μεία της χώρας το Νο­έμ­βριο του 2015, πα­ρα­μέ­νουν στις θέ­σεις τους μόνο οι 16.

Στην αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως, οι αι­τού­ντες, επε­σή­μα­ναν ότι της εκ­δό­σε­ως των απο­φά­σε­ων, παύ­σε­ώς τους, αλλά και των “αι­τιο­λο­γι­κών εκ­θέ­σε­ων παύ­σης” τους, προη­γή­θη­κε δια­δι­κα­σία, η οποία είχε ως προ­φα­νή στόχο την “εκ­κα­θά­ρι­ση” των διοι­κη­τών και ανα­πλη­ρω­τών διοι­κη­τών του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας με πρό­δη­λα πο­λι­τι­κά κρι­τή­ρια.

Υπο­στη­ρί­ζουν, ει­δι­κό­τε­ρα ότι η δια­δι­κα­σία παύ­σης των διοι­κη­τών και ανα­πλη­ρω­τών διοι­κη­τών του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας έλαβε μορφή πε­ρισ­σό­τε­ρο πο­λι­τι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης των ήδη διο­ρι­σμέ­νων σε αυτές τις θέ­σεις, παρά μιας αντι­κει­με­νι­κής και δια­φα­νούς αξιο­λό­γη­σης της απο­δο­τι­κό­τη­τας και της προ­ό­δου τους.

Στο με­τα­ξύ η δι­καί­ω­ση του κ. Πα­πα­νι­κό­λα, προ­κά­λε­σε κύκλο συ­ζη­τή­σε­ων και έντο­νη φη­μο­λο­γία, περί επι­λο­γής του εκ νέου για την διοί­κη­ση του νο­ση­λευ­τι­κού μας ιδρύ­μα­τος.