Εκρηκτική αύξηση της «φθηνής» εργασίας – Οι αμοιβές στα χρόνια του μνημονίου

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΑΤΟΥ

«Εκρηξη» της «φθηνής» εργα­σίας με αύξηση κατά 56,6% των απα­σχο­λου­μέ­νων με μερική απα­σχό­ληση και κατά 46,1% των χαμηλά αμει­βο­μέ­νων νέων ηλικίας κάτω 25 ετών, κατέ­γραψε το ΙΚΑ την περίοδο εφαρ­μο­γής (λόγω των Μνη­μο­νίων) των μειω­μέ­νων μισθών που η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας έχει απο­φα­σί­σει στα­διακά να «απο­κα­τα­στή­σει».

Οι δύο συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες εργα­ζο­μέ­νων, με βάση επίσημα στοι­χεία που απο­κα­λύ­πτει η «Ημε­ρη­σία», απο­τέ­λε­σαν την κύρια «δεξα­μενή» των νέων προ­σλή­ψεων φτά­νο­ντας, συνο­λικά, τους 226.430 ή, σε ποσοστό, το 95,33% των νέων ασφα­λι­σμέ­νων που προ­στέ­θη­καν στους κατα­λό­γους του ΙΚΑ στη διετία!

Τα στοι­χεία

Τη μεγάλη αύξηση του αριθμού των εργα­ζο­μέ­νων «χαμηλού κόστους» στις επι­χει­ρή­σεις ολό­κλη­ρης της χώρας, απο­τυ­πώ­νουν τα συγκρι­τικά στοι­χεία του αριθμού των ασφα­λι­σμέ­νων του ΙΚΑ, ανά είδος απα­σχό­λη­σης και ανά ηλικία, μεταξύ του Ιουλίου ’12 και του Ιουλίου ’14. Δηλαδή μέσα στην περίοδο κατά την οποία μειώ­θη­καν τα κατώ­τατα όρια μισθών και ημε­ρο­μι­σθίων από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ για τους άνω των 25 ετών και στα 510,95 ευρώ για εργα­ζό­με­νους ηλικίας κάτω των 25 ετών.

Στο διά­στημα της διετίας:

Οι εργα­ζό­με­νοι, επίσημα κατα­γε­γραμ­μέ­νοι – ασφα­λι­σμέ­νοι στο ΙΚΑ, αυξή­θη­καν κατά 237.514 άτομα και έφτασαν τα 1.811.164 άτομα, από 1.573.650. Ωστόσο, οι 226.430 προ­ήλ­θαν είτε από νέες θέσεις εργα­σίας με καθε­στώς μερικής απα­σχό­λη­σης (+167.727) και αντί­στοιχα μειω­μένο μισθό, είτε από την αύξηση των θέσεων εργα­σίας εργα­ζο­μέ­νων ηλικίας έως 25 ετών (+58.703). Το ποσοστό συμ­με­το­χής των νέων ηλικίας κάτω των 25 ετών στο σύνολο των ασφα­λι­σμέ­νων του ΙΚΑ, λόγω των χαμηλών ορίων μισθών και ημε­ρο­μι­σθίων τους, αυξή­θηκε περισ­σό­τερο σε σχέση με όλες τις άλλες ηλι­κια­κές ομάδες και έφτασε στο 10,3% από 8%.

Η αύξηση των θέσεων εργα­σίας με πλήρη μισθό και πλήρες ωράριο ήταν μόλις 8,7% (+109.812 άτομα) καθώς οι ορι­ζό­ντιες μειώ­σεις των μισθών που έγιναν νομο­θε­τικά έκαναν ακόμη πιο συμ­φέ­ρουσα για τις επι­χει­ρή­σεις σε καθε­στώς ύφεσης, την πρό­σληψη εργα­ζο­μέ­νων με μειω­μένα ωράρια (που ελέγ­χο­νται μόνο… δειγ­μα­το­λη­πτικά) και αντί­στοιχα μειω­μέ­νες απο­δο­χές.

