ΟΟΣΑ: Παιδικοί σταθμοί και νηπιαγωγεία είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την εξέλιξη των παιδιών

Οι υπη­ρε­σί­ες εκ­παί­δευ­σης και υπο­δο­χής μι­κρών παι­διών (βρε­φι­κοί σταθ­μοί και νη­πια­γω­γεία) μπο­ρούν να βελ­τιώ­σουν τις γνω­στι­κές ικα­νό­τη­τες, τις κοι­νω­νι­κο-συ­ναι­σθη­μα­τι­κές ικα­νό­τη­τες και τα μα­θη­σια­κά κε­κτη­μέ­να των παι­διών και ιδιαί­τε­ρα αυτών που προ­έρ­χο­νται από μη προ­νο­μιού­χα πε­ρι­βάλ­λο­ντα, υπο­γραμ­μί­ζει ο ΟΟΣΑ στην έκ­θε­ση αυτή.Οι δομές αυτές μπο­ρούν έτσι να συ­νει­σφέ­ρουν σε με­γα­λύ­τε­ρη ισό­τη­τα όσον αφορά τα κε­κτη­μέ­να και σε βελ­τί­ω­ση της κοι­νω­νι­κής κι­νη­τι­κό­τη­τας.

Το 2013 οι δα­πά­νες που προ­ο­ρί­ζο­νταν για την υπο­δο­χή και την εκ­παί­δευ­ση των μι­κρών παι­διών αντι­στοι­χού­σαν στο 0,8% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Η πρό­σβα­ση στις δομές υπο­δο­χής αυ­ξά­νε­ται σε όλες τις χώρες. Κατά μέσο όρο, σχε­δόν ένα στα τρία παι­διά κάτω των τριών ετών ήταν το 2014 γραμ­μέ­νο σε κά­ποια μορφή επί­ση­μης φύ­λα­ξης.

Το πο­σο­στό αυτό κυ­μαί­νε­ται από κάτω του 10% για τα παι­διά στην Τσε­χία, τη Σλο­βα­κία και το Με­ξι­κό μέχρι πάνω από 50% στη Γαλ­λία, το Βέλ­γιο, τη Νορ­βη­γία, το Λου­ξεμ­βούρ­γο, την Ολ­λαν­δία, την Ισλαν­δία και τη Δανία (επι­κε­φα­λής με πάνω από 60%).

Κατά μέσο όρο 70% των παι­διών ηλι­κί­ας 3 ετών είναι γραμ­μέ­να στο νη­πια­γω­γείο: πάνω από 95% στη Γαλ­λία, το Βέλ­γιο, την Ισλαν­δία ή την Ισπα­νία• λι­γό­τε­ρα από 20% στην Αυ­στρα­λία, την Τουρ­κία, την Ελ­βε­τία και την Ελ­λά­δα.

Πάνω από τις μισές από τις χώρες του ΟΟΣΑ δια­θέ­τουν ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο σύ­στη­μα όσον αφορά την αρχή που ελέγ­χει τους βρε­φι­κούς σταθ­μούς και τα νη­πια­γω­γεία (συχνά το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας) και τα εκ­παι­δευ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα (Αυ­στρα­λία, Αυ­στρία, Χιλή, Δανία, Εσθο­νία, Φιν­λαν­δία, Γερ­μα­νία, Νέα Ζη­λαν­δία, Σου­η­δία, Βρε­τα­νία…).

Άλλες, όπως το Βέλ­γιο, η Γαλ­λία, το Με­ξι­κό, η Πορ­το­γα­λία ή οι ΗΠΑ, έχουν δύο ξε­χω­ρι­στά συ­στή­μα­τα, με τους βρε­φι­κούς σταθ­μούς να βρί­σκο­νται εν γένει υπό την αι­γί­δα του υπουρ­γεί­ου Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων και τα νη­πια­γω­γεία να εξαρ­τώ­νται από το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας.

Στη Γαλ­λία για πα­ρά­δειγ­μα, οι δια­χει­ρι­στές βρε­φι­κών σταθ­μών, όπου ερ­γά­ζο­νται εκ­παι­δευ­τές μι­κρών παι­διών, θέ­τουν παι­δα­γω­γι­κούς στό­χους, αλλά οι στό­χοι αυτοί δεν εντάσ­σο­νται σε ένα εθνι­κό πλαί­σιο.

«Τα ολο­κλη­ρω­μέ­να συ­στή­μα­τα, που βρί­σκο­νται υπό τον έλεγ­χο ενός μόνο υπουρ­γού ή που έχουν εκ­παι­δευ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα που αρ­χί­ζουν από την ηλι­κία του ενός έτους και διαρ­κούν μέχρι την εί­σο­δο στο Δη­μο­τι­κό, είναι εκ­παι­δευ­τι­κά συ­στή­μα­τα που εν γένει επι­τυγ­χά­νουν κα­λύ­τε­ρα», σχο­λί­α­σε σε συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου ο Ερίκ Σαρ­μπο­νιέ, ένας από τους συ­ντά­κτες της έκ­θε­σης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