H νέα διαδικασία ρύθμισης δανείων

Ανα­λυ­τι­κή οδη­γία της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Κα­τα­να­λω­τή, κα­θο­ρί­ζει τους νέους θε­σμούς των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης και του συ­νερ­γά­σι­μου δα­νειο­λή­πτη, για τη δια­δι­κα­σία της ρύθ­μι­σης δα­νεί­ων από το επό­με­νο έτος. Ακο­λου­θούν οι οδη­γί­ες με τη μορφή 16 συ­νο­λι­κά ερω­τα­πα­ντή­σε­ων, προ­κει­μέ­νου να γί­νουν πιο εύ­κο­λα αντι­λη­πτές από τους άμεσα εν­δια­φε­ρό­με­νους…

1. Τι είναι οι «εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης»;

Δια­φη­μι­στι­κή κα­τα­χώ­ρη­ση

Δια­φη­μι­στι­κή κα­τα­χώ­ρη­ση

Οι «εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης» είναι ένας αντι­κει­με­νι­κός τρό­πος προσ­διο­ρι­σμού των δα­πα­νών που απαι­τού­νται για την κά­λυ­ψη των βα­σι­κών ανα­γκών των νοι­κο­κυ­ριών.

2. Ποιος είναι ο σκο­πός του ορι­σμού «των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης»;

Ο προσ­διο­ρι­σμός των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης συμ­βάλ­λει στην οι­κο­δό­μη­ση ενός πνεύ­μα­τος αμοι­βαί­ας εμπι­στο­σύ­νης και δια­φά­νειας με­τα­ξύ των δα­νειο­λη­πτών και των πι­στω­τι­κών ιδρυ­μά­των.

Οι εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν ως ένα κοινά απο­δε­κτό ση­μείο ανα­φο­ράς για την αξιο­λό­γη­ση της δυ­να­τό­τη­τας εξυ­πη­ρέ­τη­σης των δα­νεια­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων του οφει­λέ­τη, σύμ­φω­να με την τρέ­χου­σα οι­κο­νο­μι­κή του κα­τά­στα­ση.

3. Πώς έγινε ο υπο­λο­γι­σμός ο υπο­λο­γι­σμός των «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης»;

Ο ορι­σμός των «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης» προσ­διο­ρί­στη­κε κα­τό­πιν ανα­λυ­τι­κής επι­στη­μο­νι­κής με­λέ­της που εκ­πο­νή­θη­κε με στοι­χεία που έχουν δη­λώ­σει τα ελ­λη­νι­κά νοι­κο­κυ­ριά ανα­φο­ρι­κά με τα έξοδα που κά­νουν.

Ο υπο­λο­γι­σμός των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης στη­ρί­ζε­ται στα στοι­χεία της Έρευ­νας Οι­κο­γε­νεια­κών Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών (ΕΟΠ) που διε­νερ­γεί­ται κάθε χρόνο από την Ελ­λη­νι­κή Στα­τι­στι­κή Υπη­ρε­σία.

H Έρευ­να Οι­κο­γε­νεια­κών Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών (Household Budget Survey) είναι μία στα­τι­στι­κή έρευ­να μέσω της οποί­ας συ­γκε­ντρώ­νο­νται πλη­ρο­φο­ρί­ες από αντι­προ­σω­πευ­τι­κό δείγ­μα των νοι­κο­κυ­ριών της χώρας (8.719 άτομα) για όλες τις δα­πά­νες δια­βί­ω­σής τους, ανε­ξαρ­τή­τως αν έχουν δά­νειο ή όχι.

4. Ποιες δα­πά­νες πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις «εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης»;

Στις εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι δα­πά­νες για τα αγαθά και τις υπη­ρε­σί­ες που κα­τα­να­λώ­νο­νται από τα νοι­κο­κυ­ριά.