Ο αριθμός των εργα­ζο­μέ­νων για 4 ή και λιγό­τε­ρες ώρες, αυξή­θηκε κατά 56,6% (+167.727 άτομα) ενώ την ίδια περίοδο ο μέσος μισθός για τους μερικώς απα­σχο­λού­με­νους μειώ­θηκε κατά 25,2% (στα 442,37 ευρώ μεικτά από 591,48 ευρώ) σε αντι­δια­στολή με το μέσο μισθό των πλήρως απα­σχο­λου­μέ­νων που μειώ­θηκε κατά 8,7% (στα 1.233 ευρώ μεικτά από 1.351,93 ευρώ).

Κίν­δυ­νοι

«Η δια­δι­κα­σία επα­να­φο­ράς των μισθών, με βάση την κατά­σταση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και των επι­χει­ρή­σεων, κρύβει κιν­δύ­νους όπως… απο­λύ­σεις και διεύ­ρυνση της μαύρης εργα­σίας αν δεν προ­βλε­φθούν αντι­σταθ­μί­σματα για την κάλυψη του κόστους», προει­δο­ποιεί ο πρό­ε­δρος της ΓΣΕΒΕΕ Γ. Καβ­βα­θάς.

Μολο­νότι ο πρό­ε­δρος της ΓΣΕΒΕΕ χαρα­κτη­ρί­ζει ως «απο­λύ­τως ανα­γκαία» την κατάρ­γηση της μισθο­λο­γι­κής διά­κρι­σης που υπάρχει ειδικά σε βάρος των νέων σε ηλικία εργα­ζο­μέ­νων, τονίζει ότι για να δια­τη­ρη­θούν οι υφι­στά­με­νες θέσεις εργα­σίας και να απο­τρα­πούν οι παρα­πάνω κίν­δυ­νοι, θα πρέπει να «ελα­φρυν­θεί» το πρό­σθετο κόστος κυρίως μέσω της επι­δό­τη­σης των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών.

Το ίδιο έχουν ζητήσει από την ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας και οι άλλες εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις διεκ­δι­κώ­ντας, επι­πλέον, την απο­κα­τά­σταση όχι των κατώ­τα­των μισθών και ημε­ρο­μι­σθίων (που έχει δρο­μο­λο­γή­σει η κυβέρ­νηση), αλλά, του θεσμού των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων ώστε να δια­πραγ­μα­τευ­τούν με τη ΓΣΕΕ το εύρος και το χρο­νο­διά­γραμμα των αυξή­σεων και, «ό,τι συμ­φω­νη­θεί», να έχει υπο­χρε­ω­τική ισχύ.

Νόμος

«Οι εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις δύσκολα θα συμ­φω­νού­σαν με τη ΓΣΕΕ στην… αύξηση των μισθών» απα­ντούν κορυ­φαία στελέχη του υπουρ­γείου Εργα­σίας επα­να­βε­βαιώ­νο­ντας την απόφαση που έχει «κλει­δώ­σει» η κυβέρ­νηση για την επα­να­φορά – δια νόμου, υπο­χρε­ω­τι­κού ακόμη και για όσες επι­χει­ρη­σια­κές συμ­βά­σεις προ­βλέ­πουν ρήτρα αμοιβής με τον εκά­στοτε νομο­θε­τη­μένο μισθό – των κατώ­τα­των ορίων σε δύο δόσεις (την 1η Οκτω­βρίου του ’15 και στο β’΄εξά­μηνο του ’16) και, παράλ­ληλα, πριν από τη λήξη ισχύος της ΕΓΣΣΕ (έως τα τέλη Ιουνίου) του θεσμού των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων. Τα ίδια στελέχη «υπό­σχο­νται», πάντως, ότι θα γίνει διά­λο­γος για τα «αντι­σταθ­μί­σματα» που, όπως διευ­κρι­νί­ζουν, θα πρέπει να δοθούν κυρίως σε μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις.

imerisia.gr