Ένα κτήριο δοκιμάζει τη σοβαρότητα του κράτους

Η επι­στολή του πρύτανη Δημη­τρίου Παπα­γε­ωρ­γίου προς την υπουργό Εργα­σίας αλλάζει το επίπεδο της συζή­τη­σης για το πρώην ΙΚΑ της πλα­τείας Φώκιαλη. Μετά από χρόνια τοπικών εκκλή­σεων, μια απόρ­ριψη από τον e-ΕΦΚΑ και ένα εργο­τά­ξιο που πάγωσε όταν απο­κα­λύ­φθη­καν τα σφάλ­ματα της στα­τι­κής μελέτης, το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου ζητά πλέον επίσημα την παρα­χώ­ρηση του κτηρίου για φοι­τη­τική εστία. Το αίτημα πατάει σε δύο αδιαμ­φι­σβή­τη­τες πραγ­μα­τι­κό­τη­τες. Η πρώτη είναι το στε­γα­στικό αδιέ­ξοδο των φοι­τη­τών σε ένα νησί όπου τα ενοίκια έχουν γίνει απα­γο­ρευ­τικά για εκα­το­ντά­δες οικο­γέ­νειες. Η δεύτερη είναι ότι η μετα­στέ­γαση υπη­ρε­σιών υψηλής επι­σκε­ψι­μό­τη­τας σε έναν ήδη ασφυ­κτικό κυκλο­φο­ριακά κόμβο θα δημιουρ­γούσε πρό­βλημα εκεί που θα μπο­ρούσε να λυθεί ένα άλλο.

Το ερώτημα τώρα μετα­φέ­ρε­ται στην Αθήνα και είναι καθαρά πολι­τικό. Ένα δημόσιο κτήριο 5 επι­πέ­δων, με 1.429.027 ευρώ ήδη δεσμευ­μένα για την ενί­σχυσή του, παρα­μέ­νει κλειστό ενώ δύο υπουρ­γεία καλού­νται να απο­φα­σί­σουν αν η δημόσια περιου­σία υπη­ρε­τεί τις ανάγκες ενός φορέα ή τις ανάγκες μιας κοι­νω­νίας. Η κοι­νο­ποί­ηση στον Γιώργο Χατζη­μάρκο και η ανάθεση του χει­ρι­σμού στον Από­στολο Ασπράκη δεί­χνουν ότι το Πανε­πι­στή­μιο αναζητά θεσμι­κές συμ­μα­χίες, γνω­ρί­ζο­ντας ότι χωρίς πολι­τική βούληση στο κέντρο, οι επι­στο­λές μένουν στα πρω­τό­κολλα.

Το κτήριο φάντα­σμα περι­μέ­νει να μάθει αν το κράτος μπορεί να συνεν­νοη­θεί με τον εαυτό του.