Οι δα­πά­νες δια­βί­ω­σης τα­ξι­νο­μού­νται σε τέσ­σε­ρις βα­σι­κές ομά­δες ανά­λο­γα με το πόσο απα­ραί­τη­τες είναι για τη δια­βί­ω­ση ενός νοι­κο­κυ­ριού. Συ­γκε­κρι­μέ­να οι ομά­δες αυτές είναι:

– 1η ομάδα: αφορά τις πιο βα­σι­κές δα­πά­νες για τη δια­βί­ω­ση του νοι­κο­κυ­ριού. Στην πρώτη ομάδα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι δα­πά­νες για δια­τρο­φή, έν­δυ­ση και υπό­δη­ση, λει­τουρ­γι­κά έξοδα κα­τοι­κί­ας, με­τα­κί­νη­ση, επι­σκευή και συ­ντή­ρη­ση επί­πλων και οι­κια­κού εξο­πλι­σμού, είδη οι­κια­κής κα­τα­νά­λω­σης και ατο­μι­κής φρο­ντί­δας, ενη­μέ­ρω­ση και μόρ­φω­ση, υπη­ρε­σί­ες τη­λε­φω­νί­ας και τα­χυ­δρο­μεί­ων, αγαθά και υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας, υπη­ρε­σί­ες εκ­παί­δευ­σης, υπη­ρε­σί­ες κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας και οι­κο­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες.

– 2η ομάδα: πε­ρι­λαμ­βά­νει επι­πλέ­ον δα­πά­νες εστί­α­σης

– 3η ομάδα: πε­ρι­λαμ­βά­νει επι­πλέ­ον διαρ­κή αγαθά και συ­σκευ­ές

– 4η ομάδα: πε­ρι­λαμ­βά­νει επι­πλέ­ον δα­πά­νες για κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­ο­λού­χων ποτών και κα­πνού, αε­ρο­πο­ρι­κές με­τα­κι­νή­σεις, του­ρι­στι­κές υπη­ρε­σί­ες και υπη­ρε­σί­ες ανα­ψυ­χής, πο­λι­τι­σμού και αθλη­τι­σμού.

Στον υπο­λο­γι­σμό των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης λαμ­βά­νο­νται υπόψη επί­σης έξοδα που σχε­τί­ζο­νται με κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σί­ες που πα­ρέ­χο­νται από το κρά­τος (δη­λα­δή εθνι­κού συ­στή­μα­τος υγεί­ας, δη­μό­σια σχο­λεία κλπ.) και εξαι­ρού­νται εναλ­λα­κτι­κές επι­λο­γές που πα­ρέ­χο­νται από τον ιδιω­τι­κό τομέα, καθώς και αγο­ρές πο­λυ­τε­λεί­ας.

5. Θε­ω­ρού­νται ως «εύ­λο­γες» οι δα­πά­νες και των τεσ­σά­ρων ομά­δων;

Οι τέσ­σε­ρις ομά­δες απο­τε­λούν τέσ­σε­ρα κα­τα­να­λω­τι­κά πρό­τυ­πα όπως κα­τα­γρά­φο­νται από τα επί­ση­μα στοι­χεία της ΕΟΠ.

Είναι προ­φα­νές ότι όσο «ανε­βαί­νου­με» ομάδα, τόσο μειώ­νε­ται η ση­μα­ντι­κό­τη­τα των δα­πα­νών οι οποί­ες μπο­ρούν είτε να πε­ριο­ρι­στούν, είτε να ανα­βλη­θούν για αρ­γό­τε­ρα.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, κάθε νοι­κο­κυ­ριό αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μια ξε­χω­ρι­στή πε­ρί­πτω­ση με δια­φο­ρε­τι­κές ανά­γκες. Γι’ αυτό και ο προσ­διο­ρι­σμός των εύ­λο­γων δα­πα­νών, θα γί­νε­ται σε εξα­το­μι­κευ­μέ­νη βάση.

6. Όταν υπάρ­χουν ιδιά­ζου­σες συν­θή­κες σ’ ένα νοι­κο­κυ­ριό λαμ­βά­νο­νται υπόψη στον υπο­λο­γι­σμό των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης;

Στις πε­ρι­πτώ­σεις των νοι­κο­κυ­ριών που αντι­με­τω­πί­ζουν ιδιαί­τε­ρες κα­τα­στά­σεις, οι δα­πά­νες δια­βί­ω­σης προ­σαυ­ξά­νο­νται και προ­σαρ­μό­ζο­νται στις ανά­γκες του νοι­κο­κυ­ριού.

Στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές συ­γκα­τα­λέ­γο­νται εν­δει­κτι­κά άτομα με χρό­νιες ασθέ­νειες, με φυ­σι­κές ή δια­νοη­τι­κές ανα­πη­ρί­ες, με προ­βλή­μα­τα υγεί­ας που απαι­τούν ιδιαί­τε­ρη φαρ­μα­κευ­τι­κή θε­ρα­πεία ή χει­ρουρ­γείο, άτομα που κα­τα­βάλ­λουν δια­τρο­φή και γε­νι­κά στα­θε­ρά ετή­σια έξοδα τα οποία αντι­κει­με­νι­κά δεν μπο­ρούν να μειω­θούν.

7. Στον υπο­λο­γι­σμό των «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης» λαμ­βά­νε­ται υπόψη η οι­κο­γε­νεια­κή κα­τά­στα­ση/η σύν­θε­ση του νοι­κο­κυ­ριού;

Οι εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης προ­σαυ­ξά­νο­νται ση­μα­ντι­κά ανά­λο­γα με τη σύν­θε­ση του νοι­κο­κυ­ριού π.χ. οι­κο­γέ­νειες με παι­διά ή εξαρ­τώ­με­να μέλη, που απο­τε­λούν και την πλειο­νό­τη­τα των δα­νειο­λη­πτών.

8. Στα ποσά των «ευ­λό­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης» συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και οι δα­πά­νες για την εξα­σφά­λι­ση στέ­γα­σης (δόση του στε­γα­στι­κού δα­νεί­ου για τους δα­νειο­λή­πτες ή το κα­τα­βαλ­λό­με­νο μί­σθω­μα για τους ενοι­κια­στές);

Στο κα­λά­θι των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης δεν προ­σμε­τρώ­νται οι δό­σεις δα­νεί­ου για τους δα­νειο­λή­πτες, και αντί­στοι­χα το ενοί­κιο για τους ενοι­κια­στές, καθώς οι εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης ανα­φέ­ρο­νται στα υπό­λοι­πα έξοδα που χρειά­ζε­ται ένα νοι­κο­κυ­ριό.

Συ­νε­πώς για όσους κα­τα­βάλ­λουν ενοί­κιο, στα πα­ρα­πά­νω ποσά προ­στί­θε­ται το ποσό του ενοι­κί­ου για την εξα­σφά­λι­ση πρώ­της κα­τοι­κί­ας με βάση τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία.

9. Στα ποσά των «ευ­λό­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης» συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και οι φο­ρο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις των νοι­κο­κυ­ριών;

Τα ποσά των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης ανα­φέ­ρο­νται μόνο στα έξοδα που χρειά­ζε­ται ένα νοι­κο­κυ­ριό για την αγορά κα­τα­να­λω­τι­κών αγα­θών και υπη­ρε­σιών και όχι στις φο­ρο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις των νοι­κο­κυ­ριών. Κατά συ­νέ­πεια μπο­ρούν να συ­σχε­τι­στούν μόνο με τα κα­θα­ρά ει­σο­δή­μα­τα μετά την αφαί­ρε­ση των φόρων (όπως προ­κύ­πτουν στο εκ­κα­θα­ρι­στι­κό ση­μεί­ω­μα της εφο­ρί­ας).

10. Πού και με ποιο τρόπο θα εφαρ­μό­ζε­ται ο ορι­σμός των «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης»;

Ο οφει­λέ­της, που θέλει να ρυθ­μί­σει τις οφει­λές του με ένα πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα, μπο­ρεί να υπο­λο­γί­σει τις δα­πά­νες του βάσει των προ­σφε­ρό­με­νων «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης», να κρί­νει ποιες απο­τε­λούν προ­τε­ραιό­τη­τα για το δικό του νοι­κο­κυ­ριό και να αφαι­ρέ­σει πι­θα­νώς δα­πά­νες που δεν τον αφο­ρούν προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει να εξυ­πη­ρε­τή­σει τις δα­νεια­κές του υπο­χρε­ώ­σεις.

Το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα από την πλευ­ρά του, πρέ­πει να αξιο­λο­γεί τις δα­πά­νες δια­βί­ω­σης του οφει­λέ­τη συ­γκρι­τι­κά με τα ει­σο­δή­μα­τά του.

Είναι προ­φα­νές ότι όσο χα­μη­λό­τε­ρα είναι τα ει­σο­δή­μα­τα του οφει­λέ­τη σε σύ­γκρι­ση με τις «εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης» , τόσο αυ­ξά­νε­ται η πι­θα­νό­τη­τα να μη μπο­ρεί να εξυ­πη­ρε­τεί το δά­νειό του, με απο­τέ­λε­σμα να κρί­νε­ται απα­ραί­τη­τη η εύ­ρε­ση μιας κοινά απο­δε­κτής και βιώ­σι­μης λύσης.

11. Πώς θα αξιο­ποιού­νται οι εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης από το Πι­στω­τι­κό Ίδρυ­μα;

Σύμ­φω­να με το υπό δια­βού­λευ­ση σχέ­διο του Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας Τρα­πε­ζών για τη δια­χεί­ρι­ση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων ιδιω­τι­κών οφει­λών κατ’ εφαρ­μο­γή της παρ. 2 του άρ­θρου 1 του Ν. 4224/2013, που θα τεθεί σε ισχύ από την 01-01-2015, το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα οφεί­λει να λαμ­βά­νει υπόψη τις εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης προ­κει­μέ­νου να προσ­διο­ρί­σει και να αξιο­λο­γή­σει τη δυ­να­τό­τη­τα απο­πλη­ρω­μής του κάθε οφει­λέ­τη, ο οποί­ος προ­σέρ­χε­ται για να βρει λύση.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο οφει­λέ­της θα πρέ­πει να δη­λώ­νει στοι­χεία για τις δα­πά­νες δια­βί­ω­σης του νοι­κο­κυ­ριού του, τα οποία θα συ­σχε­τί­ζο­νται με τις προσ­διο­ρι­σμέ­νες εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης.

Το μη­νιαίο σύ­νο­λο των δα­πα­νών αυτών θα λει­τουρ­γεί ως ση­μείο ανα­φο­ράς, ώστε να αξιο­λο­γεί­ται η δυ­να­τό­τη­τα κάθε οφει­λέ­τη να εξυ­πη­ρε­τεί τις δα­νεια­κές του υπο­χρε­ώ­σεις, με βάση το ει­σό­δη­μά του και αφού κα­λύ­ψει τις ανά­γκες δια­βί­ω­σής του.

12. Το Πι­στω­τι­κό Ίδρυ­μα είναι υπο­χρε­ω­μέ­νο να προ­χω­ρά σε ρύθ­μι­ση της οφει­λής λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψη των «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης»;

Το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα μέχρι σή­με­ρα δεν ελάμ­βα­νε υπόψη έναν αντι­κει­με­νι­κό προσ­διο­ρι­σμό ύψους των δα­πα­νών του οφει­λέ­τη, με απο­τέ­λε­σμα να είναι δυ­σχε­ρής η πα­ρο­χή ρυθ­μί­σε­ων χωρίς δι­κα­στι­κή συν­δρο­μή.

Με την ει­σα­γω­γή του ορι­σμού των «εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης», πα­ρέ­χε­ται άμεσα η δυ­να­τό­τη­τα στα δύο μέρη να προ­βούν σε μια κοινά απο­δε­κτή λύση, βάσει αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρί­ων.

Μετά την 01-01-2015 και όταν ο υπό δια­βού­λευ­ση Κώ­δι­κας Δε­ο­ντο­λο­γί­ας των τρα­πε­ζών τεθεί σε ισχύ, τα πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα θα είναι υπο­χρε­ω­μέ­να να λαμ­βά­νουν υπόψη τις «εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης» προ­κει­μέ­νου να αξιο­λο­γούν τη δυ­να­τό­τη­τα του κάθε δα­νειο­λή­πτη να εξυ­πη­ρε­τεί τα δά­νειά του, και ανά­λο­γα να προ­βαί­νουν σε υπο­βο­λή πρό­τα­σης ρύθ­μι­σης κατά τα προ­βλε­πό­με­να στον κώ­δι­κα.

13. Μετά την εφαρ­μο­γή του Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας ποιά στοι­χεία θα αξιο­λο­γεί το Πι­στω­τι­κό Ίδρυ­μα κατά τη δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης της δυ­να­τό­τη­τας απο­πλη­ρω­μής;

– την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση του δα­νειο­λή­πτη

– το συ­νο­λι­κό ύψος και η φύση των χρεών του δα­νειο­λή­πτη,

– την τρέ­χου­σα ικα­νό­τη­τα απο­πλη­ρω­μής του δα­νειο­λή­πτη

– το ιστο­ρι­κό οι­κο­νο­μι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς του δα­νειο­λή­πτη και,

– την προ­βλε­πό­με­νη και ανα­με­νό­με­νη ικα­νό­τη­τα απο­πλη­ρω­μής του οφει­λέ­τη λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το επί­πε­δο των εύ­λο­γων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης.

14. Πως ορί­ζε­ται ο «συ­νερ­γά­σι­μος δα­νειο­λή­πτης»;

Ο ορι­σμός του συ­νερ­γά­σι­μου δα­νειο­λή­πτη θέτει μια σειρά κρι­τη­ρί­ων και ενερ­γειών προ­κει­μέ­νου να δη­μιουρ­γη­θεί μια σχέ­σης εμπι­στο­σύ­νης με­τα­ξύ πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος και οφει­λέ­τη.

Με βάση τα όσα ισχύ­ουν σε χώρες όπως οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες Αμε­ρι­κής, η Με­γά­λη Βρε­τα­νία, η Ιρ­λαν­δία κλπ, η έν­νοια του συ­νερ­γά­σι­μου δα­νειο­λή­πτη έχει προσ­διο­ρι­στεί με τρόπο που είναι εύ­λη­πτος και κα­τα­νοη­τός, απλός και σαφής για όλα τα εμπλε­κό­με­να μέρη.

Ένας δα­νειο­λή­πτης θε­ω­ρεί­ται συ­νερ­γά­σι­μος όταν πα­ρέ­χει στοι­χεία επι­κοι­νω­νί­ας, είναι δια­θέ­σι­μος σε επι­κοι­νω­νία με τους δα­νει­στές, γνω­στο­ποιεί όλες τις ση­μα­ντι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες που αφο­ρούν στην τρέ­χου­σα και μελ­λο­ντι­κή οι­κο­νο­μι­κή του κα­τά­στα­ση και είναι ανοι­χτός σε διά­λο­γο με το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα προ­κει­μέ­νου να βρε­θεί μια εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση ανα­διάρ­θρω­σης των οφει­λών του.

Έτσι η κάθε τρά­πε­ζα δε μπο­ρεί να χα­ρα­κτη­ρί­ζει με αδια­φα­νή κρι­τή­ρια κά­ποιο δα­νειο­λή­πτη ως μη συ­νερ­γά­σι­μο και να απορ­ρί­πτει a priori σχέ­δια ανα­διάρ­θρω­σης χρεών. Υπο­χρε­ώ­νε­ται με άλλα λόγια να εξε­τά­σει σο­βα­ρά κάθε πε­ρί­πτω­ση ξε­χω­ρι­στά, εφό­σον πλη­ρού­νται κά­ποιες βα­σι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

15. Ποιο είναι το κέρ­δος του «συ­νερ­γά­σι­μου δα­νειο­λή­πτη»;

Ο «συ­νερ­γά­σι­μος δα­νειο­λή­πτης», ο οποί­ος απευ­θύ­νε­ται στο πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα και συ­νερ­γά­ζε­ται για την εύ­ρε­ση λύσης, μπο­ρεί να επι­τύ­χει εξω­δι­κα­στι­κή διευ­θέ­τη­ση των οφει­λών του εύ­κο­λα, γρή­γο­ρα και ανέ­ξο­δα, πα­ρα­μέ­νο­ντας πι­στο­λη­πτι­κά ενή­με­ρος και δια­τη­ρώ­ντας ένα αξιο­πρε­πές βιο­τι­κό επί­πε­δο.

Έτσι απο­φεύ­γει τον εγκλω­βι­σμό σε μα­κρο­χρό­νιες και ατε­λέ­σφο­ρες τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές δι­κα­στι­κές δια­δι­κα­σί­ες διευ­θέ­τη­σης οφει­λών, γε­γο­νός που απο­τρέ­πει την επι­στρο­φή του στην οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

16. Θα συ­νε­χί­σει να ισχύ­ει ο ν.3869/2010 όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με το ν. 4161/2013;

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, δια­τη­ρεί­ται το δι­καί­ω­μα προ­σφυ­γής του οφει­λέ­τη στο ν. 3869/2010, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε από το ν. 4161/2013, αν πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις υπα­γω­γής, και η διευ­θέ­τη­ση της οφει­λής θα προσ­διο­ρι­στεί δι­κα­στι­κά.